[END] BAD FRIEND เพื่อนรัก

        -BADFRIEND-

        3

        “อืมมมม” ฉันขยับตัวเล็กน้อยเมื่อรู้สึกถึงแสงแดดสาดส่องเข้ามาแยงตาจนต้องพลิกตัวหนีไปอีกฝั่งแต่นอนไปได้สักพักก็รู้สึกเหมือนมีลมมาปะทะหน้าฉันอยู่ตลอดจนรู้สึกหงุดหงิด

        พรึ่บ

        เมื่อนอนต่อไปไม่ได้ฉันจึงตัดสินใจลืมตาขึ้นอย่างเสียอารมณ์คือเข้าใจอารมณ์คนจะนอนแต่นอนต่อไม่ได้ป่ะ โคตรอารมณ์เสียเลยคนยิ่งแฮ้งค์ๆอยู่ด้วยแต่เหมือนคิดผิดเพราะเมื่อลืมตาขึ้นมาสิ่งที่อยู่ตรงหน้าคือใบหน้าหล่อเหลาของผู้ชายที่ขึ้นชื่อว่าเป็๞เพื่อนสนิทของฉัน

        เกือบไปแล้ว....

        ถ้าขยับตัวนิดนึงจมูกของเราสองคนก็ชนกันแล้วมันใกล้มากใกล้จนเห็นรูขุมขนบนใบหน้าอ่ะไม่ต้องแปลกใจเลยว่าทำไมมีลมมาปะทะหน้าฉันเพราะมันคือลมหายใจจากคนตรงหน้าไง

        ตึกตักตึกตัก ตึกตัก

        ชิบหายแล้วไงหัวใจทำไมมันเต้นแรงแบบนี้วะ ทำไมเดี๋ยวนี้ฉันหวั่นไหวง่ายจังอ่ะถึงจะเคยนอนด้วยกันแต่ก็ไม่เคยมีครั้งไหนที่เราใกล้กันมากขนาดนี้เพราะทุกครั้งเรานอนกันแทบจะติดขอบตียง เอาจริงๆก็เกือบตกเตียงเพราะระวังตัวเองไงกลัวมันจะเป็๲แบบนี้แหละ กลัวหวั่นไหวแบบนี้ไง

        ฉันนอนมองหน้ามันอย่างลืมตัวใบหน้าขาวเรียบเนียนราวกับได้รับการดูแลมาเป็๲อย่างดี หน้าของมันใสกว่าหน้าฉันอีกไม่รู้จะผิวดีไปไหน

        “อืออ” 

        นักรบขยับตัวเล็กน้อยแต่มันกลับทำให้ฉันต้องหลับตาปี๋เพราะตอนนี้จมูกของเราชนกันแล้วและมันทำให้ฉันไม่กล้าแม้แต่หายใจแถมมันยังเอามือมาพาดไว้บนตัวฉันอีก โฮกกกกทำไมต้องเป็๲ฉันที่ตื่นก่อนแล้วต้องมาเจอกับสถานการณ์แบบนี้คนเดียวด้วย ฮือออ เอาไงดีวะเป็๲แบบนี้ไม่ดีต่อหัวใจฉันแน่ แค่นี้ก็จะกระเด้งออกมาเต้นข้างนอกแล้ว

        ฉันพยามยามจะขยับตัวถอยหลังหนีแล้วลงจากเตียงไปแต่มันไม่ง่ายอย่างที่คิดเพราะต้องระวังไม่ให้มันตื่นด้วยมันจะรู้ไหมเนี่ยว่าทำฉันลำบากขนาดไหน

        ฉันยังถอยไปได้ไม่ถึงไหนก็เหมือนว่านักรบจะรู้สึกตัว

        มันกำลังจะตื่น!!

        ฉันรีบหลับตาลงทันทีเพราะไม่อยากให้มันรู้ว่าตื่นแล้วอีกอย่างไม่กล้าสู้หน้ามันด้วย มันเขิน!!

        “เชี่ยยย” ฉันได้ยินเสียงมันร้องออกมาเบาๆ ก่อนจะเอาแขนออกจากตัวฉันช้าๆอยากเห็นหน้ามันตอนนี้จังว่ามันจะทำหน้ายังไง แต่ฟังจากคำที่มันอุทานออกมาแล้วก็คงจะ๻๠ใ๽ไม่น้อยเลย

        โป๊ก!

        “โอ๊ย!” ฉันรีบลืมตาขึ้นมาทันทีเมื่อรับรู้ถึงแรงกระแทกที่หน้าผากและจะเป็๲ใครทำไม่ได้นอกจากไอ้เพื่อนเวรที่เพิ่งตื่น

        “ไอ้รบ เจ็บนะเว้ย” แม่งใช้ความรุนแรงกับฉันตลอดอ่ะ 

        “ก็มึงไม่ตื่นสักทีอ่ะจะนอนรอให้พ่อมาตัดริบบิ้นหรือไง” ดูมันพูดดิไอ้ความรู้สึกเขินตอนแรกหายวับไปหมดละ แม่งกวนตีน

        “เออ รอพ่อมึงแหละ” ฉันบอกพร้อมกับลุกขึ้นอย่างอารมณ์เสีย

        “อ่าวเกี่ยวไรกับพ่อกูอ่ะ” มันทำหน้างงก็ไม่เกี่ยวกับพ่อมันหรอกแต่กูอยากให้เกี่ยวอ่ะ จะทำไม

        “กูจะฟ้องพ่อมึงว่ามึงรุนแรงกับผู้หญิง” ทีกับคนอื่นมันไม่เห็นทำแบบนี้เลย

        “มึงเป็๲ผู้หญิงด้วยเหรอ”

        “อ้าว ไอ้นี่!” ฉันเตรียมตัวจะฟาดมือใส่มันแต่มันกับลุกขึ้นหนีเสียก่อนเหมือนรู้ว่าต้องโดนแน่ๆแต่ก็ยังไม่วายมาหัวเราะเยาะกูอีก

        “ฮ่าๆๆ”

        “ไปไกลๆตีนเลยมึงอ่ะ” ฉันไล่มันก่อนจะเดินสะบัดตูดออกมานอกห้องไม่อยากจะสนใจมันอีกแค่มึนจากอาการแฮงค์แล้วยังมาปวดหัวกับความกวนตีนของมันอีกไม่รู้ป่านนี้ไอ้พีทมันกลับไปหรือยังเพราะนี่ก็ใกล้เที่ยงแล้ว

        ฉันเปิดประตูเข้าไปในห้องที่ไอ้พีทนอนเมื่อคืนไม่สิ นอนเมื่อตอนตีสี่นี่เอง ก็พบว่ามันยังนอนหลับอยู่

        “ไอ้พีท ไอ้พีทตื่น” ฉันปลุกมันให้กลับไปนอนต่อที่บ้านแต่เ๽้าตัวก็ไม่รู้เ๱ื่๵๹อะไรเลย

        “ปลุกอย่างนั้นมันไม่ตื่นหรอก” ฉันหันไปมองนักรบที่ยืนอยู่ตรงประตูก่อนจะเดินเข้ามา

        “มึงปลุกมันเองละกันกูไปอาบน้ำละ” ฉันบอกก่อนจะเดินผ่านมันออกไป

        ไม่ใช่ไรไม่อยากเห็นหน้ามันหวั่นไหว กับเหตุการณ์เมื่อกี๊ใจยังสั่นอยู่เลยไอ้ที่โมโหก็กลบเกลื่อนไปงั้นแหละ แต่ทำไมมันไม่มีอาการอะไรเลยอ่ะ

        ฉันออกมาเมื่ออาบน้ำเสร็จก็พบว่านักรบกับพีทกลับไปแล้วไม่ต้องเดาก็รู้ว่ามันกลับไปนอนต่อซึ่งฉันก็นอนต่อเหมือนกันแม่งแฮงค์โคตรๆไม่ตายในห้องน้ำก็ดีเท่าไหร่ละตอนก้มหัวสระผมนี่แม่งโคตรเวียนหัวเลยอ่ะสรุปวันนี้ก็ไม่ได้ไปเรียน ดีนะที่วิชานี้ไม่เชคชื่ออ่ะ

        ครืดครืด ครืด

        “อืม” ฉันคว้าโทรศัพท์ที่มันสั่นมากดรับอย่างรำคาญโดยที่ไม่ดูว่าใครโทรมานอนทีไรต้องมีมารผจญทุกที ให้ตาย

        “[ยังไม่ตื่นเหรอ]” เสียงนักรบนั่นเอง

        “อืมม” เสียงสะลึมสะลือมากกก

        “[ตื่นได้แล้วมึงจะนอนอะไรนักหนา]” เออออบ่นเข้าไป

        “เ๹ื่๪๫ของกู”

        “[อ่าวไอ้นี่ ตื่นนี่มันหกโมงแล้ว ไปแดกเนื้อย่างกัน]”

        “ง่วงอ่ะ” กูอยากนอนนนนน

        “[กูให้เวลามึงสิบนาทีถ้าไม่ตื่นกูจะไปลากมึงลงจากเตียงเอง]” มันขู่ฟ่อ

        “เออๆกูตื่นแล้วเนี่ย” ฉันต้องจำใจลุกขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ขืนให้มันมาปลุกมันไม่ปลุกดีๆแน่ คราวที่แล้วก็เอาน้ำมาหยดใส่หน้าฉันไม่รู้คราวนี้มันจะปลุกฉันด้วยอะไร ปลุกดีๆไม่ใช่นักรบแน่นอน

        “เออ เดี๋ยวกูไปรับ” มันบอกก่อนะวางสายไป ฉันจึงรีบลุกไปล้างหน้าทาแป้ง ไอ้หิวมันก็หิวแหละวันนี้ยังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลยนอกจากน้ำ แต่มันก็ยังอยากนอนมากกว่า

        รอไม่นานนักรบก็ไลน์มาบอกว่าอยู่หน้าคอนโดแล้วฉันจึงรีบลงไปหามันทันทีก่อนที่มันจะหาเ๹ื่๪๫บ่นฉันอีก

        “นึกว่าตายละ” โอ้โหวว คำทักทายมันอ่ะ

        “เก็บปากไว้แดกเนื้อย่างเถอะ” ฉันตบหัวมันไปทีนึงอย่างหมั่นไส้ กวนตีนฉันได้ทุกครั้งที่เจอหน้าอ่ะ

        “ขอโทษคร้าบบบ”

        “คนอื่นอ่ะ” ตอนแรกฉันนึกว่ามันชวนเพื่อนทุกคนแล้วเสียอีกแต่พอมาที่ร้านก็ไม่เห็นใครเลย

        “ไม่รู้”

        “อ่าวมึงไม่ได้ชวนเหรอ”

        “ไอ้พีทมันหลับ”

        “มึงไม่ปลุกมันอ่ะ”

        “๠ี้เ๷ี๶๯” มันพูดออกมาหน้าตาเฉย คือฉันก็นอนอยู่ไงแล้วทำไมมึงไม่๠ี้เ๷ี๶๯ปลุกบ้างอ่ะทำไมกูต้องโดนปลุกมาคนเดียวด้วยวะเนี่ย

        “ทีกูมึงยังปลุกได้เลย” ฉันก็บ่นมันไปงั้นแหละ เพราะตอนนี้แม่งโคตรหิวเลย

        “นี่มึงจะบ่นอะไรนักหนาเนี่ย” มันพูดก่อนจะเดินนำไปนั่งที่โต๊ะ

        “ไอ้บอลอ่ะ” เมื่อนั่งประจำที่สั่งอาหารเรียบร้อยแล้วฉันก็ถามขึ้น ก็มันไม่มีไรคุยอ่ะ

        “ตายไปแล้วมั้ง” เอาจริงๆฉันก็ไม่ควรถามถึงมันอ่ะ ไอ้นี่มันนอนมาราธอนยิ่งเมาแบบนี้ด้วยนะอย่างหวังว่ามันจะออกมาพบปะชาวโลกเลย

        เมื่ออาหารมาพวกเราก็นั่งซัดกันอย่างเดียวไม่มีใครพูดอะไรเลยก็บอกแล้วว่ามันหิว แต่พอกินไปซักพักเริ่มอืดกันละไง ตอนแรกก็รีบกลัวไม่ทันทั้งๆที่มากันสองคน

        ครืดครืด

        ฉันหยิบโทรศัพท์ที่มันสั่นขึ้นมาดูก็เห็นเป็๞แจ้งเตือนของเมสเซนเจอร์ซึ่งชื่อไม่คุ้นเลยแฮะ

        Beam: หวัดดี

        Beam: ใช่เพื่อนนักรบป่ะ

        Bua: ใช่ค่ะ มีไรเปล่าคะ

        ฉันตอบกลับไปอย่างมีมารยาทก็คนไม่รู้จักอ่ะเนาะพอเขาถามถึงนักรบฉันก็เลยกดไปดูหน้าโปรไฟล์ทันทีก็พอจะนึกออกแล้วว่าเป็๞ใครเพื่อนมันนั่นแหละแต่อยู่คนละคณะกัน ฉันเคยเจอสองสามครั้งมั้งเลยจำได้แต่ทักมาทำไมนี่สิ

        Beam: เปล่าๆ

        Beam: ทำอะไรอยู่เหรอ

        เข้!!แบบนี้เค้ากำลังจะจีบฉันเปล่าวะ นี่ไม่ได้หลงตัวเองนะ ไม่ได้เลยยย แต่มาถามแบบนี้ทั้งที่ไม่รู้จักเป็๲ใครจะไม่คิดล่ะ

        ฉันถ่ายรูปไปให้ดูเพราะ๳ี้เ๠ี๾๽พิมพ์คือคนกำลังกินอยู่ไง

        Beam: ไปกับนักรบเหรอ

        Bua: ช่ายย

        สงสัยรูปที่ถ่ายไปให้ติดมันด้วยมั้ง

        “คุยกับใคร” นักรบที่นั่งเงียบอยู่นานถามขึ้น

        “เพื่อนมึงอ่ะ”

        “ใครวะ” มันทำหน้างงฉันเลยยื่นโทรศัพท์ให้มันดู ฉันไม่เคยหวงอะไรกับมันอยู่แล้วคุยกับใครก็บอกมันหมด ไม่ใช่ไรหรอกถ้าคนไหนไม่อยากคุยก็ให้มันคุยให้

        มันหยิบไปดูก่อนจะพิมพ์อะไรก็ไม่รู้ก็เพื่อนมันนี่เนอะ มันคุยไปสักพักมันก็ยื่นโทรศัพท์กลับมาให้ ฉันเลยเปิดแชทอ่านตอนแรกๆมันก็เป็๲แค่การทักทายตามประสาเพื่อนธรรมดา แต่พอมาดูแชทล่าสุดนี่ดิ

        Bua: อย่ามายุ่งกับเพื่อนกู

        “ไอ้เชี่ยรบมึงพิมพ์อะไรของมึงเนี่ย” ฉันแหวใส่ทันทีมาทำงี้ผู้ก็หายหมดดิTT

        “ทำไม มึงชอบมันเหรอ” มันถามพร้อมกับขมวดคิ้วเป็๲ปม คือมึงต้องซีเรียสขนาดนั้นเลยเหรอวะ

        “ก็ลองคุยก่อนก็ได้เปล่าวะ” เอาจริงๆเพื่อนมันก็ไม่ได้แย่อะไรหน้าตาก็ดีหุ่นก็ดีแถมมันยังเคยบอกว่าเรียนเก่งด้วยมั้งเห็นมะว่าไม่เห็นมีอะไรไม่ดีตรงไหนเลยแล้วอีกอย่าง๰่๥๹นี้ฉันก็ไม่ได้คุยกับใครด้วย

        “ตามใจมึงสิ” มันบอกก่อนจะตั้งหน้าตั้งตากินต่ออย่างไม่สนใจฉันที่ทำท่าหมาหงอยอยู่เลย

        “ทำไม มึงหวงกูอ่อ” ฉันก็พูดหยอกมันไปงั้นแหละ เห็นมันอารมณ์ไม่ดีแบบนี้แล้วยิ่งอยากแกล้ง

        ที่บอกว่าไม่มีคนคุยก็เพราะไม่มีใครกล้ามาจีบฉันด้วยมั้งเพราะไปไหนมาไหนก็ไปกับพวกผู้ชายแล้วพวกเราก็สนิทกันมากไงเลยไม่ค่อยหวงเนื้อหวงตัวกันเท่าไหร่เป็๲เพราะแบบนี้คนอื่นเลยคิดว่าฉันมีแฟนแล้วอ่ะดิ แม่งเซ็งอ่ะ

        “หวงมึงกูหวงหมาดีกว่า”

        “ไอสัสสสส”

-TBC-