ตอนที่ 16 จับคู่ภาพ (1)
เหล่าหัวหน้าจากสำนักการศึกษาวิ่งหนีราวกับบินได้ไปเสียแล้ว แม้แต่อาหารเที่ยงละลานตาที่จัดเตรียมไว้ให้ในโรงอาหาร ทั้ง ‘ไก่ป่า’ ที่เลี้ยงเอง ‘กระต่ายป่า’ ที่เลี้ยงเอง ‘หมูป่า’ ที่เลี้ยงเอง ก็ไม่ได้แวะไปลิ้มรสชาติ
ส่วนความแข็งแกร่งของคนในหมู่บ้านผิงโข่วก็ได้ถูกร่ำลือออกไป
เด็กๆ ที่นั่นสามารถจับงูขี่เสือได้ แล้วนับประสาอะไรกับผู้ใหญ่ล่ะ!
จำนวนหัวหน้าผู้มาเยี่ยมเยือนตรวจตราหมู่บ้านผิงโข่วค่อยๆ ลดน้อยลงเรื่อยๆ แต่ในหมู่บ้านก็ยังมีคนแปลกหน้าปรากฏอยู่เป็บางครั้ง ทุกคนต่างมองเป็เื่ปกติไปแล้ว
เช้าตรู่ หลังผ่านคืนแห่งพายุฝนไปแล้ว ใบไม้ถูกชะล้างหน้าใบจนเผยสีเขียวสว่างแวววาว อากาศก็ดีเป็อย่างมาก
บ้านหลังเก่าที่ซีโข่วเลือนรางอยู่ภายในม่านหมอกยามเช้า
ภายในบ้าน ปราชญ์เฒ่าลืมตาตื่น ยันกายขึ้นนั่ง และด้วยความคุ้นชิน เขาเตรียมจะสวมยางล้อรถคู่นั้นของเขา แต่เมื่อยื่นมือไปัักลับเจอเข้ากับรองเท้าหุ้มส้นหัวมนที่มีพื้นรองเท้าหนานุ่มคู่หนึ่ง
เขาสวมรองเท้าลงบนขาอันเปลือยเปล่าจนถึงหัวเข่าของเขา มันสบายมาก เมื่อเทียบกับรองเท้าที่ทำขึ้นเองจากยางล้อรถคู่ก่อน
ถ้าไม่ได้มาเห็นด้วยตาตัวเอง ปราชญ์เฒ่าก็คงไม่กล้าเชื่อ ว่ารองเท้าคู่นี้โจวมู่เป็คนทำขึ้นมา
ในวันนั้นนักโทษในข่าวลือเลื่องชื่อ ผู้ซึ่งเข่นฆ่าผู้คนโดยไม่กะพริบตา โจวมู่ นั่งอยู่ใต้แสงไฟกลางลาน ก้มหน้าก้มตาแทงเข็มพร้อมด้ายไปตามพื้นรองเท้า เขารู้สึกสบายใจ ไร้ซึ่งความขุ่นข้องที่จะอยู่ที่นี่อีก
เมื่อสวมใส่รองเท้าจนเสร็จ ปราชญ์เฒ่าก็ยันแขนประคองตัวขึ้นจากเตียง ก่อนจะมุ่งหน้าไปที่ครัว
ทางเดินของบ้านหลังเก่าแห่งนี้ สำหรับเขาแล้วเดินเหินไปมาง่ายมาก น่าจะเพราะโจวมู่ทำเพื่อให้ลูกสาวของตนได้หัดเดิน ไม่ว่าจะไปทางไหนล้วนตั้งใจทำทางให้เรียบเสมอกัน แถมไม่ว่าจุดไหนก็มีราวให้เขาสามารถจับได้
ปราชญ์เฒ่าผู้ซึ่งขาหัก ส่วนสูงจึงสูงกว่าเสี่ยวจือจือในวัยห้าขวบเพียงเล็กน้อย
สถานที่ไหนที่เอื้อมไม่ถึงก็จะมีม้านั่งเล็กๆ วางเอาไว้ โดยที่มุมทั้งสี่ล้วนถูกหุ้มเอาไว้อย่างดีเผื่อกระแทกไปโดนเข้า
เขาจุดไฟต้มน้ำร้อน
ปราชญ์เฒ่าปีนขึ้นไปบนเก้าอี้เตี้ยอย่างคุ้นที่คุ้นทาง ตักข้าวจากถังข้าวสารให้เต็มพอดีกับกระบอกไม้ไผ่สี่กระบอก
โจวมู่กินเยอะ หนูน้อยเองก็ไม่แพ้กัน ไหนจะเ้าเสือโง่นั่นอีก...เอ้อ ยังมีตัวเขาอีกคน
ในห้องครัวมีอ่างล้างจานสองอ่าง อ่างสูงคืออันที่มีอยู่เดิม อ่างเตี้ยเป็อันที่โจวมู่ทำขึ้นเป็พิเศษให้เสี่ยวจือจือได้ใช้ล้างมือ และตอนนี้ก็พอเหมาะกับส่วนสูงของปราชญ์เฒ่าเป็อย่างมาก
เขาเปิดน้ำใส่ในข้าว ใช้มือทั้งสองถูวนล้างเมล็ดข้าวพวกนั้นอย่างตั้งใจ เขาค่อยๆ เติมน้ำลงไปอีกหลายครั้ง จนกระทั่งน้ำที่ล้างออกมาสะอาดใสไม่ขุ่นอีกต่อไป
เขาเทน้ำออกจนหมด ใส่มันหมูชิ้นเล็กๆ หนึ่งชิ้นลงไปในข้าว ใช้มือทั้งสองข้างฝังมันหมูลงไปในข้าวที่เปียกชื้น คลุกผสมวนขึ้นลงเป็จังหวะจนกระทั่งเมล็ดข้าวทุกเมล็ดแววใส
น้ำในหม้อที่ต้มเอาไว้ก่อนหน้าเดือดจนเกิดฟองปุดๆ แล้ว
ไฟเองก็โหมแรงเช่นกัน
3K
