บทที่ 53 แผนการถ่วงเวลา(1)
แม่หานไม่เปิดโอกาสให้หานหมิงหย่วนได้คิดไตร่ตรองเธอพูดเงื่อนไขออกมาในทันที
“แม่ยอมรับได้ที่พวกแกจะอยู่ด้วยกันแต่ต้องหมั้นกันไว้ก่อนชั่วคราว และห้ามแต่งงานภายในสามปีหากสามปีผ่านไปความรู้สึกของพวกแกยังดีเหมือนเดิมแม่จะจัดงานแต่งงานที่ยิ่งใหญ่ให้” แม่หานพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึมน้ำเสียงทุกคำทุกประโยคล้วนแฝงไว้ซึ่งความเด็ดขาด
หานหมิงหย่วนไตร่ตรองเล็กน้อยแล้วถามว่า“ทำไมถึงต้องรออีกสามปีถึงจะให้ผมกับซินเยวี่ยแต่งงานกันได้ล่ะ?”
แม่หานตอบอย่างเย็นชาว่า“แม่ก็มีเหตุผลของแม่ หากแกไม่เต็มใจก็แล้วไป”
“เต็มใจขอแค่แม่รับปากให้ผมกับซินเยวี่ยอยู่ด้วยกันได้ก็พอ” หานหมิงหย่วนไม่อยากพลาดโอกาสเพียงน้อยนิดนี้แม้เขาจะไม่เข้าใจว่าทำไมแม่ถึงต้องให้เขากับซินเยวี่ยแต่งงานกันหลังจากสามปีผ่านไปแต่แค่ได้หมั้นกันไว้ก่อนก็ยังดีหานหมิงหย่วนเชื่อว่าสามปีผ่านไปความรักที่เขามีต่อซินเยวี่ยก็ยังคงเหมือนเดิมทั้งสองจะจูงมือกันเข้าสู่ประตูวิวาห์อย่างแน่นอน
แท้จริงแล้วแม่หานกำลังใช้แผนการถ่วงเวลา
เธอรู้ดีว่าลูกชายของตนเป็นคนหัวแข็งหากตนไม่เห็นด้วยกับการแต่งงานครั้งนี้ความสัมพันธ์ของแม่ลูกก็คงไม่มีวันกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้ การที่ตนตอบตกลงไปก่อนโดยมีข้อแม้ว่าห้ามพวกเขาแต่งงานกันภายในสามปีก็เพื่อให้ตนมีวิธีที่จะทำลายความสัมพันธ์ของคนทั้งสอง
แม่หานไม่มีวันยอมให้ผู้หญิงที่ตนไม่ชอบมาเป็นลูกสะใภ้เธอเป็นแม่ที่เข้มแข็งและมีไหวพริบ เธอเชื่อว่าภายในสามปีนี้ตนจะต้องทำให้ซินเยวี่ยกับหานหมิงหย่วนแยกจากกันได้อย่างแน่นอน
หลังจากกินอาหารเสร็จแม่หานก็ไปที่บ้านของหานหมิงสยา
เมื่อหานหมิงสยารู้ว่าแม่ได้ตอบตกลงเรื่องของซินเยวี่ยกับหานหมิงหย่วนแล้วเธอก็รู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างมาก “แม่ไม่ได้เกลียดซินเยวี่ยเหรอ?ทำไมถึงยอมตกลงง่ายๆ ล่ะ”
แม่หานถอนหายใจอย่างจนปัญญา“แกรู้จักนิสัยน้องชายดีนี่นา ถ้าแม่ไม่ยอมตกลงจะทำยังไงได้ล่ะหมิงสยา แม่ตั้งใจว่าจะให้พี่สะใภ้ของแกเป็นแม่สื่อ ไปสู่ขอที่บ้านหลิน”
แม่หานรู้ว่าหานหมิงสยาเป็นคนตรงไปตรงมาและเก็บความลับไม่อยู่เธอไม่มีวันบอกความตั้งใจที่แท้จริงในใจของตนให้หานหมิงสยารู้
เมื่อรู้ว่าแม่จะให้พี่สะใภ้เป็นแม่สื่อหานหมิงสยาก็ไม่ได้คัดค้าน “พี่สะใภ้ก็เหมาะสมดีพี่ชายคนโตเป็นเหรัญญิกหมู่บ้านการที่พี่สะใภ้เป็นแม่สื่อก็ถือว่าให้เกียรติบ้านหลินแล้ว”
สามีของหานหมิงสยาคือซ่งเยวี่ยจิ้นมีพี่น้องทั้งหมดสี่คน เขาเป็นคนที่สี่ ส่วนพี่ชายคนโตซ่งเจี่ยฟั่งเป็นเหรัญญิกหมู่บ้าน ภรรยาของซ่งเจี่ยฟั่งคือหวังซิ่วลี่ในช่วงเวลาพิเศษ หวังซิ่วลี่เคยเป็นคนหัวรุนแรงในหมู่บ้านต่อมายังได้เป็นหัวหน้าสมาคมสตรีเป็นเวลาสองปีก่อนที่ตำแหน่งของเธอจะถูกหลิวกุ้ยหรงแย่งชิงไป
หานหมิงสยาไปที่บ้านของพี่ชายคนโตแล้วบอกเรื่องที่อยากให้หวังซิ่วลี่เป็นแม่สื่อให้
เมื่อหวังซิ่วลี่ได้ยินว่าเป็นงานแต่งงานของหานหมิงหย่วนกับหลินซินเยวี่ยเธอก็ดูกระตือรือร้นเป็นพิเศษ “คนทั้งสองเหมาะสมกันมากผู้หญิงคนนั้นชื่อซินเยวี่ยเป็นเด็กสาวที่สวยและมีความรู้มากที่สุดในหมู่บ้านของเราถ้าไม่ใช่เพราะหลินซื่อเหลียงคนแก่ขี้หลงขี้ลืมคนนั้นซินเยวี่ยคงเรียนอยู่ในมหาวิทยาลัยไปแล้ว”
หานหมิงสยาพูดว่า“แต่ก็โทษลุงหลินไม่ได้ถ้าไม่ใช่เพราะไม่มีเงินจ่ายค่าเล่าเรียนให้ซินเยวี่ยจริงๆเขาจะไม่อยากให้เธอไปเรียนมหาวิทยาลัยได้ยังไงฉันเคยได้ยินมาว่าเรียนมหาวิทยาลัยต้องใช้เงินเยอะมาก ทั้งค่าเล่าเรียน ค่ากินอยู่”
หวังซิ่วลี่ถอนหายใจ“ก็จริงของแก ไม่มีเงินใครก็ทำอะไรไม่ได้”
…
หวังซิ่วลี่เป็นคนที่ทำอะไรว่องไวตอนกลางวันรับปากหานหมิงสยาว่าจะไปสู่ขอที่บ้านหลินแทนตระกูลหานตกบ่ายก็ไปที่บ้านหลินทันที
เมื่อพ่อแม่หลินรู้ถึงความตั้งใจของหวังซิ่วลี่พวกเขาก็รู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างมาก “เรื่องนี้เป็นเรื่องจริงเหรอ?หานหมิงหย่วนสนใจลูกสาวของพวกเราจริงๆ เหรอ?” แม่หลินรีบถามเธอคิดว่าตอนนี้หานหมิงหย่วนประสบความสำเร็จในกองทัพแล้วจะเป็นไปได้อย่างไรที่จะแต่งงานกับสาวชาวบ้าน? ลูกสาวของตนดีจริงแต่ก็เป็นแค่สาวชาวบ้านเธอรู้ดีว่าแม่ของหานหมิงหย่วนชื่อหวังจิ่นซิ่วเป็นคนหัวสูงถึงแม้ว่าหานหมิงหย่วนจะชอบซินเยวี่ย แต่หวังจิ่นซิ่วก็อาจจะไม่ยอม
อาจเป็นเพราะก่อนการปลดปล่อยหวังจิ่นซิ่วเป็นลูกสาวของเจ้าของที่ดินเธออ่านออกเขียนได้ และมีความรู้ในระดับหนึ่ง แม้ว่าต่อมาจะตกอับแต่ความหยิ่งยโสก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปเลยแม้แต่น้อยแม้ว่าเธอจะเป็นหญิงชาวบ้านธรรมดาเหมือนคนอื่นๆ แต่ก็ดูถูกหญิงชาวบ้านที่ไร้การศึกษาเหล่านั้นหวังจิ่นซิ่วดูเหมือนจะอ่อนโยน แต่ความจริงแล้วเธอร้ายกาจอย่างมากเมื่อช่วงเวลาพิเศษผ่านพ้นไป พ่อของหานหมิงหย่วนก็กลับมาหลังจากที่ทราบว่าอดีตสามีแต่งงานกับคนอื่นแล้วหวังจิ่นซิ่วก็ไล่เขาออกจากหมู่บ้านเฉวียนสุ่ย และห้ามไม่ให้เขาเหยียบเข้ามาในหมู่บ้านนี้อีกหากเขาไม่ทำตามที่เธอบอก หลุมศพของบรรพบุรุษตระกูลหานก็จะถูกขุดขึ้นมา
พ่อของหานหมิงหย่วนแต่งงานกับคนอื่นหลังจากหย่ากับหวังจิ่นซิ่วแต่สำหรับหวังจิ่นซิ่วแล้ว นั่นคือการทรยศที่ไร้ยางอายตั้งแต่เด็กเธอก็ปลูกฝังให้ลูกทั้งสองเกลียดพ่อของตัวเอง
เนื่องจากรู้ว่าหวังจิ่นซิ่วเป็นคนที่ร้ายกาจแม่หลินจึงคิดว่าไม่น่าเชื่อที่แม่หานจะวานให้คนมาสู่ขอ