ตอนที่ 3: เงามืดจากอดีต
ท้องฟ้าเหนือหมู่บ้านเจินซานถูกปกคลุมด้วยเมฆหมอก แสงอาทิตย์เพียงเล็กน้อยที่ส่องผ่านทำให้บรรยากาศดูเยือกเย็นและอึมครึม ภายในใจของเสวี่ยเช่อยังคงหวั่นไหว แม้ว่าเขาจะสามารถเอาชนะอสูรกายและทะลวงผ่านไปสู่ "ขั้นนักรบฝึกหัด ขั้นกลาง" ได้สำเร็จ แต่เสียงลึกลับที่มาพร้อมกับระบบกลับยังคงดังก้องในหัวของเขา มันเป็ดั่งเสียงกระซิบของโชคชะตาที่เขาไม่อาจหนีพ้น
หลังจากที่กลับมาจากถ้ำมืด เสวี่ยเช่อเก็บตัวอยู่ในกระท่อมเล็กๆ ของเขา มุ่งมั่นฝึกฝนทักษะที่ได้รับจากระบบ ทุกครั้งที่เขาทำสำเร็จ พลังในร่างกายของเขาจะเพิ่มขึ้นทีละน้อย ความรู้สึกถึงพลังที่พลุ่งพล่านอยู่ในเืทำให้เขารู้ว่าเส้นทางที่เขาเลือกเดินนั้นไม่มีวันหวนกลับ
แต่ขณะเดียวกัน เสวี่ยเช่อกลับรู้สึกถึงเงามืดที่ค่อยๆ ปกคลุมชีวิตของเขา บรรยากาศในหมู่บ้านเจินซานเริ่มเปลี่ยนไป ชาวบ้านบางคนเริ่มพูดถึงการปรากฏตัวของผู้คนแปลกหน้าในหมู่บ้าน คนเหล่านี้มักจะถามถึงเื่ราวของเสวี่ยหลง พ่อของเขา ซึ่งหายตัวไปอย่างลึกลับเมื่อสิบปีก่อน
"เสวี่ยเช่อ เ้าได้ยินข่าวนี้หรือยัง? มีคนแปลกหน้าเข้ามาในหมู่บ้าน พวกเขามาจากยุทธภพ" เซียวหลิงกล่าวขึ้น ขณะที่ทั้งสองนั่งอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ เซียวหลิงเป็เพื่อนที่เขารู้สึกสบายใจที่ได้พูดคุยด้วย แต่ครั้งนี้เขาเลือกที่จะเก็บความลับบางอย่างไว้ในใจ
"ข้าได้ยินแล้ว" เสวี่ยเช่อตอบเบาๆ เขาพยายามซ่อนความกังวลที่เกิดขึ้นในใจของเขา
เซียวหลิงจ้องมองเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัย "พวกเขามาถามถึงพ่อของเ้า เ้าไม่คิดบ้างหรือว่าพวกเขาอาจจะรู้เบาะแสอะไรบางอย่างเกี่ยวกับการหายตัวไปของเขา?"
เสวี่ยเช่อสะดุ้ง แต่เขากลับปฏิเสธ "ข้าไม่รู้ว่าพวกเขา้าอะไร แต่ข้าไม่คิดว่าจะมีอะไรดีเกิดขึ้นจากการเข้าไปยุ่งกับพวกเขา"
ความเงียบเข้าปกคลุมระหว่างทั้งสอง เซียวหลิงยังคงมองเสวี่ยเช่อด้วยความกังวล แต่สุดท้ายเธอก็ไม่พูดอะไรต่อ
คืนเดียวกันนั้น เสวี่ยเช่อไม่อาจทนต่อความกังวลในใจได้อีก เขาตัดสินใจแอบออกจากบ้านในยามดึก เพื่อค้นหาความจริงเกี่ยวกับคนแปลกหน้าเ่าั้ และหาคำตอบว่าพวกเขา้าอะไรจากพ่อของเขา
เมื่อเขาเดินเข้าสู่ส่วนลึกของป่า แสงจันทร์ที่ส่องผ่านกิ่งไม้ทำให้เงาของเขาดูยืดยาวราวกับเงาของผู้กล้าที่เดินทางผ่านห้วงลึกของโชคชะตา เสวี่ยเช่อเคลื่อนไหวอย่างเงียบเชียบตามที่ได้ฝึกฝนมา จากนั้นเขาก็เห็นเงาร่างของชายสองคนยืนอยู่ที่ขอบลานกว้าง ชายทั้งสองดูแปลกตาและมีบรรยากาศอึมครึมที่แผ่ออกมาราวกับจะปกคลุมทุกสิ่งรอบตัว
เสวี่ยเช่อหลบอยู่หลังต้นไม้ใหญ่ จับจ้องไปที่การเคลื่อนไหวของพวกเขา เขาพยายามฟังบทสนทนาของทั้งสอง แม้จะอยู่ไกล แต่พลังจากหยกจันทราทำให้เขาได้ยินเสียงอย่างชัดเจน
"เ้าแน่ใจหรือว่าหยกจันทราอยู่ที่นี่?" ชายคนหนึ่งพูดด้วยเสียงหนักแน่น
"แน่นอน ข้ามั่นใจว่ามันถูกซ่อนอยู่ในหมู่บ้านนี้ และข้าเชื่อว่าลูกชายของเสวี่ยหลงต้องรู้บางอย่าง" อีกคนตอบเสียงต่ำ
เสวี่ยเช่อสะดุ้งเมื่อได้ยินชื่อของตนถูกเอ่ยออกมา พวกเขาตามหาหยกจันทราเช่นเดียวกับเขา พลังแห่งยุทธภพที่เขาเพิ่งค้นพบกำลังกลายเป็จุดสนใจของศัตรูที่เขายังไม่รู้จัก
เมื่อชายสองคนหันหลังกลับและเตรียมตัวเดินทางไปที่อื่น เสวี่ยเช่อตัดสินใจว่าจะไม่ปล่อยให้พวกเขาหนีไปโดยไม่ได้ข้อมูล เขาก้าวออกมาจากที่ซ่อน รวบรวมพลังจากหยกจันทราเข้าสู่ร่างกาย และพุ่งตรงเข้าหาพวกเขาอย่างรวดเร็ว
การโจมตีของเสวี่ยเช่อเป็ดั่งสายฟ้าที่ฟาดลงมาไม่ให้ตั้งตัวได้ ชายคนแรกถูกโจมตีด้วยพลังหมัดของเสวี่ยเช่อที่สั่งสมมาจากการฝึกฝน การโจมตีครั้งนี้ไม่เพียงแต่ทำให้เขาล้มลง แต่ยังทำให้พื้นดินสั่นะเื
ชายคนที่สองหันกลับมาด้วยความรวดเร็ว ดาบยาวในมือของเขาถูกชักออกมาและพุ่งเข้าโจมตีเสวี่ยเช่อในทันที ทว่าเสวี่ยเช่อหลบได้อย่างรวดเร็ว ร่างของเขาเคลื่อนไหวดั่งสายน้ำที่ไหลลื่น ไม่มีการเคลื่อนไหวใดที่สะดุดหรือลังเล
การต่อสู้ครั้งนี้ไม่ใช่เพียงการเผชิญหน้าระหว่างสองยอดฝีมือ แต่เป็การประลองความแข็งแกร่งและไหวพริบที่ไม่มีใครยอมใคร ดาบยาวของชายแปลกหน้าพุ่งเข้าหาเสวี่ยเช่อหลายครั้ง แต่ถูกปัดป้องด้วยพลังที่แผ่ออกมาจากหยกจันทรา การเคลื่อนไหวของเสวี่ยเช่อเต็มไปด้วยพลังที่ถูกบังคับใช้ด้วยความมุ่งมั่น ทุกการโจมตีของเขาทำให้พื้นดินะเืราวกับูเาถล่ม
ชายแปลกหน้าถูกบังคับให้ถอยหลัง เสวี่ยเช่อไม่ปล่อยโอกาสให้เขาตั้งตัวอีกครั้ง เขาใช้พลังหมัดที่ทรงพลังโจมตีชายคนนั้นอย่างเต็มแรง หมัดของเขาเป็ดั่งสายฟ้าที่ฟาดลงมากลางพายุ ชายแปลกหน้าถูกผลักถอยไปหลายก้าว ก่อนที่จะล้มลงกับพื้น
"เ้า...เ้ามีพลังเช่นนี้ได้อย่างไร?" ชายแปลกหน้ากระอักเืขณะพูด
เสวี่ยเช่อหอบหายใจหนัก แต่ในสายตาของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น "ข้าไม่จำเป็ต้องบอกเ้า เ้าคงไม่เข้าใจว่าพลังนี้มาจากไหน"
ชายแปลกหน้าไม่สามารถลุกขึ้นมาได้อีก เสวี่ยเช่อรู้ดีว่าการปล่อยให้ชายคนนี้รอดไปจะเป็อันตรายต่อเขาและหมู่บ้าน เขาจึงรวบรวมพลังครั้งสุดท้ายและปล่อยหมัดที่เต็มไปด้วยพลังจากหยกจันทรา หมัดนี้ไม่เพียงแต่ทำลายร่างกายของศัตรู แต่ยังทำลายจิติญญาของเขาไปพร้อมกัน
เมื่อการต่อสู้สิ้นสุดลง เสวี่ยเช่อรู้สึกถึงความเหนื่อยล้าที่แผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย แต่เขาก็รู้ดีว่าการต่อสู้ครั้งนี้เป็เพียงการเริ่มต้นของสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไป เขาเก็บความลับเื่หยกจันทราไว้ในใจและกลับหมู่บ้านโดยไม่ให้ใครรู้ถึงสิ่งที่เกิดขึ้น
ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนสีเมื่อเสวี่ยเช่อเดินกลับสู่หมู่บ้าน เขารู้ดีว่าการเดินทางของเขาเพิ่งจะเริ่มต้น และการต่อสู้ที่แท้จริงยังรอคอยเขาอยู่เบื้องหน้า
1K
