ณ ร้านคาราโอเกะในเมือง
หลังจากที่รถตู้เคลื่อนตัวออกมาบ้านไม้สักหลังใหญ่ ท้องฟ้าในยามเย็นก็เข้าสู่่หัวค่ำ กำนันหาญใส่เสื้อผ้าในมาดเสี่ยใหญ่ ทองเส้นหนาร้อยอยู่บนคอ ทั้งแวนและนาฬิกาก็ระยิบระยับสะท้อนกับแสงสีในร้าน เมื่อสาวเล็กสาวใหญ่ในชุดรัดรูปเห็นหน้ากำนัน เสียงแหลมเล็กก็รีบวิ่งเข้ามาออดอ้อนราวกับเด็กน้อยขอขนม...
ครึ่งหนึ่งที่รายล้อมร่างสูง้าเงิน...
แต่อีกครึ่ง...ก็้าไอ้แท่งลำโตด้านล่าง...
ลีลาของเสือหื่นเป็ที่เลื่องลือในหมู่สาวๆ แม้จะอายุเลข 5 แต่พละกำลังกลับแข็งแรงยิ่งกว่าชายหนุ่ม ทักษะกระบวนการเปลี่ยนท่วงท่าแต่ละครั้งทำเอาเหยื่อสาวทั้งหลายหายใจแทบไม่ทัน บางรายก็ถึงกับนอนอ้าขากระตุกสั่นจนลืมอ้อนเงินพ่อกำนันไปเลียทีเดียว
“สวัสดีครับท่านกำนัน”
“สวัสดี สวัสดี”
“ห้อง VIP เหมือนเดิมนะครับ”
“คนเยอะเต็มร้านขนาดนี้ ยังเหลือห้องส่วนตัวให้ผมด้วยหรอ”
“แน่นอนอยู่แล้วครับท่าน เชิญทางนี้เลยครับ”
ชายเ้าของร้านเดินนำหน้าขึ้นไปยังชั้นสาม ก่อนจะเปิดประตูพาร่างสูงและลูกน้องเข้าไปในห้องคาราโอเกะขนาดใหญ่
“วันนี้มีเด็กใหม่เพี๊ยบเลยครับ”
“แต่ผมชอบเด็กเมื่อเดือนที่แล้วมากกว่า”
“แหม เปิดใจต้อนรับเด็กใหม่ของทางร้านหน่อยนะครับ”
“เอาอะไรก็เอามาเถอะ”
ร่างสูงบอก ก่อนจะเดินเข้าไปนั่งบนโซฟาสีแดงโดยที่มีผู้ติดตามยืนเฝ้าอยู่ด้านหลังสองคน ไม่นานหลังจากนั้นเหล่าสาวๆ ในชุดรัดรูปก็เปิดประตูเข้ามาด้านใน ทันทีที่สายตาของพ่อกำนันได้เห็นลูกแตงโมขาวจั๊ว ร่างสูงก็ยิ้มออกทันที
รอยยิ้มและทรวดทรงของแต่ละคนก็ดูเป็งานเสียเหลือเกิน...
“ป๋าขา...ชอบดื่มแบบไหนคะ”
“แล้วแต่หนูเลย”
“อื้ออ ถ้าไม่ถูกใจอย่างโกรธหนูน้าาา”
ไม่เพียงแต่ทำเสียงออดอ้อน...แต่ร่างอวบอิ่มยังทุบหน้าอกแกร่งเบาๆ อย่างถึงเนื้อถึงตัว สายตาคมมองไปรอบๆ ด้วยความสุข ผู้หญิงที่นั่งรายล้อมอยู่เต็มโซฟามีแต่สาวรุ่นลูกทั้งนั้น
“เหนื่อยหรือเปล่าคะเสี่ย”
“ทำไมหรอ”
“เดี๋ยวหนูนวดให้เองคะ”
“เอาสิ”
สาวผมสั้นะโไปหลังโซฟา ก่อนจะทำการนวดผ่อนคลายร่างสูง แต่ดูเหมือนมือของเธอจะซุกซนเกินไปจนทำให้เป้าของกำนันนูนขึ้นมาเด่นต่อหน้าต่อตา...
เสียงเข้มหัวเราะด้วยความชอบใจ โดยเฉพาะลูกน้องคนสนิทที่ยืมคุมความปลอดภัยอยู่ด้านหลัง พวกมันจ้องเล็งไปยังเหล่าสาวๆ พร้อมกับทำการเลือกตัวเอาไว้ ถ้าหากดึกกว่กนี้อีกสักนิด กำนันหาญคงจะใจดีชี้ตัวมาเอ็นเตอร์เทรนสักคนสองคน...