หอโอสถของนางสร้างเสร็จแล้ว สมุนไพรที่ถูกจัดวางไว้แม้จะมีจำนวนไม่มากตามที่้าหากแต่มีครบถ้วนทุกชนิดที่นางจำเป็ต้องใช้ ส่วนใหญ่ได้จากการรับซื้อของร้านค้าสมุนไพรอวิ๋นสยาทุกสาขาที่คัดเลือกมาอย่างดี บางส่วนได้จากหอดับแสงจัดหามาให้ทั้งยังมิต้องเสียเงินอีกด้วย (ส่วนนี้ถูกใจนางมาก) เตาหลอมโอสถที่นาง้ามีสามระดับคือ ระดับทั่วไป ระดับสูงและระดับพิเศษ ยามนี้นางจัดเตรียมเตาหลอมโอสถระดับทั่วไปได้เรียบร้อยแล้ว แม้จะหาร้านหลอมโลหะสามารถที่จะทำเตาหลอมโอสถในเมืองหลวงได้ยากแต่ก็ไม่เกินความสามารถของท่านพ่อและบรรดาสหายของท่านที่ช่วยกันคัดเลือกร้านที่ดีที่สุดให้กับนางได้สำเร็จ ในหอโอสถจึงมีเตาหลอมโอสถวางประดับที่กึ่งกลางของโถงชั้นหนึ่ง เป็เตาที่มีขนาดใหญ่ขนาดสามคนโอบแกะสลักลวดลายัและหงษ์ประดับด้วยอัญมณีสีแดง สีเขียว เน้นความสวยงามเพราะนางมิได้จะใช้หลอมโอสถหากแต่ใช้ตกแต่งเพิ่มความภาคภูมิใจเมื่อเดินเข้ามาภายในหอแห่งนี้เท่านั้น ซึ่งก็ได้ผลเป็อย่างดี
“โอ้โห คุณหนูสุดยอดมากเ้าค่ะ มีเตาหลอมที่ตั้งอยู่ในห้องโถงนี้ช่างใหญ่โตและสวยงามจริงๆ ดูตาของัสิเ้าคะสีแดงมาก”
นี่เป็เสียงของสาวใช้ตัวน้อยของนางที่ได้เข้ามาในหอโอสถเป็ครั้งแรกหลังจากได้รับการตกแต่งและประดับประาตามความชอบของนางเรียบร้อย วันนี้เป็วันแรกที่นางจะทดลองหลอมโอสถสักเตาเป็ครั้งแรกหลังจากสร้างเสร็จ
“โอ้! หอโอสถของเ้าอลังการมาก เยว่เอ๋อร์ ฮ่าฮ่าฮ่า วันใดที่เ้าเปิดเผยหอแห่งนี้ พ่อจะต้องพาเ้าพวกสหายของพ่อมาเปิดหูเปิดตาที่นี่ ดูสิลูกตาเ้าพวกนั้นจะเปิดกว้างสักเท่าใด”
ท่านพ่อที่ยินดีกับนางที่สามารถสร้างหอโอสถสำเร็จตามความตั้งใจ ถึงกับอยากอวดความใหญ่โตกับบรรดาสหายของท่าน และได้ตระเตรียมในใจว่าจะอวดอย่างไรดี (ความรู้สึกท่านได้ฉายออกมาบนใบหน้าและเสียงดังที่หัวเราะไม่หยุด) เฉินิเยว่มองดูท่าทางที่คล้ายเด็กตัวโตแล้วก็รู้สึกยินดีเช่นกันคนในครอบครัวมีความสุขนางก็มีความสุขด้วย
ถึงเวลาหาเงินเข้ามาชดเชยเงินที่จับจ่ายออกไปมากมายได้แล้ว ทุกห้าวันก่อนยามไฮ่รถจากร้านค้าสมุนไพรจะคัดสมุนไพรตามที่นาง้ามาส่ง สมุนไพรจำนวนไม่น้อยถูกนางบด ผสม หลอมจนจับตัวเป็เม็ดโอสถ ่สองวันแรกนางอยู่ในห้องชั้นสองทำการปรุงโอสถรักษาอาการเจ็บป่วยทั่วไป หลากหลายอาการ ได้โอสถระดับต้นคุณภาพปานกลางและระดับสูงออกมาหลายร้อยเม็ด ทั้งหมดถูกใส่ในขวดกระเบื้องแยกเก็บไว้ที่ห้องชั้นสองเช่นเดียวกันแต่อยู่ถัดไปยาเหล่านี้อาจจะราคาไม่แพงมากนักเหมาะกับชาวบ้านทั่วไปซื้อหาได้ง่าย แต่สำหรับชุดแรกคงมิได้วางขายในร้านสมุนไพรของนาง ด้วยท่านพ่อจองไว้ในจำนวนมากเมื่อนับทั้งหมดแล้วก็ยังดูไม่เพียงพอ ท่านว่าจะนำไปใช้ในหน่วยทหารที่ท่านรับผิดชอบอยู่
ในกองทัพกฏระเบียบมากมายความเป็อยู่ของทหารก็มิได้สบายมากนักเวลาเจ็บป่วยการรักษาก็พึ่งพาหมอทหารที่มีเพียงคนเดียวดูแลทั้งค่าย ทั้งยังรักษาโดยการใช้สมุนไพรต้มให้ทานเป็หลัก นางจึงยินยอมให้นำไปได้เกือบทั้งหมด บางส่วนต้องเก็บไว้ใช้ในจวนเวลาบ่าวรับใช้และสาวใช้ไม่สบายเช่นกัน นางวางแผนว่าอีกสองวันจะเริ่มปรุงยาเพิ่มพลัง ยาฟื้นฟูการาเ็และยาพิษ อย่างหลังนางมิได้เอ่ยให้ท่านพ่อได้รับรู้ ทุกอย่างค่อนข้างรีบเร่ง ทางหอดับแสงเร่งรัดนางให้เตรียมโอสถสำหรับ"ท่านปู่ของเขา" หากนางยังรีรอเ้าตัวต้องมาตามด้วยตัวเองเป็แน่
“เยว่เอ๋อร์ ทางศาลแจ้งมาที่จวนแล้วว่าไฟไหม้ครั้งก่อนเป็การวางเพลิง ทั้งพยานและหลักฐานได้มัดตัวเศรษฐีจู จูเปาเหวินที่เป็เ้าของร้านค้าสมุนไพรเช่นเดียวกับเรา ยามนี้คนถูกจับและตัดสินโทษแล้วทั้งยังมีเงินค่าปรับและค่าชดเชยจำนวนมากตระกูลแทบล่มสลายเลย สูญเสียฐานะที่มั่นคงในตระกูล เงินค่าชดเชยที่ต้องไปรับเ้าอย่าลืมซะล่ะ หรือจะให้พ่อไปรับ”
“ท่านมิต้องลำบากไปหรอกเ้าค่ะ ข้าจะให้หลงจู๊ไปรับ”
นางมิอยากให้ท่านพ่อวุ่นวายกับเงินๆทองๆ นางััได้ระหว่างที่เติบโตที่นี่ ท่านเป็คนที่เรียบง่ายตรงไปตรงมา การค้าขายการเงินเป็เื่ที่มิอยากเข้าใกล้มากนักด้วยไม่ถนัด
“ท่านพ่อ ่นี้สถานการณ์ในเมืองหลวงไม่ค่อยปกติหรือเ้าคะ”
“เอ ไม่มีอะไรผิดปกตินะ เหตุใดเ้าจึงคิดเช่นนั้น”
“คือข้าสังเกตุว่าในจวนของเราดูเหมือนจะมีเวรยามและองค์รักษ์เพิ่มขึ้นผิดปกติ จึงได้สอบถามดูเ้าค่ะ”
“ไม่มีอะไรหรอก พ่อจัดมาเพิ่มเพื่อป้องกันพวกหัวขโมยจะเข้ามาหยิบฉวย"ของมีค่า” ของพ่อนะสิ"
“น่าแปลกนะเ้าคะ ปกติท่านพ่อมักคุยเสมอว่าที่นี่จวนแม่ทัพคนร้ายที่ไหนจะตาบอดเข้ามาที่นี่”
เฉินอวี้อันมองบุตรสาวที่เอียงคอมองด้วยท่าทางน่าเอ็นดู ยิ่งมองก็ยิ่งหวง คอยดูฝีมือแม่ทัพอย่างข้า คนที่จะเป็คู่ครองของบุตรสาวที่เพียบพร้อมเช่นนางย่อมต้องผ่านการตรวจสอบและคัดสรรอย่างดีก่อนถึงจะถูก จะลวกๆ เช่นคนที่ไม่ผ่านเข้าตามตรอกออกตามประตูผู้นั้นได้เช่นไร
“ช่างเถอะ เ้าสนใจหลอมโอสถก็ทำให้เต็มที่ตามใจเ้า มิต้องกังวลกับเื่อื่นๆหรอกนะ”
“เ้าค่ะ”
“ท่านพ่อข้าฝากท่านช่วยถามสหายของท่านว่ามีร้านค้าใดขายขวดกระเบื้องขนาดเล็กให้ข้าบ้างนะเ้าคะ”
“พรุ่งนี้พ่อจะสอบถามมาให้”
บนกำแพง บุรุษที่สวมหน้ากากยังคงยืนมองเข้าไปในจวนมุมปากยกขึ้นเล็กน้อยเข้ารู้สึกได้ว่าเวรยามมีมากขึ้นดูท่าคนในจวนแห่งนี้บางคนรับรู้การมาของเขาและมิยอมให้เข้าไปโดยงานแต่ลำพังแค่คนเหล่านี้จะขัดขวางเขาได้อย่างทุกที่ที่เขา้าไปแม้แต่วังหลวงยังเข้าได้อย่างง่ายดายด้วยซ้ำ แต่ก่อนที่จะเข้าไปหาเด็กน้อยนอกจากเวรยามแล้วบ่าวรับใช้และสาวใช้ที่ปกติมิเคยเห็นเดินกันขวักไขว่คล้ายวุ่นวายเตรียมงานอะไรสักอย่าง
ระหว่างที่เหม่อมองอยู่นั้นบังเอิญมีคนสังเกตเห็นเงาร่างของเขา
“มีคนร้าย”
ฉับพลันเวรยามก็วิ่งกันวุ่นวายมายังทิศทางที่เขายืนอยู่ จึงรีบเคลื่อนตัวหลบออกจากที่จุดนั้น อ้อมด้านหลังเรือนของเด็กน้อยที่อยู่ฝั่งขวาของจวน สิ่งที่อยู่ในสายตาเวลานี้ นี่คือสถานที่ใดครั้งแรกที่มาที่จวนเป็ยามค่ำคืนมิได้สังเกตนัก แต่ตนมั่นใจได้ว่าน่าจะมิมีเรือนหลังนี้ขณะที่กำลังจะก้าวเข้าไปดู ประตูกลับถูกผลักออกมา ชายชุดคลุมสีขาวสะอาดคลุมชุดสีม่วงเข้มลวดลายสีชมพูที่เป็ลายริมแขนเสื้อที่เห็นเพียงเล็กน้อยดูประณีตงดงามนัก เป็คนตัวเล็กที่เขาอยากเจอพอดี
“เสียงวิ่งวุ่นวายด้านหน้าคงเป็เพราะท่านสินะ” นางเอ่ยทักทายด้วยคำถามทันทีที่เห็นคนผู้นี้ คงมิได้มาแบบปกติสร้างความใให้บ่าวรับใช้และเวรยามเสียแล้ว
“เด็กน้อยที่นี่คือ"
“จวนตระกูลเฉินไงหล่ะ” นางรู้เขา้าถามถึงหอโอสถ แต่นางมิอยากตอบตรงๆ
“หึ”
“ช่างเถอะ ๆ เชิญท่าน ที่นี่ คือ หอโอสถตระกูลเฉิน เข้ามาสิ” นางขยับมือเป็ท่าทางเชิญอีกฝ่ายเข้าไปด้านในตัวเรือนของหอโอสถ ดวงตาและใบหน้าเชิดขึ้นราวกับท้าทายอีกฝ่าย เขาจึงก้าวขึ้นบันไดตามนางเข้าไปภายใน
“นี่ เป็สถานที่ที่ใช้ปรุงโอสถรึ” เขามองไปรอบๆ สิ่งที่เห็นเป็เตาขนาดใหญ่ ลวดลายงดงามน่าจะมิใช่เตาที่ใช้หลอมโอสถ โดยรอบมีความโออ่าแต่เป็สิ่งที่เขาเห็นได้ทั่วไปั้แ่เกิดมาตลอด
“นี่เป็โถงต้อนรับ เป็ไงสวยใช่ไหมหล่ะ ข้าใช้เงินไปกับการตกแต่งมากเชียวนะ เงินข้าแทบหมดคลังที่ข้าเก็บไว้ เอ่อ เงินที่ได้จากการประมูลโอสถไง ช่างเถอะๆ ท่านมาหาข้าเพราะโอสถและการรักษาท่านปู่ท่านหรือ”
นางเงยหน้ามองบุรุษในหน้ากากที่ดูไม่สนใจสิ่งรอบๆ ดูท่าต้องพาขึ้นไปชั้นสอง นางจึงหันไปดึงชายแขนเสืิ้ออีกฝ่าย กลิ่นโอสถจางๆ ลอยเข้าจมูกเมื่อเข้าขึ้นบันไดมาถึงระเบียงชั้นสอง มีห้องเรียงอยู่มากกว่าสามห้องในชั้นนี้้ามีอีกชั้นเมื่อตามนางเข้าไปภายในห้องเขามองเห็นขวดโอสถเรียงรายตามชั้นมองดูก็รู้ได้ว่าภายในมีโอสถ บนโต๊ะมีตตระกร้าสมุนไพร มีด เขียง ครก ถ้วย ทุกอย่างล้วนสะอาดสะอ้าน ด้านหลังของโต๊ะมีเตาหลอที่มีกลิ่ินหอมของโอสถโชยออกมา เขาจึงขยับเข้าไปอีกเพื่อดู ต้องพูดให้ถูกคือผู้ปรุงโอสถหาได้ยากยิ่ง ทั้งยังหวงพื้นที่หลอมโอสถเป็อย่างยิ่งส่วนมากมิยินยอมให้บุคคลอื่นได้เห็น ส่วนใหญ่มักพบเพียงเม็ดโอสถที่สำเร็จแล้ว
“เ้าเป็ผู้หลอมโอสถเหล่านี้ เ้าอายุน้อยเพียงนี้กลับเป็ถึงผู้ปรุงโอสถ”
“คนภายนอกมิได้รับรู้ว่าข้าคือผู้ปรุงโอสถ มันเป็ความลับ” นางยกนิ้วชี้ขึ้นปิดปากตัวเองบ่งบอกว่าเป็ความลับแล้วใยให้เขาได้รับรู้กันเล่า
“เ้าบอกว่าเป็๋นความลับ แล้วข้าเล่า" คนผู้นี้โง่หรือไง ท่านก็คือคลังเคลื่อนที่สำหรับข้า แต่ยาสำหรับท่านปู่ของเขาเป็เื่ที่นางต้องระมัดระวังยิ่งนัก อาการที่เป็ยาวนานและร่างกายที่ทรุดโทรมจำเป็ต้องพิจารณาให้ละเอียดก่อนที่จะหลอมโอสถ นางอยู่ในความคิดของตนเองโดยมิได้ตอบคำถามของอีกฝ่าย จนเสียงของอีกฝ่ายดังขึ้นมาอีกครั้งอ
“ท่านก็เป็.. เป็สหาย เป็สหายน่ะ”
“ข้าหลอมโอสถง่ายๆ พวกนี้ขึ้นมาเพื่ออุ่นเตาหลอมโอสถ แต่ข้ายังมิทราบอาการของท่านปู่เลยนะจะหลอมโอสถค่อนข้้างต้องพิถีพิถันนะ จะทำง่ายๆได้อย่างไร ท่่านว่าไหม” ข้าต้องลื่นไหลไปให้รอดก่อนครั้งนี้
“เ้าไปกับข้า เมื่อเ้าพอใจแล้วข้าจะกลับมาส่ง”
“ไปกับท่าน ทำไมข้าต้องไป”
“หากเ้าไม่ไป จะให้ท่านปู่ที่ป่วยหนักมาหาเด็กเช่นเ้าหรือไร”
“แต่ว่า อีกไม่นานจะเป็วันเกิดข้า รอหลังวันเกิดข้าได้หรือไม่”
“ได้ ข้าจะมารับหลังวันเกิดเ้า”