เสียงของหญิงสาวพรันดังขึ้นเมื่อเยาเผิงกล่าวว่าจะสังหารทุกคนในตระกูลิรวมถึงหยางจื่อด้วยและในตอนนี้เองที่ร่างของเย่เผิงสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว
ร่างของโม่หงเย่ได้รอยลงมาหยุดอยู่ตรงหน้าของหยางจื่อเพื่อปกป้องหยางจื่อไว้
"เเล้วพวกเจ้าคิดจะซ่อนตัวไปอีกนานแค่ใหนผู้อาวุโสของสำนักปฐพีคลั่ง"โม่หงเย่กล่าวอย่างเย็นชา "ฮ่า ฮ่าไม่คิดว่าเจ้าจะสามารถสัมผัสถึงตัวตนพวกข้าด้วยแสดงว่าเจ้าอยู่จุดสูงสุดของปราณราชันเเล้วสินะ"ชายชราคนหนึ่งกล่าว "พวกเจ้าสำนักปฐพีคลั่งเป็นคนที่อยู่เบื้องหลังการรอบสังหารลูกศิษย์ของข้าอย่างงั้นสินะ"โม่หงเย่กล่าวเมื่อพวกิฮ่าวและฟางซิ่วเฟินได้ยินที่โม่หงเย่กล่าวพวกเขาก็เข้าใจในทันทีว่าทำไมตระกูลเย่ถึงได้กล้านำคนบุกมาที่ตระกูลิที่แท้เพราะตระกูลเย่มีสำนักปฐีคลั่งหนุนหลังนี่เอง
ส่วนหยางจื่อก็โกรธเพียงแต่เขาไม่แสดงออกทางสีหน้าแต่แววตาของเขานั้นเยือกเย็นอย่างมากมาก
"ข้าจะจดจำการกระทำของพวกเจ้าไว้สำนักปฐพีคลั่งเมื่อข้ามีพลังเพียงพอเมื่อไหร่ข้าจะทำลายสำนักของพวกเจ้าทิ้งและสังหารสมาชิกของพวกเจ้าไม่ให้เหลือแม้แต่คนเดียว"หยางจื่อกล่าวอย่างเย็นชา แต่คำกล่าวของหยางจื่อนั้นไม่ได้ดังแต่กลับเยือกเย็นและเต็มไปด้วยความต้องการจะสังหารเมื่อผู้อาวุโสของสำนักปฐพีคลั่งได้ยินคำกล่าวที่หนาวเย็นของหยางจื่อพวกเขายังต้องขมวดคิ้วเพราะด้วยพรสวรรค์ของหยางจื่ออีกไม่ถึง 10 ปีก็สามารถทำลายสำนักของพวกเขาได้อย่างง่ายดาย "ฮ่า ฮ่า เจ้าสวะปราณก่อเกิดกลับกล้ากล่าววาจาว่าจะทำลายสำนักปฐพีคลั่งชั่งไม่รู้ถึงความสามารถของตัวเอง!!!"เย่เผิงกล่าวเยาะเย้ย "เย่เผิงเจ้าไม่สู้กับข้าตัวต่อตัวสิข้าจะได้ทบทวนความจำว่าเมื่อก่อนเจ้าพ่ายแพ้ให้ข้าได้อย่างไร" หมิงฮ่าวกล่าว "เหอะหมิงฮ่าว หากไม่ใช่เพราะโอรถจิตวิญญาณนั่นถูกเจ้าเด็กนั่นแย่งไปละก็เจ้าคงไม่ทะลวงผ่านระดับได้หรอก"เย่เผิงกล่าว "เรื่องพวกนั่นข้าไม่สนแต่พวกเจ้าตระกูลเย่ได้สมคบคิดกับสำนักปฐพีคลั่งซึ่งเป็นศัตรูของสำนักอู่เสียพวกเจ้าต้องถูกลงโทษฆ่าล้างทั้งตระกูล"โม่หงเย่กล่าว "โม่หงเย่จริงอยู่ที่ข้าไม่สามารถสู้เจ้าได้แต่ทางข้ามีผู้อาวุโสของสำนักปฐพีคลั่งอยู่เจ้าจะทำอะไรพวกข้าได้อย่างงั้นรึ"เย่เผิงกล่าว"ก็แบบนี้ไง!!!!!"
โม่หงเย่ได้ปลดปล่อยพลังปราณระดับจักรพรรดิขั้นที่3 ออกมาทำให้ใบหน้าของพวกเย่เผิงและผู้อาวุโสตระกูลเย่ซีดขึ้นมาในทันทีในก่อนหน้านี้พวกเขาคิดว่าโม่หงเย่อยู่ปราณราชันขั้นสูงสุดเลยไม่มีความเกรงกลัวแต่ใครจะคิดว่าพลังของโม่หงเย่จะมากมายขนาดนี้นางมีพลังเทียบเท่ากับประมุขสำนักปฐพีคลั่งเลยทีเดียว "เดี๋.....อ....เดี๋ยวก่อน!!!! นี่มันเป็นเรื่องเข้าใจผิดพวกข้าแค่มาสังเกตุการณ์เฉยๆ"ผู้อาวุโสของสำนักปฐพีคลั่งกล่าวออกมาด้วยความหวาดกลัว"ข้าไม่สนพวกเ้าต้องตายกันให้หมด!!!!"
โม่หงเย่นำดาบสีเขียวมรกรตออกมาเเล้วเริ่มสังหารหมู่ในทันทีพวกหมิงฮ่าวเองก็เริ่มไล่ฆ่าสมาชิกตระกูลเย่แม้แต่หยางจื่อก็เข้าร่วมด้วยสำหรับหยางจื่อโอกาสที่จะได้รับประสบการณ์แบบนี้หาได้ยากมาก"นั่นมันอะไรหนะ" ฟางซิ่วเฟินกล่าวด้วยความตื่นตระหนก
"เป็ไปไม่ได้" ฉู่เฉียวก็กล่าวและตกตะลึง
เพราะภาพตรงหน้าพวกเขาเห็นเด็กหนุ่มในชุดสีขาวกำลังร่ายรำดาบทุกครั่งที่เขากวัดแกว่งดาบจะมีหนึ่งชีวิตที่ต้องดับไปคนที่อยู่ปราณก่อเกิดไม่ว่าจะระดับใหนก็ถูกเขาสังหารอย่างไร้ความปราณีและเด็กหนุ่มคนนี้ก็คือหยางจื่อ "เขาสามารถสังหารคนโดยไม่มีความลังเลหรือหวั่นใหวเลยแม้แต่น้อยจิตใจของเขาจะต้องเข้มแข็งและหนั่งแน่นดุจขุนเขาอย่างแน่นอน"ฟางซิ่วเฟินกล่าวกลุ่มของฟางซิ่วเฟินไม่ได้เข้าไปต่อสู้ด้วยเพราะพวกเขาไม่ได้ีความแค้นกับตระกูลเย่แต่ถ้าคนในตระะกูลเย่เข้ามาใกล้พวกฟางอวี้หรือฉู่เฉียวก็จะถูกฟางซิ่วเฟินสังหารในทันที
หลังจากผ่านไปไม่นานที่บริเวณหน้าตระกูลของตระกูลหมิงก็เต็มไปด้วยศพของคนตระกูลเย่เหลือเพียงเย่เผิงและหมิงฮ่าวที่กำลังต่อสู้กันอยู่ส่วนทางด้านโม่หงเย่ได้สังหารผู้อาวุโสของสำนักปฐพีคลั่งไปเรียบร้อยเเล้ว และไม่นานเย่เผิงก็พ่ายแพ้หมิงฮ่าวและถูกสังหารไปด้วยหมิงฮ่าวที่อยู่ปราณราชันขั้นที่6 เย่เผิงที่อยู่ปราณราชั้นขั้นที่ 5 ไม่มีทางที่เย่เผิงจะเอาชนะได้อยู่เเล้ว หลังตจากนั้นโม่หงเย่ก็ได้สั่งให้ผู้อาวุโสของสำนักอู่เสียไปฆ่าล้างคนตระกูลเย่รวมถึงยึดทระสินของตระเย่ด้วยแต่น่าเสียดายที่พวกเขาไม่สามารถสังหารเย่ซนและเย่เทียนได้เพราะสองคนนั้นได้หนีไปอยู่หลบซ่อนอยู่ในสำนักปฐพีคลั่งก่อนที่การต่อสู้จะเริ่มเเล้ว ข่าวการทรยศของตระกูลเย่ก็แพร่กระจายไปยังเมืองต่างๆที่เหลือแม้แต่ในวังหลวงก็ไม่เว้นและในวันนี้เป็นวันครบรอบวันเกิดขององค์หญิงเล็กที่เป็นบุตรคนสุดท้องของจักรพรรดิฉินและนางยังเป็นองค์หญิงที่องค์จักรพรรดิโปรดปราณมากที่สุดจนทำให้ไม่มีใครกล้าขัดใจนางและนางยังขึ้นชื่อในเรื่องงดงามและมีพรสวรรค์สูงส่งหยางจื่อิฮ่าวและเฉินฝ่านได้มาที่วังหลวงตามคำเชิญขององค์รัชทายาทถึงพวกเขาไม่รู้ว่าองค์รัชทายาทจะมีแผนอะไรรออยู่พวกเราก็เตรียมพร้อมไว้แต้แต่โม่หงเย่ก็อยู่ในเมืองหลวงเเล้วเช่นกันเพียงแต่นางไม่ได้เข้าไปในวังหลวงนางปกปิดตัวตนเเละคอยช่วยเหลือพวกเฉินฝ่านยามที่เกิดเื่
"เด็กน้อยเจ้าทะลวงระดับอีกเเล้วรึ"เฉินฝ่านกล่าวด้วยความแลปกใจเมื่อมองไปยังหยางจื่อ "ข้าโชคดีหลังจากที่ผ่านการต่อสู้เมื่อวานข้าก็ได้รับความรู้เเจ้งและทะลวงผ่านระดับได้อย่างง่ายดาย"หยางจื่อกล่าว"ปกติคนที่ทะลวงระดับได้รวดเร็วแบบเ้าจะมีรากฐานไม่ค่อยมั่นคงแต่เ้ากลับต่างออกไปรากฐานของเ้านั้นมั่นคงอย่างมากและมันไม่มีปัญหาเลยที่เ้าจะทะลวงสู่ปราณจักรพรรดิหรือสูงกว่า"
----------------------------------------------------------------------------------------