บอดี้การ์ด โค่นนรก ถล่มสวรรค์

หยางเทียนมอบเงินให้ครอบครัว ของบอดี้การ์ดที่เสียชีวิตไปคนละ 100 ล้านเหรียญดอลล่าร์ โดยฝากให้อาเปียวไปเป็นคนไปจ่ายให้

“ ร้อย...ล้านเหรียญเลยเร๊อะ?”

“ อืม อย่าไปหักหัวคิว พวกเขาล่ะ”  หยางเทียนเอ่ยเตือน

“ ฉันทำงานปีละ 3 แสนกว่า10 ปีก็ได้ 3 ล้านกว่า 100 ปีก็ได้ 30 ล้านกว่า แล้ว100ล้านนี้ต้องทำถึง 300 ปี โอ้ พระเจ้าจอร์จช่วยด้วย ฉันอยากตายบ้างแล้ว”

“ รีบไปได้แล้ว”

หยางเทียนเข้ามาหา ท่านผอ. รายงานเรื่องที่เกิดขึ้นให้ทราบ

“ ตอนนี้ หวังอี้ชง คิดว่า หวังซานคงตายไปแล้ว เลยได้ใจ เราแจ้งเจ้าหน้าที่จับมันเลยได้ไหมครับ”

“ ยังหรอก เมื่อเช้าหมอแจ้งว่า หวังซานสติแตก เริ่มเพ้อเจ้อ  คิดว่าตัวเองเป็น ซุปเปอร์แมนไปแล้ว ”

“ อะไรนะ บ้าไปแล้วหรือครับ”

“ ใช่ ก็เธอเล่นเหาะลงมาจากชั้น 20 แบบนั้น มนุษย์ที่ไหนเขาทำกัน”

“ ใจเสาะ ชะมัดเลย”

“ เรื่องนี้ ทางหวังอี้ชง คงระวังตัวมากขึ้น ที่มันยอมระเบิดตึกนกนางแอ่นนี้เพราะมันได้ทำประกันวินาศภัยเอาไว้ด้วย ถึงได้กล้าทำถึงขนาดนี้”

“ ผมขอหยุดงานชั่วคราว ขอจัดการเรื่องนี้นะครับ”

“ ไปเถอะ ใครที่มันกล้าฆ่าคน ชิงตัว คนของสำนักงานเมฆขา พวกมันต้องชดใช้   เธอต้องการอะไรก็แจ้งมาได้เลย”

“ ผมอยากได้ข้อมูล ของสามคนพ่อลูก ว่าพวกมันทำอะไรที่ไหนบ้างครับ”

“ ไม่มีปัญหา ฉันจะให้หน่วยค้นหาของสำนัก จัดให้”

“ มีอีกเรื่องหนึ่ง ผมเป็นห่วงความปลอดภัยของครอบครัว ไม่อยากให้มีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นอีก ผมว่าจะหาเซฟเฮ้าส์ให้พวกเขาอยู่”

“ พาไปที่เซฟเฮ้าส์ริมน้ำ ของเราที่นั่นปลอดภัยที่สุด”

“ ขอบคุณครับ ท่านผอ.”

หลังจากที่หยางเทียนพา แม่กับน้องและเสี่ยวหลาน มาพักที่บ้านริมน้ำ เสี่ยวหลานเห็นแม่น้ำตรงด้านหน้า ก็ดีใจมาก อยากจะลงไปเล่นน้ำ

“ ไม่ได้นะลูก หากลงไปละก็ลูกต้องจมแน่เลย รอให้ว่ายน้ำเป็นก่อน ลงไปนะ”

ถิงถิง ไม่ปล่อยให้เสี่ยวหลานวิ่งเล่นคนเดียวอีก กลัวตกน้ำไป

“ ด้านหลังมีสระว่ายน้ำ พาเสี่ยวหลานไปเล่นน้ำ ที่นั่นดีกว่า” หยางเทียนแนะนำ

“ แม่ทำกับข้าวได้ไหมลูก”

“ ได้ซิครับ ที่นี่มีแม่บ้านอยู่แล้ว แม่อยากจะทำอะไร ก็บอกพวกเขาได้เลย”

หยางเทียนพักผ่อนอยู่ที่นี่ จนทางผอ. ส่งข้อมูล ของ สามคนพ่อลูกตระกูลหวังที่สืบมาให้

หวังอี้ชง มีลูกชายคนโตคือ หวังต้าเปียว อายุ 35 ปี เป็นมือขวาของหวังอี้ชง

ควบคุม บริษัทเดินเรือ  และ ตอนนี้ ควบคุมบริษัท รังนก อาเซียนแทนหวังซาน  มีบอดี้การ์ดประจำตัว สิบคน มีภรรยาสี่คน มีบุตรแปดคน แต่น่าแปลก หลังจากที่ภรรยาแต่ละคนท้องแล้ว หวังต้าเปียว หาได้ไปบ้านภรรยาทั้งสี่อีกเลย ได้แต่ส่งเสียเลี้ยงดู ข่าววงในสืบทราบว่า หวังต้าเปียวเป็นเกย์ ได้แต่มั่วสุมกับ บอดี้การ์ดทั้งสิบคน ทุกคืน มีหุ้นหวังกรุ๊ป 20 %

ส่วนบุตรคนรอง ชื่อหวังเอ้อถง ควบคุมโรงงานผลิตเครื่องไฟฟ้า ของตระกูล

เป็นเพลย์บอย มีเพนท์เฮ้าส์บนคอนโดหรู เป็นที่เสพสุขส่วนตัว ชอบเด็กสาวมัธยมมากที่สุด เคยมีเด็กมัธยมถูกมันมอมยา ข่มขืนอย่างทารุณ ไปแล้วหลายคน ไม่มีใครกล้าแจ้งความเอาผิด  มีคนเคยแจ้งความ แต่หลังจากนั้น กลับหายสาบสูญไป คดีความเลยไม่มีจำเลย ตำรวจก็ไม่สนใจติดตามคดี  มีบอดี้การ์ด คอยเฝ้าติดตาม ยี่สิบคนมีหุ้นหวังกรุ๊ป 15 %

ส่วนหวังอี้ชง มีพฤติกรรมที่ลึกลับ ไม่ออกงานสังคม อยู่ประจำที่คฤหาสน์ตระกูลหวัง มีทหารรับจ้างใต้ดิน คอยดูแลรักษาความปลอดภัย ให้ รอบๆ คฤหาสน์มีป้อมหอคอยสี่ทิศ ติดตั้งปืนกล เอาไว้สอดส่องคล้ายกับ เรือนจำก็ว่าได้ นิสัยส่วนตัวไม่เป็นที่เปิดเผย

หยางเทียนอ่านข้อมูลทางมือถือจบ  ผอ.เฉียนคงก็โทรมาบอกว่า

“ ตอนนี้ฉันส่งคนไปคอยประกบพวกมันสามคนพ่อลูกแล้ว หากพวกมันมีความเคลื่อนไหวใดๆ ผิดปกติ สายของเราจะแจ้งเธอทราบทันที”

“ ขอบคุณมากครับผอ. แต่ผมสงสัย เคยมีเจ้าหน้าที่ตรวจสอบประวัติของผม  บอกว่าผมเป็นตำรวจเรื่องเป็นยังไงครับ”

“ อ๋อ ผอ.ซุนเว่ยรับเธอเป็นตำรวจหน่วยปปส. เพราะไม่อยากให้ทางการตรวจสอบย้อนหลังได้”

“ แล้วผมเป็นตำรวจจริงๆ ใช่ไหมครับ”

“ ใช่สิ แล้วฉันจะให้คนเอาตราไปให้ เวลาจำเป็นก็ใช้ได้จริงๆ”

“ ขอบคุณครับ”

แล้ววันรุ่งขึ้น หยางเทียนได้ ตราตำรวจปปส. มาเรียบร้อย คิดว่าครั้งนี้เขาพอมีวิธีจัดการกับ สามคนพ่อลูกนี้ได้แล้ว

วันนี้หยางเทียนไปที่ บริษัทโชว์รูมรถ เพื่อเลือกรถมาใช้สักคัน ไม่อยากนั่งรถเท๊กซี่ เพราะบางครั้งก็เวลาเร่งด่วนหากเท็กซี่ยากพอสมควร

“ นี่เลยครับ รถ suv เปิดประทุน รุ่นใหม่ล่าสุด เป็นรถ แลนด์โรเวอร์ ปี 2051 ใช้พลังงานไฟฟ้าไม่ต้องเติมน้ำมัน ใส่มอเตอร์ไฟฟ้า 8 ตัว แรงม้า ได้ถึง 1,000ตัว บิดสูงสุดถึง 1,600 นิวตันเมตร    รถสปอร์ตบางคันต้องหลีกทาง ชาร์ตไฟครั้งเดียว วิ่งได้ไกล 400 กิโลเมตร  ส่วนความปลอดภัยไม่ต้องกังวล มีระบบป้องกันการชนรอบทิศทาง แอร์แบ็ค 12 จุด ที่เด็ดที่สุด คือมีระบบดีดตัวแบบเครื่องบินไอพ่นด้วย”

หยางเทียนมองหน้าเซลล์ด้วยความสงสัย มันมีด้วยหรือ ระบบดีดตัวเนี่ย

“ อ้อ ทางบริษัทติดตั้งเอาไว้เพื่อ หากฉุกเฉินถูก เจตนาชน แล้วตกเขา จะได้ดีดตัวออกมา อะไรประมาณนั้นนะครับ”

“ มีอะไรอีกหรือเปล่า”

“ มีครับ ภายในจำลองแบบภายในของเครื่องบินไอพ่น แบบแทบจะยกมาใส่ทั้งหมดเลยทีเดียว สามารถควบคุมด้วยเสียงของเราเองได้ทั้งหมด แล้วยังสามารถสั่งการให้มันขับรถไปได้เอง สามารถคอนโทรลด้วย มือถือของ คุณลูกค้า และที่สำคัญระบบขับเคลื่อน แบบออโต้ไพรอทแบบเครื่องบินรุ่นล่าสุด ก็ติดตั้งให้ด้วย ต่อไปหากมีเทคโนโลยีใหม่ๆ อะไร ก็สามารถอัพโหลดได้ จากเครื่องคอมที่หน้ารถได้เลยครับ”

“ กันกระสุนปืนด้วยไหม” หยางเทียนหันไปถาม พนักงานขับรถถึงกับตกใจ

“ กระสุนปืนเลยหรือครับ รถรุ่นนี้ ไม่อาจป้องกันได้ แต่ทางเรามีอีกหนึ่งคันที่ลูกค้าทิ้งใบจอง เอาไว้ ซึ่งลูกค้าสั่งติดฟิลม์กันกระสุน เคลือบทั้งคัน”

“ มีด้วย?”  หยางเทียนเพียงแค่ถามไปเล่นๆ กลับมีจริงๆ

“ แน่นอนครับ เชิญเข้ามาทางนี้เลย”

เซลล์พาเดินมาในห้อง อีกห้องหนึ่ง ซึ่งจอดรถ รุ่นเดียวกัน แต่คันนี้เป็นสีแดงสดใส  มีฟิลม์หนาๆ เงาประกายวิบวับ เคลือบเอาไว้

“ นี่เลยครับ แลนด์โรเวอร์ อีโวค อินเวิร์คทีเบิ้ล ปี 2051 รุ่น ลิมิเต็ด อีดิชั่น ซุปเปอร์ วีไอพี ”

“ เท่าไร”

“ 20 ล้านเหรียญดอลลาร์เท่านั้นเอง”

“ ตกลงผมเอาคันนี้เลย”  หยางเทียนจ่ายเงินเสร็จ ก็นั่งรอด้านหน้า เพื่อให้เขาไปขยับรถออกมาจอดด้านหน้า 

ระหว่างนั้น ก็มีชายชุดดำ เดินมาสิบคน โดยมีเด็กหนุ่มผมสีทอง วัย 25 ปี เดินกร่างเข้ามาในโชว์รูม  มีผู้จัดการเข้ามาให้การต้อนรับด้วยตัวเอง แล้วมันก็เห็นรถที่หยางเทียนซื้อเอาไว้แล้ว มาจอดด้านหน้าโชว์รูม  มันเข้าไปเดินดูรอบๆ แล้วนั่งทำท่าขับไปมา ผู้จัดการกับ เซลล์ ก็บรรยาย สมรรถนะของรถให้เด็กหนุ่มฟัง

“ เอาคันนี้เลยละกัน”

“ โอ้ รออีก 7 วันดีกว่านะครับ รอคันใหม่ซึ่งใช้เวลาติดฟิลม์กันกระสุนไม่เกินเจ็ดวันก็ได้แล้ว  คันนี้ลูกค้าท่านอื่นซื้อไปแล้ว” เซลล์ที่ขายรถรีบตอบอย่างรวดเร็ว

“ ไปบอกคนซื้อ ว่า ฉันคือ เทวราช  ศักดิ์สิทธิ์ภักดี ลูกชาย รองนายกฝ่ายความมั่นคงแห่งอาเซียน ต้องการ เขาคงไม่คิดปฏิเสธ”   ผู้จัดการสั่งเซลล์ให้ไปบอกหยางเทียนโดยเร็ว

“ หืม จะเอารถไปให้คนอื่น?”

“ ไม่ใช่คนอื่นนะครับ คุณชายเทวราช บุตรของ รองนายกฝ่ายความมั่นคงเลยนะครับ”

“ ไม่ให้”

“  คุณลูกค้าครับ แต่ว่า”

“ ไม่ต้องกังวล ผมจะไปคุยกับเขาเอง”

หยางเทียนเดินออกไปที่รถ แล้วบอก คุณชายเทวราชว่า

“ ออกมาจากรถผมซะ ”

บอดี้การ์ดสิบคน ได้ยินแบบนี้ก็ตื่นตะตลึง รอคำสั่งจากปาก คุณชายเทวราช

“  เฮ้ย  มึงรู้ไหมว่ากูเป็นใคร”

หยางเทียนไม่อยากเสียเวลา เยิ่นเย้อ  จับร่างของคุณชายเทวราชโยนออกจากรถทันที  คุณชายเทวราช โกรธมาก ตะโกนสั่งออกไปด้วยความโมโห

“ หักขาแม่งเลย”

ลูกน้องทั้งสิบ เข้าหาหยางเทียนพร้อมกัน  หยางเทียน เคลื่อนตัวเข้าใกล้ แล้วเหยียบเท้าใส่ บอดี้การ์ดทั้งห้าคนที่กำลังเข้ามา รองเท้าหนังของทั้งห้าแบนติดดิน กระดูกแหลก ล้มหงายท้องร้องครวญคราง อีกห้าคน ชักปืนออกมา กำลังจะลั่นไก แต่ว่า เท้าขวาของหยางเทียน เตะกวาด ออกไป โดยมือที่ถือปืน ข้อมือหักพร้อมกันทั้งห้าคน ส่งเสียงร้องลั่นไม่กล้าเข้าใกล้หยางเทียนอีก

หยางเทียนเดินเข้ามาใกล้ คุณชายเทวราช ที่ยืนตัวสั่นงันงก

“ รู้ไหมว่า ผมเป็นใคร”  หยางเทียนถามคำถามที่คล้ายกับ คุณชายเทวราชเคยถามเขา

“ ไม่รู้ครับ”

“ ผมชื่อ หยางเทียน จำเอาไว้”   หยางเทียนพูดจบ ก็ดีดหูของ คุณชายเทวราชไป 1 ที หูของคุณชายเทวราช ถึงกับขาดเป็นรอยนิ้ว หูแหว่งไป   หยางเทียนเดินกลับไปขึ้นรถ ไม่สนใจ คุณชายเทวราช ที่ล้มตัวไปนอนร้องครวญคราง เหมือนกับลูกน้องทั้งสิบคน

หยางเทียนเหยียบรถคันใหม่  พุ่งทะยานออกจากโชว์รูม มุ่งหน้าไปที่พักคอนโดหรู ของ หวังเอ้อถง ทันที ระหว่างเดินทาง เฟยหยานก็โทรเข้ามาว่า

“ หยางเทียน เย็นวันเสาร์นี้เธอว่างหรือเปล่า”

“ ก็น่าจะว่างนะ”

“ ที่บ้านจัดการวันเกิดให้พ่อฉัน ท่านอยากพบเธอ เพื่อนๆ สมัยมัธยมก็มากันหลายคนเลยนะ”

“ อืม ก็ได้ วันเสาร์ค่อยเจอกัน”

หยางเทียนมาจอดรถที่หน้าคอนโดหรู ของหวังเอ้อถูกแล้ว หยางเทียนเข้าไปหารปภ. ซึ่งเป็นคนของสำนักเมฆขาวปลอมตัวมา เพื่อสอบถามรายละเอียด

“ ตอนนี้เป้าหมาย อยู่ที่ชั้น ดาดฟ้า มีเด็กๆ ส่งมาจาก ไดมอนด์คลับ แต่งชุดมัธยมมา แปดคน  มีบอดี้การ์ด คุมอยู่ยี่สิบคน  แต่ว่า มีเพื่อนๆ ของ หวังเอ้อถงอีก 5 คน

มีนักการเมืองสองคน เป็นตำรวจสองคนครับ อีกคนไม่ทราบว่าเป็นใครครับ”

“ อืม ตำรวจด้วยหรือนี่?”

“ ใช่ พวกเขาอยู่ หน่วยปราบปรามครับ”

“ ขอบใจมาก”  หยางเทียนขึ้นไปบนชั้นที่ 50  ก็มีการ์ดเฝ้าอยู่สี่คน ออกมาขวางทาง

“ ชั้นนี้ถูกปิดแล้ว ห้ามเข้า กลับลงไปซะ”

หยางเทียนยื่นตราตำรวจ ให้พวกมันดู

“ ฉันมาจากหน่วยปราบปรามยาเสพติด อยากจะมาค้นที่นี่สักหน่อย มีคนแจ้งว่าที่นี่มีปาร์ตี้ยาอี และขายยาอี”

การ์ด ทำหน้าเลิกลั่ก รีบวิทยุบอก หัวหน้าการ์ด ด้านบนทันที

“ ถามมันว่ามีหมายศาลหรือไม่   หากไม่มี ก็ไม่ต้องคุย ไล่มันกลับไปซะ”  เสียงหัวหน้า การ์ด. ตะโกนสั่งมา

การ์ด หันมาทำหน้ายักษ์ใส่หยางเทียนอีกครั้ง แต่หยางเทียนก็ไม่รอให้มันไล่

ใช้มือกระแทกเข้าที่ปลางคาง การ์ดคนแรก ลอยลิ่วไปกลางอากาศ แล้วก็ถีบเข้าท้องน้อยการ์ดอีกคน ที่เหลือก็เจอลูกเตะฟาดหาง  การ์ดสี่คน สลบไปในพริบตา

หยางเทียนเดินขึ้นไปบนชั้นดาดฟ้า แล้วชักปืนพกออกมา แล้วประกาศว่า

“ นี่คือ ตำรวจ ทุกคนยกมือขึ้น”  หยางเทียนตะโกนออกไป แบบกระดากปากเล็กน้อยที่ตนเองหาใช่ตำรวจจริงๆ ไม่   แล้วมองไปรอบๆดาดฟ้า สภาพปาร์ตี้ เห็นสาวๆ ลงไปในสระน้ำกลางดาดฟ้า ทั้งชุดมัธยม กำลังให้บริการกับ คนสำคัญที่อยู่ในสระน้ำ  โดยมีทั้งยาอี ยาไอซ์ วางกันเกลื่อนไปหมด แต่ละคนก็กำลังเมามันกับความสุขชั่วคราวที่เกิดขึ้น แต่พอได้ยินหยางเทียนตะโกน ก็เลยหยุดหันมามองนิ่ง

“ แกอยู่หน่วยไหน ไม่รู้หรือว่ากลางคืน หากไม่มีหมายศาล ไม่อาจบุกเข้าไปในที่ ส่วนตัวของประชาชนได้”   ตำรวจผู้กองคนหนึ่งเอ่ยขึ้น พร้อมนำป้ายตำรวจออกมาโชว์ให้เห็น

“ ผมไม่สนใจ หากว่ามียาเสพติดจริงๆ ผมจับทุกคน”

“ นี่น้องชาย พูดคุยกันก่อน ฉันเป็นรัฐมนตรีช่วย กระทรวงพัฒนาสังคม น้องชายต้องการอะไร ก็พูดคุยกันได้”

หยางเทียนหาได้ใส่ใจคำพูดของพวกมันไม่ ตะโกนออกไปอีกว่า

“ ทุกคนลงไปจากชั้นนี้ ให้หมด แต่ว่า หวังเอ้อถง อยู่ก่อน”

“ มากไปแล้ว”  หัวหน้าการ์ด ได้สัญญาณจาก หวังเอ้อถงให้จัดการหยางเทียน   หัวหน้าการ์ด เลยคว้าปืนลั่นไกใส่หยางเทียน ทันที เปรี้ยง ๆ กระสุนเริ่มจากหัวหน้าการ์ดนัดเดียว การ์ดคนอื่นๆ ก็เริ่มผสมลงไปด้วย กระสุนพุ่งออกไปนับไม่ถ้วน หยางเทียนต้องหลบฉากไปแล้วกลิ้งไปกับพื้น แล้วลั่นไกสวนกลับไป  กระสุนพุ่งออกไปทะลุหัวหน้าการ์ด เป็นคนแรก แล้วลูกน้องที่เหลือสิบกว่าคน  ก็หามีใครรอดพ้นได้แม้แต่คนเดียว

สิ้นเสียงปืน หยางเทียนก็ยืนขึ้นมา มองหน้าทุกคน แล้วเอ่ยว่า

“ มีใครอยากลองอีกไหม”.....