ตอนที่ยี่สิบห้าBewarethe elder
จงระวังคนแก่ในแนวโชวเน็นหรือเื่เหนือธรรมชาตินั่นคือสิ่งที่ผมใช้เป็หลักการในใจเสมอมา
ตัวละครคนแก่ในแนวโชวเน็นหรือเกมส์ต่างๆมักเป็ตัวแสดงว่า จุดสูงสุดของสายวิชานั้นๆจะเป็คนที่มีฝีมือประมาณแค่ไหน
เช่นปู่ยามะแห่งแก๊งค์ยมทูตนั้น หากไม่โดนแผนการเล่นงานคงฟันจูฮาบัซและไอเซ็นหัวแบะไปแล้ว
เช่นเดียวกันกับดัมเบิ้ลดอร์ที่เจเคโรลลิ่งรู้ว่าดันเผลอให้เก่งเกินไปเลยต้องให้าเ็มากขึ้นเรื่อยๆเพื่อเนิร์ฟความสามารถและเอาดัมเบิ้ลดอร์ออกไปจากสมการของเื่ราว
พระเอกถึงจะได้มีงานทำ
หากปู่ยามะฟันหัวไอเซ็นและจูฮาบัซไปก่อนอิจิโกะจะเอาโอกาสไหนมาออกโรงได้?
และที่ผมเห็นด้วย”ตา”คือพลังของข่ายมนตราที่แข็งแกร่งล้อมรอบอาคารเก่าๆหลังนี้รวมไปถึงความสามารถ”จุมพิตดูดพลัง”ที่ถ้าหากจูบเป้าหมายดูดพลังชีวิตมาจะกลายเป็สาวขึ้นได้ชั่วระยะเวลาหนึ่งเป็ทั้งมุกตลกในเนื้อเื่นั่นเอง แต่ผมมองว่ามันค่อนข้างน่ากลัวเหมือนกันทำให้ผมต้องเคารพผู้สูงอายุสักหน่อย ก็ไม่เสียอะไร
“ขอรบกวนด้วยครับผม”
คุณยายฮานะท่าทางจะเตรียมทริกมาต้อนรับทำให้ประตูเปิดเองและเธอเตรียมตั้งท่าดูลูกแก้วอยู่บนโต๊ที่ให้คำปรึกษาในห้องที่มืดมิด
คนอาจจะมองว่าคุณยายฮานะคือพวกต้มตุ๋นคนบางคนก็อาจจะมองว่าเธอคือเทพธิดาที่คอยปกปักษ์เมืองช่วยเหลือผู้คนและมีไลท์โนเวลที่บรรยายเื่ราวของเธอออกมาถึงสามเล่มแต่เกมส์หลักยังไม่ยืนยันว่าไลท์โนเวลที่ออกมาคือ canon เนื้อเื่ที่แท้จริงในเส้นเื่ของเกมส์หมายความว่าประวัติที่แท้จริงของเธอ ผมก็ต้องฟังหูไว้หูหากภาคนิยายไม่นับเป็เนื้อเื่ที่แท้จริงของเนื้อเื่หลัก
ผมที่ผ่านประสบการณ์ของจักรวาลสตาวอส์ภาคนิยายมาแล้วนั้นทำใจในเื่นี้ได้ดี
“โฮ่โฮ่ เด็กหนุ่มที่เต็มไปด้วยความยุ่งเหยิงในจิตใจมาให้เทพธิดานครหลวงอย่างชั้นคอยปะ...”
แม่เฒ่าฮานะทำท่าดูลุกแก้วมีควันลอยออกมา
ผมจำได้ว่านี่คือทริกของเอในการสร้างความประทับใจให้กับลูกค้า
เปรี๊ยะลูกแก้วของเธอมีรอยปริแตกขัดขวางการแสดงของเธอ
“...เธอเป็ใครกันแน่พ่อหนุ่มถึงทำให้ลูกแก้วของชั้นแตกได้?”
สายตาคมกริบของเธอจ้องมองมาที่ผมราวกับจะหาความจริง
“คนที่้าความช่วยเหลือครับผม“
ผมชี้ไปที่อักษรหลังห้อง
“ปัดเป่าโชคร้ายรับคำขอของผู้ที่้าความช่วยเหลือผมคิดว่าคุณยายเป็คนที่สามารถรับคำขอร้องของผมได้น่ะครับ”
“ไม่ปฏิเสธผู้ที่มาหาความช่วยเหลือนั่นคือคติของชั้นถูกต้องแล้ว แต่นั่นสำหรับคนทั่วไป ไม่ใช่ของสัตว์ร้ายหรอกนะ”
สัตว์ร้ายมันอะไรกันล่ะนั่น?
“ผมเป็แค่นักเรียนมัธยมปลายธรรมดาของญี่ปุ่นครับคุณยายฮานะ ผม้าความช่วยเหลือจริง”
คุณยายฮานะรินน้ำชาและก้านชาได้เรียงเป็รูปสัตว์ป่าอย่างสิงห์โตแบบเดียวกับอวตารร่างสัตว์ของผม
อย่างที่คิดไว้เธอเก่งกาจอย่างที่ภาคนิยายบรรยายเอาไว้เลย
ทักษะที่ไม่มีระบบเกมส์ผมคิดว่ามันน่าสนใจเอามากๆ
“เพราะงั้นได้โปรดรับผมไว้เป็ลูกศิษย์ด้วยเถอะครับ”ผมจู่โจมคุณยายฮานะด้วยกระบวนท่าคุกเข่าคารวะขอร้อง
“ผมไม่มีที่พึ่งทางอื่นอีกแล้วครับกรุณาช่วยผมด้วยเถอะ”
19K
