WWO Chapter 3 นครเซไล
วันที่ 2 ธันวาคม ปี 2049 เวลา 7.00 น.
[ติ๊ง!]
[ถึงเวลาของวันใหม่แล้ว คุณ้าจะออกจากเครื่องเล่นเกมหรือไม่?]
ได้ยินเสียงของระบบ พงตื่นขึ้นอย่างงัวเงีย ก่อนจะสังเกตเห็นว่าตนเองยังนอนอยู่ในเครื่องเล่นเกม และพอเขาตั้งสติได้ เขาก็ตอบกลับในทันที
“ใช่”
ฟู่! เสียงเหมือนเครื่องระบายอากาศดังขึ้น จากนั้น ประตูเครื่องก็ค่อยๆเปิดออก พร้อมกับแสงจากด้านนอกส่องเข้ามาภายใน ซึ่งมันทำให้เขาแสบตาเล็กน้อย
ไม่นานจากนั้น พงก็เริ่มชินกับแสง เขาค่อยๆลุกขึ้น และออกจากเครื่องเล่นเกม ก่อนจะเดินออกจากห้องแล้วลงบันไดไปยังห้องนั่งเล่น ซึ่งตอนนี้พ่อของเขากำลังนั่งอยู่บนโซฟา พร้อมด้วยกาแฟและคุกกี้ธัญพืชบนโต๊ะด้านหน้า
สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจก็คือ บนโต๊ะ ไม่ได้มีแก้วกาแฟแค่ 1 หรือ 2 ใบ แต่กลับมีถึง 7 ใบ
เห็นแบบนั้น เขาก็ถามพ่อของเขาว่า “พ่อจะกินกาแฟ 7 แก้วเลยเหรอครับ มันเยอะนะพ่อ”
พ่อของเขาหันมาพร้อมยิ้มให้และกล่าวตอบว่า “พ่อกินแค่แก้วเดียวนี่แหละ ส่วนที่เหลือเป็ของแม่และพวกลูกนั่นแหละ”
ได้ยินแบบนั้น พงก็ทำหน้ามึนงง แต่ไม่นานหลังจากนั้น เขาก็ได้ยินเสียงน้องๆคนอื่นเดินลงบันไดมา และแม่ของเขาก็เดินมาจากห้องครัว พร้อมคุกกี้ธัญพืชอีก 2 จาน ราวกับรู้อยู่แล้วว่าพวกเขาจะลงมาในเวลานี้พร้อมกัน
เห็นว่าลูกชายยังมึนงงและงัวเงียเพราะเพิ่งตื่น ชายชราก็กล่าวต่อว่า “เครื่องเล่นเกมจะรีเซตวันใหม่ตอน 7 โมงเช้า และมันมักจะเรียกให้คนออกจากเครื่องเล่นเวลานี้เพื่อทำการอัพเดทระบบของตัวเอง ถึงจะไม่ถึงกับไล่ออกมา แต่มันก็จะทำการแจ้งเตือนซ้ำจนคนออกมาเองนั่นแหละ”
“อย่างงี้เอง ผมออกมาเลย มันก็เลยไม่เตือนซ้ำ แล้วมันอัพเดทระบบนานมั้ยครับ มันจะส่งผลต่อการเล่นเกมของพวกเรามั้ย”
“ไม่หรอก หลังจากลูกออกมาจากเครื่องเล่น เครื่องก็จะทำการรีเซตทันที หรือก็คือ ออกมาแล้วก็แทบจะกลับเข้าไปได้เลยนั่นแหละ”
“ง่ายๆก็คือแค่ออกมา แล้วกลับเข้าไปใหม่ได้เลยสินะครับ”
“ใช่ ง่ายๆก็แค่นั้น”
“เข้าใจแล้วครับ”
“แล้วเป็ยังไงบ้าง ลงทะเบียนเรียบร้อยแล้วใช่มั้ย?”
“เรียบร้อยครับ เหลือแค่เลือกพื้นที่ที่จะเกิด ตอนนี้เรายังมีเวลาอีกหลายวัน ผมอยากจะเลือกจุดที่พวกเราจะตั้งตัวโดยไม่พึ่งการสนับสนุนจากภายนอกได้ดีที่สุด และก็ต้องคิดถึงแผนในระยะยาวด้วย”
“ดี ข้อมูลภูมิศาสตร์และประวัติศาสตร์ในเกมจะใกล้เคียงกับในโลกจริงมาก อ้อ พ่อเตรียมข้อมูลทั้งหมดที่อัพเดทที่สุดของประเทศเราให้แล้ว ลูก้าอะไรเพิ่มเติมอีกมั้ย?”
“ผมขอข้อมูลภูมิศาสตร์และประวัติศาสตร์ของประเทศเพื่อนบ้านของเราด้วยครับ หรือถ้าเป็ไปได้ ก็ขอของทุกประเทศเลย ยังไง ถ้า้าจะไปยังจุดสูงสุด เราก็ไม่อาจจะอยู่แค่ในประเทศ แต่จะต้องขยายออกไปทั่วโลก”
“ได้ พ่อจะจัดการให้ ตอนนี้ที่พ่อส่งให้ได้เลยคือของประเทศเรากับประเทศเพื่อนบ้านนะ”
“สำหรับตอนนี้ เท่านั้นก็เพียงพอแล้วครับ อีกอย่าง เวลา 10 วัน คงไม่พอให้ศึกษาทั้งหมด ต่อให้เข้าเครื่องเพื่อขยายเวลาศึกษา ก็มีแค่ 40 วัน ผมอยากเก็บรายละเอียดของประเทศรอบข้างให้ได้มากที่สุดก่อน แล้วค่อยขยายออกไปยังประเทศที่อยู่ไกล”
“ได้สิ”
พร้อมกับที่พ่อลูกคุยกันจบ น้องๆคนอื่นๆก็มานั่งที่โซฟาพร้อมดื่มกาแฟและกินคุกกี้ธัญพืชที่แม่ของพวกเขาทำให้
“พวกลูกอยากได้อะไรอีกมั้ย เดี๋ยวแม่ทำให้?” เห็นลูกๆของเธอกินคุกกี้และกาแฟที่เธอทำให้อย่างเอร่ยอร่อย หญิงชราก็ยิ้มอย่างยินดีพร้อมถามออกไปเพื่อเตรียมจะสนับสนุนลูกๆของเธออย่างเต็มที่
ได้ยินเช่นนั้น ลูกสาวคนเล็กก็ยืนขึ้นและไปกอดแม่ของเธอพร้อมกล่าวว่า “ขอบคุณค่ะแม่ แต่ขนมพอแล้วแหละ เรามาทำมื้อเช้ากันเถอะ เดี๋ยวหนูช่วย พวกพี่ก็มาช่วยเลย อย่ามัวแต่อู้”
“ฮ่าๆๆๆ ได้จ้าาา น้องสาวคนสวย ไปๆพวกเรา ไปทำกับข้าวกินกัน จะได้มาคุยกันต่อว่าจะเอายังไง”
เห็นบรรยากาศความสุขภายในครอบครัว ปากของชายชราก็ยิ้มกว้าง และบางครั้ง เขาก็หัวเราะเบาๆออกมาอย่างสบายอกสบายใจ
่เวลาพักเช้า-กลางวัน-เย็นจะเป็เช่นนี้ทุกวัน ส่วนเวลาที่เหลือ พี่น้องทั้งห้าจะเข้าเครื่องเล่นเกมเพื่อศึกษาข้อมูลต่างๆเกี่ยวกับเกม และบางครั้งพวกเขาก็จะมาประชุมวางแผนกันว่าจะดำเนินเกมยังไง
…
วันที่ 10 ธันวาคม ปี 2049 เวลา 21.00 น.
10 วันผ่านไปอย่างรวดเร็ว
ในที่สุด ก็กำลังจะถึงวันที่พวกเขาจะได้เริ่มเกมจริงๆ ชายชราจึงตัดสินใจเรียกประชุม เพื่อสรุปแผนการครั้งสุดท้าย
พง พี่ชายคนโตเริ่มก่อน “ตามที่คุยกันไว้ พวกเราจะเลือกพื้นที่จังหวัดเลยเป็พื้นที่เริ่มต้น มันเป็พื้นที่ที่ถูกล้อมรอบไปด้วยูเาและง่ายต่อการป้องกัน ถึงอย่างนั้น ทางเหนือก็ติดกับแม่น้ำโขง ซึ่งจะกลายเป็เส้นทางการค้าที่สำคัญ ตัวทรัพยากรธรรมชาติเองก็อุดมสมบูรณ์ โดยเฉพาะแร่เหล็กและหินปูน ที่มีความสำคัญต่อการพัฒนาเทคโนโลยี แม้จะแห้งแล้งไปบ้าง แต่ด้วยขนาดพื้นที่ที่ใหญ่ขึ้น 100 เท่า มันก็มากพอที่จะผลิตเสบียงจำนวนมากได้ นอกจากนี้ หากจะใช้มันเป็พื้นที่หลักในการปกครอง เราก็ไม่จำเป็จะต้องมุ่งเน้นไปที่การเกษตร เพราะพวกเราสามารถขนส่งเสบียงจากพื้นที่อุดมสมบูรณ์ที่อยู่ใกล้เคียงเข้ามาเสริมได้ มีใครสงสัยอะไรมั้ย”
ได้ยินเช่นนั้น พี พี่ชายคนรองก็รีบเสริมพร้อมดวงตาเป็ประกายในทันที “พี่ จังหวัดเลยยังมีทรัพยากรอีกอย่างที่สำคัญมากๆ ช้างไงครับพี่ มันจะทำให้พวกเราสามารถสร้างกองทัพช้างศึกได้ พี่ก็น่าจะรู้นะครับ ในยุคกลาง กองทัพช้างศึกน่ะ เป็กองทัพบกที่แข็งแกร่งที่สุดแล้ว แม้แต่กองทัพม้าอันเกรียงไกลก็ยังต้องหวาดหวั่นและหลีกเลี่ยงพวกมัน”
“ฮ่าๆๆๆ พี่อยากจะเป็เหมือนตำนานของประเทศเราสินะ แต่มันก็เป็เหมือนอย่างที่พี่พีว่าแหละ ในยุคกลาง กองทัพช้างศึกมันแข็งแกร่งจริงๆ ผมว่ามันน่าสนใจนะ คนอื่นคิดว่าไง” พศ ฝาแฝดคนพี่กล่าวขึ้น
แล้ว พล ฝาแฝดคนน้องก็กล่าวเสริมแทบจะทันที “เฮ้ย ขี่ช้างสู้ น่าสนุก ผมขอเป็ผู้บังคับบัญชากองทัพนี้นะ”
ได้ยินพี่ๆของเธอเอาแต่พูดถึงกองทัพช้าง พัช น้องสาวคนเล็กก็เหลือกตา พร้อมถอนหายใจและบ่นออกมา “เฮ้อ… จะอะไรกันนักกันหนา ช้างเลี้ยงยากจะตาย ตัวก็ใหญ่ กินก็จุ ตอนตกมันก็อันตรายมากด้วย”
ได้ยินน้องคนสาวคนเล็กพูด คนอื่นๆก็คิดเกี่ยวกับการเลี้ยงช้าง และทุกคนก็จำได้ว่ามันเลี้ยงยากแค่ไหน
เห็นทุกคนเงียบลง พง ผู้เป็พี่ชายคนโตกล่าวต่อว่า “เอาล่ะ มาพูดถึงพื้นที่จังหวัดเลยต่อกัน ไม่ว่าพวกเราจะถูกสุ่มเกิดในเมืองหรือหมู่บ้านไหน ให้รีบมุ่งหน้าไปยังเมืองหลักของจังหวัดเลยทันที”
“เมืองหลักของจังหวัดเลย ในสมัยนั้น ก็นครเซไลสินะครับ งั้นก็มุ่งหน้าไปที่อำเภอวังสะพุง” พีพี่ชายคนรองกล่าวขึ้น
“ใช่ เราจะไปที่นั่น” พงกล่าวตอบ
“เรามีข้อมูลอะไรเกี่ยวกับนครเซไลบ้าง อย่างน้อยก็ขอข้อมูลสำคัญๆที่จะใช้ประโยชน์ได้” พัชน้องสาวคนเล็กถามขึ้น
“ถ้าตามประวัติศาสตร์ พื้นที่หลักของนครเซไลจะตั้งอยู่ทางตะวันตกของตัวเมืองอำเภอวังสะพุง ห่างจากตัวเมือง 10-14 กิโลเมตร แล้วแต่ว่านับระยะทางจากตรงไหน”
“นั่นมัน ไม่ว่าจะนับทางไหน ในเกมมันก็อย่างน้อย 100 กิโลเมตร ซึ่งนั่นไม่ง่ายเลยที่จะเดินทาง ไหนจะเป็เส้นทางที่ยากลำบากอีก”
“เพราะงั้น ไม่ต้องรีบร้อนจนเกินไป แค่หาช่องทางมายังนครเซไลให้เร็วที่สุด โดยไม่ทำให้ตัวเองสะดุด และถ้าใครถึงก่อน ก็เตรียมสถานที่ให้พร้อมสำหรับคนอื่นๆด้วย”
“ต่อนะ ตามประวัติศาสตร์แล้ว เ้านครเซไลนั้นสืบเชื้อสายมาจากหนึ่งในเชื้อสายเ้าของอาณาจักรโยนก และนครเซไลก็มีความสัมพันธ์อันดีกับเมืองหลวงพระบาง ซึ่งเป็หนึ่งในเมืองใหญ่ของลุ่มแม่น้ำโขงตอนกลาง ดังนั้น หากเราผูกสัมพันธ์กับนครเซไลได้ เราก็จะใช้เส้นทางการค้าทางเรือผ่านแม่น้ำโขงได้”
“แล้วศัตรูของนครเซไลล่ะครับ” ฝาแฝดคนน้องถาม
“ทางเหนือมีอาณาจักรล้านช้างเป็มิตร ส่วนศัตรู ทางตะวันตกก็คงจะเป็อาณาจักรสุโขทัย ทางตะวันออกเป็นครเขื่อนขันธ์กาบแก้วบัวบาน ทางใต้เป็นครชัยภูมิ”
“ตามประวัติศาสตร์ เมืองโบราณเหล่านี้ส่วนใหญ่มีกำลังเข้มแข็งเหนือนครเซไล ที่ดูจะเบาสุดก็คงจะเป็นครชัยภูมิ แต่การจะทำอะไรก็คงจะไม่ง่ายนัก เพราะระยะค่อนข้างที่จะห่างไกลกัน”
...
พวกเขาพูดคุยกันอีกนาน จนกระทั่งเวลาล่วงเลยมาถึงเที่ยงคืน
ชายชราจึงปรบมือเพื่อเรียกความสนใจของทุกคนมาที่เขา แล้วกล่าวว่า “เอาล่ะ ประชุมกันเท่านี้น่าจะมากพอแล้ว ตอนนี้ไปพักผ่อนกันได้แล้ว พวกลูกต้องตื่นแต่เช้า เบต้าเทสของเกมจะเริ่มพรุ่งนี้ 7 โมง ทำให้แน่ใจว่าพักผ่อนอย่างเพียงพอ เพื่อให้พร้อมเล่นเกมได้เต็มที่”
“เข้าใจแล้วครับ/ค่ะพ่อ!!!” ทุกคนตอบกลับพร้อมกัน ไม่นานจากนั้น ทุกคนก็ทยอยกันไปนอน เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับเริ่มเกมในวันพรุ่งนี้
วันนี้ พงไม่ได้นอนในเครื่องเล่นเกมเหมือน 10 วันที่ผ่านมา เขาเลือกที่จะนอนบนเตียง เหตุผลงั้นเรียบง่าย เขาคงจะไม่ได้นอนบนเตียงไปอีกนาน เขาจึงเลือกที่จะนอนบนเตียงในวันนี้ แน่นอน เขาไม่ลืมที่จะตั้งนาฬิกาปลุก 6.00 น. เพื่อจะได้มีเวลาเตรียมตัวก่อนเริ่มเกม
เพื่อให้พักร่างกายอย่างเต็มที่ ทันทีที่หัวถึงหมอน พงก็หลับตาและปล่อยวางเื่ทุกอย่างที่คิดอยู่ในหัว แล้วผลอยหลับไปด้วยท่าทีสบาย
…
วันที่ 11 ธันวาคม ปี 2049 เวลา 6.00 น.
พงตื่นขึ้นด้วยเสียงนาฬิกาปลุก และสิ่งแรกที่เขาทำก็คือตรงไปยังห้องฟิตเนสของบ้าน วิ่งบนลู่วิ่ง 20 นาที จากนั้นก็อาบน้ำแต่งตัวให้พร้อม ก่อนจะไปกินกาแฟและแซนวิชที่แม่เขาตื่นมาทำให้ั้แ่เช้าตรู่ คุยกับทุกคนเล็กน้อย ก่อนจะขึ้นไปบนห้องและเข้าเครื่องเล่นเกมที่เวลา 7.00 น. พอดี
2K
