แค่ยิ้มก็พอ

Past 4 : แค่ยิ้มก็พอร่างกายที่นอนนิ่งไร้สติประสาทสัมผัสทั้งห้าดวงจิตภวังค์ลอยล่องออกจากหน้าต่างร่างเปล่านิ่งสนิทดุจราวดั่งความฝันเหมือนหุ่นขี้ผึ้งปั้น เพียงชั่วลมหายใจขณะ ฉันสะดุ้งตื่นขึ้นมากลางครันในราตรีของค่ำคืนในวันเพ็ญพระจันทร์เต็มดวงเดือนสิบสอง แสงสว่างของดวงอมราส่องสะท้อนตกกระทบผิวน้ำที่อยู่เบื้องล่างสองฝากฝั่งคลองที่แยกเมืองสองเมืองออกเป็นสองฝั่ง เม็ดเหงื่อผุดขึ้นเต็มตัวตามรูขุมขนของร่างกายจนเปียกชุ่มตามร่างบาง ทั้งที่จริงแล้วร่างกายพึ่งจะได้เอนอิงหลังลงที่นอนศีรษะถึงหมอนรองได้ไม่นาน สมองที่เคยใช้จดจำบันทึกเรื่องราวก็ค่อยๆ พยายามพยุงรื้นฟื้นเรื่องราวในความฝัน ฉันตื่นลืมตาขึ้นมาด้วยความกังวลใจ รู้สึกไม่ค่อยดีเพราะในความเป็นจริงนั้น ความฝันก็คือความฝันมันคงไม่มีอะไรมากหรอก ฉันคงคิดมากไปเอง บ๋อมแบ๋มตบหน้าตัวเองเพื่อเรียกความมั่นใจจนมีเสียงดังความรู้สึกเจ็บปวดแล่นเข้ามาหากตัวเธอนั้นแค่ต้องการทดลองสอบว่าตอนนี้ตัวเองกำลังฝันอยู่หรือไม่ แน่ชัดแล้วว่าตอนนี้คือความจริง ณ ปัจจุบันวันใหม่ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว วันใหม่ที่เริ่มต้นทุกสิ่งทุกอย่าง ฉันฉีกยิ้มมุมปากให้กับตัวเองกลางห้องโถงใหญ่ พร้อมแล้วกับการออกเดินทางไปทำงาน หญิงสาวร่างบางโอนอ่อนดีดตัวขึ้นจากฟูกนอนหญิงสาวมายืนหยุดหน้ากระจกแต่งตัวชุดยูนิฟอร์มของบริษัทประตูห้องชั้น 4 ถูกปิดลงพร้อมกับเจ้าของร้องเท้าสีดำขาวก้าวเดินลงบันได จากหอพักไปขึ้นรถสายประจำทาง เธอเดินมาหยุดอยู่หน้าป้ายเพื่อขึ้นรถสายประจำที่เธอเคยนั่งไปลงหน้าบริษัทดั่งเช่นเคยเหมือนเดิมทุกวันสาวร่างเล็กหยิบมือถือขึ้นมาดูเวลาพร้อมกับเลือกเพลงเปิดฟังเป็นประจำทุกวัน ในทุกๆ เช้าๆ แบบนี้ผู้คนยังคงพลุกพลานถนนที่ว่างโลงกลับแออัดในพริบตาเพราะต่างคนต่างต้องไปทำงาน บ้างก็ไปร่ำเรียน และเป็นช่วงเวลาที่เร่งรัดทุกอย่างต้องทำเวลาแม้กระทั้งคนขับรถประจำทางก็ด้วยก็เช่นกัน ป้ายสีสะท้องแสงพร้อมบอกหมายเลขกำกับตั้งเด่นเหนือบนสุดของตัวรถเด่นลอยมาแต่ไกล รถสี่ล้อค่อยๆ ชะลอจอดเทียบท่าที่หน้าป้ายช้าๆ ผู้คนที่ยืนรอคอยต่างหลั่งไหลรีบสาวเท้าก้าวขึ้นรถตามแต่จุดหมายตัวเองในใจรถสี่ล้อขับเคลื่อนตัวออกช้าๆ และเร่งทำเวลาที่กำหนดบนถนนหกเลนท่ามกลางแวดล้อมของการแข่งขันในเมืองใหญ่ตู๊ม ตู๊ม ตู๊มเสียงดังสนันลั่นบริเวณพื้นลาดยางอย่างดี แรงชนกระแทกสั่นสะเทือนอย่างหนักหน่วงและแล้วภาพทุกอย่างตรงหน้าก็ถูกตัดเหมือนกำลังโดนหมัดชกตรงใบหน้าอย่างเต็มแรงณ โรงพยาบาล...................ติดตามตอนต่อไปนะค่ะ
### ผู้หญิงตัว M

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

Past 4 : แค่ยิ้มก็พอ

นิยายแนะนำ

แค่ยิ้มก็พอ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

Past 4 : แค่ยิ้มก็พอ

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้