เทพสงครามมังกรเทวะ

ในขณะที่มังกรเพลิงและอสรพิษเปลวเพลิงกำลังปะทะกันทางด้านของคนที่ใช้ทักษะอย่างหยางฮ่าวและเฟยงหรงก็ไม่ได้นิ่งเฉยแต่อย่างใด และเข้าปะทะกันอย่างไม่ลดละเช่นเดียวกับเปลวเพลิงสวรรค์

หยางฮ่าวเมื่อปะทะมานานอดไม่ได้ที่จะตกตะลึง หากเป็นเทพอมตะคนอื่นแค่หมัดเดียวของเขาแต่แทบจะล้มทั้งยืนอยู่แล้ว แต่ชายประหลาดคนนี้กลับรับได้ตั้งหลายกระบวนท่า อีกทั้งยังไม่มีท่าทีว่าจะบาดเจ็บเลยแม้แต่น้อย นี่มันผิดปกติจนเกินไป

"ฟุ๊บ!!"

"ปั้ง!"

ในขณะที่หัวสมองของหยางฮ่าวกำลังครุ่นคิดถึงความแปลกประหลาดนี้อยู่นั้น เฟยหรงพลันหายตัวมาอยู่เบื้องหน้าของอีกฝ่ายในพริบตา พร้อมด้วยหมัดขวาที่ซัดลงใบใบหน้าของหยางฮ่าวจนกระเด็นออกไปหลายสิบเก้าด้วยกัน ส่วนทางด้านเปลวเพลิงมังกรทองเก้าอัสนีในเวลานี้ก็เหยียบอสรพิษเพลิงโลหิตไว้ในแทบเท้าได้สำเร็จเช่นเดียวกัน

"เร็วมาก! ไม่ใช่! เราต่างหากที่ช้าลง"หยางฮ่าวแววตาสั่นเคลือขณะกล่าว หลังจากโดนหมัดของอีกฝ่ายไปในที่สุดเขาก็รู้ตัว แม้จะเพียงส่วนน้อยแต่พลังปราณของเขาเห็นได้ชัดเลยว่าถูกดูดออกไป อีกทั้งพลังปราณนั้นไม่ได้หายไปไหนแต่กลับไปเพิ่มพลังให้เฟยหรง

"นี่คือ!! เขตแดน???" หยางฮ่าวอุทานออกมา ใช่! ตั้งแต่เริ่มการต่อสู้หยางฮ่าวก็อยู่ในเขตแดนพรสวรรค์ของเฟยหรงอย่าง เขตแดนเทพมารกลืนเทวา เป็นที่เรียบร้อย

เมื่อยู่ในเขตแดนนี้เฟยหรงไม่มีวันที่จะหมดพลังปราณในการต่อสู้อย่างแน่นอน อีกทั้งด้วยร่างกายศักดิ์สิทธิ์ของเทพมังกรการปะทะกันทางกายภาพระหว่างเขากับหยางเซียนนั้นนับว่าสูสีเป็นอย่างมาก

ภาพนี้ทำเอาเหล่าศิษย์ของตำหนักเทพสวรรค์รวมไปถึงสมาชิกทุกคนในตระกูลวิหคเพลิงแทบจะลืมหายใจ สายตาจับจ้องไปที่ทั้งสองคนที่ลอยอยู่บนฟากฟ้าตาไม่กระพริบไหว การได้มาเห็นการต่อสู้ที่สุดยอดเช่นนี้สำหรับพวกเขาแล้วเป็นบุญช่างเป็นบุญแก่สายตาเสียจริงๆ

"นับว่าข้าประเมิณเจ้าต่ำเกินไป ต้องยอมรับว่าเปลวเพลิงสวรรค์ของข้านั้นเทียบเจ้าไม่ได้ แต่ทว่าถึงอย่างไรเทพอมตะก็ยังคงเป็นเทพอมตะอยู่ดี ด้วยพรสวรรค์ระดับนี้ในเมื่อเจ้ามิยอมศิโรราบแด่ตำหนักเทพสวรรค์แต่โดยดีก็คงมีแต่ความตายเท่านั้นที่ข้าจะประทานให้เจ้าได้"หยางฮ่าวตีสีหน้าเคร่งขรึมพร้อมกล่าว เขายอมรับเลยว่าพรสวรรค์ของเฟยหรงแข็งแกร่งเกินไปถ้าหากชายคนนี้เติบโตไปมากกว่านี้ไม่แน่อาจจะเป็นหนามยอกอกของตำหนักเทพสวรรค์ได้ ดังนั้นเขาจะไม่มีทางปล่อยชายหนุ่มเอาไว้เป็นอันขาด

"เหอะ ตอนแรกก็คิดจะมาขโมยภรรยาข้า ครานี้ก็คิดจะฆ่าข้า ตำหนักเทพสวรรค์เห็นทีว่าอยากจะเป็นศัตรูกับข้าเสียจริง"เฟยหรงกล่าวอย่างไม่ยินดียินร้าย ในเมื่ออีกฝ่ายอยากจะฆ่าเขาขนาดนั้นเห็นทีว่าต้องเผยพลังออกมาให้มากกว่านี้เสียหน่อย

'ขนาดทั้งใช้เขตแดนสูบพลัง ทั้งใช้วงแหวนเทพประทานพร ทั้งยังมีพลังของอาจารย์มาเสริมยังทำได้แค่นี้เอง ความห่างชั้นมีมากเกินไปสินะ' ชายหนุ่มหรี่ตาไปมองด้านหลังในเวลานี้วงแหวนเทพประทานพรเหลือเพียงสองวงเท่านั้นที่เปร่งแสงอยู่ เห็นได้ชัดเลยว่าเขาในเวลานี้ใกล้จะถึงขีดจำกัดแล้วเช่นกัน ดังนั้นการโจมตีต่อไปอาจจะเป็นการโจมตีสุดท้ายของเขาแล้วก็ว่าได้

"บูมม!!"

คลื่นพลังของทั้งเฟยหรงและหยางฮ่าวปะทุขึ้นมาอีกครั้งหลักจากตีฝีปากกันเมื่อครู่ หยางฮ่าวยกยิ้มเย็นการโจมตีของเขาเปลี่ยนจากเปลวเพลิงสวรรค์กลับกลายเป็นลมปราณที่เฟยหรงเห็นถึงกับประหลาดใจ ลวดลายอักขระปรากฏขึ้นบนตัวของเขากรงเล็บของหยางฮ่าวดูยาวขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด

"ลมปราณสังหารของพยัคฆ์ขาว"เฟยหรงกล่าวด้วยตวามประหลาดใจ เผ่าพยัคฆ์ขาวไม่ได้อยู่เขตเหนือของจักรวาลหรอกหรือเหตุใดจึงมาปรากฏตัวที่นี่ได้ ทั้งยังเป็นคนของตำหนักเทพสวรรค์อีกต่างหาก

"เจ้าศิษย์โง่ เจ้านั่นเป็นสายเลือดผสมระหว่างมนุษย์กับพยัคฆ์ขาวอย่างไรละ"กู่เทียนหลงกล่าวตอบข้อสงสัย เฟยหรงเองได้ยินดังนั้นก็พยักหน้าอย่างไม่ใส่ใจ ในเมื่ออีกฝ่ายใช้ลมปราณพยัคฆ์ขาวที่มีสว่นผสมระหว่างสายลมและน้ำแข็งเขาเองก็จะใช้สายลมในการต่อต้านเช่นเดียวกัน

"การที่ได้ตายในกรงเล็บนี้นับว่าเป็นเกียรติของเจ้าแล้ว ฮ่าๆๆๆ"หยางฮ่าวหัวเราะอย่างบ้าคลั่งแต่ไม่ถึงสามลมหายใจก็ต้องถึงกับสงบปากสงบคำลงในทันที

เฟยหรงยกยิ้มขึ้นพร้อมด้วยมงกุฏสีเขียวอ่อนที่ประดับอยู่บนศรีษะเป็นที่เรียบร้อย ชายหนุ่มค่อยๆเดินขึ้นไปบนอากาศที่ว่างเปล่าเพียงแค่สามก้าวเท่านั้น ในชั่วพริบตาบันได้ขนาดใหญ่สีเขียวเองก็พลันปรากฏขึ้นมาพร้อมด้วยพายุที่ค่อยๆก่อตัวกลายเป็นบัลลังก์สีเขียวอ่อนดูงดงามและตราตรึงใจ

"นั่นคือ ชิ้นส่วนของพลังแห่งพระเจ้า บัลลังก์ราชัน!!"เฟิงหยางเซียนกล่าวขึ้นอย่างตื่นตระหนก ไม่คิดว่าในชีวิตนี้จะมีโอกาสได้เห็นมัน ออร่าที่แผ่ออกมาจากบัลลังก์ราชันแม้แต่เฟิงหยางเซียนที่อยู่ในระดับเทพนิรันทร์บรรพกาลยังต้องรู้สึกหนักอึ้งเล็กน้อยเมื่อได้เห็นมัน

ในเวลานี้เองเฟิงหยางเซียนได้แต่คำนึงถึงคำพูดของภรรยาที่ว่าเฟิงหยาลี่ไม่เคยเลือกอะไรผิดพลาด ภาพตรงหน้านี้ถือว่าเป็นข้อยืนยันคำพูดนี้ได้อย่างแท้จริง

"อะไรกัน!"ตัดกลับไปด้านการต่อสู้ ตอนนี้หยางฮ่าวอุทานอย่างตื่นตระหนก ร่างกายสั่นเทาอย่างช่วยไม่ได้ เมื่อมองไปที่บัลลังก์ราชันเขารู้สึกว่าตนเองช่างดูเล็กจ้อยยิ่งนัก

ทางด้านของเฟยหรงเขาหาได้จนใจอาการเหม่อลอยของอีกฝ่ายไม่ ชายหนุ่มนั่งลงบนบัลลังก์ราชันอย่างองอาจทันใดนั้นพายุนับร้อยลุกพลันปรากฏขึ้นมาด้านหลังของชายหนุ่มในทันที

เมื่อเห็นภาพปรากฏการณ์เช่นนี้แม้แต่เหล่าผู้อาวุโสของตระกูลวิหคเพลิงยังต้องเนื้อตัวสั่นเทา ชายหนุ่มคนนี้ใช่ระดับเทพอมตะขั้นต้นจริงๆหรือเหตุใดถึงได้แข็งแกร่งปานนี้ ถ้าหากชายหนุ่มกำชัยชนะเอาไว้ได้เกรงว่าชื่อเสียงของเขาจะแซ่ช้องไปไกลทั้งจักรวาลเป็นแน่

"ข้าไม่เชื่อว่าจะแพ้เจ้า!!"

"พยัคฆ์ขาวสังหารสวรรค์"กรงเล็บขนาดพยัคฆ์สี่ฟาดถูกใช้โดยหยางฮ่าวในทันที มันพุ่งตรงไปยังเฟยหรงที่นั่งอยู่บนบัลลังก์ราชันแห่งเมฆาอย่างเมินเฉย

"ร้อยวายุสบั้นฟ้า"เฟยหรงเองไม่ยอมแพ้ เร่งใช้ออกด้วยทักษะแห่งบัลลังก์ราชันในทันใด การปะทะกันของคมเขี้ยวพยัคฆ์ขาวและพายุขนาดใหญ่ของเฟยหรงส่งผลให้มิติโดยรอบฉีดขาด หยางฮ่าวในเวลานี้ได้แต่กัดฟันและต้านทานทักาะของบัลลังก์ราชันอย่างไม่ยอมแพ้ ส่วนเฟยหรงนั้นหลังจากที่ใช้ออกด้วยทักษะของบัลลังก์ราชันตัวเขาก็พลันหายไปเช่นเดียวกันและมาโผล่ด้านหลังของอีกฝ่าย

"ตาย!!"เฟยหรงขู่คำราม หมัดที่เต้มไปด้วยลมปราณแห่งมังกรพุ่งตรงไปยังหัวของหยางฮ่าวอย่างรวดเร็ว จนแม้แต่อยางฮ่าวยังไม่ทันได้หันไปมองด้วยซ้ำ

เขาไม่อาจที่จะเลือกอย่างใดอย่างหนึ่งได้เลย หากเลือกป้องกันหมัดของเฟยหรงเขาจะต้องรับการโจมตีจากร้อยวายุสบั้นฟ้าและตายอยู่ดี แต่ถ้าป้องกันร้อยวายุสบั้นฟ้าหมัดที่ทรงพลังของเฟยหรงก็พุ่งตรงเข้ามาหมายจะบดขยี้หัวตนอย่างแน่นอน

ในหัวของหยางฮ่าวพลันเต็มไปด้วยความว่างเปล่าอย่างสุดใจ นี่เขาจะต้องตายจริงๆหรืออีกทั้งยังตายโดยเทพอมตะเนี้ยนะ นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน เหตุการณ์นี้สมควรจบที่เขาจะกลับไปพร้อมกับนำหญิงงามไปถวายให้เจ้าตำหนักแต่ทว่าเหตุใดจึงได้เป็นเช่นนี้ไปได้

หากรู้ว่าเป็นเช่นนี้เขาเลือกที่จะไม่มาจะดีกว่า แน่นอนหยางฮ่าวไม่ได้กลัวความตาย แต่ทว่าความตายนี้กลับนำความอัปยศมาให้ หากข่าวนี้แพร่ออกไปว่าเขาตายด้วยน้ำมือของเทพอมตะขั้นต้นมีหวังทั่วทั้งจักรวาลได้หัวเราะเขาเป็นแน่แท้ หากเป็นเช่นนั้นเขาย่อมตายตาไม่หลับอย่างแน่นอน

"ปั้ง!!"

หมัดของเฟยหรงซัดเข้าใส่อีกฝ่ายอย่างเต็มกำลัง แต่ทว่าผลที่บอกมากลับไม่ได้เป็นอย่างที่เขาหวัง ระหว่างกลางระหว่างเฟยหรงกับหยางฮ่าวอยู่ดีๆก็มีชายปริศนาปรากฏขึ้นและรับหมัดของเฟยหรงไว้ได้เพียงฝ่ามือเดียว

"แข็งแกร่งถึงเพียงนี้"เสียงของชายหนุ่คนที่ปรากฏตัวขึ้นมาทรงอำนาจอย่างถึงที่สุดเพียงแค่ออร่าพลังของเขาก็ทำให้เฟยหรงถอยหล่นออกไปเกือบยี่สิบเก้า อีกทั้งร้อยวายุสังหารเทพของเฟยหรงก็พลันถูกทำลายลงไปพร้อมกับทักษะเขตแดนเทพมารกลืนเทวา

"เทพนิรันทร์ขั้นปลาย!!"เฟยหรงกลับมาอยู่ในสภาวะตึงเครียดในทันใด บัดนี้วงแหวนเทพประทานพรไร้ซึ่งแสงเป็นที่เรียบร้อย ทั้งพลังปราณยังลดฮวบลงอย่างน่าประหลาด การที่ชายคนนี้ปรากฏตัวนับว่าเป็นปัญหากับเขาอย่างแท้จริง