ณ หุบเขาหงส์เพลิงอันกว้างใหญ่ มีหุบผา สูงเฉียดเมฆ มีเหวลึก เหล่าบรรดาจอมยุทธ์ ต่างหลั่งไหลเข้ามา เหมือนดั่งสายลมพัดพามาทั่วสารทิศ แต่ใจกลางหุบเขานั้น ที่โอบล้อมด้วยจอมยุทธ์น้อยใหญ่ เหมือนทุกคนจะจ้องเป็สายตาเดียวกัน ไปยังใจกลางหุบเขา
ใจกลางหุบเขานั้น มีชายรูปร่างกำยำ หน้าตาดุดัน คิ้วเข้ม ตาประกาย และอีกฝั่ง เป็ชาย 5 คน แต่ละคนต่างถืออาวุธ ประจำกาย คนที่1 ถือดาบคู่ มีนามว่า ‘เอี๊ยะเฟยเฉิง’ เป็ผู้นำกองโจน
เอี๊ยะเฟยเฉิง : ”เ้า เล้งเสียวหลง เ้ายังจำเมื่อ 2 ปีก่อนได้ไหม เ้าใช้หัตเทวราชันั ซัดพวกข้าทั้งห้า จนพวกข้าเกือบตาย น้องเล็กข้า ต้องตาย วันนี้เ้าต้องชดใช้!!”
เล้งเสี้ยวหลง : “ฮ่าๆๆ คนอย่างพวกแกน่ะสมควรตายอยู่แล้ว พวกเ้าลงมือกับข้าก่อน เพราะ้าโอสถทิพย์ไม่ใช่หรือ ทันทีที่ข้าออกจากถ้ำจันทรา พวกเ้าทั้งหลายหวัง มันจากข้า พวกเ้ามันฉวยโอกาส!!”
…ย้อนไป 2 ปีก่อนหน้า
ณ ถ้ำ จันทรา บรรยากาศหน้าถ้ำเต็มไปเถาวัลย์ หินย้อยมากมาย เปล่งประกาย รอบๆ ห้อมล้อมไปด้วย ต้นไม้อสรพิษ หากผู้ใด ไม่รู้หรือััโดน อาจถึงตายได้ ถ้ำนี้ เป็ถ้ำแนวนอน ราบไปกับพื้น ดิ่งลงไป คล้ายดูไม่สิ้นสุดกล่าวกันว่าถ้ำแห่งนี้เป็ถ้ำที่ หมอเทวดา ทั้ง 5 คน ได้ปรุงโอสถขึ้นทั้งหมด 12 เม็ด เพราะการปรุงต้องใช้หลักศาสตร์ในวิชาแพทย์ขั้นสูง และต้องเงียบสงบ ถ้ำแห่งนี้จึงเป็ที่เหมาะสม ขณะที่ปรุงนั้นเื่ราวทราบไปถึงทางการ กระทั่งทราบถึงฮ่องเต้ จึงได้มีรับสั่งให้นำโอสถทิพย์มาถวาย แต่หมอเทวดาทั้ง 5 มิได้ปรุงเพื่อที่จะให้ผู้ใดผู้หนึ่ง แต่ปรุงเพื่อที่จะ รักษา เ้าอาวาสวัดเส้าหลินนามว่า ‘เฟิ้งเต้งไตซือ’ เพราะ ท่านได้ช่วยหมอเทวดาทั้งห้า จากการได้รับาเ็ จากการต่อสู้กับสำนักพิษที่เลวร้ายที่สุดในยุทธภพ ท่านเ้าอาวาสได้ใช้กำลังภายในทั้งหมดที่มีในการช่วยหมอเทวดาทั้งห้า โดยใช้วิชาคัมภีร์ เปลี่ยนเส้นเอ็น ขับพิษออกมา จนเ้าอาวาสถึงกับอาพาธ ไม่สามารถเดินหรือขยับได้ หมอเทวดาทั้งห้า จึงได้ปรุงโอสถทิพย์ร่วมกัน
โอสถทิพย์ต้องปรุงจากหมอเทวดาทั้งห้าเท่านั้น หลังจากทางการได้ทราบจึงนำกำลังทหารมาหวังยึดเอาโอสถทิพย์ แต่หมอเทวดาทั้งห้าทราบก่อน จึงได้ทำการผนึกตนเองเข้ากับถ้ำ และทำการผนึกโอสถทิพย์ไว้กับม่านพลังเฮือกสุดท้ายซึ่งแข็งแกร่งมาก ผู้ที่สามารถทำลายม่านพลังต้องมีกำลังภายใน ขั้นสูง ทำให้เหล่าบรรดาจอมยุทธ์ทั้งหลายต่างมาลองวิชากัน เพื่อหมายจะโอสถทิพย์
ซึ่งหลังจากนั้นไม่นานทางการได้ทำการยึดพื้นที่ไว้ มีทหารเฝ้าตลอดเวลา ทางการได้ทำทุกวิถีทางเพื่อจะเอาโอสถทิพย์ แต่ไม่ได้ผล ทางการกำชับห้ามผู้ใดเข้ามา แต่หาได้ทำให้เหล่าจอมยุทธ์กลัวไม่ จึงได้มีการปะทะกันระหว่างทางการกับจอมยุทธ์หลายต่อหลายครั้งาเ็ล้มตายไปจำนวนมาก จอมยุทธ์ก็ล้มตายไปมาก แต่หาได้ต่อกรกับทางการได้…เนื่องจากจอมยุทธ์ต้องบุกฝ่าวงล้อมทหารเข้าไป พอเข้าไปถึงพละกำลังก็สูญเสียไปมาก ยังต้องทำลายม่านพลังอีก ทำให้ยากต่อการเข้าถึงโอสถทิพย์ได้ และมีเหล่าจอมยุทธ์น้อยใหญ่เฝ้าอยู่แถวนั้นเผื่อผู้ใดเอามาได้จะฉวยโอกาสแย่งชิ่ง
แต่แล้ววันหนึ่ง มีชายผู้หนึ่ง มีนามว่า ‘เล้งเสี่ยวหลง’ ผู้มีวิชาหัตเทวราชันั ได้บุกเดี่ยวเข้ามา เล้งเสี่ยวหลง ทะยานขึ้นท้องฟ้าพร้อมวาดม่านพลัง หัตเทวราชันั ฟาดลองท่ามกลางเหล่าทหารที่มาขัดขวางตนไม่ให้เข้าไป ฝามือที่ 1 ของหัตเทวราชันั รุนแรงเหลือคณา ทำให้เหล่าทหารตรงหน้าทนรับฝามือไม่ไหว แตกกระเจิงไปคนล่ะทิศ เล้งเสี้ยวหลง ไม่รอช้ารีบโคจรเรียกกำลังเพิ่มขึ้นมา เพื่อ ตั้งรับ ทหารอีกกองกำลังหนึ่งที่กำลังบุกเข้ามา จึงได้ซัดฝ่ามือที่ 2 ออกไป ทำให้กองกำลังกองนี้ต้องรีบหลบถอยออกมาการต่อสู้กินเวลา มา 4 ชั่วยาม ฝ่ายทหารก็อ่อนล้าลงเรื่อยๆ ทันใดนั้นเองก็มีราชครู แห่งราชวงโผล่มาท่ามกลางท้องฟ้า พุ่งลงมาหา เล้งเสี่ยวหลง ด้วยความเร็วดุจฟ้าผ่า พร้อม แรงกดทับของพลังกำลังภายในที่ล้ำลึก กดเข้ามา เล้งเสี้ยวหลง รีบโคจรพัง ไปขั้นที่ 7 ฝ่ามือ ที่ 3 ตั้งรับ ทันทีฝ่ามือปะทะกัน ทำให้เกิดเสียงดังกังวาล ไปทั่วหุบเขา
( เ้านี้ไม่ธรรมดาจริงๆ):ราชครูคิดในใจ เนื่องจากราชครู โคจรพลังไประดับ 8 แต่ยังไม่ทำให้เล้งเสี่ยวหลงสะท้านได้เลย
(ฝีมือร้ายกาจมาก ราชครู ผู้นี้ สมกับเป็ราชครูจริงๆ)เล้งเสี่ยวหลง คิดในใจ
เล้งเสี้ยวหลง โคจรพลังอีกรอบ เพื่อโต้กลับ ราชครู รีบดีดตัวออกจากม่านพลัง แต่เล้งเสี่ยวหลงจับทางราชครูทัน เล้งเสี่ยวหลงได้ใช้ กระบวนท่า ที่ 5 ซึ่งใช้ในการดูด อีกฝ่ายเข้ามาแล้วอัดด้วยฝ่ามือ อีกที มีชื่อว่า หัตเทวหวนกลับคำนึงราชครูตั้งรับไม่ทันโดนไป 1 กระบวน ถึงกับาเ็ภายในทันที ราชครู เก็บอาการแล้วกล่าวกับ เล้งเสี่ยวหลงว่า ท่านจอมยุทธ์ วนยุทธ์ ท่านล้ำเลิศนัก ท่านมีนามว่าอะไรหรือ เล้งเสี่ยวหลง ตอบแบบ หอบๆ กึ่งๆเหนื่อย เนื่องจากฝ่ากองทหารมาแถมยังต้องมารับมือกับราชครู จึงตอบกลับท่านราชครูว่า
“ข้าน้อย เล้งเสี่ยวหลง ท่านราชครู ค่างหากที่ไม่เอาจริง ถ้าท่านราชครูซัดข้าจริง ข้าคงต้องแพ้ภายใน 5 กระบวนท่า“
ท่านราชครู เห็นดังนั้นจึงทราบถึงความใจกล้าเด็ดเดี่ยวของเล้งเสี่ยวหลงแต่อดถามกลับไม่ได้ว่า
“ท่านมานี้ฝ่ามาขนาดนี้ด้วยเหตุอันไดหรือ ท่าน้าโอสถทิพย์ ไปทำอะไร”
“ข้าน้อย เพียง้านำไปรักษาภรรยาข้า เล้งฮูเหยิน เนื่องจากนางได้รับพิษจากสำนักพิษทรณี ทำให้นางต้องกลายเป็นิททรา และจะจากข้าไป ในอีกไม่นาน ข้าเพียง้าเอาไปรักษานาง”
ติดตามต่อตอนต่อไปนะครับ ขอบคุณที่อ่านนะครับบบบบบ
1K
