You are my heart รักอีกครั้ง ก็ยังเป็นเธอ [อัพทุกวัน]

        ช่วงนี้เมอารอลุ้นผลสัมภาษณ์งานล่ามโรงพยาบาล เธอรู้สึกวิตกว่าจะไม่ได้งานที่นี่ เนื่องจากบรรยากาศในห้องสอบข้อเขียนค่อนข้างหนักหน่วง 
        ในตอนที่สอบข้อเขียน เธอไม่ค่อยมั่นใจกับคำตอบนัก จึงเขียนคำตอบไปในสมุดเพียงไม่กี่หน้า แต่เมื่อแอบเหลือบมองคนที่นั่งอยู่ข้างๆ เห็นเขาก้มหน้าก้มตาเขียนคำตอบหลายหน้ากระดาษยาวเหยียด อีกทั้งยังยกมือขอสมุดเล่มใหม่อีก เธอจึงรู้สึกใจแป้วและกดดันอย่างยิ่ง
        เมื่อสอบข้อเขียนเสร็จ ก็เรียกมาสัมภาษณ์ต่อทันทีกับหัวหน้าล่าม         "ขับรถเป็นไหมครับ มีใบขับขี่หรือเปล่า" 
        "เอ่อ ไม่เป็นค่ะ แต่ถ้าจำเป็นจริงๆ เดี๋ยวไปเรียนเพิ่มเติมได้ค่ะ"  
        "คุณคิดยังไงต่องานการขาย การตลาด"
        "เอ่อ…" หญิงสาวขมวดคิ้วสงสัย สาบานนะว่านี่คือคำถามสัมภาษณ์ล่าม! แล้วเธอควรจะตอบแนวไหนดี?
        "โอ๊ะ...โทษทีผมหยิบคำถามมาผิด อันนี้ต้องเป็นคำถามของตำแหน่งการตลาด" หัวหน้าล่ามพลิกกระดาษคำถามในมือไปมา
        "..." เมอา

***

        Key : [^ _^]
        May-R : [ว่าไงคะคุณหมอคีย์]
        Key : [วันก่อนที่เมอาถามถึงผู้หญิงคนนึง จำได้ไหม?]
        May-R : [ส่งสติ๊กเกอร์รูปรอยยิ้ม :) ]
        Key : [ว่าแต่วันนี้อากาศดี ท้องฟ้าก็ปลอดโปร่ง...]
        May-R : [อย่าเปลี่ยนเรื่อง!!]
        Key : [ครับผม ดุจังเลย...เนี่ยนะกว่าเราจะตามล่าหาคำตอบมาได้นะ เลือดตาแทบกระเด็น...แถมยัง...]
        May-R : [อย่าดราม่า! นี่นายเป็นหมอจริงหรือเปล่า ถ้าไม่ได้รู้จักกันมานานคงไม่คิดว่านายเป็นหมอแน่นอน เราว่าเป็นนักแสดงคงจะรุ่ง ตีบทแตกกระจุยกระจาย!]
        Key : [ฮ่าฮ่า สาวสวยคนนั้นคือ...แต่น...แตน...แต้น]

        เมอากรอกตามองบนเพดาน เอือมระอาเพื่อนสนิทที่ชอบเล่นใหญ่ ทั้งๆ ที่รู้ว่าเธออยากรู้ใจจะขาด ก็ยังเล่นตัวไม่ยอมบอก หญิงสาวจึงกดปุ่มโทรออกไปหา 'คนเล่นตัว' ทันที               "คุณหมอตฤณภัทร...บอกมาเดี๋ยวนี้" เมอาพูดด้วยน้ำเสียงเย็น 
        "โถ่ ล้อเล่นแค่นี้ก็ไม่ได้ ถึงกับต้องเรียกชื่อจริงเต็มยศเลยหรือ นี่ยังดีที่ไม่พูดถึงนามสกุล..." หมอคีย์บ่นกระปอดกระแปด         "คีย์" น้ำเสียงหญิงสาวเย็นชากว่าเดิม
        ตั้งแต่วันที่เมอาเห็นรูปถ่ายเจเจคู่กับสาวสวยคนนั้น ใจเธอมันโหวงๆ ยังไงบอกไม่ถูก อารมณ์คงคล้ายกับถูกแย่งคนรักยังไงยังงั้น ทั้งที่เธอไม่เคยคบกับเจเจเลยด้วยซ้ำ !
        หรืออาจจะเป็นพฤติกรรมหวงละมั้ง
        "โอเคๆ ผู้หญิงคนนั้นชื่อ เจนนี่ เป็นพี่สาวแท้ๆ ของเจเจ"
        ได้ยินประโยคนี้แล้วเมอารู้สึกโล่งใจเป็นอย่างมากที่หญิงสาวคนนี้ไม่ใช่แฟนเจเจอย่างที่เธอนึกกลัว
        เมอาคลับคล้ายคลับคลาว่า เคยได้ยินเจเจพูดถึงพี่สาวอยู่หลายครั้ง ถ้าจำไม่ผิดน่าจะเรียนอักษรศาสตร์จากมหาวิทยาลัยชื่อดังย่านใจกลางเมือง                แต่...คงโล่งใจไปได้แค่ระยะหนึ่งเท่านั้น เพราะเมอาไม่รู้ว่าตอนนี้เจเจคบกับใครหรือยัง 
        "แล้วเจเจมีแฟนหรือยัง?"
        "อืม...ไม่แน่ใจแฮะ แต่ยังไม่เคยเห็นไปไหนมาไหนกับผู้หญิงสักเท่าไหร่ เอ๊ะ!...หรือว่า…" เสียงชายหนุ่มในตอนท้ายดูตื่นเต้น เหมือนคนนึกอะไรออกขึ้นมากระทันหัน
        หญิงสาวรู้สึกลุ้นตาม เผลอกำโทรศัพท์แน่น แนบหูเข้าใกล้โทรศัพท์มากขึ้น
        "หรือว่า...ที่จริงเขาจะชอบผู้ชาย ฮ่าๆ"
        "หมอคีย์!" เมอาทนไม่ไหว จนต้องแว้ดเพื่อนเข้าให้
        "ฮ่าฮ่า ล้อเล่นน่ะ แต่เท่าที่ผ่านมาก็แทบจะไม่เห็นควงสาวๆ เลยนี่นา"
        "ว่าแต่เมอาเถอะเอาแต่ถาม เมื่อไหร่จะลุยสักที ของอย่างนี้มันต้องกล้าๆ หน่อย อย่ามัวแต่ป๊อด เดี๋ยวจะมานั่งน้ำตาตกใน เสียอกเสียใจทีหลัง ไม่ช่วยปลอบหรอกนะ เราปลอบคนไม่เป็น"  
        "ขอบใจมากกก" หญิงสาวพูดลอดไรฟัน คีย์เป็นเพื่อนสนิทไม่กี่คน ที่เธอคุยด้วยแล้วทั้งหมั่นไส้ และรู้สึกขอบคุณในเวลาเดียวกัน
        เอาล่ะ...ตอนนี้สถานการณ์ยังไม่น่ากังวล ฉันคงต้องลองลุยดูอีกครั้ง จะได้ไม่เสียใจทีหลัง เหมือนอย่างที่เขาว่า สงครามยังไม่จบ อย่าเพิ่งนับศพทหาร
        เอ๊ะ! ว่าแต่ สำนวนนี้เอามาใช้กับสถานการณ์นี้ได้มั้ยนะ
        ...ว่าแต่จะเริ่มอย่างไรดีล่ะ?