ย้อนเวลากลับไปสู่โลกคู่ขนาน

บทที่6 นี่แฟนเก่าหรือ? จำเป็นต้องมองอย่างดูถูก?ในตอนเช้าบิลได้ตื่นขึ้นมาล้างหน้าแปลงฟันและแต่งตัวจะไปโรงเรียนตามเด็กปกติเขาทำกันในตอนนี้ใบหน้าของบิลนั้นดูสดใสขึ้นถึงแม้ร่างกายจะยังอ้วนอยู่ผลของการออกกำลังกายนั้นตอบแทนเขาได้อย่างสวยงามจริงๆ“เอาเถอะเหมือนได้ย้อนความหลังชีวิตเด็กมัธยม”บิลนั้นก็อย่างที่บอกเขาไม่มีอะไรต้องเรียนแล้วก็ได้ภาษาอังกฤษที่ตอนนี้เปลี่ยนชื่อเป็น ภาษา อินทิค เพราะนี่คือโลกที่ผิดแปลกไปเล็กน้อยจึงทำให้ชื่อภาษาเป็นเช่นนี้แต่การใช้คำและการออกเสียงก็เหมือนเดิมหรือแม้แต่ตัวอักษรเองก็ตามตึกตึก! บิลได้ออกมาจากห้องและลงไปด้านล่างและมุ่งไปยังห้องครัวโดยมีน้องสาวตัวน้องรอยู่บิลได้กลิ่นหอมมาแต่ไกลวันนี้น้องสาวเขาทำหารอาหารเพราะเป็นเวรประจำวัน“ว้าวน่ากินจังน้องสาวพี่สุดยอดจริงๆ”บิลเมื่อมาถึงก็พ่นคำหวานทันทีราวกับคนกะล่อนก็ไม่ปาน“พอๆ กินได้แล้วหนูเขินมากแล้วค่ะพี่ชาย”มิ้วตอบด้วยรอยยิ้มและเริ่มกินอาหารทันที“คร้า!”บิลเปล่งเสียงล้อเลียนออกมาแต่มันเป็นเสียงที่หวานนุ่มและราวกับเสียงสวรรค์ในน้ำเสียงมิ้วที่ได้ยินดังนั้นก็ชะงัก“นี่พี่ เสียงของพี่ดีมาก!”มิ้วกล่าวออกมาอย่างตื่นเต้นเธอหวังจะมีเสียงแบบนี้บ้างและความฝันของเธอก็คือการเป็นนักร้องแต่เสียงของเธอนั้นไม่ดีเท่าที่ควรการที่พี่เธอมีเสียงเพราะเวลาใส่อารมณ์สักนิดหรือเวลายืดคำแล้วเพราะขนาดนี้มีอย่างเดียวที่เธอคิดออกคือพี่ของเธอเหมาะที่จะเป็นนักร้องหากไม่ติดที่รูปร่างแต่ถึงจะอ้วนพี่เธอก็ดูดีอยู่ไม่ได้น่าเกลียดเพราะเป็นคนขาวและหน้าตาดีแต่มีไขมันส่วนเกินแค่นั้น“ใช่มั้ยล่ะ”และจากนั้นเวลาผ่านไปจนทานข้าวเสร็จสองพี่น้องก็ได้ออกจากบ้านล็อคประตู“ป่ะไปกันเถอะ”บิลกล่าวเขาจูงมือน้องสาวของเขาอย่างไม่เอียงอายและเดินไปหน้าตาเฉยเพื่อไปให้ถึงยังที่รอรถประจำทางบ้านของบิลและโรงเรียนนั้นไม่ได้ไกลกันมากเท่าไร่ขึ้นรถโดยสารครั้งเดียวก็ถึงแล้ว….เมื่อมาถึงที่รอรถโดยสารบิลก็ได้กล่าวขึ้น“คนเยอะจังนะ”นี่คือสิ่งที่บิลไม่ชอบการไปโรงเรียนโดยไม่มีรถส่วนตัวถึงแม้จะเป็นรถบัสแต่คนมันก็เยอะอยู่ดีเพราะที่นี่เกือบจะเป็นเมืองใหญ่แล้วหากเทียบกับเมืองหลวงห่างกันไม่มาก“ใช่? เยอะก็ถูกหนิ?”มิ้วกล่าวออกมาด้วยหน้าตาสงสัยที่ใสซื่อของเธอ"เอ่อ..ไม่มีอะไรหรอกป่ะ รีบขึ้นรถเดี๋ยวไปโรงเรียนไม่ทันเอา”บิลไม่รอช้าก็จูงมือน้องสาวขึ้นรถไปนักเรียนบางคนอาจจะรู้จักบิลมองเขาด้วยสายตาแปลกๆราวกับว่าเขาเป็นคนเหยียบอึขึ้นรถ“นี่ดูนั่นสิเจ้าอ้วนบิลโดนทิ้งแล้วหวะสมน้ำหน้าจริงๆฮิฮิ”เสียงซุบซิบของนักเรียนชายสองคนดังขึ้นเบาๆทำให้บิลได้ยินเพียงเล็กน้อยเท่านั้นแต่เขาก็ไม่ได้สนใจเพราะคนพวกนี้ก็ดีแต่ปากนั่นแหละหากโดนเขาRap ด่าคืนแล้วจะหนาว....รถโดยสารประจำทางมาถึงโรงเรียนในเวลาสั้นๆบิลก็จ่ายเงินไป 20 เมดี้(เมดี้ = บาท)‘นี่สินะโรงเรียนเราใหญ่ใช่เล่น’บิลมองดูโรงเรียนที่สวยงามเบื้องหน้าหากเป็นโรงก่อนคงมีแต่ลูกคุณหนูเท่านั้นแหละที่จะเข้าไปเรียนได้‘โลกนี้แตกต่างจากโลกชาติที่แล้วเราจริงๆในด้านการสร้างบ้านเรือนและอาคารต่างๆ”บิลกล่าวอย่างนับถือคนออกแบบ“เอาล่ะพี่ไปชั้นเรียนพี่ก่อนนะ บ้าย บาย”บิลยิ้มก่อนจะโบกมือลาน้องสาวของเขาไปมิ้วเองก็เดินไปทางชั้นของเธอเช่นกัน“ถ้าจำไม่ผิดอาคาร 3 ห้อง 123 สินะ”บิลคิดก่อนจะเดินตามความทรงจำของเขาไปเรื่อยๆโดยมองสิ่งต่างๆไปด้วย‘โอ้ สาวน้อยโรงเรียนนี้ไม่เลวเลย’บิลเห็นเด็กผู้หญิงหลายคนที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกับเขาที่น่ารักสดใสและสวยงามบางคนก็ธรรมดาแต่ก็ดูดีสะอาดสะอ้านกันทุกคน‘ดูท่าคนโลกนี้จะอยู่ดีกินดีกันหรือเปล่านะ?...’บิลคิดเพราะตั้งแต่ขึ้นรถแล้วเด็กนักเรียนก็หน้าตาดูดีเกือบทุกคนแต่ก็ไม่ถึงกับหล่อสวย(อ้าวแล้วสรุปมันยังไงกันแน่?)…“ถึงสักทีห้อง 123”บิลไม่รอช้าก็เดินเขาไปทันทีเขามองรอบๆก่อนจะเห็นสายตาคนในห้องราวๆ 10 กว่าคนมองมาที่เขาแต่ก็ไม่ได้กล่าวอะไรบิลเองก็ไม่ได้สนใจเขาเดินไปนั่งยังโต๊ะของเขาที่จำได้ในความทรงจำ“ที่รักเค้าขอหอมหน่อยรักเตงที่สุด…”บิลได้ยินสียงของหญิงสาวที่หน้าตาดีคนหนึ่งเธอเป็นคนสวยงามคนหนึ่งเลยก็ว่าได้กำลังควงแขนชายหนุ่มอายุเท่าๆกับบิลอยู่พร้อมท่าทางออดอ้อน“....”บิลมองไปก็ขมวดคิ้วนี่มันยัยผู้หญิงที่ทิ้งเขาไปไม่ใช่หรือเธอมีชื่อว่าเอมี่“ขอบคุณที่รัก Z Phone เครื่องนี้ฉันชอบมันมาก”หมับ!เอมี่หอมแก้มชายหนุ่มรูปร่างดีข้างๆเธอที่ควงแขนอยู่ชายหนุ่มคนนั้นมีชื่อว่าเดมิน“แค่เธอชอบก็พอแล้วจ๊ะไม่ว่าอะไรฉันก็จะหามาให้”เดมินยิ้มแล้วมองไปทางเพื่อนรวมห้องของเขาคนหนึ่งที่มีร่างอ้วนอย่างเย้ยยั้นและร่างอ้วนก็ไม่ใช่ใครอื่นเขาคือบิลนั่นเอง“รักที่สุด!”เอมี่เองก็หันมายิ้มอย่างเย้นยั้นและดูถูกบิลเช่นกันราวกับว่าจะบอกบิลว่าแกมันไอ้กระจอกหมูตอนน่ารังเกียจเป็นไงดูแฟนใหม่ฉันสิทั้งดูดีและรวยซื้ออะไรก็ได้ตามที่เธอต้องการ“....”บิลได้แต่ขมวดคิ้วทำไมเขาจะไม่รู้ว่าเด็กน้อยสองคนนี้ต้องการเยาะเย้ยเขาแต่เขาก็เงียบไม่พูดอะไรจบ...ผิดพลาดประการใดขอโทษหลายๆ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่6 นี่แฟนเก่าหรือ? จำเป็นต้องมองอย่างดูถูก?

นิยายแนะนำ

ย้อนเวลากลับไปสู่โลกคู่ขนาน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่6 นี่แฟนเก่าหรือ? จำเป็นต้องมองอย่างดูถูก?

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้