(19)
วันที่รอคอย
7 เดือนต่อมา…
“อุแว้ ๆ ๆ”
“ยินดีด้วยนะคะคุณพ่อ ลูกชายคุณน่ารักน่าชังมากค่ะ”พยาบาลกล่าวแสดงความยินดี พร้อมทั้งอุ้มทารกตัวน้อยที่เพิ่งจะคลอด มาให้ผู้เป็พ่อที่ยืนให้กำลังใจภรรยาอยู่ข้างเตียง
“ขอบคุณครับลูกพ่อน่ารักน่าชังเหลือเกิน”
ธงรบยิ้มไม่หุบรับลูกน้อยมาอุ้มไว้เอง เห็นความน่ารักของเ้าตัวน้อยน้ำตาก็ไหลในที่สุดวันที่เขารอคอยก็มาถึงเสียที
“ลูกเราน่ารักมากเลยฟ้าดูสิ”ชายหนุ่มอุ้มลูกชายมาให้ภรรยาดูใกล้ ๆ
“ลูกแม่ ฮึกน่ารักเหลือเกิน” เขียนฟ้าน้ำตาไหลพราก ยิ้มอย่างมีความสุขเอื้อมมือไปััที่แก้มอย่างทะนุถนอม มองหน้าลูกชายสลับกับสามีด้วยความปลาบปลื้มใจก่อนที่ภาพทุกอย่างจะพร่ามัวขึ้นเรื่อย ๆ จนทุกอย่างดับลงไปในที่สุด
…..
เปลือกตาสวยขยับแล้วเปิดขึ้นช้า ๆทำให้ภาพของเพดานห้องที่ไม่คุ้นตาชัดขึ้นเรื่อย ๆ เขียนฟ้าไม่รู้ว่าตัวเองหลับไปนานเท่าไหร่แต่ก็พอจะรู้ว่าตอนนี้ตนเองอยู่ในห้องพักฟื้นในโรงพยาบาลเอียงหน้าไปทางซ้ายเล็กน้อย ก็เห็นใครบางคนนั่งฟุบหน้าหลับอยู่ข้างเตียง
“คุณรบครับ”
“...”
เมื่อเรียกแล้วเขาไม่ยอมตื่นจึงปล่อยให้นอนหลับต่อไป ทำได้เพียงมองแล้วยิ้มให้กับความน่ารักของสามีเอื้อมไปััพวงแก้มขาวอย่างเบามือ ไม่นึกเลยว่าจะมีวันนี้ จากคนที่เคยไม่ชอบกันแต่วันเวลาทำให้ธงรบยอมทำทุกอย่างเพื่อเขา ยอมมานอนเฝ้าข้างเตียงเวลาที่เขาไม่สบาย
“อือ...”
ธงรบเริ่มรู้สึกตัว โน้มตัวขึ้นนั่งหลังตรง อ้าปากหาวพร้อมบิดี้เีโดยที่ตายังไม่ได้ลืม
“คิก ๆ”
เสียงหัวเราะคิกคักทำให้ชายหนุ่มเบิกตาขึ้นทันทีเมื่อเห็นเขียนฟ้ากำลังส่งยิ้มให้ เ้าตัวก็ยิ้มเขิน
“เอ่อ...ตื่นั้แ่เมื่อไหร่เนี่ย”
“ก็ตื่นมาทันเห็นคุณอ้าปากหาวจนจะกินช้างได้ทั้งตัวน่ะสิครับผมไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อนเลย” เ้าตัวเอ่ยกลั้วขำ
“ไม่ต้องมาแซวฉันเลยก็คนมันง่วงนี่นา” ธงรบยกมือขึ้นเกาหลังคอแก้เขิน
“นี่คุณนั่งเฝ้าผมทั้งคืนเลยเหรอ”
“ใช่แล้วครับผม” คนพูดจับมือเรียวขึ้นมาดอมดมซ้ำๆ
“ขอบคุณนะครับ”
“จะขอบคุณทำไม มันเป็หน้าที่ของฉันอยู่แล้วนี่นาตอนที่ฉันป่วยนายก็มาเฝ้าตั้งหลายวัน แค่นี้จิ๊บจ๊อยมาก”
“ว่าแต่ลูกเราไปไหนแล้วครับ”
“อ๋อ พยาบาลพาไปดูแล่ที่นายหลับน่ะส่วนพ่อ ๆ แม่ ๆ ของเราก็ยกโขยงไปหาหลานกันจนหมด”
“ลูกเราสบายดีใช่ไหมครับไม่ได้เป็อะไรใช่ไหม”
“ลูกเราแข็งแรงดีไม่ต้องห่วง ว่าแต่นายล่ะรู้สึกไม่สบายตรงไหนหรือเปล่าจะได้เรียกให้หมอมาตรวจตอนนี้เลย”
“ผมโอเคครับ รู้สึกเจ็บแค่บริเวณแผลผ่าตัด”
“เจ็บมากไหม”
“เจ็บแต่ทนได้ครับแค่เห็นหน้าลูกก็ดีใจจนลืมเจ็บแล้วล่ะ” เขายิ้ม
ธงรบโน้มใบหน้าเข้าไปจุมพิตที่กลางหน้าผากนุ่มโอบกอดร่างเล็กไว้อย่างออดอ้อน คนป่วยที่นั่งอยู่บนเตียงถึงกับงงแต่ก็ยิ้มอย่างรู้สึกดี
“ฉันรักนายที่สุดในโลกเลย” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงแ่เบาข้างใบหู
“คุณเป็อะไรเนี่ย ทำไมจู่ ๆมาทำซึ้งอย่างนี้”
“ก็อยากกอดอยากอ้อนเมียบ้างไม่ได้เหรอ”
“ได้ครับ แค่นั้นจริง ๆ เหรอ”
“อื้ม แค่นี้จริง ๆ อยากกอดอยากบอกรัก อยากทำอย่างอื่นด้วย”
เขียนฟ้าขมวดคิ้วแล้วผละตัวออกมามองหน้าเขาอย่างจับผิด“อย่างอื่นนี่หมายความว่ายังไง”
“ทำไมต้องให้บอกด้วยล่ะ นายไม่เข้าใจจริงๆ เหรอ” คนพูดยิ้มเขิน
“อีตาบ้า! ผมเพิ่งจะคลอดนะ คิดอะไรแบบนี้ได้ยังไงกัน”
“ก็แค่บอกไว้ก่อนไง นายจะได้เตรียมตัวเราไม่ได้มีอะไรกันนานมากแล้วนะ ผู้ชายอย่างฉันยิ่งขี้...อยู่ด้วย”
“คุณนี่หมกมุ่นจริง ๆถ้าทนไม่ไหวก็ไปหาที่ระบายก่อนละกัน ผมอนุญาต”
“ไม่เอา! ฉันไม่มีวันนอกใจนายเด็ดขาด สัญญาต้องเป็สัญญา”
“แต่ผมอนุญาตนะ ผมไม่ว่าหรอก”
“นายไม่รักฉันแล้วเหรอถึงได้ยอมให้ไปมีอะไรกับคนอื่น”
“ก็เพราะรักไงถึงยอมในเมื่อตอนนี้ยังให้คุณไม่ได้ผมก็จะยอม ขอแค่ให้คุณป้องกันแค่นั้นเอง”
“ไม่มีทาง ยังไงฉันก็จะรอนายเพียงคนเดียวเท่านั้นชาตินี้จะไม่มีทางนอกใจนายเด็ดขาด” เขากล่าวด้วยสีหน้ามุ่งมั่น ทำให้เขียนฟ้าพอใจเป็ที่สุดตนแค่อยากลองใจเขาเท่านั้นเอง แต่ความเป็จริงแล้วหากเขาทำอย่างนั้นได้เห็นดีกันแน่
“พูดเอาใจผมหรือเปล่าเนี่ย”
“เปล่านะ ฉันพูดจริง ๆ มีเมียน่ารักและนิสัยดีอย่างนี้จะนอกใจได้ยังไงกันครับ”
“เดี๋ยวนี้เอาใจเก่งจังนะครับเก่งให้ได้ตลอดรอดฝั่งละกัน ผมจะจับตาดูคุณไม่ให้คลาดสายตาเลยล่ะ”
“เอาเลย! ยังไงก็ไม่มีทางจับได้ เพราะฉันไม่มีทางทำอย่างนั้นแน่นอน”
ทั้งสองต่างก็ยิ้มให้กัน ธงรบโน้มใบหน้าเข้าไปหอมแก้มนุ่มก่อนจะสวมกอดกันอย่างแแ่อีกครั้ง
*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*
พักฟื้นที่โรงพยาบาลได้ไม่กี่วัน เขียนฟ้าก็ออกมาพักฟื้นต่อที่บ้านคุณพ่อคุณแม่มือใหม่ต่างก็ช่วยกันดูแลลูกน้อยอย่างแข็งขันแม้ว่าการเลี้ยงดูเด็กทารกนั้นจะเหนื่อย ทว่าทั้งสองกลับมีความสุขมากมองข้ามความเหนื่อยล้านั้นไปได้ เมื่อเห็นความน่ารักสดใสของ ‘ดรัณภพ’ ลูกชายสุดที่รัก
“อุแว๊ ๆ ๆ”
“ทำไมปล่อยให้ลูกร้องเสียงดังขนาดนั้นครับคุณ”เขียนฟ้าเอ่ยถามผู้เป็สามี เมื่อเดินออกมาจากห้องน้ำ แล้วได้ยินเสียงลูกชายร้อง
“ไม่รู้เหมือนกันจู่ ๆ ก็ร้องอ่ะ”คนเป็พ่อพยายามหยอกลูกชายเพื่อให้หยุดร้อง แต่ทว่ากลับไม่ได้ผลเสียที
“สงสัยคงจะหิวนมมั้ง เอาลูกมานี่” เ้าตัวยื่นมือไปรับลูกชายมาอุ้มไว้เอง
“อุแว๊ ๆ ๆ”
“โอ๋ ๆ ไม่ร้องนะหนูภพคนดีของแม่”
ธงรบได้แต่นั่งมองตาแป๋วอยู่ข้าง ๆอย่างตั้งใจ ส่วนตอนนี้เขียนฟ้าได้ให้นมลูกด้วยขวดนมอย่างตั้งใจ
“สงสัยจะหิวนมแน่ ๆ ดูสิดูดใหญ่เชียว”ธงรบว่าพลางจ้องมองอย่างตั้งใจ
เขียนฟ้าก้มมองลูกชายดื่มนมอย่างเอ็นดูทว่าในตอนนี้กลับไม่ได้ยินเสียงสามีจึงเงยหน้าขึ้นมามอง เห็นธงรบจ้องมองที่หน้าอกตนเองอย่างตั้งใจแถมยังกลืนน้ำลายตามไปด้วย แค่นั้นก็รู้แล้วว่าอีกฝ่ายกำลังคิดอะไรอยู่ในหัว
“คุณมองอะไร”
“ก็มองลูกไง เห็นแล้วหิว เฮ้ย! ลูกคงจะหิวมากจริง ๆ นั่นล่ะ”คนพูดยังคงวางสายตาไว้ที่หน้าอกของอีกฝ่าย
“อ้าปากก็เห็นลิ้นไก่แล้วคุณกำลังคิดเื่ลามกอยู่ใช่ไหม”
ธงรบเงยหน้าขึ้นไปยิ้มให้“เปล่าสักหน่อย ใครจะบ้าคิดเื่อย่างนั้นล่ะ”
“โกหก!”
“ไม่ได้โกหกจริง ๆ นะครับ ผมรู้ว่าเมียยังไม่พร้อม”ชายหนุ่มกล่าวด้วยน้ำเสียงออดอ้อน ทว่าสายตาที่มองนั้นหวานหยาดเยิ้มบ่งบอกว่ากำลังหวังสิ่งใดอยู่
“ไม่ต้องทำตาหวานแบบนั้นเลยไปซักผ้าอ้อมให้ลูก แล้วก็เสื้อผ้าของผมด้วย”
“โอเค ๆ ไม่มีปัญหาครับผม”ว่าแล้วก็โน้มตัวเข้ามาหอมแก้วภรรยาฟอดใหญ่
ฟอดด!!!
“ชื่นใจจัง”
“เดี๋ยว!”
“อะไรอีกล่ะครับ” ธงรบหันขวับมามองด้วยสีหน้าเปื้อนยิ้ม
“ซักมือนะไม่ใช่ซักเครื่อง”
“อ้าว! ทำไมล่ะ” เ้าตัวหุบยิ้มแทบไม่ทัน
“ก็ผมอยากให้ซักมือจะทำไมเหรอครับ” เขียนฟ้าแสยะยิ้มอย่างเป็ต่อ
“ไม่ทำไมหรอกครับ ซักมือก็ซักมือผัวจะซักให้สะอาดยิ่งกว่าเครื่องเลยล่ะ”
“ดีมากงั้นก็รีบไปเถอะตอนนี้แดดกำลังจ้า จะได้รีบมาตาก”
“ครับผม” ธงรบยิ้มแล้วเดินไป
เขียนฟ้าได้แต่มองตามหลังด้วยความปลาบปลื้มใจ ธงรบตามใจเขามาโดยตลอดให้เกียรติ ให้ความสำคัญ ให้ความรักและความอบอุ่นทำหน้าที่สามีและพ่อของลูกได้อย่างไม่ขาดตกบกพร่องเขาทำให้เห็นแล้วว่าสามารถรักษาสัญญาได้จริง ๆ
่เย็นวันนั้น...
หลังจากนำลูกเข้านอนจนหลับไปแล้วก็ถึงเวลาที่คนเป็แม่อย่างเขียนฟ้าต้องพักผ่อนบ้าง เขารีบอาบน้ำแล้วมานอนแผ่หลาบนเตียงอย่างรู้สึกผ่อนคลายไม่นานผู้เป็สามีก็ทิ้งตัวลงนอนข้างกัน เอียงหน้ามายิ้มให้
“เหนื่อยมากไหม”
“ก็นิดหน่อยครับ แต่มีความสุขมากกว่า”
“ให้ฉันนวดให้ไหม”
“หืม! คุณเนี่ยนะจะนวดให้ผม”
“ก็ใช่น่ะสิ ฉันนวดเก่งนะจะบอกให้”
“ไม่มีทางเชื่อหรอกยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อย่างนี้ คุณจะแกล้งผมใช่ไหมล่ะ”
“จะแกล้งทำไมล่ะครับ”
“โอเค ๆ ก็ได้ครับ”
เขียนฟ้ายอมนอนนิ่ง ๆ หลับตารอรับการััจากเขาชุดนอนที่สวมใส่นั้นเป็เสื้อยืดสีขาวตัวโคร่งกับกางเกงขาสั้นตัวจิ๋ว เมื่อเห็นผิวกายเนียนละเอียดที่โผล่พ้นเหนืออาภรณ์ออกมาก็ทำให้ธงรบกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ พยายามระงับอารมณ์หื่นของตัวเองโดยการนับหนึ่งถึงสิบในใจ
“จะเริ่มหรือยังครับ”
“อ้อ ระ...เริ่มเดี๋ยวนี้ล่ะ”มืออันสั่นเทาเลื้อยลงไปััที่ท่อนขาเรียวแล้วออกแรงบีบเบา ๆเปลี่ยนที่ไปเรื่อย ๆ
“อืม คุณนี่ก็เก่งเหมือนกันนะรู้สึกดีจังเลยครับ” เ้าตัวหลับตาพริ้มอย่างรู้สึกผ่อนคลาย
“เห็นไหมล่ะบอกแล้วว่าฉันนวดเก่ง”
ธงรบพยายามห้ามความ้าแต่กลับทำไม่ได้เมื่อส่วนที่อยู่กลางกายเริ่มแข็งตัว จนบ็อกเซอร์ตัวน้อยตุงขึ้นมาจนต้องละมือข้างหนึ่งมากุมเอาไว้
“มึงจะมาแข็งอะไรตอนนี้วะ” ธงรบบ่นให้กับลูกชายเองเบาๆ
“อะไรนะครับ”
“ปะ...เปล่าไม่มีอะไร เป็ไงโอเคไหม”
“โอเคมากเลยครับ นวดให้ผมอย่างนี้ทุกคืนเลยได้ไหม”
“ได้สิถ้านาย้า เอาวะเป็ไงเป็กัน”ในเมื่อห้ามความ้าของตัวเองไม่ได้ ธงรบตัดสินใจเผด็จศึก คว้ามือเรียวมาััที่ส่วนแข็งขันของตน
“คะ...คุณจะทำอะไร” เขียนฟ้าเบิกตาโพลงด้วยความใเอียงหน้าไปมองเขาก็เห็นสีหน้าหื่นกำลังจ้องมองมา มือของตนยังคงจับส่วนนั้นของเขาไว้มันแข็งขันเต็มไม้เต็มมือ ช่างรู้สึกน่าอายจนละมือออกมา
“ฟ้า ผัวไม่ไหวแล้วจริง ๆตอนนี้มันก็ผ่านมาเป็เดือนแล้ว ผัวขอเถอะนะ”น้ำเสียงอันแหบพร่าเจือความทรมานเอาไว้
“คุณอยากมากขนาดนั้นเลยเหรอ”
“ใช่ ฉันทนไม่ไหวแล้วจริง ๆ ฉันอยากมีความสุขกับนายอยากทำให้นายมีความสุขไปด้วยกัน”
“แต่คุณก็รู้ว่าแผลผ่าตัดมันกระทบกระเทือนแรง ๆ ไม่ได้”
“ฉันรู้...ถึงได้ถามความสมัครใจของนายก่อนไงล่ะ ว่าให้ได้แค่ไหน”คนพูดก้มหน้าลงคาดเดาไม่ถูกว่าอายหรืองอนกันแน่
“ผม...นอนเฉย ๆ อย่างเดียวนะ ไม่เปลี่ยนท่า แล้วก็เบา ๆ ด้วย”
คำพูดและรอยยิ้มของเขียนฟ้าทำให้ธงรบรู้สึกโล่งรีบโน้มใบหน้าลงไปประกบจูบริมฝีปากบางทันที
ในขณะทั้งสองกำลังแลกเปลี่ยนความหอมหวานกันอย่างดูดดื่มธงรบเลื้อยมือลงไปััส่วนอ่อนไหวของร่างเล็ก ลูบไล้อย่างทะนุถนอมราวกับมันคือสิ่งของล้ำค่ากำรอบด้วยนิ้วทั้งห้าแล้วชักรูดขึ้นลงเบา ๆ
“ฉันรักนายนะฟ้า รักมากเหลือเกิน”
“ผมก็รักคุณครับรักจนยอมให้คุณได้ทุกอย่างเช่นกัน”
ทั้งสองต่างก็พร่ำบอกกัน ก่อนที่ธงรบจะลุกขึ้นนั่งตรงหว่างขาเรียวจับมันแยกออกจากกันพอประมาณส่งความเป็ชายเข้าไปทักทายที่ปากทางเข้าถูไถอย่างเนิบนาบ
“อะ...อื้อ ซี๊ด...”
เ้าตัวร้องครวญครางเมื่อได้รับััแห่งความเสียวซ่าน แอ่นอกรับการมาเยือนของท่อนเนื้อใหญ่
ธงรบจ้องมองใบหน้าอันยั่วยวนของร่างเล็กจนอดไม่ไหวที่จะดันแก่นกายเข้าไปอย่างช้า ๆ
“ซี๊ด...ยังแน่นดีเหมือนเดิมเลย”
“อ๊ะ...นะ...แน่นมากเลยครับเอาเข้าไปอีกได้ไหมครับ อื้อ...”
“ผัวจัดให้เลยครับคุณเมียจ๋า”
กล่าวจบธงรบก็ดันความเป็ชายเข้าไปจนสุดลำเ้าตัวสะดุ้งเฮือก เมื่อร่างกายเชื่อมต่อกันอย่างสมบูรณ์ มือที่กำผ้าปูที่นอนไว้ถูกเปลี่ยนมาประสานนิ้วแทนก่อนที่ธงรบจะเริ่มกระแทกกระทั้นความใหญ่โตเข้าออกเป็จังหวะเนิบนาบพยายามทำให้อ่อนโยนที่สุด
“อ๊ะ ๆ ๆ เสียวที่สุดเลยครับ”
“ผัวก็เสียวเหมือนกันครับ โอยซี๊ด...”
เส้นเืปูดโปนที่โอบล้อมท่อนเนื้อยาวใหญ่ครูดกับเนื้อเยื่อภายในช่องทางรัก สร้างความกระสันเสียวให้คนทั้งคู่จนต้องส่งเสียงเสียวประสานกันอย่างไม่มีใครยอมใคร
“ที่รักครับ ผัวใกล้จะเสร็จแล้ว อ่าห์ซี๊ดดด”
“มะ...ไม่ไหวแล้ว อ๊ะ ๆ ๆ”
“ฟ้าครับ กะ...ใกล้แล้ว ซี๊ดตะ...แตกแล้ว อ๊ากกก!!” ธงรบกระแทกแก่นกายเข้าออกถี่ๆ จนส่วนที่ัักันแดงก่ำ
“สะ...เสร็จแล้วครับ เสร็จแล้ว...”
ร่างทั้งสองกระตุกพร้อมกันน้ำรักสีขาวขุ่นไหลทะลักเข้าไปในตัวจนรู้สึกอุ่น ๆ เหงื่อกาฬผุดออกมาตามรูขุมขนจนผิวกายเปียกชุ่ม
“แฮ่ก ๆ”
ธงรบฟุบหน้าลงที่ซอกคอขาวในขณะยังคงหายใจเหนื่อยหอบเมื่อหายเหนื่อยก็พรมจูบตามผิวขาวเนียนลามไปจนถึงริมฝีปากบาง
“ขอบใจนะที่ยอม” เขากล่าวยิ้ม ๆ
“ขอบคุณเหมือนกัน ที่ทำให้ผมมีความสุขมากขนาดนี้หลังจากนี้ผมยอมเปิดไฟเขียวให้คุณแล้วนะครับ”
“จริงนะ! เมียฉันน่ารักที่สุดในโลกเลย” ได้ยินอย่างนั้นธงรบก็ยิ้มกว้างโอบกอดร่างเล็กไว้อย่างแแ่ พรมจูบตามใบหน้าหวานจนเ้าตัวต้องร้องห้าม
“พอได้แล้ว! รีบลุกออกไปล้างตัวเร็วมันไหลจนเลอะที่นอนหมดแล้วเนี่ย”
“โทษทีนะพอดีมันเก็บไว้นานเลยเยอะกว่าปกตินิดนึง”
“นิดนึงซะที่ไหนกันพรุ่งนี้คุณเอาผ้าปูที่นอนไปซักเลยนะ”
“ครับผมวันนี้มีความสุขที่สุดเลยรู้ไหม”
“ผมก็มีความสุขเหมือนกันครับ” เขียนฟ้าจ้องตาเขาอย่างหวานซึ้ง
“อยู่ด้วยกันอย่างนี้ไปนาน ๆ นะ”
“ครับที่รัก”
“ชอบคำนี้จังเรียกอย่างนี้ไปตลอดได้ไหม”
“ได้สิครับ ผมจะเรียกที่รักไปตลอดชีวิตเลยดีไหม”
“ดีที่สุดเลยครับที่รัก”
ธงรบโน้มใบหน้าเข้าไปประกบจูบอีกครั้งทั้งสองนอนกอดจูบนัวเนียกันอยู่บนเตียงอย่างมีความสุขปลดปล่อยอารมณ์สวาทที่ยังคงคั่งค้างออกมาจนหมดสิ้น ให้สมกับการรอคอยที่แสนยาวนาน
62
![ไม่เป็นแล้วโสมพันปี เกิดใหม่ชาตินี้ขอเป็นคุณหนูหกที่ได้แต่งงาน! [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1720408783_76325076.webp)
![END คุณพ่อฝึกหัดรัก [ เมริน ] ซีรีส์ คุณพ่อมือใหม่](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1638779067_62897902.webp)
