“ ท่านพ่อ ข้าพาหวังเฟยหลงมาพบท่านขอรับ!! ”
มองไปยังหวังเฟยหลงเขาก็ยิ้มออกมา มันเป็รอยยิ้มที่ค่อนข้างเป็มิตร หวังเฟยหลงยิ้มและทำความเคารพเ้าตระกูลด้วยความนอบน้อมเพราะตอนนี้พวกเขาถือได้ว่าเป็พันธมิตรกันแล้ว ถึงจะนอบน้อมแต่ก็ใช่ว่าเขาจะแสดงความอ่อนแอ
“ เ้าตระกูล!! ”
“ ไม่คิดเลยว่าเ้าจะมาด้วยตัวเอง!! เอาละเข้ามาก่อนแล้วกัน…การประชุมเอาไว้แค่นี้ก่อน ข้าอยากคุยกับหวังเฟยหลงเป็การส่วนตัวสักหน่อย ”
ฉู่หลินเยายิ้มให้กับหวังเฟยหลง ก่อนที่จะให้ทุกๆคนแยกย้ายเพื่อที่จะได้พูดคุยกับหวังเฟยหลงกันสองคน เขาพอจะเดาจุดประสงค์ที่หวังเฟยหลงมาได้ เขาให้หวังเฟยหลงนั่งลงข้างๆและเขาก็กับรินชาให้ด้วย
“ ขอบคุณขอรับ!! ”
“ แล้วเ้ามาหาข้าด้วยเื่อะไรละ!? ”
“ หลักๆแล้วมีอยู่สองเื่ด้วยกันขอรับ เื่แรกคือค่าชดเชยที่จะเรียกร้องจากตระกูลหลงกับตระกูลหวง ”
“ เื่นั้นข้าก็หารือกับเหล่าผู้าุโภายในตระกูลคร่าวๆแล้ว และก็คงจะไปหารือกับตระกูลเ้าอีกที ”
“ เช่นนั่นคุยกับข้าได้เลย ในเื่นี้ท่านพ่อมอบอำนาจการตัดสินใจให้ข้าแล้ว ”
พวกเขาใช้เวลา 1 ชั่วโมงในการพูดคุยเกี่ยวกับเื่นี้ พวกเขาทั้งสองคนคุยกันเื่ค่าชดเชยที่จะเรียกเก็บ พวกเขาทั้งสองคนมีความคิดเหมือนกันนั่นคือการทำให้ทั้งสองตระกูลอ่อนแอลงด้วยการเรียกชดเชย หากมันเป็การเรียกค่าชดเชยธรรมดาพวกเขาคงไม่คิดอะไรมาก แต่เพราะมีเหตุผลอยุ่เื้ัทำให้ต้องคิดให้ดีว่าจะเรียกอะไรที่อีกฝ่ายต้องยอมและทำให้ตระกูลพวกเขาอ่อนแอลงจนได้ข้อสรุปในที่สุด
“ เช่นนั้นพวกเราก็เอาตามนี้แล้วกัน ทำให้ตระกูลพวกเราแข็งแกร่ง และกดให้พวกเขาอ่อนแอ ถึงพวกเขาจะไม่อยากยกให้ แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องยกให้อยู่ดี…เอาละมาว่ากันด้วยเื่ต่อไปดีกว่า ”
“ ขอรับ เื่ที่สองคือการตอบแทนที่ท่านเ้าตระกูลตัดสินใจช่วยตระกูลหวังเอาไว้ขอรับ!! ”
“ เ้ารู้เหตุผลที่ข้าช่วยตระกูลของเ้าหรือไม่!! ”
“ หากตระกูลหวังถูกทำลาย ต่อไปก็จะเป็ตระกูลฉู่!! ”
“ เ้าฉลาดไม่น้อยเลย แต่มีอีกข้อหนึ่ง นั่นคือเพราะ เ้า!! ”
“ ข้า!? เพราะเหตุใดถึงเป็ข้า!? ”
“ เ้าควรจะรู้ว่าั้แ่ที่เ้าได้เป็แขกกิตติมศักดิ์ของสมาคมการค้าทมิฬก็ทำให้เ้าถือว่าเป็คนมีอิทธิพลมากแล้ว แม้แต่เ้าเมืองก็ยังเป็ได้แค่สมาชิกทั่วไปเท่านั้น ”
ค่อนข้างแปลกใจ ไม่ว่าจะอย่างไรเขาก็เป็เพียงรุ่นเยาว์ที่ไม่น่าจะช่วยอะไรคนที่แข็งแกร่งอย่างเ้าตระกูลได้ แต่เมื่อได้ฟังเหตุผลจริงๆเขาก็เข้าใจทันที มันเป็เพราะว่าเขารู้จักและค่อนข้างสนิทสนมกับสมาคมการค้าทมิฬ ฉู่หลินเยาคง้าผูกมิตรกับเขาเพราะหวังจะช่วยให้ตระกูลพวกเขาเติบใหญ่ขึ้น
“ ข้าใจแล้วขอรับ แต่ข้าต้องบอกไว้ก่อน ความสัมพันธ์ของข้ากับสมาคมการค้าทมิฬนั้นเป็เพียงความสัมพันธ์แบบธุรกิจเท่านั้น ไม่ได้แน่นแฟ้นอย่างที่ท่านคิด ”
“ ข้าเข้าใจ แต่ข้าเชื่อว่าการมองคนของข้านั้นไม่ผิด ”
หลังจากยกยอกันอยู่ครู่หนึ่ง หวังเฟยหลงก็ได้เสนอสิ่งของบางอย่างให้ เขาเรียกมันออกมาจากแหวนมิติ มันค่อนข้างเย้ายวนสำหรับพวกเขา นั่นคืออุปกรณ์ระดับปฐี 2 ชั้น นั่นคือดาบกับชุดเกาะ ถึงจะระดับเดียวกันแต่มันก็ด้อยกว่าของที่มอบให้กับหวังกังอยู่ส่วนหนึ่ง สำหรับตระกูลฉู่ที่เห็นตระกูลหวังอุปกรณ์ระดับปฐีสองชิ้นแล้วนั้น ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกอิจฉาและหวาดกลัวในเวลาเดียวกัน มันหมายความว่าตระกูลหวังจะทรงพลังมากกว่าพวกเขา
แม้ว่าพวกเขาจะเรียกร้องค่าชดเชยจากสองตระกูลเป็อุปกรณ์ระดับปฐีและแบ่งกันคนละชิ้น ทำให้ตอนแรกเขาคิดว่าพลังของตระกูลจะแคบลง แต่เมื่อเห็นหวังเฟยหลงยื่นอุปกรณ์ระดับปฐีให้ง่ายๆเช่นนี้ก็หมายความว่าหวังเฟยหลงยังมีเก็บไว้อีกหลายชิ้น แต่อย่างน้อยนอกจากตระกูลหวังเขาก็ไม่ต้องกลัวตระกูลอื่นอีก และที่สำคัญคือเขาตัดสินใจถูกที่เลือกอยู่ฝ่ายเดียวกับตระกูลหวัง
“ จริงสิ แล้วเื่เหมืองสืบได้ความหรือยัง? ”
“ ยังขอรับ!! ท่านเ้าตระกูล ข้ายังมีธุระต่อ เช่นนั้นข้าขอตัวก่อน ”
“ อืม!! ไปเถอะ หากมีเื่อันใดหรือ้าความช่วยเหลือสามารถแจ้งข้าได้เลย ตระกูลฉู่จะช่วยเหลือเ้าแน่นอน ”
“ ขอบคุณขอรับ!! ”
หวังเฟยหลงไม่ได้อธิบายอะไรเกี่ยวกับเื่เหมือง ฉู่หลินเยาก็เข้าใจได้ว่าเื่เหมืองจะเป็ความลับภายในตระกูลคงไม่มีทางบอกคนนอกเขาจึงไม่ได้ซักไซ้อะไรต่อ หลังจากหวังเฟยหลงจัดการธุระที่ตระกูลฉู่เรียบร้อยแล้ว หวังเฟยหลงก็เดินทางไปยังเมืองต่อ
เป้าหมายต่อไปเป็สมาคมการค้าทมิฬ มันเหมือนว่าพวกเขาจะรู้ว่าหวังเฟยหลงจะไปหา พนักงานต้อนรับได้รออยู่แล้วและนำทางหวังเฟยหลงไปยังชั้นสามที่ที่เซี่ยถิงถิงรออยู่ นางยิ้มอย่างดีใจที่หวังเฟยหลงรอดชีวิตกลับมา เพราะนางค่อนข้างสนใจในตัวหวังเฟยหลง อัจฉริยะที่หาได้ยาก
“ ข้าคิดว่าเ้าจะตายไปเสียแล้ว!! ไม่คิดเลยว่าจะมีสมบัติซ่อนอยู่มากมายขนาดนี้ ”
“ สมบัติของข้าจะไปสู้ของที่มีอยู่ในสมาคมได้อย่างไร!? ”
“ หึ!! เอาเถอะ เ้าคงยังไม่ได้ลืมใช่หรือไม่ ว่าเ้าติดเงินข้าอยู่? ”
“ ข้าติดเงินท่านด้วยหรือ?? …อ่อ จริงด้วย ท่านส่งข่าวไปเตือนพ่อข้า ถึงจะช้าไปสักหน่อยก็เถอะ ”
“ แค่นี้ก็ดีแค่ไหนแล้ว เ้ารู้หรือไม่ว่าตาเฒ่านั้นแอบวางแผนได้แเีมากๆแม้แต่คนของข้าก็ยากจะติดตาม ”
“ ข้าเข้าใจๆ เอาละ ข้าไม่หยอกท่านแล้ว ข้ามีเื่ให้ท่านช่วย หลักๆก็สามเื่ ส่วนเื่ค่าจ้างท่าน้าอะไรก็บอกมาได้เลย ”
“ ได้สิ ว่ามาเลย!! แล้วข้าจะคิดบัญชีทีเดียวไปเลย!! ”
หลังจากหวังเฟยหลงเริ่มเล่าเื่ราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นในาตระกูลให้เซี่ยถิงถิงฟังก็ผ่านไปสักพักใหญ่ๆ นางขมวดคิ้วแน่น เพราะนางคอยให้คนไปตรวจสอบความเคลื่อนไหวตระกูลต่างๆและคนที่แข็งแกร่งที่อยู่ภายในเมืองตลอด จากที่นางรู้คนที่แข็งแกร่งระดับนั้นมีไม่มาก และเหมือนนางจะมีคนที่น่าสงสัยแล้วด้วย
“ข้าไม่รู้เลยนะว่าสองตระกูลนั้นจะทำข้อตกลงกับใครบางคนเช่นนี้ เื่ผู้อยู่เื้ัข้าต้องตรวจสอบอย่างละเอียด คนที่ถึงขั้นมีอาวุธระดับนภาได้ ในเมืองนี้มีไม่กี่คนเท่านั้น แต่ข้าจะพูดอะไรสุ่มสี่สุ่มห้าไม่ได้ เ้าเองก็เหมือนกัน ระวังตัวเองไว้ด้วย…ส่วนเื่เหมือง เ้าแน่ใจใช่ไหมว่าจะให้ข้าช่วยตรวจสอบ!? ”
“ ขอรับ ตระกูลข้าขุดเหมืองมาหลายปีไม่เห็นจะมีอะไรพิเศษ และที่สำคัญข้าเชื่อว่าท่านไว้ใจได้ ส่วนเหมืองจะมีอะไร หลังจากรู้แล้วค่อนจัดการต่อหลังจากนั้น ”
“ ได้ งานนี้ไม่ใช่งานง่ายๆ เ้าอาจจะต้องจ่ายหนักหน่อยนะ!! ”
“ จ่ายหนัก!? อุปกรณ์ระดับปฐีสองชิ้นพอหรือไม่? หากไม่พอ…ข้าก็ไม่มีให้แล้วละ!! ”
“ ทั้งๆที่เพิ่งจะให้ตระกูลฉู่ไปแล้วก็ยังเอามาให้ข้าอีก ไม่คิดเลยว่าเ้ามีสมบัติมากมายขนาดนี้!? ”
“ ฮ่าๆ รู้แม้กระมั่งเื่นั้นด้วย!? ”
มันแน่นอนอยู่แล้วที่เซี่ยถิงถิงจะรู้เื่นี้ เพราะหลังจากได้รับ ตระกูลฉู่ก็ประกาศบอกเหล่าผู้าุโภายในตระกูล เมื่อบอกคนอื่นมันก็ไม่ใช่ความลับอีกต่อไปแล้ว หากหวงเปากับหลงเฮาเหลินบอกแผนการและเื่ราวแก่เหล่าผู้าุโ นางคงจะได้ข่าวและรู้แผนการพวกเขาไปแล้ว
“ ส่วนเื่สุดท้ายนั้น ข้า้าให้ท่านตามหา ท่านแม่และน้องสาวของข้าที่หลบหนีไปก่อนหน้านี้ แม้ท่านพ่อจะส่งคนออกไปตามหาแล้ว แต่ข้าเชื่อว่าเื่พวกนี้ท่านจะเป็มืออาชีพกว่า และรบกวนพาพวกเขากลับมาอย่างปลอดภัยด้วย ”
“ ไม่ใช่ปัญหา พวกนางคงยังไปได้ไม่ไกลหรอก ข้าจะจัดการให้แล้วจะรีบพาพวกนางกลับมาอย่างปลอดภัย ”
“ ขอบคุณขอรับ…อันนี้คือค่าจ้างทั้งหมด ”
หวังเฟยหลงนำอุปกรณ์ปฐีออกมาสองชิ้นและมอบให้กับเซี่ยถิงถิงเป็ค่าจ้างที่ให้นางช่วยในเื่ต่างๆ แน่นอนว่ามูลค่าของอุปกรณ์ที่นางได้รับมากกว่าค่าจ้าง แต่มันก็ค่าของความเชื่อใจที่หวังเฟยหลงมอบให้นางด้วย เขาจึงเต็มใจให้นางง่ายๆเช่นนี้
เมื่อหวังเฟยหลงจัดการทุกอย่างเสร็จแล้วเขาก็กลับบ้านไปจัดการธุระตัวของตัวเอง เนื่องจากเขารีบกลับบ้านจึงไม่ได้ดูให้ละเอียดสักเท่าไหร่ เขาทำได้แต่ปล่อยเอาไว้ก่อนแล้วค่อยจัดการที่หลัง เขาเปิดหน้าต่างเควสขึ้นมา มันคือเควสเดียวที่เขามี เควสที่ให้เขาไปถึงเลเวลสิบก่อนแล้วค่อยเริ่มต้นโคจรลมปราณเข้าร่างกายเพื่อทะลวงระดับ เหตุผลที่เขาเลเวล 10 ก็เพราะิญญาดวงสุดท้าย มันให้ EXP เขาเยอะมาก จนเขาเลเวลอัพทันที
เขาได้รับรางวัลมาแล้วสองอย่างมันคือ Coin กับ ตำราระยะขั้นสุด ตามชื่อมันเลย มันคือตำราข้อมูลที่เกี่ยวกับการบ่มเพาะไปให้ถึงระยะขั้นสุดของระดับต่างๆไป และมันทำให้หวังเฟยหลงรู้ว่าในโลกนี้มีระดับอะไรบ้าง มันทำให้หวังเฟยหลงรู้สึกประหลาดใจอย่างมาก แต่ก็ทำให้หวังเฟยหลงโมโหด้วยเช่นกัน เพราะระดับขัดเกลาก็มีวิธีฝึกฝนร่างกายให้ถึงระยะขัดสุด ไม่ใช่การไปสังหารสัตว์อสูรเพื่อเพิ่มเลเวลเช่นที่เขาทำ เขาก่นด่า ‘ เกมหมา ’ อยู่ภายในใจเงียบๆ
“ เอาละ มาเลือกรางวัลดีกว่า ”
ยังมีรางวัลอีกหนึ่งอย่าง นั่นคือสกิล มันคือสกิล Passive หรือจะเรียกว่าทักษะทั้งสามอย่างก็ได้ โดยมีทักษะโล่ กริช และธนู มันเป็สกิลระดับชั้นยอด ที่อยู่ระดับเดียวกับทักษะดาบตระกูลหวัง ใจจริงหวังเฟยหลงอยากได้ทั้งสามเลยแต่ เกมหมา นี่ให้เลือกแค่อย่างเดียว แต่เมื่อเขาคิดจริงๆจังและที่จำเป็ต้องใช้จริงๆก็คงมีเพียงอย่างเดียว เพราะเขาคงจะใช้บ่อยที่สุดนั่นคือทักษะโล่
[ ทักษะโล่ผสาน ] ตามชื่อเลย มันคือทักษะโล่ที่สามารถผสานการใช้งานร่วมกับอาวุธอื่นๆ โดยโล่ที่ใช้คือโล่แขนขนาดเล็กอย่างที่หวังเฟยหลง้าอยู่พอดี จริงๆแล้ว ทักษะที่อยู่ภายในตระกูลที่เขาเจอนั้นเป็ทักษะโล่ขนาดใหญ่ซึ่งมันไม่ใช่แบบที่เขา้า
ส่วนทักษะกริชและธนูนั้น มันมีก็จริง แต่ระดับไม่ได้สูงมันอยู่เป็แค่ทักษะชั้นสูงเท่านั้น และที่สำคัญมันไม่ได้ถูกใจ เขาเลยไม่ได้เรียน และปล่อยไว้อย่างนี้ ทำเพียงฝึกฝนต่อไปเรื่อยๆเท่านั้น อย่างไรเขาก็ไม่ค่อยได้ใช้อยู่แล้ว!!
[ ท่านได้เรียนรู้สกิล ทักษะโล่ผสาน ]
ทักษะโล่ผสาน ( Rank ชั้นยอด : ความชำนาญ ฝึกหัด Lv.5 )
เป็ทักษะการโล่ที่เน้นไปที่ความคล่องตัว อีกทั้งยังสามารถผสานการโจมตี ป้องกัน และสวนกับได้ด้วยการใช้ร่วมกับอาวุธชนิดอื่นๆ สร้างความสับสนให้คู่ต่อสู้ได้อีกด้วย
- สามารถใช้โล่ในการรับและรุกได้อย่างคล่องแคล่ว
- สามารถใช้งานโล่ร่วมกับอาวุธชนิดอื่นๆได้เป็อย่างดี
- เพิ่มพลังป้องกันเมื่อใช้โล่ในการป้องกัน 75%
………………………..
“ ฝึกหัด Lv.5? ทักษะโล่ทั่วไปหายไปเหมือนกับทักษะดาบ หมายความว่าหากเป็ประเภทเดียวกันสกิลใหม่จะรววมเข้ากับสกิลเดิม และยังส่งต่อค่าความชำนาญด้วยสินะ อย่างนี้ค่อยดีหน่อย!! ”
‘ จริงสิ!! เราให้เซียงหลานทำโล่เกาะแขนไว้อันหนึ่ง มันถึงเวลาที่จะเอามาใช้แล้ว ’
หลังจากได้รับทักษะใหม่มา หวังเฟยหลงไม่รอช้าเขารีบไปที่ลานฝึกส่วนตัวและทดลองใช้ร่วมกันดาบ อาวุธลับ กริชหรือแม้แต่ธนู ด้วยการสวมใส่โล่แขนขนาดเล็กเอาไว้ตลอดเวลา ปรากฏว่าเขาสามารถใช้โล่ผสานเข้ากันอาวุธทุกชิดโดยที่ความคล่องตัวของเขาลดลงเล็กน้อย แต่หากฝึกไปเรื่อยๆจนชินความคล่องตัวของเขาจะเพิ่มขึ้นไปอีก
“ เอาละ!! ถึงเวลาของ ไฮไลท์แล้ว ”
หลังจากทดลองใช้ทักษะได้สักพักหวังเฟยหลงก็กลับเข้ามาในห้องของเขาเองพร้อมกับกำชับตงหยางว่าหากไม่ใช่เื่คอขาดบาดตายห้ามรบกวนเขา ไม่ว่าใครจะมาก็ตาม เพราะเขาจะเริ่มบ่มเพาะแล้ว หลังจากเข้าไปในห้องเขาก็เข้าไปภายในแหวนมิติจักรพรรดิของเขา
“ เพราะไม่มีเวลาไปสำรวจ ตอนนี้ถึงเวลาแล้วที่จะสำรวจว่าได้อะไรมาบ้างแล้ว!? ”
เพราะไม่มีเวลาไปคอยสำรวจอย่างละเอีย ทำให้หวังเฟยหลงรู้เพียงแค่ว่ามีของอะไรอยู่ในสุสานแบบคร่าวๆเท่านั้น เขายังไม่ได้สำรวจพวก โอสถ สมุนไพร และตำราอย่างละเอียด ตอนนี้มันถึงเวลาแล้ว เขาคาดหวังว่ามันจะมีตำราดีๆที่เขา้าอยู่บ้าง
……………………………………
หน้าต่างสเตตัส
ผู้เล่น [ l3lackShadow ]
ชื่อตัวละคร [ หวังเฟยหลง ] : ร่างกายทรราช
เพศ : [ ชาย ]
อายุ : [ 16 ]
ฉายา : -
อาชีพ : [ Gamer ]
คลาส : -
เลเวล : 10 ( ระดับขัดเกลาระยะขั้นสุด )
EXP : 26 %
สเตตัส :
Str : 48
Agi : 48
Int : 29
Luk : 10
Point : 5
สกิล : Active
ความบ้าคลั่งของทรราช ( Rank ตำนาน : ความชำนาญ ฝึกหัด Lv.1 )
ดาบขุนเขา ( Rank ชั้นสูง : ความชำนาญ ฝึกหัด Lv.8 )
ดาบเมฆาเคลื่อน ( Rank ชั้นสูง : ความชำนาญ ฝึกหัด Lv.8 )
วงล้อมตาข่าย ( Rank ชั้นสูง : ความชำนาญ ฝึกหัด Lv.7 )
ลมเฉือน ( Rank ชั้นสูง : ความชำนาญ ฝึกหัด Lv.7 )
ก้าวไร้เสียง ( Rank ชั้นสูง : ความชำนาญ ฝึกหัด Lv.7 )
: Passive
จิตใจของ Gamer ( Rank ตำนาน : Lv.Max )
การวิเคาะห์ของ Gamer ( Rank ตำนาน : Lv.Max )
โคจรปราณทรราช ( Rank ตำนาน : Lv.Max )
ทักษะดาบตระกูลหวัง ( Rank ชั้นยอด : ความชำนาญ ฝึกหัด Lv.7 )
ทักษะโล่ผสาน ( Rank ชั้นยอด : ความชำนาญ ฝึกหัด Lv.5 )
ทักษะอาวุธลับเร้นกาย ( Rank ชั้นสูง : ความชำนาญ ฝึกหัด Lv.8 )
ทักษะกริชทั่วไป ( Rank ทั่วไป : ความชำนาญ เชี่ยวชาญ Lv.1 )
ทักษะธนูทั่วไป ( Rank ทั่วไป : ความชำนาญ เชี่ยวชาญ Lv.1 )
19K
![[จบ] บันทึกตำนานราชันอหังการ](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1652071564_22878682.webp)
