ชายคนนั้นรีบกระซิบบอกดินทันที “ดินครับ ผมวินทร์เอง อย่าตีผมเลยนะคนดี ผมกลัวทำตัวคุณและลูกหลุดมือจริงๆ ผมจะพาคุณไปอยู่ในที่ปลอดภัยก่อนนะครับ”
ดินดีใจจนน้ำตาไหล เพราะในที่สุดสามีของเธอก็ตามมาช่วยเธอจนได้ ดินหยุดตีวินทร์แล้วรีบซบไปที่ไหล่ของวินทร์ ตอนนี้เธอกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่จริงๆ ได้แต่ร้องไห้ซบวินทร์อยู่อย่างนั้น
วินทร์เข้าใจความรู้สึกของดินดีว่าเธอรู้สึกกลัวมากแค่ไหน ใจจริงเขาก็อยากปลอบภรรยา แต่ในตอนนี้ยังมีพรรคพวกของศิรินอยู่ใกล้ๆ เขาจำเป็ต้องตบตาให้พวกมันตายใจเสียก่อน ค่อยพาดินเข้าไปในช่องทางลับ
ทางด้านสารัตน์เอง เธอรู้สึกว่าตัวเองเดินต่อไปไม่ไหวแล้ว เธอเลยคุกเข่ากับพื้นเสียดื้อๆ
ชายอีกคนเลยบอกด้วยน้ำเสียงเ็าว่า “รีบเดินเร็วเข้า”
“ฉันตั้งครรภ์อยู่นะ ตอนนี้ก็รู้สึกเวียนหัวจนหน้ามืด เดินแทบไม่ไหวอยู่แล้ว” สารัตน์บ่น
ชายคนนั้นเลยจำใจต้องอุ้มสารัตน์ในท่าเ้าสาวเหมือนกัน
“นี่นายจะทำบ้าอะไรน่ะ ปล่อยฉันลงเดี๋ยวนี้นะ” สารัตน์พยายามดิ้น
“เ้านายสั่งให้รีบพาตัวไป รอช้าไม่ได้ เงียบๆและอยู่เฉยๆซะ ถ้าไม่อยากตายทั้งกลมน่ะ” ชายคนนั้นรีบขู่
สารัตน์เป็ห่วงลูกเลยไม่ต่อล้อต่อเถียงอีก ยอมให้ชายคนนั้นอุ้มเธอไปแต่โดยดี
พอวินทร์อุ้มดินจนละสายตาของศัตรูได้แล้ว ก็รีบหลบเข้าไปในช่องทางลับที่เขาค้นพบพร้อมกับนายฉีอัน ทั้งคู่สามารถพาตัวคนท้องทั้งสองเข้าไปในช่องทางลับอย่างปลอดภัย จนกระทั่งเดินทะลุออกมานอกเขตของพวกศัตรู ทั้งสองรีบพาตัวสองสาวไปที่ห้องพยาบาล โดยภายในห้องมีแพทย์และพยาบาลครบครัน
วินทร์ค่อยๆวางภรรยาบนเตียงอย่างนิ่มนวลที่สุด แก้มัดเรียบร้อย เขาถอดอีโม่งออกพร้อมกับกล่าวว่า “ผมต้องไปช่วยนายอินจับกุมพวกวายร้ายนะครับ”
“ระวังตัวด้วยนะคะวินทร์” ดินกล่าวอย่างเป็ห่วง
วินทร์จูบหน้าผากภรรยา พร้อมกับเอาหูแนบไปที่ท้องด้วยความตื่นเต้น เพราะเขากำลังจะมีลูกแล้ว “พ่อจะรีบไปรีบมานะลูก อย่าดื้อกับแม่นะครับ” แล้ววินทร์ก็เดินออกไป
หลังจากสารัตน์ถูกวางบนเตียง เธอก็รีบผลักชายแปลกหน้าทันที “ฉันไม่รู้หรอกนะว่านายเป็ใคร ยังไงก็ขอบใจก็แล้วกัน” สารัตน์รีบลุกจากเตียงแล้วเดินไปหาดินทันที “ผู้ชายคนนั้นเป็สามีของดินงั้นหรอ ดูเท่ห์จังเลย ดินกับเขาดูสมกันดีนะ”
“เลิกแซวได้แล้ว สารัตน์ ฉันเขินนะ” ดินกล่าวอย่างหน้าแดง
สารัตน์ยิ้มให้เพราะเห็นดินหน้าแดงจัดด้วยความอาย เธอเลยเดินกลับไปที่เตียง แล้วรู้สึกแปลกใจที่เห็นชายสวมอีโม่งอีกคนไม่ยอมถอดหมวก แถมมองมาที่เธอแปลกๆ หลังจากนั้นเขาก็เดินตามวินทร์ออกไปทันที
สารัตน์นอนที่เตียงได้ไม่นาน เธอก็นึกขึ้นได้ว่าเธอต้องรีบออกเดินทางกลับประเทศไทยแล้ว เลยลุกจากเตียงแล้วเดินไปหาดินอีกครั้ง
“ดิน ฉันต้องไปแล้วล่ะ” สารัตน์กล่าว
“อ้าว จะรีบไปไหนน่ะ สารัตน์” ดินสงสัย
“ฉันจองตั๋วกลับประเทศไทยวันพรุ่งนี้ ฉันเลยต้องรีบกลับไปเตรียมตัวทันทีน่ะ” สารัตน์กล่าว
“ฉันอยากไปเยี่ยมเธอที่บ้านในไทย เธอบอกที่อยู่ฉันได้มั้ย” ดินขอที่อยู่เพราะรู้สึกถูกชะตากับสารัตน์เลยอยากไปเยี่ยมเธอ
สารัตน์คิดอยู่นาน แต่เพราะเธอไว้เนื้อเชื่อใจดิน เลยยอมไปยืมปากกาจากหมอแล้วเขียนที่อยู่ให้ดินทันที
“ขอบใจมากนะสารัตน์ แล้วฉันจะรีบไปเยี่ยมเธอทันทีหลังจากที่ฉันกลับประเทศไทยแล้วนะ” ดินกล่าว
“ได้สิ แล้วเจอกันนะดิน” สารัตน์อยากล้อดินเล่น เลยแกล้งเอาหูไปแนบที่ท้องของดิน เลียนแบบท่าทางของวินทร์ “น้าไปก่อนนะคะ อย่าดื้อกับแม่ดินล่ะ”
ดินยิ้มขำกับท่าทางของเพื่อนใหม่อย่างสารัตน์ เธอทำได้เพียงโบกมืออำลาเพื่อนอย่างอาลัย
**********************************************
ตอนนี้ทีมตำรวจฮ่องกงโอบล้อมจับกุมพรรคพวกของศิริน โดยมีกลุ่มมาเฟียของนายฉีอันให้การช่วยเหลือ ทำให้ปฏิบัติการจับกุมพวกวายร้ายสำเร็จไปได้ด้วยดี พวกเขาสามารถเข้าไปช่วยเหลือเหยื่อทั้งรายที่ถูกตัดไตไปแล้ว และรายที่ยังมีอวัยวะครบ พวกเขาปลอดภัยกันทุกคน ไม่มีใครได้รับาเ็ถึงขั้นนอนโรงพยาบาล
เนื่องจากสามีของศิรินไม่ยอมแพ้ เขาก็เลยจับเหยื่อรายหนึ่งมาเป็ตัวประกัน อินนัดแนะกับวินทร์ วินทร์เดินเข้าไปเจรจากับคนร้าย ในขณะที่อินแอบลอบไปด้านหลังของคนร้าย อินรอคนร้ายเผลอก็รีบเข้าชาร์จทันที ในขณะที่วินทร์รีบเข้าไปช่วยเหลือตัวประกันได้อย่างปลอดภัย สามีของศิรินเลยถูกจับ ตำรวจนายหนึ่งอุ้มตัวศิรินที่สลบไสลออกมาจากห้องผ่าตัด เขาอุ้มเธอไปที่รถตำรวจพร้อมกับใส่กุญแจมือเรียบร้อย
นับว่าปฏิบัติการจับกุมตัวสำเร็จไปได้ด้วยดี ตำรวจสามารถกวาดล้างขบวนการค้าอวัยวะเถื่อนจนหมดไปได้ พวกเขาพากันขอบคุณนายฉีอัน อิน และวินทร์ที่ให้ความร่วมมือกับตำรวจเป็อย่างดี
นายฉีอันเป็ห่วงภรรยา เขาเลยรีบเดินเข้าไปในอาคาร ลูกน้องรู้ใจลูกพี่เลยรีบพาตัววีน่ามาพบลูกพี่โดยด่วน
“นายครับ ผมพานายหญิงมาส่งแล้วครับ” ลูกน้องกล่าวอย่างภูมิใจ
“ใคร คือ นายหญิง แล้วผู้หญิงคนนี้เป็ใคร” ฉีอันแสดงทีท่าไม่รู้จักวีน่ามาก่อน
“อ้าว นาย ก็นี่ไงภรรยาของนายน่ะ เธอบอกกับศิรินว่าเธอเป็เมียนาย” ลูกน้องกล่าว
“เธอกล้าดียังไงมาแอบอ้างว่าเป็เมียฉัน” ฉีอันกล่าวด้วยน้ำเสียงดุดัน
วีน่าคุกเข่าขอโทษฉีอันทันที “ฉัน ฉันขอโทษนะคะ ฉันก็แค่ไม่อยากถูกตัดอวัยวะไป เลยแอบอ้างว่าเป็เมียหัวหน้ามาเฟีย พวกมันเลยไม่กล้าทำอะไรฉัน ที่ฉันทำลงไปก็แค่อยากเอาตัวรอดเท่านั้นเอง”
“เธอไปซะ แล้วอย่าให้ฉันเห็นหน้าเธออีก” ฉีอันไล่ทันที
วีน่ารีบลุกขึ้นแล้ววิ่งออกไปด้วยความกลัว โดยไม่หันกลับมามองอีกเลย
**********************************************
ฉีอันรีบเดินไปหาภรรยาตัวจริงของเขาทันที แต่ทว่าเขากลับเห็นเพียงเตียงที่ว่างเปล่า
ฉีอันรีบเดินไปหาดิน แล้วรีบถามเธอทันทีว่า “สารัตน์ไปไหนแล้วครับ”
“เธอกลับบ้านแล้วค่ะ เห็นว่าจะเดินทางกลับไทยพรุ่งนี้” ดินใที่เห็นนายฉีอันคุกเข่าอย่างสิ้นหวัง
“ภรรยาและลูกผมจากผมไปอีกแล้ว” ฉีอันกล่าวอย่างหมดหวัง
“อะไรนะคะ สารัตน์เป็ภรรยาคุณ แสดงว่าคนที่ข่มขืนเธอก็เป็คุณน่ะสิ” ดินเริ่มโกรธแทนเพื่อน
“เื่มันยาวน่ะครับ” ฉีอันกล่าว
“ก็แล้วแต่คุณนะคะ ถ้าคุณอยากจะเล่าก็เล่า ไม่อยากเล่าก็แล้วไป” ดินกล่าวอย่างไม่สนใจ
วินทร์กับอินเข้ามาเยี่ยมดิน พอเห็นฉีอันคุกเข่าอยู่อย่างนั้นก็รีบเข้าไปประคองเขาให้ลุกขึ้นทันที
“ผมขอร้องล่ะครับ คุณรู้ที่อยู่ของสารัตน์มั้ย หากคุณรู้ก็ช่วยบอกผมมาเถอะนะครับ” ฉีอันกล่าว
“ฉันต้องรู้ต้นสายปลายเหตุก่อน ฉันถึงจะพิจารณาบอกคุณค่ะ” ดินกล่าวอย่างเด็ดขาด
วินทร์เข้าไปขอร้องช่วย แต่ดินหันหน้าหนีเพราะโกรธแค้นแทนสารัตน์
“ก็ได้ครับ ผมจะเล่าความเป็มาระหว่างผมกับสารัตน์ให้คุณฟัง” ฉีอันจำใจเล่า