มิดแลนด์,ปี 1875
เสียงฝนตกกระทบหลังคาอาคารอิฐเก่าดังแ่เบาในห้องพักของฌอน ฟอล์กเนอร์ นักข่าวหนุ่มแห่ง TheMidland Chronicle เขาจ้องไปที่จดหมายเก่า ๆ ที่เพิ่งได้รับกระดาษเปื้อนคราบน้ำหมึก ตัวอักษรที่ขีดเขียนด้วยลายมือเรียบร้อยแต่สั่นไหว
"พวกเขาคิดว่าฉันตายไปแล้ว แต่ฉันยังอยู่...และฉันจะให้ความยุติธรรมแก่ตัวเอง"
ฌอนขมวดคิ้ว ใครเป็คนส่งจดหมายฉบับนี้กัน? แล้วทำไมจดหมายปริศนานี้ถึงถูกส่งมาที่เขา?
เขาพลิกดูซองจดหมาย ไม่มีที่อยู่ผู้ส่งมีเพียงตราประทับสีแดงเลือนลางที่เขาจำได้ว่าเป็ตราประจำตระกูลของ เฮสติ้งส์ตระกูลขุนนางที่เคยมีชื่อเสียงมาหลายชั่วอายุคนที่เจอเื่โศกนาฏกรรมเมื่อสิบปีก่อนความรุ่งเรืองของตระกูลที่สืบทอดมาหลายชั่วอายุคนต้องพังทลายลงหลังจากคดีฆาตกรรมอันอื้อฉาวของ มาร์กาเร็ต เฮสติ้งส์
มาร์กาเร็ตถูกกล่าวหาว่าเป็ฆาตกรที่สังหารพ่อของตัวเอง—ท่านลอร์ดเอ็ดเวิร์ด เฮสติ้งส์—ภายในคฤหาสน์ของครอบครัว แม้เธอจะร้องขอความบริสุทธิ์แต่ศาลตัดสินปะาชีวิตเธอด้วยการแขวนคอ คดีจบลงอย่างรวดเร็ว และเื่ราวของเธอก็เลือนหายไปจากความทรงจำของผู้คน
จนกระทั่งคืนนี้—เธอกลับมาอีกครั้ง
ฌอนตัดสินใจออกไปยัง TheBlack Raven บาร์เก่าแก่ที่มักเป็แหล่งรวมข่าวสารของผู้คนในเมืองบางทีเขาอาจจะเจอเบาะแสเกี่ยวกับจดหมายนี้ที่นั่น
The Black Raven
บรรยากาศในผับอึมครึมควันจากท่อสูบยาสูบลอยคลุ้งในอากาศเสียงพูดคุยสลับกับเสียงหัวเราะเคร่งขรึมของเหล่านักดื่มฌอนเดินเข้าไปนั่งที่มุมหนึ่งของบาร์ ก่อนจะเอ่ยปากถาม เฮนรี่ดอยล์ บาร์เทนเดอร์วัยกลางคนที่รู้ทุกความลับของลอนดอน
“เฮนรี่เคยได้ยินเื่มาร์กาเร็ต เฮสติ้งส์ ไหม?”
เฮนรี่ที่กำลังเช็ดแก้วอยู่ชะงักเล็กน้อยก่อนจะหรี่ตาลง
“ทำไมถึงมาถามเื่นั้นตอนนี้?” เขากระซิบเสียงต่ำ“เธอเป็คนตายไปแล้วนี่”
“แล้วถ้าฉันบอกว่าฉันเพิ่งได้รับจดหมายจากเธอล่ะ?” ฌอนยื่นกระดาษแผ่นนั้นให้เฮนรี่ดู
บาร์เทนเดอร์เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเงยหน้าขึ้น “เมื่อคืนก่อนนี้มีคนเห็นเธอ...”
“เห็นใคร?”
เฮนรี่กลืนน้ำลาย “มาร์กาเร็ต”
หัวใจของฌอนเต้นแรงขึ้น “เป็ไปไม่ได้! เธอตายไปแล้ว”
“ใช่...แต่มีคนสาบานว่าเห็นเธอในชุดขาว ยืนอยู่หน้าคฤหาสน์เฮสติ้งส์”
คฤหาสน์เฮสติ้งส์... สถานที่ที่ทุกอย่างเริ่มต้นและอาจเป็ที่ที่เขาต้องไปหาคำตอบ
ฌอนรีบออกจากผับทิ้งไว้เพียงเสียงกระซิบจากเฮนรี่ที่ดังแ่เบา
“เธอกลับมาแล้ว...และเธอจะไม่จากไปจนกว่าความจริงจะถูกเปิดเผย”
213
