บทที่12 พลัง
เทวาที่มองแผ่นหลังของลีโอนัสหรือซีโร่อย่างเลื่อนลอยความแข็งแกร่งนี้หากสู้กับเขาเกรงว่าแค่โดดนอัดทีเดียวร่างของเขาคงแหลกไม่มีชิ้นดีและนี่ก็เป็ครั้งแรกที่เขาเคยเห็นผู้ที่อยู่ในระดับAเพียงแค่รังสีฆ่าฟันที่แผ่ออกมายังทำให้เขาแทบจะทนทานไม่ไหว
กลิ่นคาวเืลอยโชยออกมาจากร่างของซีโร่ทั้งๆที่ตัวเขาไม่มีเืบ่งบอกว่าซีโร่ผ่านการฆ่าฟันมาเยอะแค่ไหนแต่เทวาไม่ได้รู้สึกแย่กับกลิ่นนี้อย่างไรก็ตามเขารู้สึกชื่นชมซีโร่
เวลานั้นเองออคไจแอนท์ทั้งสองตัวต่างก็พุ่งเข้าประชิดซีโร่ตัวหนึ่งนั้นทุบขวานมาที่ซีโร่อย่างรุนแรงได้ยินเสียงอากาศฉีกออกจากกันอย่างชัดเจนเพราะความรุนแรงนี้ซีโร่ไม่ได้สนใจขวานของมันเลยด้วยซ้ำไปเมื่อขวานใกล้จะมาถึงเขาทันใดนั้นที่แขนขวาของเขาก็ปรากฏเกราะสีดำแดงอันน่ากลัวขึ้นมา
ฟุบ!
ซีโร่ยกแขนขวาขึ้นใช้มือจับขวานใบขวานเอาไว้อย่างง่ายดาย
คลื่นอากาศของขวานแผ่กระจายออกไปบ่งบอกว่ามันรุนแรงแค่ไหนแต่ซีโร่กลับจับเอาไว้อย่างไม่ยากเย็น
เห็นได้ชัดว่าความแข็งแกร่งของเขานั้นน่าทึ่งเป็อย่างมาก
เกราะสีดำที่ปรากฏที่แขนขวาของซีโร่น่าจะเป็ความสามารถพิเศษซึ่งก็คือเกราะมารของเขาซีโร่เป็มนุษย์กลายพันธุ์ที่แข็งแกร่งเกราะมารของเขาเห็นได้ชัดว่ามันอาจจะแข็งแกร่งเทียบเท่าหรือมากกว่าเพชรเสียด้วยซ้ำ
“เศษสวะอย่างแกคิดจะมาต่อกรกับฉันเหรอไสหัวไปซะ!”ซีโร่กล่าวอย่างเ็า
วูบบบ
ร่างของเขาหายวับไปก่อนจะปรากฏใกล้ๆใบหน้าของออคไจแอนท์
หมัดของเขาง้างไปด้านหลังก่อนจะ
เปรี้ยงงงงงงง
เสียงดังราวกับฟ้าผ่า
ภาพที่เทวาเห็นคือซีโร่ปรากฏที่ใบหน้าของออคไจแอนท์อย่างฉับพลันแล้วศีรษะชองมันก็หายวับไปไม่เหลือแม้แต่เศษซากรากวับว่ามันถูกลบหายไปเฉยๆพลังระดับนี้...นี่คือพลังของแรงค์A!
ซีโร่เคลื่อนร่างราวกับภูติผีไปที่ออคไจแอนท์อีกตัวก่อนที่เขาจะลบศีรษะของออคไจแอนท์อีกตัวอย่างรวดเร็วในเวลานั้นออคไจแอนท์ตัวแรกพุ่งจะล้มตัวลงไปตัวที่สองก็ตามมาติดๆ
ซีโร่ปรากฏที่บนพื้นก่อนจะเกร็งหมัดทั้งสองที่ข้างลำตัว
ฟุบๆๆๆๆๆๆ
ในสายตาของเทวาแขนของซีโร่ราวกับหายไป
คลื่นๆๆๆๆๆๆๆ
เกิดเสียงสั่นะเืจนเทวาเจ็บแก้วหูและภาพที่เขาเห็นก็คือกองทัพของออควอริเออร์ตัวแตกกระจายกลายเป็เศษเนื้อปลิวว่อน
หมัดอากาศต่อเนื่อง!!!
หมัดอากาศต่อเนื่องของซีโร่คือการโจมตีระยะไกลด้วยหมัดเปล่าอาศัยเพียงความเร็วและความแข็งแกร่งของร่างกายและเทคนิคชั้นสูงบางอย่างที่ทำให้เขาสามารถใช้การโจมตีระยะไกลด้วยการบีบอัดอากาศได้ความจริงคือต่อให้มีร่างกายที่แข็งแกร่งอย่างซีโร่แต่หากไม่ได้รับการฝึกฝนอย่างหนักก็ไม่อาจจะใช้วิชานี้ได้อย่างแน่นอน
เทวารู้สึกตื่นเต้นอย่างมากกับพลังความสามารถของซีโร่ความดิบเถื่อนและความเด็ดขาดนี้ทำให้เขาหลงใหลเขากำลังจินตนาการว่าหากเป็เขาเองจะรู้สึกอย่างไรกับความแข็งแกร่งระดับนี้
มันคงรู้สึกดี...
เพียงพริบตากองทัพออควอริเออร์ทั้งหมดก็หายไปเหลือเพียงกองเศษเนื้อ
เวลานั้นซีโร่หันไปมองยังทิศทางของออคไนท์แมร์ที่กำลังพุ่งทะยานหนีไป
“คิดหนีจากฉันคนนี้?”ซีโร่กล่าวเสียงเรียบ
ฟุบ!
ร่างของเขาหายวับไป
อั๊ก!
ออคไนท์แมร์กระอักเืออกมาคำโตเพราะซีโร่บีบลำคอของมันอย่างรุนแรงมันรู้สึกหวาดกลัวอย่างมากกับความสามารถของมนุษย์ผู้นี้มันเริ่มหนีั้แ่ที่ออคไจแอนท์ถูกสังหารแล้วแต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่เร็วพอจึงทำให้มันตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้
ซีโร่จ้องมองตามันและปลูกฝังความกลัวอันลึกล้ำในจิตใจของมัน
มันตัวสั่นเทา
“ตาย...”ซีโร่ยังกล่าวไม่ทันจบสิ้นแต่ก็มีเสียงแทรกขึ้นมาเสียก่อน
“รอก่อน!”
ซีโร่หันไปมองตามเสียงก่อนจะพบกับเทวาที่รีบวิ่งเข้ามาดูจากสภาพเทวาเองก็รักษาตัวเองไปได้หกเจ็ดส่วนในสิบส่วนแล้ว
“ทำไมถึงห้ามฉันล่ะเ้าหนู?”ซีโร่เอ่ยถามอย่างแปลกใจ
“เพราะ...แฮ่กๆ”เทวาวิ่งมาหยุดที่ข้างๆของซีโร่และหอบหายใจ
เขาเงยหน้าขึ้นมาแววตาเต็มเปี่ยมไปด้วยความเกลียดชัง
“เพราะว่าผมอยากจะ...แก้แค้นมัน”เทวากล่าวเสียงแข็ง
“แก้แค้น?”
“ใช่ครับผมอยากจะแก้แค้น เพราะมัน!เพราะพวกมันทำลายหมู่บ้านของผม ความจริงแล้วผมเป็คนหมู่บ้าน148เมื่อปีก่อนเพราะพวกมันทำลายหมู่บ้าน148ทำให้ผมสูญเสียครอบครัวทั้งพ่อแม่และคนรู้จัก ผมซมซานมาที่หมู่บ้าน147และอยู่ที่นั่นมาตลอดแต่เมื่อไม่กี่วันมานี้บ้านของผมอีกหลังก็ถูกมันทำลายดีที่ผมอยู่นอกหมู่บ้านในเวลานั้นทำให้ผมรอดและยังสามารถตามมาแก้แค้นได้อย่างที่คุณเห็น”เทวากล่าวเสียงเศร้า
แน่นอนว่าเขาไม่ได้รู้สึกอะไรขนาดนั้นไม่อย่างนั้นเขาคงจะบ้าคลั่งกว่านี้ในยามต่อสู้เขาเป็เพียงแค่คนที่มาอาศัยอยู่ในร่างของเด็กน้อยเทวาและอาจจะกล่าวได้ว่าเขายังไม่สามารถผสานรวมกับโลกนี้ได้อย่างสมบูรณ์แม้ว่าจะมีความทรงจำของเทวาคนเดิมแต่เขาก็ไม่ได้คิดอะไรกับมันมากนัก
สำหรับเขาพ่อแม่และคนรู้จักของเทวาก็เป็เพียงคนแปลกหน้า
คนจากหมู่บ้าน147ยังสนิทกับเขามากกว่าพ่อแม่ของเทวาคนเดิมเสียอีก
แต่ก็อีกนั่นแหละคนในหมู่บ้าน147เองก็ไม่ค่อยสนิทกับเขาและส่วนใหญ่เขาก็ดิ้นรนด้วยตนเองอยู่แล้ว
การแก้แค้นมันก็เป็ส่วนหนึ่งของการต่อสู้อีกส่วนหนึ่งนั้นมาจากภารกิจบังคับแต่ส่วนที่สำคัญจริงๆคือเขาอยากได้การ์ดความสามารถใหม่ๆ
เหตุผลที่เขาต้องเล่าเื่ราวให้เศร้าทั้งๆที่เขาไม่ได้เศร้าก็เพราะว่าเขาอยากได้ทักษะของออคไนแมร์เขาพลาดทักษะของออคไจแอนท์มาแล้วเื่อะไรที่เขาจะพลาดทักษะของออคไนท์แมร์
“เป็เช่นนั้นเองหรือ?”ซีโร่กล่าว
“ครับ”
เทวาพยายามทำให้ดวงตาของตนเองมีน้ำตาเพื่อเสริมความน่าเวทนาแต่ว่า...
‘บัดซบเอ้ย! เวลาอย่างนี้ทำไมไม่มีฝุ่นมาเข้าตาตูบ้าง บิดาอยากจจะร้องไห้ทำไมบิดาร้องไห้ออกมาไม่ได้! บ้าบอ อ้อ ใช่แล้วต้องคิดเื่เศร้าๆเข้าไว้เพื่อจะได้ร้องไห้...เื่เศร้าๆ...อ้ากกกกกกบิดาไม่มีเื่ให้เศร้าเฟ้ย’
เทวากรีดร้องในใจ
เวลานี้ซีโร่จ้องตาของเทวาเทวาก็จ้องมองซีโร่
เธอจ้องฉันฉันจ้องเธอ
ดวงตาเทวาเริ่มแดงไม่ใช่เพราะจะร้องไห้แต่เพราะกดดัน
“ก็ได้”ซีโร่กล่าว
เทวาถึงกับถอนหายใจในใจ
จากนั้นซีโร่ก็ยื่นฝ่ามือออกไปตรงออคไนท์แมร์ปรากฏแท่งที่คล้ายโลหะสีแดงดำพุ่งออกมาจากฝ่ามือของเขามันพุ่งเข้าไปพันแขนขาทั้งสี่ของออคไนท์แมร์แล้วพุ่งตรึงกับพื้นดิน ร่างของออคไนท์แมร์ถูกแขวนลอยกลางอากาศเหนือพื้นดินเล็กน้อย
คุกมาร!!!
นี่คือหนึ่งในความสามารถของเกราะมารของซีโร่
เขาสามารถใช้มันแบบแผ่พุ่งออกไปได้
เทวาที่เห็นถึงกับน้ำลายไหลเพราะอยากได้
“เรียบร้อย”
ซีโร่ที่กักขังออคไนท์แมร์เสร็จเขาก็เดินออกไปยืนกอดอกแล้วพิงต้นไม้ไม่ได้สนใจอะไรอีก
“ขอบคุณครับ”
เทวาเดินเข้าไปหาออคไนท์แมร์พร้อมกับฉีกยิ้มเล็กน้อยแต่เพื่อการแสดงเขาจึงรีบระงับรอยยิ้มของตนเองเอาไว้พร้อมกับปั้นสีหน้าเป็คลั่งแค้น
“หมัดนี้เพื่อพ่อของฉัน”
เปรี้ยง
เขาซัดหมัดออกไปไม่ใช่หมัดะุแต่เป็หมัดธรรมดาๆที่ค่อนข้างจะเต็มแรงของเขา
“หมัดนี้เพื่อแม่ของฉัน”
เปรี้ยง
“หมัดนี้เพื่อโดโน่เพื่อนของฉัน”
เปรี้ยง
[โฮสต์ได้รับเศษชิ้นส่วนของทักษะกายแกร่ง(ติดตัว)(C) lv.5(1/60)]
[โฮสต์ได้รับเศษชิ้นส่วนของทักษะคลั่ง(B) lv.1(1/120)]
[โฮสต์ได้รับเศษชิ้นส่วนของStaminaElixir(33/50)]
.........................................
..........................
..........
เทวาแทบบ้าคลั่งเพราะเสียงระบบตอนนี้เขามีความสุขอย่างมากกับการฟาร์มที่ง่ายดายที่สุดที่เขาเคยเจอมาไม่ใช่ง่ายดายแบบที่ผ่านๆมาเพราะที่ผ่านมามันง่ายกว่านี้แต่มันก็เป็สัตว์ร้ายระดับFเท่านั้น แตกต่างจากตอนนี้ที่เป็มอนสเตอร์ระดับC+ ดังนั้นด้วยสถานการณ์ตอนนี้มันจึงง่ายมากทีเดียวในการฟาร์มการ์ดทักษะ
‘โอลาล้า...บิดาคนนี้กำลังจะเทพขึ้นอีกขั้นแล้วหลังจากที่ได้ทักษะเกรดBมาอะไรก็หยุดบิดาไว้ไม่ได้ หุหุหุอะแฮ่ม ไม่ได้ๆ ต้องใจแข็งเข้าไว้ ยังไม่ใช่เวลามาดีใจต้องปั้นหน้าเป็บ้าคลั่งเพื่อความแเี แต่อ้ากกก มันดีใจเฟ้ย!’
เทวาภายในสะดีดสะดิ้งแต่ภายนอกบ้าคลั่ง
ช่าง...
“นี่เพื่อลุงข้างบ้านของฉัน...เอิ่ม ชื่อประยุทธ์”
“นี่ก็เพื่อเพื่อนของลุงข้างบ้านประวิตรที่...ที่ชอบยืมนาฬิกา”
“นี่ก็เพื่อ...”
เทวาเสียงแหบแห้งหลังจากต่อยมาได้ชั่วโมงกว่าตอนนี้เขาเจ็บลำคออย่างมากและอยากดื่มน้ำดับกระหาย แต่เขาหยุดตอนนี้ทุกอย่างจะจบเพราะซีโร่ยืนมองอยู่ห่างๆและหากเขาเงียบไปซีโร่ก็เหมือนจะสนใจเขาดังนั้นเขาจึงต้องไม่ยอมแพ้แค่นี้
ที่สำคัญคือเขายังได้การ์ดทักษะดีๆไม่ครบเลย
เขาต้องหาชื่อของคนที่จะแก้แค้นให้เพื่อความสมจริงแต่ชื่อในหัวมันหมดไปั้แ่นาทีแรกแล้วและชื่อที่เหลือก็เป็ใครก็ไม่รู้ที่เขาอ้างขึ้นมามั่วๆบางครั้งเขาเองก็ยังวนกลับไปชื่อเดิมและเปลี่ยนฐานะอีกด้วยอย่างไรก็ตามซีโร่ไม่ได้สนใจอะไรนั่นทำให้เทวายังคงจัดเต็มกับรายชื่อของใครก็ไม่รู้ต่อไป
‘อ้ากกกกกกบิดาคนนี้ไม่ยอมแพ้หรอกเฟ้ยตายเป็ตายต่อให้คอของบิดาฉีกบิดาก็จะทำ...’
น้ำตาของเทวาไหลออกมาเพราะความคับแค้นใจนี้แต่นั่นกลับเสริมความสมจริงในการแสดงของเขา
[โฮสต์น่าจะไปเป็นักแสดงนะตอแหลได้เก่งขนาดนี้ฉันว่ารุ่งจนกลายเป็ดาวได้เลย]
ระบบกล่าวแสดงความคิดเห็น
‘หุบปาก!’
........................................................................................................
![END รักต้องแซ่บ Racing Love [ เมริน ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1616933318_13661288.webp)
8K
