ตอนที่ 3.2
คนป่วย
“ไอ้ธรณ์ไปล็อคห้อง เร็ว!” คณินสั่งเพื่อน แล้วบอกทางสายตาให้เด่นภูมิพานายหญิงเข้าด้านใน เมื่อเห็นว่าธรณ์ล็อคห้องเรียบร้อยแล้วจึงให้เด่นภูมิปล่อยตัวหญิงสาว ในขณะที่ศรัณย์ยังวางเฉยกับเหตุการณ์ไม่คาดคิดตรงหน้า เขาเอื้อมหยิบบุหรี่ในลิ้นชักมาจุดสูบอย่างสบายใจ
“นี่มันเื่อะไรกัน ไหนบอกว่าอาการหนัก แล้วที่นั่งเป่าควันพิษเข้าปอดอยู่นี่คืออะไร” เพียงฝันถามทันทีที่ปากเป็อิสระ
“นายหญิงใจเย็น ๆ ก่อนนะครับ พวกเรามีเหตุผลที่ต้องโกหกทุกคน” เด่นภูมิชี้แจง
“งั้นอธิบายมา”
“เอ่อคือ...” ชายหนุ่มลังเล เขามองหน้าคณินเป็เชิงถามว่าควรบอกหรือไม่ ศรัณย์ที่เห็นความยุ่งยากและรำคาญผู้หญิงตรงหน้าเต็มทนจึงเอ่ยสั่งลูกน้อง
“เก็บผู้หญิงคนนี้ซะ”
“นายครับ! เธอเป็นายหญิงนะครับ” คณินมือขวาคนสนิท เป็นักวางแผนและเพื่อนคู่คิดของศรัณย์แย้งเป็คนแรกกับคำสั่ง
“นายหญิงแล้วไง มารู้ในสิ่งที่ไม่ควรรู้ก็ต้องตายเท่านั้น” ศรัณย์ยืนยันคำสั่งเดิม ยิ่งเห็นแววตาดื้อรั้นและเกลียดชังของหญิงสาวเขาก็ยิ่งรู้สึกไม่ชอบใจ ได้แต่อัดบุหรี่เข้าปากระบายความหงุดหงิด
“แต่นายหญิงเป็เมียของนายนะครับ” ธรณ์ มือซ้ายผู้เก่งด้านศิลปะการต่อสู้และยิงปืนทุกชนิดก็ช่วยห้ามอีกแรง
“ใช่ครับ เมียเลยนะครับ” เด่นภูมิที่ล็อคแขนนายหญิงไม่ให้กระโจนเข้าใส่เ้านายั้แ่เอ่ยสั่งฆ่าเธอ ก็เห็นด้วยกับพี่ใหญ่ทั้งสอง
“...”
“ผัวที่ทำตัวไม่ดีกับเมีย ไม่เจริญนะครับนาย”
“...”
“ไม่เจริญแน่ ๆ ครับนาย”
“เออ ๆ ไม่ฆ่าก็ได้ เอามาคุยใกล้ ๆ ซิ"
พอเห็นเ้านายเปลี่ยนใจ เด่นภูมิจึงรีบพาร่างบางเข้าไปใกล้ ๆ เตียงคนไข้ ใกล้มากเสียจนปากทั้งคู่แทบจะจูบกันอยู่แล้ว
คนเป็ลูกน้องคิด จูบกันได้ก็ดี จะได้เลิกคิดจะฆ่าเมียเสียที
คนบนเตียงดูดบุหรี่เข้าปอดลูกใหญ่ ก่อนจะยกยิ้มแล้วค่อย ๆ ปล่อยควันใส่หน้าเมีย
“ค่อกแค่ก ๆ”
เพียงฝันสำลักควันบุหรี่ เธอมองคนตรงหน้าอย่างแค้นเคือง ความกักขฬะของไอ้เ้าพ่อนี่มันน่าจับขังลืมสักปี!!
“หึ!”
พอเห็นอีกฝ่ายกระแอมไอเพราะมัน ก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาแปลก ๆ อารมณ์ดีพอที่จะคุยกับเมียได้เพราะ ๆ อยู่บ้าง
“ถ้าคุณสัญญาว่าจะไม่บอกเื่ที่เห็นวันนี้กับใคร ผมจะไม่ฆ่าคุณ”
“ไม่!” ฝันไปเถอะว่าเธอจะช่วยเขาปิดบังเื่นี้
“...”
“ฉันจะบอกทุกคนว่าคุณไม่ได้เป็อะไร เื่ทั้งหมดเป็เื่โกหก” เพียงฝันฝืนตอบออกไป โดยไม่สนอาการวิงเวียนหัวที่เริ่มเป็อีกครั้ง หลังจากได้กลิ่นบุหรี่ที่อบอวลอยู่ในห้อง
“ถ้าไม่สัญญาก็ต้องตายนะ” เขาขู่
“ตายก็ตายสิ คุณจะได้ถูกตำรวจจับข้อหาฆ่าคน”
“พวกตำรวจทำอะไรผมไม่ได้หรอก คุณไม่รู้เหรอ?”
ทำไมเธอจะไม่รู้ เขาน่ะมันมีอำนาจคับฟ้า แม้แต่ข้อหาค้ายาเสพติดก็ทำอะไรเขาไม่ได้หากไม่จับได้คาหนังคาเขา คิดแล้วเพียงฝันก็ยิ่งเสียดายที่เมื่อคืนเธอและทีม จับเขาไม่สำเร็จแถมยังทะลุมาอยู่โลกบ้า ๆ นี่อีก
“เพราะฉะนั้นก็ร่วมมือกับผัวเสียดี ๆ ถ้าแผนของผมสำเร็จ คุณอยากได้อะไรผมจะหามาให้”
“ฉันไม่้าอะไรจากคุณทั้งนั้น ฉันจะบอกทุกคนเื่วันนี้” หญิงสาวตอบ พลางเบนหน้าออกเล็กน้อย เหม็นบุหรี่วุ้ย!
“ถ้างั้นก็ต้องตายนะ”
“ได้! ตายเป็ตาย”
“ไอ้ธรณ์ยิงเลย” ศรัณย์สั่งมือซ้าย
“แต่นายครับ...” ธรณ์ลังเล ไม่รู้นายพูดจริงหรือแค่แกล้งเมีย
“กูบอกให้ยิง!”
“อุ๊บ!”
“...!” ศรัณย์หยุดเงียบ มองคนที่ใช้สองมือปิดปากตัวเอง
“อุ๊บ!”
ไม่ไหวแล้ว...เธอไม่กลัวปืนแต่เหม็นบุหรี่จนอยากจะอ้วก และตอนนี้ก็กลั้นไว้ไม่อยู่ มองหาห้องน้ำแต่ก็ถูกเด่นภูมิล็อคแขนไว้่ คิดว่าชักโครกที่ดีที่สุดตอนนี้น่าจะเป็คนจอมบงการตรงหน้า
โอกกกกก
“เฮ้ย!!”
คนใจร้ายที่สั่งฆ่าเมีย แทบจะะโหนีออกจากเตียงเมื่อจู่ ๆ เมียชังก็กระเถิบเข้ามาใกล้สามีแล้วจับไหล่หนาไว้แน่น แม่คุณปล่อยอ้วกออกมาใส่กัน ชนิดที่ตั้งใจเค้นสุด ๆ
........................................................................................
ร้ายนักก็โดนเมียอ้วกใส่ไปเลยค่าาาาา
3K
