“เฮ้ย! รีบดูท้องฟ้าเร็ว!”
เสียงะโดังขึ้นจากลานหน้ามหาวิทยาลัย ขณะที่ผู้คนจำนวนมากเริ่มหยุดเดินและเงยหน้ามองขึ้นไป้าด้วยสีหน้าตกตะลึง เพราะบนท้องฟ้าที่ควรมีเพียงก้อนเมฆ กลับมีตัวอักษรสีฟ้าขนาดมหึมาปรากฏขึ้นเหนือชั้นบรรยากาศ ราวกับมีใครบางคนกำลังฉายหน้าจอระดับโลกอยู่บนฟ้า และไม่ว่าจะอยู่ประเทศไหน ภาษาอะไร ทุกคนกลับสามารถอ่านมันได้อย่างชัดเจนโดยอัตโนมัติ
[ระบบจักรวาล ได้เริ่มต้นแล้ว]
[โลกมนุษย์ เข้าสู่รอบคัดเลือก]
[มนุษย์ทุกคน จะได้รับคลาส]
[ผู้แข็งแกร่งเท่านั้น ที่มีสิทธิ์อยู่รอด]
ทั้งมหาวิทยาลัยตกอยู่ในความเงียบทันที ก่อนเสียงพูดคุยแตกตื่นจะดังขึ้นพร้อมกันราวกับตลาดแตก บางคนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายคลิป บางคนคิดว่าเป็โปรเจกต์โฆษณาระดับโลก ขณะที่บางคนเริ่มมีสีหน้าหวาดกลัว เพราะข้อความบนท้องฟ้านั้นสมจริงเกินไปจนไม่มีใครกล้าหัวเราะออกมาเต็มเสียง
ธีร์ยืนมองข้อความบนท้องฟ้านิ่ง ๆ ขณะสายลมแรงเริ่มพัดผ่านลานมหาวิทยาลัยอย่างผิดปกติ เขาเป็เพียงนักศึกษาปีสามธรรมดา ที่ใช้ชีวิตวนไปกับการเรียน เล่นเกม และทำงานพาร์ทไทม์ในร้านสะดวกซื้อ่กลางคืน ไม่มีอะไรโดดเด่น ไม่มีพร์พิเศษ และไม่ใช่คนประเภทที่จะกลายเป็ฮีโร่ในนิยายได้เลยแม้แต่น้อย
“มึงว่าเป็ของจริงไหมวะ” นนท์ เพื่อนสนิทของเขาพูดขึ้นพร้อมหัวเราะแห้ง ๆ แต่สีหน้ากลับเริ่มซีดลงเรื่อย ๆ “หรือใครแม่งแฮกจอดาวเทียมโลกเล่น”
ธีร์ยังไม่ทันตอบ เสียงบางอย่างก็ดังขึ้นในหัวของทุกคนพร้อมกัน
ติ๊ง!
[เริ่มต้นสุ่มคลาส]
ทันใดนั้น วงแหวนแสงจำนวนมหาศาลก็ปรากฏขึ้นทั่วเมือง ผู้คนหลายพันคนเริ่มมีหน้าต่างสีฟ้าลอยขึ้นตรงหน้า ขณะที่เสียงร้องใดังขึ้นรอบด้านไม่หยุด บางคนเริ่มมีเปลวไฟลุกขึ้นรอบตัว บางคนร่างกายแข็งแรงขึ้นอย่างผิดปกติ และบางคนถึงขั้นลอยตัวขึ้นจากพื้นเพียงเล็กน้อย
“เชี่ย… ของจริงว่ะ…”
นนท์พูดเสียงสั่น ขณะหน้าต่างระบบของตัวเองปรากฏขึ้นตรงหน้า
[Class : นักดาบระดับ C]
“เฮ้ยยยย!” เขาะโลั่นทันที “กูได้นักดาบ!”
ไม่ไกลกัน เสียงผู้คนเริ่มร้องะโด้วยความดีใจดังขึ้นเรื่อย ๆ
“กูได้จอมเวท!”
“นักฆ่าแรงค์ B!”
“พระระดับ A!!”
ทั่วทั้งมหาวิทยาลัยเริ่มวุ่นวายทันที เพราะเพียงแค่เห็นชื่อคลาส หลายคนก็เริ่มรู้แล้วว่าใครเหนือกว่าใคร บางคนเริ่มถูกล้อมด้วยสายตาอิจฉา ขณะที่คนได้คลาสระดับต่ำเริ่มมีสีหน้าซีดเผือด เพราะไม่ต้องเดาก็รู้ว่า โลกหลังจากนี้คงไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว
ติ๊ง!
หน้าต่างสีฟ้าของธีร์ปรากฏขึ้นตรงหน้าในที่สุด
[กำลังสุ่มคลาส…]
เขาสูดลมหายใจลึกโดยไม่รู้ตัว แม้จะพยายามบอกตัวเองว่าไม่ควรคาดหวังอะไร แต่ลึก ๆ แล้ว เขาเองก็อยากได้คลาสดี ๆ เหมือนกัน อย่างน้อยขอแค่มีพลังพอเอาตัวรอดได้ก็ยังดี
ก่อนที่ตัวอักษรบรรทัดใหม่ จะค่อย ๆ ปรากฏขึ้น
[Class : เ้าของเมืองระดับ F]
ความเงียบเกิดขึ้นทันที
ธีร์นิ่งค้างไปหลายวินาที ขณะอ่านข้อความซ้ำอีกครั้งเหมือนคิดว่าตัวเองอ่านผิด
“เ้าของ… เมือง?”
เขาพึมพำเบา ๆ อย่างงุนงง เพราะไม่เคยได้ยินชื่อคลาสแบบนี้มาก่อน
แต่ยังไม่ทันได้คิดอะไร เสียงหัวเราะจากรอบข้างก็ดังขึ้นทันที
“เชี่ย ฮ่า ๆๆๆๆ!”
“คลาสอะไรวะเนี่ย”
“เ้าของเมือง? จะให้มันไปเป็ผู้ใหญ่บ้านหรือไง”
แม้แต่นนท์เองก็ยังทำหน้าเหวอ ก่อนพยายามกลั้นขำ
“เอ่อ… อย่างน้อยก็ดูไม่แย่นะมึง…”
แต่สีหน้าของมันชัดเจนมากว่า แย่แน่นอน
ติ๊ง!
[คุณได้รับสกิลเริ่มต้น]
[สร้างสิ่งปลูกสร้างระดับพื้นฐาน]
[ตรวจสอบพื้นที่]
[รับประชาชน]
ธีร์มองหน้าต่างระบบเงียบ ๆ ขณะคนรอบตัวเริ่มทดลองพลังของตัวเองกันอย่างตื่นเต้น บางคนเรียกไฟออกจากมือ บางคนะโขึ้นตึกเตี้ยได้ในครั้งเดียว และบางคนเริ่มใช้ดาบพลังงานฟันพื้นเล่นราวกับเด็กได้ของเล่นใหม่
แต่ของเขา… ไม่มีอะไรเลย
ไม่มีค่าพลังโจมตี
ไม่มีเวทมนตร์
ไม่มีค่าสถานะพิเศษ
มีเพียงเมนูประหลาดที่เขียนว่า
[เมืองของคุณ : ยังไม่ได้ก่อตั้ง]
“โคตรกาก…”
เสียงใครบางคนพูดขึ้นจากด้านหลัง ก่อนเสียงหัวเราะจะดังตามมาอีกหลายคน
ธีร์ได้แต่ยิ้มแห้ง ๆ ขณะปิดหน้าต่างระบบลง เพราะแม้แต่ตัวเขาเองก็ยังไม่เข้าใจเหมือนกันว่า คลาสนี้มันจะมีประโยชน์อะไรในโลกแบบนี้
แต่ในวินาทีนั้นเอง…
ตูมมมมมมม!!!
เสียงะเิดังสนั่นขึ้นจากกลางเมือง พร้อมแรงสั่นะเืมหาศาลจนพื้นทั้งมหาวิทยาลัยะเื ผู้คนจำนวนมากเสียหลักล้มลงทันที ก่อนเสียงกรีดร้องจะดังขึ้นต่อเนื่องจากด้านนอกมหาวิทยาลัย
“สัตว์ประหลาด!!”
“หนีเร็ว!!!”
ธีร์รีบหันไปมองทันที
และภาพตรงหน้า… ทำให้ทั้งร่างของเขาเย็นวาบ
สิ่งมีชีวิตขนาดเกือบสามเมตรกำลังพุ่งผ่านถนนด้วยความเร็วสูง ร่างของมันคล้ายหมาป่า แต่เต็มไปด้วยเกล็ดสีดำและมีดวงตาสีแดงฉาน เล็บของมันสามารถฉีกรถยนต์ขาดได้ในครั้งเดียว ขณะที่ผู้คนบนถนนเริ่มวิ่งหนีกันอย่างโกลาหล
[หมาป่าเกราะดำ Lv.5]
เสียงระบบดังขึ้นในหัวของทุกคน
ก่อนที่สัตว์ประหลาดตัวนั้น จะพุ่งเข้าใส่มนุษย์คนหนึ่งทันที
ฉัวะ!!
เืสาดกระจายกลางถนน
เสียงกรีดร้องดังลั่นไปทั่วบริเวณ
ผู้หญิงหลายคนเริ่มร้องไห้ บางคนวิ่งหนีจนล้ม ขณะที่นักศึกษาหลายคนยืนตัวแข็ง เพราะนี่ไม่ใช่เกม ไม่ใช่ภาพยนตร์ และไม่ใช่เื่ล้อเล่นอีกต่อไป
โลก… กำลังเปลี่ยนจริง ๆ
“มึง วิ่ง!!” นนท์ะโ ก่อนดึงแขนธีร์ให้รีบหนีเข้าอาคาร
แต่ในขณะนั้นเอง เสียงะเิอีกครั้งก็ดังขึ้นจากอีกฝั่งของมหาวิทยาลัย ก่อนสิ่งมีชีวิตอีกหลายตัวจะะโข้ามกำแพงเข้ามาภายในพื้นที่มหาวิทยาลัยทันที
ผู้คนเริ่มแตกตื่น
เสียงร้องดังไปทั่ว
บางคนถูกชนล้ม บางคนโดนเหยียบ ขณะที่อาจารย์หลายคนเริ่มะโให้ทุกคนหนีเข้าอาคารเรียน
ทันใดนั้น นักศึกษาชายคนหนึ่งที่ได้รับคลาสนักดาบระดับ C ก็ก้าวออกมาด้านหน้าพร้อมถือดาบเหล็กที่เพิ่งถูกสร้างขึ้นจากระบบ สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้นปนหวาดกลัว
“ถอยไป! เดี๋ยวกูจัดการเอง!”
เขาะโ ก่อนพุ่งเข้าใส่หมาป่าเกราะดำตรงหน้าอย่างรวดเร็ว
ฉัวะ!
ดาบฟันเข้าใส่ลำตัวของมันเต็มแรง เืสีดำกระเด็นออกมา พร้อมเสียงร้องคำรามดังลั่น ทำให้หลายคนเริ่มมีความหวังขึ้นมาเล็กน้อย
แต่เพียงวินาทีต่อมา…
กร๊อบ!!
หมาป่าตัวนั้นกัดเข้าที่คอของนักศึกษาชายทันที
เสียงกระดูกแตกดังขึ้นอย่างชัดเจน
ร่างของเขาถูกเหวี่ยงกระแทกพื้นราวกับตุ๊กตาผ้า ก่อนเืจำนวนมากจะไหลนองพื้นอย่างรวดเร็ว
ทั้งบริเวณเงียบกริบทันที
คนที่เมื่อกี้ยังตื่นเต้นกับพลังใหม่ของตัวเอง เริ่มหน้าซีดกันหมด เพราะเพิ่งเข้าใจความจริงอย่างหนึ่ง
ถึงจะมีระบบ… แต่มนุษย์ก็ยังตายได้ง่ายเหมือนเดิม
“บ้าเอ๊ย…” นนท์กัดฟันแน่น ขณะเริ่มถอยหลัง “เราต้องหนีเดี๋ยวนี้!”
ธีร์พยักหน้าทันที ก่อนทั้งสองจะรีบวิ่งเข้าอาคารเรียนพร้อมฝูงนักศึกษาจำนวนมาก เสียงกรีดร้องยังดังต่อเนื่องจากด้านนอก ขณะที่ทั่วเมืองเริ่มมีควันดำลอยขึ้นหลายจุด
และในขณะที่ธีร์กำลังวิ่งหนีสุดชีวิตนั้นเอง…
ติ๊ง!
เสียงระบบของเขาก็ดังขึ้นอีกครั้ง
[ตรวจพบพื้นที่ปลอดภัยเบื้องต้น]
[คุณ้าก่อตั้ง “เมืองเริ่มต้น” หรือไม่]
ธีร์ชะงักไปทันที
ก่อนหันกลับไปมองสนามฟุตบอลร้างด้านหลังอาคารเรียน ที่ตอนนี้ไม่มีใครสนใจมันเลยแม้แต่น้อย
และไม่รู้ทำไม…
แต่ลึก ๆ ในใจของเขา กลับรู้สึกว่า นี่อาจเป็จุดเริ่มต้นของบางอย่างที่จะเปลี่ยนชีวิตเขาไปตลอดกาล
2K
