“ผมไม่เล่น ผมบอกว่าผมไม่เล่นไง พี่แนนซี่ผมว่าผมย้ำกับพี่ไปหลายครั้งแล้วนะว่าผมไม่รับเล่นเื่นี้ถ้านางเอกยังเป็คนเก่า “ เสียง ปกร ซุปตาร์ที่กำลังดังในขณะ โวยวายกับผู้จัดการส่วนตัว
ปกรเป็ชายหนุ่มอายุ ๒๕ ปี สูง ๑๘๐รูปร่างสันทัด ไม่กล้ามเนื้อไม่ผอมจนเกินไป เื่หน้าตาไม่ต้องพูดถึงหล่อขั้นเทพบุตรเลยล่ะ แต่เค้ามีนิสัยเสียอย่างหนึ่ง คือ เค้าไม่ชอบคนที่หน้าตาขี้เหร่ ในสายตาเค้า ไม่ว่าใครจะว่าสวยยังไง ถ้าเค้ามองว่าขี้เหร่หรือไม่สวยเค้าจะไม่เข้าใกล้ หรือร่วมงานด้วย ยกเว้นพวกแฟนคลับ ที่ต้องทำใจเสแสร้ง
หลายครั้งที่แนนซี่ผู้จัดการต้องตามแก้ไขเื่นิสัยเสียของเค้า แต่ด้วยความที่ ปกร เป็ดาราดัง ที่ค่ายไหนๆก็้าตัวทำให้หลายค่าย ต้องยอมเปลี่ยนตัวแสดงๆ ในหลายๆเื่ และเื่นี้ก็เช่นกัน
“แต่ กรเื่นี้เราคุยกันแล้วนี้ คุยต่อหน้าแม่แจ๋ว (แม่แจ๋วคือเ้าของ เอเจนซี่ที่ปกรสังกัดอยู่) ว่า กรจะยอมเล่นเื่นี้”
“แต่ที่เราคุยกันมันคือนางเอกอีกคนนี่ครับ แล้วตอนนี้จู่ๆมาเปลี่ยนนางเอกเป็อีกคน แล้วนางเอกคนนี้ผมก็เคย บอกไปแล้วั้แ่เื่ก่อนว่าจะไม่เล่นกับนางเอกคนนี้ไม่ว่าเื่ไหน”
แนนซี่ไม่รู้จะทำอย่างไงกับความดื้อรั้นของปกร จึงโทรหา แม่แจ๋ว ให้ช่วยจัดการให้
“ฮัลโหล แม่ขาแม่ช่วยลูกที “
“มีอะไรแนนซี่ทำเสียงเหมือนคนจะตาย”
“อยากตายวันละล้านรอบเลยคะกับลูกชายแม่หน่ะนี่สร้างเื่อีกแล้ว ไม่ยอมเข้าพีธีบวงสรวง ละครเื่ล่าสุด บอกว่านางเอกไม่สวย ไม่เล่น”
“อ้าว ก็ไหนเราคุยกันแล้วนี่ว่า ตากร จะเล่นเื่นี้ แล้วนางเอก กับคนอื่นที่ร่วมแสดงด้วยก็ผ่าน ความเห็นของตากรแล้วนี่ แล้วทำไมมันกลายเป็แบบนี้แนนซี่”
“ก็พี่แก้มผู้จัดสิคะเปลี่ยนนางเอกกะทันหัน บอกว่านางเอกคนที่เคยตกลงไว้คิวไม่ว่างแล้วละครได้คิวออนแอร์ เปิดกล้องแล้วต้องรีบหานางเอก แล้วได้คิวนางเอกคนนี้พอดี”
“ใครเป็นางเอก”
“ก็น้องดารา ไงค่ะที่ กรเคย ยกเลิกไม่เล่นด้วยรอบก่อนหน้านี้”
“งั้นหล่อนไปทำยังไงก็ได้ให้ตากร เข้าพิธีบวงสรวงไปก่อน บอกว่าฉันสั่ง เดี๋ยวฉันไปหา “
“ได้ค่ะแม่รีบมานะหนูจะตายแล้ว”
หลังจากวางสายแนนซี่ก็รีบวิ่งมาหา ปกร ที่กำลังเก็บของเตรียมกลับ
“ตายแล้ว กรจะไปไหน พี่คุยกับแม่แล้วนะ แม่สั่งว่ากร ยังไงก็ต้องเข้า ร่วมบวงสรวงละครเื่นี้และแม่กำลังมาใกล้ถึงแล้ว”
“ก็อกๆๆ “
”พี่แนนซี่คะ น้อง กร พร้อมหรือยังค่ะข้างนอกรอนานแล้วนะคะ ใกล้จะได้ฤกษ์แล้ว” ประสานงานกองมาตาม ให้ปกรออกไปทำพิธีบวงสรวง
“เดี๋ยวน้องกำลังใส่เสื้อผ้า อีกแปป ก็ออกไป แล้วค่า”
“พี่แนนซี่พี่พูดไม่เข้าใจเหรอครับว่าผมไม่ออกไป ผมไม่เล่นเื่นี้”
“แต่แกต้องเล่นนี่คือคำสั่งของฉัน” แม่แจ๋วมาถึงเวลาช่วยชีวิตแนนซี่พอดี
ด้านนอกหลายคนกำลังคุยกันเื่ ปกร เพราะรู้มาว่า ปกร เคย ปฏิเสธการร่วมงานกับ ดารามาก่อนหน้านี้แล้ว
“เป็ไงพี่ไปตามคุณชายเค้า เค้าจะเสด็จออกมาเมื่อไหร่ “ ทีมงานในกองถามกับประสานงานที่ไปตามปกรที่ห้องแต่งตัว
“เฮ้อ ฉันว่านะนางไม่ออกมาชัวร์ก็นางเคยไม่ขอเล่นกับ ดารามาแล้ว มาเื่นี้จู่ๆ พี่แก้มมาเปลี่ยนเอาดารามาเล่นแทน ดีที่พ่อคุณไม่ออกมาโวยวายข้างนอก สงสารแต่พี่แนนซี่นางสนองพระโอฐนี่แหละ รับอารมณ์นางทุกอย่าง”
ดาราบังเอิญเดินมาได้ยิน ทั้งสองคนคุยกัน จึงเดินไปหา แก้มผู้จัดการละคร
“พี่แก้มค่ะ ดาว่าให้ดาถอนตัวออกจากเื่นี้ดีกว่าค่ะ ดูแล้ว ปกร คงไม่ยอมร่วมงานกับดาราอีกเหมือนเคยนี่ก็นานมากแล้ว เค้ายังไม่ยอมออกมาเลย”
“เื่นี้พี่คงไม่ยอมแล้วล่ะดาราพี่ยอม เค้ามาหลายเื่แล้วจนพี่ ต้องไปขอโทษกับผู้ใหญ่ไม่รู้กี่คนต่อกี่คนไม่ติดว่ากำลังดัง ขายโฆษณาได้นะ พี่เปลี่ยนพระเอกไปนานแล้ว ถ้าเื่นี้ ปกรไม่ยอมเล่น พี่คงต้องฟ้อง เรียกค่าเสียหายแล้วล่ะ มาถึงขั้นบวงสรวงเปิดกล้องแล้วเป็ดารามันต้องเล่นได้ทุกบทกับทุกคนสิ จะมาเลือกเล่น มันไม่ได้” แก้มผู้จัดละครบ่นชุดใหญ่
“แต่........”ดารากำลังจะพูดแต่แก้มห้ามไว้
ทางด้าน ปกรที่ตอนนี้ กำลังโดน แม่แจ๋ว อบรมสั่งสอนเป็การใหญ่ ก็ได้แต่นั่งนิ่งเงียบ
“แม่ยอมแกมาทุกเื่ไม่ว่าแกจะไม่ชอบอะไร นักแสดงร่วมคนไหน แม่ก็ให้แนนซี่มันจัดการไปเคลียทั้งหมดจนรู้มั้ยคนทั้งวงการเค้าเกลียดแนนซี่กับแกกันหมดแล้วแต่ที่แกยังดังได้เพราะแกมีพร์ในการเล่นละคร แกเลยยังลอยหน้าลอยตาใช้อารมณ์อยู่แบบนี้“
“แต่แม่ครับแม่ก็รู้ว่าถ้าผมแสดงกับคนที่ผมไม่ชอบผมก็แสดงไม่ออกอยู่ดีนะครับ”ปกร อธิบาย
“มันจะอะไรกันนักหนากร มันเป็อะไรกับเื่หน้าตา ตัวแกเองก็ไม่ใช่คนพื้นเพที่หน้าตาดีมาก่อนแกเองก็ผ่านมากี่หมอแล้ว ทำไมแกไม่ย้อนมองตัวแกเองบ้าง”แม่แจ๋วหมดความอดทนจึงพูดแรงๆออกไป
“แม๊......ใจเย็นค่ะหนูว่าแม่พูดแรงไปแล้วนะคะ เดี๋ยวจะไปกันไหญ่ ใจเย็นนะคะ”แนนซี่รีบวิ่งมาห้ามทัพ
“ไม่เย็นแล้วถ้าจะตัด ก็ให้มันตัดกันซะวันนี้ ฉันก็อดทนมานานแล้ว พระเอกหน้าใหม่ๆฝีมือดีๆนิสัยดีๆมีอีกเยอะฉันจะมามัวง้อ แค่คนๆเดียวทำไม “
ปกรนั่งนิ่งไม่พูดอะไรเลย เหมือนกำลังใช้ความคิดเป็อย่างหนัก จนพักใหญ่ ปกรจึงบอกกับแนนซี่ว่า
“พี่แนนซี่ไปบอกข้างนอกทีนะครับว่าผมพร้อมแล้วกำลังออกไป”
“อะไรนะ กร ว่าอะไรนะ “แนนซี่ใจนไม่เชื่อหูตัวเอง
“ก็ตามนั้นแหละครับ“ ปกรพูดอย่างหงุดหงิด
“ได้ๆๆพี่จะรีบไปเดี๋ยวนี้“แนนซี่รีบวิ่งเปิดประตูออกไปหาแก้ม ทันที
“พี่แก้มๆเกิดเื่ประหลาด คุณชาย เธอยอมเล่นเื่นี้ เดี๋ยวกำลังจะออกมาบวงสรวง”
เมื่อทุกคนได้ยินถึงกับเฮด้วยความดีใจต่างพร้อมช่วยกันเตรียมพิธี
ปกรเดินออกมาด้วยสีหน้าที่เรียบเฉย พร้อมกับร่วมพิธีบวงสรวง อย่างปกติ
ในระหว่างพีธีบวงสรวงแนนซี่ก็แอบไปกระซิบถามแม่แจ๋วเื่ที่เกิดขึ้นในห้องแต่งตัว
“แม่ ทำไมแม่กล้าพูดแบบนั้นหน่ะแม่ไม่กลัวลูกรักแม่มันจะงอนแล้วย้ายไปค่ายอื่นเหรอ แถมยังไปว่ามันหน้าตาขี้เหร่มาก่อนอีก มันไม่ได้ขี้เหร่นะ มันหล่อมาั้แ่แรกเลย มันก็แค่ มาฉีดโบท็อกทำไฮฟูนิดๆหน่อยๆเอง”
“นี่ แกเอ๋ย นังซี่แกรู้มั้ยว่าฉันยืนตรงนั้นแล้วพูดแบบนั้น ฉันเองก็หัวใจจะวายเหมือนกันกลัวมันงอนเหมือนกัน แต่ฉันก็รู้จุดอ่อนของมัน ว่ามันเป็คนที่สำนึกบุญคุณคนฉันเลยแกล้งพูดเพื่อกดดันมัน”
“อ้าวแม่ แม่รู้แล้วทำไมแม่ ไม่ใช้วิธีนี้มาตั้งนานล่ะ “
“แกจะให้ฉันเที่ยวไปทวงบุญคุณมันตลอดรึยังไงแต่ที่ครั้งนี้ฉันต้องทำเพราะ พี่แก้ม แกเล่นดักทางไว้สิ เล่นทำสัญญา ปรับตั้งห้าล้านถ้า ตากร ไม่ยอมเล่น “
“โห มิน่าล่ะแม่ถึงทุ่มสุดตัว เอาจิงๆแม่ก็บอกกร ก็ได้นี่ว่าไม่เล่นก็โดนปรับ”
“นี่นังซี่ แกอยู่กับเ้ากรมา กี่ปี แกไม่รู้ไง มันยอมจ่ายเองแน่นอน ถ้ามันเลือกจะไม่เล่นแล้ว”
“เออ ใช่แม่หนูลืมไป”
หลังพิธีบวงสรวงเสร็จก็จะเป็การให้สัมภาษณ์กับนักข่าว โดย ปกร ขอสัมภาษณ์เดี่ยว ทำให้ทุกคน ทีมงาน ผู้จัด นักแสดงหรือนักข่าวมองหน้ากันเลิ่กลั่กไปหมด แต่ด้วยความเจนจัดกับปัญหาของแนนซี่จึงรีบวิ่งเข้าไปแก้ปัญหาโดยทันที
“อ๋อ พอดีน้องมีงานต่อค่ะ ต้องรีบสัมภาษณ์แล้วรีบไป ถ้ามัวมาสัมภาษณ์กลุ่ม อาจจะไปอีกงานไม่ทันต้องขอโทษพี่ๆนักข่าว กับพี่ๆทีมงานด้วยนะคะ ที่ไม่ได้แจ้งไว้ก่อนเชิญสัมภาษณ์ได้เลยค่ะ”แนนซี่พูดจบก็รีบถอยออกจากวงนักข่าวทันที
“นึกว่าจะรอดไปจนจบยังไม่วายทิ้งลูกะเิไว้ให้อีก “แนนซี่บ่นให้แม่แจ๋วฟัง
“เอาน่าดีกว่ามันเดินหนีไม่ให้สัมภาษณ์ แค่นี้ก็บุญหัวอีฉันแล้ว”
จังหวะพอดีที่แก้มเดินเข้ามาทักทายแม่แจ๋วพอดี จึงได้คุยกันกับเื่ที่เกิดขึ้น
“แม่ต้องขอโทษน้องแก้มด้วยนะกับเื่ลูกชายแม่”แม่แจ๋วรีบเอ่ยขอโทษแก้มทันที
“ไม่เป็ไรค่ะแม่หนูรู้นิสัยลูกแม่ดี เรายังต้องมีศึกข้างหน้าให้สู้อีกเยอะ ไม่รู้นางจะสร้างฤทธิ์เดชอะไรในกองอีกแต่แก้มก็เตรียมตัวรับมือแล้วล่ะค่ะ ทุกคนรู้หมดค่ะว่าต้องจัดการยังไง แม่แจ๋วไม่ต้องห่วงนะคะ”
“ขอบใจนะ่นี้แม่จะงดไม่ให้ กรมันรับงานอื่น เอางานละครเื่นี้เื่เดียวจะได้มีสมาธิไม่มีข้ออ้างอะไรอีก และก็จะให้แนนซี่ มันประกบทุกฝีก้าวส่วนแม่เองก็จะมากองบ่อยๆมา ข่มมันให้มันกลัวไม่กล้าแผลงฤทธิ์”
“ค่ะ แม่ขอบคุณนะคะเดี๋ยวแก้มขอไปดูงานจุดอื่นก่อนะคะ”
“งั้นแม่ก็ขอตัวกลับก่อนแล้วกันไม่น่าจะมีอะไรแล้ว ลาเลยแล้วกันนะ”
ทั้งสองร่ำรากันเรียบร้อยแนนซี่ก็เดินไปส่งแม่แจ๋วที่รถ ก่อนเข้ารถแม่แจ๋วก็หันมาสั่ง แนนซี่
“จบเื่แล้วเอามันไปส่งที่บ้านทันที เข้าใจมั้ย “
“ค่ะแม่”
หลังจาก ปกรให้สัมภาษณ์ เสร็จก็เดินกลับเข้ามาที่ห้องแต่งตัว เพื่อเก็บของกลับโดยทันที
“ไม่มีงานต่อที่ไหนแล้วใช่มั้ยพี่ผมจะกลับบ้าน ผมเหนื่อย “ปกรถามแนนซี่
“เอิ่ม.... กรช่วยออกไปพบแฟนคลับสักแปปได้มั้ย เค้ามารอเราั้แ่เช้า แถมส่งน้ำขนมมาให้อีก”
“เห้ออะไรของคนพวกนี้ ไม่ทำงานทำการรึไง มาคอยเฝ้าคนอื่นเค้าอยู่ได้ ผมให้เวลาแค่ไม่เกิน ๑๐ นาทีนะ แต่เดี๋ยวผมขอเปลี่ยนเสื้อผ้าแปปเดี๋ยวผมออกไป”
“จ้าๆๆๆ ได้จ้าเดี๋ยวพี่รอนะ”พูดจบแนนซี่ก็ทิ้งตัวลงบนโซฟา พร้อมกับถอนหายใจยาวๆๆ
หลังจาก ปกรเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ ก็ออกมาพบแฟนคลับ ปกร ดีอย่างนึง คือสามารถสร้างเสแสร้งหน้าตาได้ดีทีเดียว
“พี่กรมาแล้วพี่กรเหนื่อยมั้ยค่ะวันนี้”แฟนคลับถาม
“ไม่เหนื่อยครับก็งานบวงสรวงธรรมดาปกติ แล้วนี่มารอกันนานแล้วเหรอครับ”
“มาั้แ่เช้าเลยค่ะพี่มานั่งรอถ่ายรูปแล้วก็หวังจะเจอพี่ ดีใจจังได้เจอพี่ “
ปกรส่งสายตาให้แนนซี่จัดการเื่นี้ให้จบแนนซี่รู้ตัวทันทีว่าจะจัดการยังไง
“เอาล่ะน้อง กรมีงานด่วนนะคะ ใครจะขอลายเซ็นด่วนเลยนะ”
“ทุกคนพร้อมใจกันเบียดเข้ามายื่นกระดาษเพื่อขอลายเซ็นโดนมีแฟนคลับคนนึง ยื่นรูปที่ตัวเองวาดเอง เพื่อที่จะให้ปกรเซ็น แต่เมื่อปกรเห็นหน้าแล้วแฟนคลับคนนี้แล้ว ปกร ก็ทิ้งรูปใบนั้นทันที พร้อมกับหันไปเซ็นให้คนอื่นๆรูปที่ปกร ทิ้งไป โดนคนอื่นๆเหยียบไปมา
จนแฟนคลับคนนี้หยิบรูปขึ้นมาได้สำเร็จแต่รูปก็เต็มไปด้วรอยเท้า เธอจึงรู้สึกเสียใจมาก ที่อุตสาห์มาจากต่างจังหวัดเพื่อมา หา ดาราที่ตัวเองรักโดยเฉพาะ
เธอจึงเดินหันหลังร้องไห้ไปตามทาง และ ต้องรีบกลับไปขึ้นรถด้วยเนื่องจากเย็นมากแล้วเดี๋ยวรถหมด
ส่วนปกรเมื่อหลุดจากแฟนคลับขึ้นรถได้ก็บ่นทันที
“อะไรของพวกขี้เหร่พวกนี้นะบางคนผมแทบไม่อยากมองหน้าไม่อยากเซ็นให้ ผมเจอคนนึงนะพี่ หน้าตาโครต ขี้เหร่เลยยื่นอะไรไม่รู้มาให้ผม ผมทิ้งมันทันทีเลย ฮ่าๆๆๆ”
“นี่ทำเกินไปมั้ยยังมีหน้ามาหัวเราะอีก เราอยู่ได้ก็เพราะแฟนคลับสนับสนุนนะ หากไม่มีพวกเค้าเราก็ไม่ได้มาไกลขนาดนี้นะ”แนนซี่พูดเป็การสั่งสอน ปกร เบาๆ
“ผมรู้ครับผมถึงอดทนไง แต่คนนี้ไม่ไหวจิงๆพี่ พี่เห็นหน้าแล้วจะใไปๆๆผมจะนอนถึงบ้านปลุกด้วย”
...เื่ราวของ ปกรจะเป็อย่างไร ติดตามต่อตอนหน้านะครับ......