นพเก้าเลิกสนใจบุคคลที่ยืนตัวสั่นอยู่หลังบานประตูด้วยประสาทััอันเฉียบคมของจอมยุทธ์ระดับกลางค่อนไปทางสูง เขารู้ตัวั้แ่แรกแล้วว่าอีกฝ่ายกำลังเดินมาและในตอนแรกเขาตั้งใจจะเตรียมเร้นกายหลบหนีออกไปทางหน้าต่าง
อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาััได้ถึงความผันผวนทางอารมณ์ของบุรุษวัยกลางคนที่กำลังแอบถ้ำมองเขาก็เปลี่ยนใจกะทันหัน เพราะคลื่นอารมณ์ที่แผ่ออกมาจากชายผู้นั้น มันเต็มไปด้วยความบิดเบี้ยวและรสนิยมที่ผิดแผกไปจากคนปกติ
เขาจึงตัดสินใจรอดูท่าทีไปก่อน หากเกิดการวิวาทขึ้นมาจริงๆลำพังแค่การซัดให้สลบแล้วสกัดจุดลบความทรงจำ่ห้านาทีที่ผ่านมาทิ้งไป ย่อมไม่ใช่เื่เหนือบ่ากว่าแรงของจอมยุทธ์อย่างนพเก้าเลยแม้แต่น้อย
ยิ่งไปกว่านั้น เขาไม่เห็นความจำเป็ที่จะต้องใส่ใจบุรุษขี้ขลาดที่ไม่กล้าแม้แต่จะเปิดประตูเข้ามาปกป้องภรรยาของตนเองสำหรับเขาแล้ว คนอ่อนแอพรรค์นี้ สมควรแล้วหรือที่จะได้หญิงงามล่มเมืองมาเป็ภรรยา?
สำหรับปุถุชนทั่วไป นี่อาจเป็ความคิดที่วิปริตตรรกะวิบัติทว่าในโลกแห่งการฝึกตนที่ผู้แข็งแกร่งกลืนกินผู้อ่อนแอ พละกำลังคือตัวตัดสินทุกสรรพสิ่งต่อหน้าพลังอำนาจที่แท้จริง ความรักและความผูกพันล้วนไร้ความหมาย หากไม่อยากถูกแย่งชิงของรักก็มีแต่ต้องตะเกียกตะกายแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น มิเช่นนั้นก็ต้องก้มหน้ายอมรับสภาพไอ้ขี้แพ้ไปตลอดชีวิต
ยิ่งคิด นพเก้าก็ยิ่งหงุดหงิด ในเมื่อเขาลงมือกลืนกินนางไปแล้วนั่นย่อมหมายความว่าสตรีนางนี้คือสมบัติของเขา!
นพเก้ายกเรียวขาทั้งสองข้างของวารินทร์ขึ้นพาดบ่าท่อนเอ็นแข็งขึงยังคงเสียบคาถูไถอยู่ปากทางร่อง์สีชมพูระเรื่อที่เพิ่งผ่านการเสร็จสมเขาเลื่อนมือขวาลงไปลูบคลำบริเวณหน้าท้องน้อยเหนือมดลูก ซึ่งเขารู้ดีว่ามันคือ ‘จุดอ่อนไหว’ขั้นสุดยอดของเธอ
เขาทอดสายตามองสตรีมีพันธะที่นอนสิ้นฤทธิ์อยู่เบื้องล่างผ่านแก่นกายลำั์ที่กำลังกระตุกเกร็งจนเส้นเืปูดโปน ราวกับพร้อมจะะเิสายธารพิสุทธิ์ออกมาได้ทุกเมื่อ
นพเก้าแสยะยิ้มชั่วร้ายดุจพญามัจจุราช วันนี้เขาจะประทับตรารอยแผลเป็แห่งความทรงจำเพื่อให้เธอลืมเลือนไอ้สามีขี้แพ้นั่นไปให้หมดสิ้น!
ไม่รอช้า เขาใช้นิ้วหัวแม่มือกดเน้นลงไปยังตำแหน่งเดิม—มุมขวาล่างของผนังมดลูกด้านนอก—จุดกระตุ้นที่พร้อมจะจุดชนวนราคะของหญิงสาวให้ลุกโชนอีกครั้ง
อึก! อร๊า!
จู่ๆ วารินทร์ก็สะดุ้งสุดตัวราวกับถูกกระแสไฟฟ้าแรงสูงแล่นพล่านไปทั่วร่างร่อง์ที่เพิ่งปลดปล่อยหยาดน้ำค้างจนเหือดแห้ง กระตุกเกร็งบีบรัดถี่กระชั้น ตอบสนองต่อปลายนิ้วของชายหนุ่มอย่างซื่อตรง
“นี่ที่รัก~ ลุกขึ้นมาสิ ผมยังไปไม่ถึงฝั่งฝันเลยนะ”
นพเก้าเอ่ยกระซิบด้วยน้ำเสียงหยอกเย้าปนสนุกสนาน เริ่มดำเนินแผนการละเล่นพิเรนทร์เพื่อหยามเกียรติสามีของเธอที่ยืนดูอยู่ด้านนอก
วารินทร์ที่นอนหงายหลังแอ่นโค้งเป็สะพานอยู่ในอ่างอาบน้ำไม่อาจตอบโต้ใดๆร่างกายของเธอสั่นกระตุกหงึกๆ จากความเสียวซ่านที่ซ้อนทับกัน ใบหน้าสวยหวานบัดนี้เหยเกเปื้อนไปด้วยตัณหาหยาดน้ำตารินไหล ริมฝีปากเผยอแลบลิ้นหอบหายใจดั่งลูกสุนัข ช่างเป็ภาพที่จรรโลงใจชายหนุ่มยิ่งนัก
หมับ!
แม้หญิงสาวจะยังไม่ได้สติครบถ้วน แต่ชายหนุ่มไม่้ารีรออีกต่อไปแท่งเนื้อของเขาปวดหนึบราวกับจะะเิเป็เสี่ยงๆ เขาใช้มือขวาคว้าจิกกลุ่มผมของเธอแล้วออกแรงรั้งให้ศีรษะเชิดขึ้นทอดสายตามองริมฝีปากสีชมพูที่เปรอะเปื้อนไปด้วยหยาดน้ำลายอย่างหิวกระหาย
โดยไม่เปิดโอกาสให้ตั้งตัว ชายหนุ่มโน้มตัวลงไป ใช้มือซ้ายจับล็อกท้ายทอยของเธอเอาไว้แน่นราวกับคีมเหล็กแล้วออกแรงกระชากร่างที่ไร้เรี่ยวแรงของเธอให้ลุกขึ้นมาอยู่ในท่านั่ง
และจากนั้น —
อ่อก! —
แท่งเนื้ออันใหญ่โตมโหฬาร ก็ถูกกระทุ้งอัดเข้าไปในโพรงปากของเธอจนมิดลำในคราวเดียว!ความยาวของมันทะลวงผ่านช่องปาก ล่วงเลยลำคอหอย ลงลึกไปจนเกือบถึงหลอดอาหาร!
หญิงสาวตาเบิกโพลง หยาดน้ำตาแห่งความเ็ปทะลักทลายออกมาจากเบ้าความจุกเสียดและอึดอัดฉับพลันปลุกให้สติของเธอตื่นขึ้นมาอย่างสมบูรณ์
สวบ!ๆ ค่อก —
วารินทร์ที่ไม่อาจขัดขืนเรี่ยวแรงของจอมยุทธ์ได้ ตัดสินใจยอมจำนนตามน้ำเธอเอื้อมมือไปกอบกุมพวง์ของชายหนุ่ม ออกแรงนวดคลึงและบีบรัด พยายามรีดเค้นให้เขาปลดปล่อยสายธารที่อัดแน่นอยู่ออกมาโดยเร็วที่สุด
เธอไม่มีทางเลือกมากนัก จากประสบการณ์ที่โดนเขากระทำมาหลายครั้งเธอรับรู้ได้ทันทีว่าชายหนุ่มกำลังอยู่ในสภาวะหงุดหงิดและบ้าคลั่ง เธอต้องแข่งกับเวลา...ระหว่างที่เธอจะขาดใจตายเพราะมีท่อนเอ็นอุดตันหลอดลม หรือเขาจะยอมฉีดพ่นน้ำรักเข้ามาในตัวเธอก่อนกัน
เหตุการณ์ภายในห้องน้ำที่แท้จริงแล้วคือการบังคับฝืนใจทว่าในสายตาของ ‘คนนอก’ ที่แอบมองลอดผ่านช่องประตูเข้ามา มันกลับกลายเป็ภาพของภรรยาที่กำลังปรนเปรอรสสวาทให้ชายชู้ด้วยความเต็มใจแม้จะต้องแลกมาด้วยความทรมานก็ตาม ภาพนั้นกรีดแทงจิตใจของคนมองจนแตกสลายไม่มีชิ้นดีเพราะมันดูไม่เหมือนการขืนใจเลยสักนิด แต่มันคือการสยบยอมทำตามคำสั่งราวกับเป็ทาสรักผู้ซื่อสัตย์!
...
“ซี๊ด... แบบนั้นแหละ เด็กดี~”
นพเก้าครางกระเส่าเมื่อใกล้ถึงขีดจำกัด เขาหลับตาพริ้มแหงนหน้าขึ้นมองเพดานห้องน้ำ
สวบ! ตั๊บ! สวบ!
เขาขยับสะโพกสาวท่อนเอ็นเข้าออกเป็จังหวะ ช้าสลับเร็วบดเบียดหมุนคว้างอยู่ภายในโพรงปากที่เปียกชุ่มและคับแคบ โดยไม่จำเป็ต้องกังวลว่าส่วนหัวหยักบานจะถูกคมเขี้ยวขูดขีดเพราะความยาวของมันได้ทะลวงลึกผ่านโซนอันตราย ล่วงเลยเข้าไปในลำคอของเธอเรียบร้อยแล้ว
เมื่ออารมณ์พุ่งทะยาน ชายหนุ่มก็เริ่มโหมกระหน่ำเร่งความเร็ว
ตั๊บ! ตั๊บ! ตั๊บ!
หญิงสาวเริ่มรู้สึกมึนงง สมองสั่นคลอนราวกับถูกท่อนไม้ฟาดเข้าที่ศีรษะซ้ำๆเมื่อชายหนุ่มอัดกระแทกสวนเข้าใส่โพรงปากอย่างดุดัน รุนแรง และไร้ซึ่งความปรานี จนเธอรู้สึกแสบร้อนไปทั้งลำคอ
ยิ่งทะลวงก็ยิ่งรุนแรง ยิ่งกระทุ้งก็ยิ่งกระตุกเกร็งแท่งัั์ร้อนระอุราวกับปากกระบอกปืนใหญ่ที่อัดแน่นไปด้วยดินปืน รอเวลาปะทุจนหลอดลมแทบจะหลอมละลาย
และในวินาทีต่อมา —!
ตั๊บ! พรวดดดด!
หยาดน้ำกามสีขาวขุ่นล้นทะลัก พุ่งกระฉูดฉีดอัดเข้าไปในลำคออย่างรุนแรงมวลน้ำมหาศาลไหลบ่าเข้าไปเติมเต็มจนถึงกระเพาะอาหารของหญิงสาว!
อูว! อื้อ!! ๆๆ
วารินทร์พยายามจะดิ้นรนผละออก ทว่าชายหนุ่มกลับออกแรงกดศีรษะของเธอให้ฝังแน่นแนบชิดติดกับโคนัั์จนปลายคางของเธอชนเข้ากับพวง์ของเขา
พรวด!ๆๆๆ
ไม่รู้ว่าเป็เพราะอัดอั้นมานานหรืออย่างไร หยาดน้ำค้างรอบนี้ถึงฉีดพ่นออกมาไม่รู้จักจบจักสิ้น
ค่อก — บรู๊ว~
หญิงสาวส่งเสียงร้องอู้อี้ประหลาดหู เมื่อน้ำขาวขุ่นที่ถูกฉีดอัดเข้าไปจนเต็มกระเพาะตีรวนทะลักย้อนกลับขึ้นมามันเอ่อล้นจนกระพุ้งแก้มของเธอโป่งพอง ก่อนจะทะลักล้นปรี่ออกมาทางช่องปากและจมูก ภาพเหตุการณ์นี้ดูโหดร้ายทารุณราวกับการข่มขืนกระทำชำเราอย่างป่าเถื่อนหากไม่มีใครรู้มาก่อนว่านี่คือฉากเสพสังวาส
“โอ๊ะ! โทษที... พอดีฉันเพลินไปหน่อย”
ปุ๊!
เมื่อเห็นว่าะุน้ำกามที่เขาสาดใส่ กำลังจะทำให้หญิงสาวสำลักจนขาดใจตายเขาก็รีบถอนรั้งแก่นกายออกฉับพลัน ส่งผลให้ร่างของหญิงสาวฟุบฮวบลงไปกองกับขอบอ่าง
ฟรึ่บ! ฟรึ่บ! ฟรึ่บ!
นพเก้าตวัดปลายนิ้วสกัดจุดบนแผ่นหลังของเธออย่างรวดเร็วก่อนจะทาบฝ่ามือส่งพลังปราณสายหนึ่งกระแทกเข้าไป
“อ่อก!... แค่กๆๆ...”
เส้นยาแดงผ่าแปด! พลังปราณของชายหนุ่มช่วยขับดันมวลน้ำกามที่อุดตันหลอดลมออกมาได้ทันท่วงทีช่วยดึงร่างของหญิงสาวกลับมาจากขอบเหวแห่งความตาย
“แค่กๆ... ไอ้บ้าเอ๊ย!”
วารินทร์สติขาดผึง หยาดน้ำตาไหลพรากอาบแก้ม เมื่อครู่นี้เธอหลงคิดว่าตัวเองจะต้องตายไปแล้วจริงๆ!
เธอตะเกียกตะกายลุกพรวดพราดออกจากอ่างอาบน้ำ โดยไม่สนที่จะชำระล้างคราบคาวโลกีย์บนเรือนร่างอีกต่อไปหากขืนอยู่ต่อ เธออาจจะกลายเป็ผู้หญิงคนแรกในประวัติศาสตร์โลก ที่ต้องสังเวยชีวิตด้วยการสำลักน้ำกามตาย!
หือ!!?
ทว่า... ในจังหวะที่เธอกำลังจะพาร่างอันสั่นเทาเดินออกจากห้องน้ำหางตาของเธอก็เหลือบไปเห็นเงาร่างของใครบางคน ยืนจ้องมองลอดผ่านช่องประตูที่ถูกเปิดแง้มทิ้งไว้ั้แ่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้
ม... ไม่จริงน่า!
วารินทร์ช็อกจนตัวแข็งทื่อ ภาพที่เห็นตรงหน้าคือสถานการณ์ฝันร้ายที่สุดในชีวิตที่เธอไม่อยากให้มันเกิดขึ้นเลย
...
ในทางกลับกัน ภายในสายตาของจอห์น บัดนี้มันว่างเปล่าไร้ซึ่งความรู้สึกใดๆเขายืนแข็งค้างราวกับรูปสลักหิน ั์ตาสีฟ้าที่เคยสดใส บัดนี้กลับดำมืดและว่างเปล่าดั่งห้วงลึกของมหาสมุทรหยาดน้ำตาแห่งความอัปยศรินไหลอาบสองแก้ม ร่วงหล่นกระทบพื้นราวกับคนจิตใจแตกสลายจนกู่ไม่กลับ
“ทำไม... กัน?”
บุรุษวัยกลางคนเค้นเสียงถามแ่เบา ั์ตาที่เคยเลื่อนลอยแปรเปลี่ยนเป็วาวโรจน์ด้วยความอาฆาตแค้นสองมือกำหมัดแน่นจนเล็บจิกเข้าเนื้อ
ฉึบ!
แม้วารินทร์จะได้สติกลับมา แต่เธอเลือกที่จะเงียบเธอเบือนหน้าหนีไปทางอื่นอย่างเ็า ในเมื่อเห็นภาพบาดตาขนาดนี้แล้ว มันก็ไม่มีคำแก้ตัวใดๆที่เธอจะต้องอธิบายอีก
“ฉันถามว่าทำไมไงล่ะ!!!”
คราวนี้จอห์นตะคอกลั่น น้ำเสียงสั่นเครือนั้นไร้ซึ่งความโศกเศร้าทว่ามันถูกเติมเต็มไปด้วยความเคียดแค้นและโทสะที่พุ่งทะลุขีดจำกัด จากการถูกสวมเขาและทรยศหักหลังกันหน้าด้านๆ!
หญิงสาวสะดุ้งเฮือก นี่เป็ครั้งแรกในชีวิตที่เธอได้เห็นสามีแผดเสียงเกรี้ยวกราดใส่ตลอดระยะเวลาหลายปีที่ใช้ชีวิตคู่ร่วมกันมา ผู้ชายคนนี้ไม่เคยแสดงอารมณ์ฉุนเฉียวหรือโมโหร้ายให้เธอเห็นเลยสักครั้ง
ขณะที่วารินทร์กำลังจะค่อยๆ เหลือบสายตากลับไปมองและเผยอริมฝีปากเตรียมจะตอบโต้—
หมับ!
จู่ๆ ก็มีฝ่ามือมารของใครบางคน สอดเข้ามาจากทางด้านหลังบีบขยำเข้าที่ทรวงอกอวบอิ่มทั้งสองข้างของเธออย่างเต็มแรง! ออกแรงเคล้นคลึงจนเนื้อนุ่มปลิ้นล้นทะลักง่ามนิ้ว!
นี่!!
วารินทร์เบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง ไอ้บ้าหมอนี่กำลังทำอะไรของมัน!อย่าบอกนะว่าหน้ามืดตามัวจนคิดจะสานต่อกิจกรรมสวาท ในสถานการณ์ผัวเมียกำลังแตกหักแบบนี้!
“ก็ไม่ทำไมหรอก”
ชายหนุ่มที่ยืนซ้อนทับอยู่เื้ั เอียงคอโผล่ใบหน้าหล่อเหลาออกมาจากหลังกลุ่มผมสีดำขลับของหญิงสาวเขาทอดสายตามองบุรุษวัยกลางคน ก่อนจะเอ่ยประโยคที่กรีดลึกลงกลางใจจนอีกฝ่ายแทบกระอักเื
“ในเมื่อคุณมัน ‘ไร้น้ำยา’... ในฐานะแขกผู้มาเยือนฉันก็ควรจะช่วยสงเคราะห์ให้ความสุขกับภรรยาของแกแทน ไม่ใช่หรือไง?”
ห๊ะ! อ... อะไรนะ!
ไม่เพียงแต่วารินทร์ที่อ้าปากค้าง จอห์นที่กำลังเดือดดาลก็ถึงกับชะงักงันและสับสนไอ้เด็กเมื่อวานซืนนี่... มันรู้ความลับเื่ที่เขานกเขาไม่ขันได้อย่างไร!
“ไม่เพียงเท่านั้น—”
นพเก้าเห็นว่าอีกฝ่ายกำลังสับสนมึนงง จึงไม่ปล่อยให้เสียจังหวะเขาฉวยโอกาสโจมตีทางจิตวิทยาต่อทันที โดยที่สองมือมารยังคงบีบนวดฟ้อนเฟ้นหน้าอกของภรรยาชาวบ้านอย่างเพลิดเพลินพร้อมกับเอ่ยถ้อยคำเหยียดหยามตอกย้ำแผลใจ
“ความจริงแล้ว... แกเองก็มี ‘รสนิยมวิปริต’ ซุกซ่อนอยู่แล้วไม่ใช่หรือไง? แกชอบนักหนาเวลาที่ได้ทนดูผู้ชายคนอื่นมาเสพสมย่ำยีภรรยาของตัวเอง ถึงขั้นเคยวางแผนร่วมมือกับไอ้พวกสวะตัวอื่นเพื่อหวังจะทำให้ร่างกายของเธอแปดเปื้อนมลทิน... ฉันพูดถูกไหม คุณจอห์น?”
นพเก้าคาดเดาจากเศษเสี้ยวข้อมูล ตลอดเวลาที่เขานั่งดวลเหล้ามอมเมาอีกฝ่ายเขาไม่ได้นั่งฟังเื่ไร้สาระไปวันๆ แต่เขาลอบเก็บเกี่ยวข้อมูลและจับสังเกตทุกกระเบียดนิ้วเพื่อหาจุดอ่อนมาใช้เล่นงานสามีของหญิงสาว
“น... นี่มัน!”
จอห์นถึงกับพูดไม่ออก สันหลังชาวาบ เพราะทุกถ้อยคำที่ชายหนุ่มพูดมา...มันคือความจริงทั้งหมด!
เมื่อหลายเดือนก่อน เขาเคยสารภาพกับวารินทร์ว่าตนเองมีรสนิยมทางเพศที่ผิดปกติ(Cuckold)เขาปรารถนาอยากเห็นเธอร่วมรักกับชายอื่น แน่นอนว่าวารินทร์ปฏิเสธเสียงแข็งและขยะแขยงเขาจนถึงขั้นจะส่งตัวเขาไปพบจิตแพทย์
ต่อมา เขาถึงขั้นแอบไปสุมหัววางแผนกับเพื่อนร่วมงานผมทองและตาลุงร่างอ้วนที่มีรสนิยมชอบกินของชาวบ้านทว่าแผนการก็ดันแตกลงเสียก่อน จนทำให้เขาและภรรยาทะเลาะกันรุนแรงแทบจะหย่าร้างกัน สุดท้ายเขาต้องคุกเข่าสาบานว่าจะไม่ทำเื่วิปริตเช่นนั้นอีก
เมื่อเห็นปฏิกิริยาหน้าถอดสีของชายวัยกลางคน นพเก้าก็ลอบกระตุกยิ้มในใจ...หึ เขาเดาถูกเผง!
“แกไม่จำเป็ต้องรู้สึกผิดหรือละอายใจไปหรอก สิ่งที่แกเป็มันไม่ใช่อาการป่วยทางจิตแต่มันเป็เพียง ‘รสนิยม’ แขนงหนึ่งเท่านั้น... ซึ่งรสนิยมแบบนี้ จำเป็ต้องมีสหายที่รู้ใจอย่างฉันคอยช่วยสานฝันให้เป็จริง”
นพเก้าปั้นหน้าขึงขัง เอื้อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเปี่ยมเมตตาราวกับผู้ทรงศีลที่ลงมาโปรดสัตว์
“ช... ช่วยเหลือ... ยังไง?”
เหนือความคาดหมาย... แทนที่จอห์นจะพุ่งเข้ามาตะบันหน้าเขาชายวัยกลางคนกลับเออออห่อหมกไปตามน้ำ สติสัมปชัญญะของชายผู้นี้แหลกสลายและเตลิดเปิดเปิงไปไกลจนกู่ไม่กลับแล้วอย่างแท้จริง
นพเก้าลอบหัวเราะร่าด้วยความสะใจ ก่อนจะเอ่ยบัญชาการ
“ฉันก็จะดำเนินกิจกรรม ‘รักษา’ ภรรยาของแกต่อ... ส่วนแกก็จงยืนเบิกตาดูผลงานของฉันให้เต็มตาซะ”
ฟรึ่บ! ฟรึ่บ!
สิ้นคำสั่ง กระแสพลังปราณที่ถูกบีบอัดจนแหลมคมก็ถูกซัดพุ่งแหวกอากาศเข้าสกัดจุดชีพจรตามท่อนขาของจอห์นอย่างแม่นยำ!
ร่างของชายวัยกลางคนทรุดฮวบลงไปนั่งก้นจ้ำเบ้ากับพื้นกระเบื้องในทันทีท่อนขาั้แ่่เอวลงไปไร้ความรู้สึกและไม่อาจขยับเขยื้อนได้ราวกับคนพิการ ทำได้เพียงใช้สองมือยันพื้นประคองสติเอาไว้
จ... จอมยุทธ์!
จอห์นเบิกตากว้างด้วยความตื่นตะลึง เขาเคยได้ยินเื่เล่าขานเกี่ยวกับปรมาจารย์ผู้ฝึกตนที่ซ่อนตัวอยู่ในเมืองหลวงมาบ้างทว่าไม่เคยคาดคิดเลยว่า... ไอ้หนุ่มไอดอลหน้าขาวตรงหน้า จะเป็หนึ่งในยอดฝีมือเ่าั้ด้วย!
“เอาล่ะ เลิกสนใจไอ้สวะขี้แพ้นั่น แล้วเรามาสนุกกันต่อเถอะครับคนสวยตอนนี้ผมกำลังสวมบทบาทเป็หมอรักษาอาการป่วยให้สามีของคุณอยู่นะ คุณควรจะให้ความร่วมมือและทำตามคำสั่งของผมอย่างว่าง่ายสิ”
เมื่อกำจัดเสี้ยนหนามและควบคุมสถานการณ์ได้เบ็ดเสร็จนพเก้าก็สวมบทบาทฮีโร่จอมปลอม ผู้เสียสละมาช่วยกระชับความสัมพันธ์ของคู่สามีภรรยาที่แตกร้าวให้กลับมากลมเกลียวกันอีกครั้ง... ในรูปแบบที่วิปริตบิดเบี้ยวที่สุด
“รักษา?!!... รักษาส้นxีนอะไรของแก!ไอ้ชาติชั่วเอ๊ย!!”
วารินทร์สบถด่าทอชายหนุ่มอย่างหยาบคาย เธอสะบัดตัวดิ้นรนหลุดจากการเกาะกุมถอยกรูดไปจนแผ่นหลังชิดติดกำแพงห้องน้ำ เธอตระหนักแล้วว่าเื่ราวมันชักจะเลยเถิดบานปลายไปกันใหญ่เธอต้องหยุดความบ้าคลั่งนี้ลงเดี๋ยวนี้!
ทว่านพเก้าหาได้ใส่ใจท่าทีขัดขืนของเธอไม่ เขาหันหน้าไปทางชายวัยกลางคนที่นั่งกองอยู่บนพื้นราวกับสุนัขจรจัด
“จอห์น... ทุกอย่างมันขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของแกแล้วนะว่าจะเอายังไง? จะให้ฉัน ‘ทำต่อ’... หรือจะหยุดไว้ ‘แค่นี้’?”
ชายหนุ่มก้าวเดินอาดๆ ไปหยุดยืนอยู่เบื้องหน้าชายวัยกลางคนทอดสายตามองต่ำลงมาด้วยแววตาเหยียดหยามดุจมองมดปลวก
“น... นี่มัน!...”
จอห์นรู้สึกถึงแรงกดดันอันมหาศาล เขาช้อนตามองชายหนุ่มทว่าไม่อาจคาดเดาความคิดที่ซ่อนอยู่ภายใต้ใบหน้าเรียบเฉยนั้นได้เลย
อย่างไรก็ตาม... เมื่อเขาเหลือบมองไปยังภรรยาสาวเรือนร่างเปลือยเปล่าผู้ซึ่งเขาไม่อาจแตะต้องหรือมอบความสุขให้ได้เพราะอาการนกเขาไม่ขัน ความรู้สึกสมเพชตัวเองความรู้สึกผิด และความริษยาที่มีต่อพละกำลังของชายหนุ่ม... มันก็ผสมปนเปหลอมรวมกันจนกลายเป็ความบิดเบี้ยวที่กัดกินหัวใจ
ก้อนเนื้อในอกซ้ายที่เต้นโครมครามด้วยความปวดร้าว...บัดนี้มันถูกแทนที่ด้วยความตื่นเต้นเร้าใจอย่างน่าประหลาด
เขาก้มหน้าลงต่ำ ส่ายศีรษะไปมาอย่างสับสนอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะสูดลมหายใจเข้าลึก และแหงนหน้าขึ้นมองสบตาชายหนุ่ม
“ท... ทำ...”
จอห์นเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก หอบหายใจถี่กระชั้นหยาดเหงื่อเย็นเฉียบไหลซึมชื้นเต็มใบหน้า
“ทำอะไรล่ะ? พูดให้มันชัดๆสิ”
นพเก้าเลิกคิ้วถามแสร้งทำเป็ไม่ได้ยิน ขณะจงใจขยับสะโพกปล่อยให้ัั์ที่ห้อยต่องแต่ง แกว่งไกวไปมาอยู่ตรงหน้าชายวัยกลางคนราวกับลูกตุ้มนาฬิกาโบราณ
กรอดดด...
จอห์นขบกรามแน่น กำหมัดจนสั่นสะท้านไปทั้งท่อนแขน
ั์ตาสีฟ้าที่เคยอัดแน่นไปด้วยความเศร้าสร้อย บัดนี้เส้นเืฝอยปูดโปนแดงก่ำแฝงเร้นไปด้วยไฟแห่งความปรารถนาอันแสนวิปริตที่ถูกปลดปล่อยออกมาอย่างเต็มรูปแบบ
“ทำ... ทำกับภรรยาของผมที... ได้โปรดเถอะครับ”
สิ้นสุดคำวิงวอน จอห์นก็พ่นลมหายใจออกมายาวเหยียดบัดนี้เขาตระหนักดีแล้วว่า... วาจาที่หลุดพ้นจากริมฝีปากของตน ได้ผลักไสให้ตัวเองก้าวข้ามเส้นแบ่งแห่งศีลธรรมเข้าสู่โลกแห่งกามารมณ์อันมืดมิด... และไม่มีวันที่จะหวนกลับคืนสู่แสงสว่างได้อีกตลอดกาล
“ยอดเยี่ยมมาก! ตัดสินใจได้เด็ดขาดสมเป็ลูกผู้ชาย!”
เมื่อเหยื่อติดกับดักโดยสมบูรณ์ รอยยิ้มชั่วร้ายและชัยชนะก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลานพเก้าหมุนตัวหันกลับเข้าไปในห้องน้ำ สบสายตาประสานกับวารินทร์ที่กำลังยืนตัวสั่นเทา
ทำไม... ทำไมกัน!
เมื่อประจักษ์ถึงสถานการณ์บัดซบตรงหน้าทั้งหมด วารินทร์ก็รู้สึกราวกับโลกทั้งใบพังทลายทับถมลงมาสมองของเธอขาวโพลนไร้ซึ่งความคิดใดๆ เธอหวังเพียงลึกๆ ว่าทั้งหมดนี้... มันอาจจะเป็แค่ฝันร้าย...
ฝันร้ายนี้... ยังคงดำเนินต่อไป และไม่มีทีท่าว่าจะจบลง
![[จบ] ฝ่าลิขิตพิชิตเส้นทางเซียน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1737009172_33324544.webp)
119K
