ราชันย์เเห่งจันทร์ทรา (เเก้ไขข้อความติดกันเเล้ว)

ณ สำนักฟ้าคราม

ฟุบ ฟุบ ...

เสียงออกกระบวนท่าวรยุทธ์ ในลานกว้างอันว่างป่าวเเต่กว้างขวงของสำนักเป็๲เขตของตระกูลผู้สืบทิดเท้านั้น

พ่อครัวหนุ่มกำลังนำวัตถุดิบเข้าครัวเดินผ่านมากก็หยุดมิว เเม้ว่าจะเพิ่งเข้าร่างของเสี่ยงเทียนมาเเต่เขาก็รู้อะไรหลายอย่างเเน่นอนว่ารวมใบหน้าของคุณหนูรองด้วย

ส่วนฝ่ายคุณหนูรองก็ตั้งหน้าตั้งตาฝึกโดยไม่สนใจสิ่งใด เหมือนกับไม่มีอะไนรบกวนสมาธิของนางได้

จนพ่อครัวหนุ่มเปิดปากพูด เป็๞ใครไปไม่ได้นอกจากริว

"คุณหนู รองเเม้ว่าข้าไม่รู้ว่าคุณหนูฝึกวิชาอะไรอยู่เเต่กระบวนท่ามันทรงพลังเท่าที่ควรเป็๲"

ริวพูดด้วยท่าทางเงียบสงบ เเต่เมื่อคุณหนูรองหนิ๋งเอ๋อได้ยินก็ทำหน้าสงสัยปนโกรธออกมาที่มาว่าวิชาประจำสำนัก

"เ๽้าจะหาว่าวิชาคชื่อ๬ั๹๠๱ครามของสำนักมีตำนิอย่างงั้นหรือ"

เธอไม่คิดว่าพ่อครัวจะรู้วรยุทธเธอจึงคิดจะต่ำนิพ่อครัว ทันใดนั้นความติดนั้นก็ได้หยุดลงเพราะ...

"ถ้าคุณหนูประลองกับข้าคุณหนูก็จะทราบเอง"

หนิ๋งเอ๋อหน้าเเดงก่ำเมื่อพ่อครัวฝึกหัดกล้าท้าประลองกับตน

"เ๽้าไม่กลัวตายหรือไงเ๽้าเองก็รู้ว่าข้ามีวรยุทระดับปรานก่อกำเนิดขั้นที่ 6"

ท่าทางทั้งยังสงบนิ่งเเละกล่าววาจาถัดไป

"ข้าเองก็รู้ว่าวรยุทขั้นก่อกำเนิดไม่ต่างจากคนธรรมดาสักเท่าไหล่"

"ก็ได้เชิญเ๯้าทำตามใจได้เลย"

หนิ๋งเอ๋อพูดอย่างมั่นใจเพราะตนมั่นใจว่าตำราบูทที่นางร่ำเรียนอยู่นั้นสมบูรณ์เเบบ

ทั้งสองยืนห่างกันประมาณ 5 เมตร ริวตั้งกาดขึ้นมาสองมือท่าทางกระฉับกระเฉง ส่วนหนิ๋งเอ๋อยืมสงบนิ่งรวบรวมลมปราณ

"งั้นข้าจะบุกเข้าไปก่อนก็เเล้วกัน"

ด้วยความที่นางโดนท้าประลองเเละโดนหาว่าวิชามีตำนิ นางจึง๻้๪๫๷า๹เป็๞ฝ่ายบุกให้รู้ดำรู้เเดง

ท่วงท่าคล้ายเกียวคลื่อนวารีอ่อนช้อยงดงาม

ฝ่ามือเลื่อยคล้ายงูพุ่งตรงมายังหน้าอก เพื่อทลวงกาดของริว เเต่กาเของริวนั้นไม่ได้มีไว้รับเเรงกระเเทกมันมีไว้เพื่อสวนกลับ

ริวปล่อยหมัดฮุกง่ายๆหลังจากใช้กาดปัดฝ่ามือที่อ่านทางยากออกด้านข้างลำตัว หมัดฮุกได้เข้าไปวงในของเเขนของหนิ๋งเอ๋อเเละหยุดเมื่อใกล้เข้ากลับใบหน้าเเสนน่ารัก

เธอควรจะปัดหมัดฮุกของริวได้เเต่มืออีกข้างที่ไม่ได้ใช้โจมตีกลับอยู่สูงเหนือไหร่ เป็๞เพราะ๻้๪๫๷า๹ให้เเรงในมือด้านที่โจมตีมีเเรงมากขึ้น

ลมจากหมัดผ่านใบหน้ากริ๋งเอ๋อไปหนึ่งละลอก

"มืออีกข้างที่คุณหนูไม่ได้ใช้ออกกระบวนท่าไม่จำเป็๞ต้องยกสูง เเค่เปลี่ยนให้ไหล่อีกข้างต่ำลงเเละใช้เเรงจากเท้ากระบวนท่านนี้จะรุยเเรกกว่าเดิมมาก"

พอได้ยินริวหรือเสี่ยวเทียนพูดเสร็จนางก็ประฎิบัตตามอย่างรวดเร็ว โดยใช้ริวเป็๲หนูทดลอง

ครั้งนี้ริวไม่สามารถปัดฝ่ามือทันได้เเต่ตั้งรับ

"อั่ก"

ริวกระเด็นไปไกลกว่า 10 เมตร

"ก็ไม่เลวข้าจะจำที่เ๽้าสอนใว้"

หนิ๋งเอ๋ออมยิ้มเเละกำลังเดินกลับเขาสำนัก โดยทิ้งริวไว้ไว้ที่ลานกว้างคนเดียว ทันใดนั้นระฆังก็ดังขึ้น สองครั้ง

.............

ณ หน้าประตูสำนักห้าคราม

เเขกไม่ได้รับเชินเดินเข้ามาในสำนัก

สายตาของหนิ๋งเอ๋อมองไปเห็นเเขกที่กำลังเดินเข้ามา สายตาของนางก็ปรากฎเเววตาโกรธเเค้นขึ้นทันที