หัวใจไม่ลืมรัก

        บอดี้การ์ดสองคนได้รับคำสั่งก็รีบเข้าไปใกล้หลินรั่วเอ๋อร์ทันที

        “เฉินซี ฉันเป็๞ภรรยาคุณนะเด็กในท้องก็คือลูกของคุณ คุณจะใจร้ายกับฉันแบบนี้จริงๆ เหรอ?” หลินรั่วเอ๋อร์มองอย่างไม่อยากจะเชื่อตอนนี้เจียงเฉินซีกำลังยืนกอดผู้หญิงคนอื่นอยู่ตรงหน้าเธอ

        “ภรรยา? สองปีก่อน เธอวางแผนปีนขึ้นเตียงฉันเองไม่ใช่เหรอภรรยาฉันมีแค่ซืออวี่ ส่วนเด็กในท้องเธอ ใครจะไปรู้ว่าเป็๲ลูกของฉันจริงๆ หรือเปล่าไม่แน่อาจจะเป็๲ลูกนอกไส้ก็ได้!” เจียงเฉินซีพูดด้วยสีหน้าไร้ความปรานี ทุกคำที่พูดออกมาสำหรับหลินรั่วเอ๋อร์แล้วมากพอที่จะทำร้ายจิตใจเธอได้

        หลินรั่วเอ๋อร์ถอยหลังอย่างหมดแรงสู้ เจียงเฉินซีไม่รักเธอเลย ไม่เห็นเธอเป็๞ภรรยาเธอรู้ดี แต่เธอคิดไม่ถึงว่าเขาจะสงสัย ว่าลูกในท้องเธอไม่ใช่เ๧ื๪๨เนื้อเชื้อไขของเขา...

        ตอนนี้บอดี้การ์ดสองคนนั้นเดินมาข้างหลินรั่วเอ๋อร์แล้ว กำลังเตรียมจะจับตัวเธอ

        “พวกแกอย่ามาแตะต้องฉันฉันไปโรงพยาบาลเองได้” หลินรั่วเอ๋อร์สูดหายใจเดินหลังตรงออกไปจากคฤหาสน์

        เธอถูกบอดี้การ์ดเชิญขึ้นรถ เธอนั่งด้านหลังมองวิวที่ค่อยๆ เคลื่อนไปข้างหลัง ได้แต่แอบคิดในใจว่าจะหนีออกไปอย่างไรดี

        แต่ไม่นาน ความเ๯็๢ป๭๨ที่บีบรัดอย่างรุนแรงก็แล่นขึ้นมาที่ท้อง ทำให้เธออดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว...

        “เจ็บจัง...ฉันเจ็บท้องเหลือเกิน...”

        เธอกอดท้องน้อยไว้ พยายามขอความช่วยเหลือจากบอดี้การ์ดที่ล็อกตัวเธออยู่ ยาขับเ๧ื๪๨ถ้วยนั้นแม้เธอจะอาเจียนเอาออกมาบ้างแล้ว แต่ก็กลืนลงไปจำนวนไม่น้อย

        “ขอร้องล่ะ พวกนายช่วยฉันหน่อยฉันปวดท้องมาก...”

        ทว่า บอดี้การ์ดไม่สนใจการขอความช่วยเหลือของเธอเลย

        รถแล่นไปถึงโรงพยาบาล หลินรั่วเอ๋อร์ปวดท้องจนเหงื่อผุดพรายเต็มหน้า ร่างกายไร้เรี่ยวแรงเธอถูกบอดี้การ์ดสองคนลากลงจากรถอย่างแข็งกร้าวเหมือนลากซากศพ

        ระหว่างทางที่ฉุดกระชากร่างของเธอไป บนพื้นเปื้อนไปด้วยรอยเ๧ื๪๨เป็๞ทางยาว ดูแล้วน่ากลัวมาก

        หลินรั่วเอ๋อร์นอนลงบนเตียงผ่าตัด เธอได้ยินบอดี้การ์ดสั่งหมออย่างชัดเจน “ประธานเจียงกำชับว่าให้เอาเด็กในท้องเธอออกมาโดยไม่ต้องฉีดยาชาหลังจากนั้นก็เตรียมตัดมดลูกของเธอทันที”

        “ค่ะ”

        หมอหญิงสวมชุดฆ่าเชื้อ ถืออุปกรณ์อยู่ในมือ ค่อยๆ เดินเข้ามาหาหลินรั่วเอ๋อร์

        “ฉันขอร้องล่ะ อย่าทำแท้งลูกฉันเลยนะได้โปรดช่วยเขาไว้ได้ไหม?” หลินรั่วเอ๋อร์ร้องไห้น้ำตาอาบหน้า ทำได้เพียงอดทนกับความเ๯็๢ป๭๨ของร่างกายอ้อนวอนให้หมอช่วยเธอ

        หมอหญิงขมวดคิ้วอย่างเลี่ยงไม่ได้ “คุณหลินคะ เมื่อครู่ฉันตรวจร่างกายคุณแล้ว คุณดื่มยาขับเ๣ื๵๪เข้าไปแม้ตอนนี้เด็กคนนี้จะยังไม่แท้ง แต่เกรงว่าคลอดออกมาแล้วก็คงเป็๲ทารกที่ตายในครรภ์ค่ะ”

        ทารกที่ตายในครรภ์...

        คำๆ นี้ ไม่ใช่แค่ประกาศโทษป๱ะ๮า๱ให้ลูกในท้องหลินรั่วเอ๋อร์เท่านั้น มันคือโทษป๱ะ๮า๱สำหรับเธอเช่นกัน

        “...หมอคะ คุณเริ่มผ่าตัดเถอะค่ะ”

        น้ำตาไหลออกมาอย่างสิ้นหวัง เธอร้องไห้สะอึกสะอื้น แล้วหลับตายอมรับชะตากรรม

        “อืม คุณหลินคะ หลังการผ่าตัดทำแท้งจบลงร่างกายคุณอาจจะอ่อนแอมาก ดังนั้นการผ่าตัดตัดมดลูกออก ฉันจะเลื่อนออกไปให้นะคะ” หมอหญิงถอนหายใจ “ทำแท้งโดยไม่ฉีดยาชาเจ็บมาก คุณอดทนไว้หน่อยนะคะ”

        พูดจบ หมอหญิงก็เริ่มทำการผ่าตัด

        เครื่องมือคมกริบเย็นวาบนั่นค่อยๆ กรีดลงบนตัวเธอ ความเ๯็๢ป๭๨รุนแรงทำให้หลินรั่วเอ๋อร์กำมือไว้แน่น

        เธอรับรู้ได้อย่างชัดเจนว่าเด็กในท้องกำลังค่อยๆ ออกมาจากตัวเธอ

        เธอปรือตามองโคมไฟห้องปฏิบัติการแบบไร้เงาเหนือศีรษะ ราวกับว่าเธอได้ยินเสียงลูกร้องไห้อ้อนวอนเธออย่างโศกเศร้าดังขึ้นข้างหู“แม่จ๋า อย่าฆ่าหนู แม่ หนูเจ็บเหลือเกิน ช่วยด้วย...”

        เป็๲เพราะเธอไม่มีกำลังพอที่จะช่วยได้ เป็๲เพราะเธอหลงรักเจียงเฉินซี จึงทำให้ลูกของเธอต้องตาย