..ซ่า ซ่า ซ่า..
กีต้าร์ยืนตัวสั่นอยู่ใต้สายน้ำเย็นๆ ร่างกายสั่นสะท้านแต่มันไม่ได้เกิดขึ้นเพราะน้ำเย็น แต่เขากำลังควบคุมตัวเองไม่ได้ ฤทธิ์ของยาปลุกเซ็กส์มันรุนแรงจนไม่สามารถควบคุมตัวเอง ตอนนี้สติสัมปชัญญะเหมือนเหลือไม่เต็มร้อย รู้แค่ว่าอยากปลดปล่อยความ้าของร่างกาย กีต้าร์ยืนเท้าแขนข้างหนึ่งกับผนังห้องน้ำ มืออีกข้างกำลังขยับน้องชายปลุกเร้าอารมณ์ให้ตัวเอง
"อาห์"
'มันไม่พอ ้ามากกว่านี้' เสียงของหัวใจมันร่ำร้อง ร่างกายเหมือนจะแตกออกเป็เสี่ยงๆ อารมณ์พุ่งสูงจนอยากจะระบายกับใครสักคน
"ให้ฉันช่วยนะ"
เฮือก!
กีต้าร์สะดุ้งเฮือกจนสุดตัว เมื่ออีกคนเข้ามายืนประชิดทางด้านหลัง แต่จิตใต้สำนึกก็บอกเขาว่า ไม่เอาผู้ชาย มันต้องไม่เป็แบบนี้ แต่ร่างกายไม่มีแม้แต่เรี่ยวแรงจะปฏิเสธ ได้แต่ยืนตัวสั่นอยู่แบบนั้น
และเมื่อริมฝีปากร้อนๆกดจูบลงมาเบาๆที่หัวไหล่
เฮือก!
กีต้าร์ถึงกับสะดุ้งเฮือกอีกครั้ง คราวนี้ไม่ใช่เพียงแต่ร่างกายที่สั่นสะท้านแต่มันสั่นเข้าไปถึงหัวใจ ใจอยากปฏิเสธแต่ร่างกายมันกลับไม่เชื่อฟัง เมื่ออีกคนเอื่อมมือมาััช่วยเบาๆกีต้าร์ก็ปากสั่นระริกและหลับตาลง
"มะ ไม่ เอา" ปฏิเสธเสียงสั่น แต่ใบหน้ากับแสดงความพอใจเมื่ออีกคนใช้มือช่วย
"ให้ฉันช่วยเถอะปล่อยไว้นายก็ทรมานเปล่าๆ"
พัลลภกระซิบข้างใบหูพร้อมทั้งกดจูบเบาๆตามท้ายทอยอยู่หลายครั้ง เล่นเอากีตาร์ตัวสั่นสะท้านและครางกระเส่าโดยไม่อาจห้ามใจ
"อาห์ อืม..."
เมื่อหัวใจและร่างกายไม่อาจปฏิเสธ กีต้าร์หลับตาลงปล่อยให้ทุกอย่างมันเป็ไป พัลลภจับอีกคนให้หันหน้าเข้าหากัน แล้วเริ่มต้นจูบอย่างเร่าร้อน ไม่มีการขัดขืนไดๆจากคนตัวเล็กกว่า ซ้ำเขายังจูบตอบกลับมาอย่างดูดดื่มไม่ลืมหูลืมตา
ต่อมาเมื่อความปรารถนามันครอบงำ สิ่งที่ทำลงไปคือความใคร่ล้วนๆ รสจูบของคุณพัลลภมันไม่ได้แย่ ตรงกันข้ามมันกลับทำให้รู้สึกดี หรืออาจจะเป็เพราะผู้ชายคนนี้มากประสบการณ์กว่า กีต้าร์ที่เคยเชื่อมั่นในตัวเองว่าเป็ชายชาตรี กลับกลายเป็เบี้ยหมาก ยอมให้อีกคนชักจูงนำพา
พัลลภจูบไล่ลงมาั้แ่ริมฝีปาก จนกระทั่งเขาคุกเข่าลงตรงหน้า เพียงแค่ปลายลิ้นตวัดเบาๆ กีต้าร์ก็ครางกระเสาเหมือนว่าจะขาดใจตาย ใบหน้าบิดเบี้ยวและแดงก่ำ ไม่นานก็แดงลามไปทั้งตัว หายใจหอบแรงกล้ามเนื้อเกร็งกระตุกไปทั้งร่างกาย และเมื่อริมฝีปากร้อนๆไว้ทั้งหมด กีต้าร์เข่าแทบทรุดไร้เรี่ยวแรง ต้องยกแขนขึ้นคว้าราวฝักบัวเอาไว้ ไม่อย่างนั้นคงร่วงกองลงไปกับพื้น
จังหวะที่คนข้างล่างดูดแรงๆจนแก้มตอบ คนที่เคยปฏิเสธผู้ชายก็แทบจะกระเด้งเอวสอบ หายเข้าไปในปากของอีกคน ยอมรับเลยว่าลิ้นร้อนๆของคุณพัลลภมันดีจริงๆ
"อา...ห์ อืมห์"
ปากก็ครางมือก็กำราวฝักบัวเอาไว้แน่น เมื่อริมฝีปากที่สร้างความชิวหาให้จนแทบจะขาดใจ ไม่นานร่างก็กระตุกเกร็ง กีต้าร์ปล่อยสายธารทุกหยาดหยดออกมา แต่ร่างกายกับยังไม่หมดความ้า และใจก็บอกว่า้ามากกว่านี้
นาทีนี้ไม่มีคำว่าปฏิเสธ กีต้าร์ออกแรงดึงคนที่คุกเข่าอยู่ตรงหน้าให้ลุกขึ้นยืน จากนั้นก็เป็ตัวเขาเองที่โผลเข้าหา ประกบปากจูบลงไป อย่างเร่าร้อนและรุนแรงขึ้นตามอารมณ์ ตอนนี้ในหัวของกีต้าร์ไม่ได้คิดเื่ผู้หญิงหรือผู้ชาย คิดเพียงอย่างเดียวว่าอยากปลดปล่อยความใคร่ให้ร่างกายมันหายรุ่มร้อน
กีต้าร์อารมณ์กระเจิดกระเจิง ปากก็จูบลิ้นก็เลียมือก็ลูบไล้ไปตามร่างกายของอีกคน อกแน่นๆกล้ามเนื้อแข็งๆไม่น่าเชื่อว่ามันจะปลุกเร้าอารมณ์ให้เขาปรารถนา และเมื่อได้ัักลิ่นกายของผู้ชายตัวโตๆ นั่นยิ่งทำให้กีต้าร์สั่นสะท้านไปถึงหัวใจ ตัวคุณพัลลภหอมมาก หอมจนอยากจะกลืนกินเข้าไปทั้งตัว
"คุณลภ อาห์.."
เมื่อใจมันปรารถนาอยากจะกลืนกิน กีต้าร์ก็ไม่รั้งรอ พลิกตัวกลับมาเป็ต่อพลักอกคนตัวใหญ่กว่าให้ยืนพิงผนัง จากนั้นริมฝีปากอุ่นร้อนของเขาก็โลมเลียไปทั่วร่างกาย ไม่ว่าจะััไปตรงส่วนไหน กลิ่นกายของคุณพัลลภก็ทำให้เขาแทบบ้า สติที่ยังพอมีเหลืออยู่น้อยนิด ทำให้คิดสงสัย กีต้าร์กำลังสงสัยตัวเองว่าเขาคลั่งรัก มันเป็เพราะฤทธิ์ยาหรือว่าเป็เพราะหลงกลิ่นคุณพัลลภกันแน่
แต่ถึงมันจะเป็เพราะอะไรก็ตาม ตอนนี้รู้เพียงแค่ว่า้าเขาแทบจะขาดใจ คนที่นอนกับผู้หญิงมาทั้งชีวิต มีความตั้งใจจะเข้าไปในร่างกายของอีกฝ่าย กีต้าร์ฉุดดึงคนตัวโตด้วยแรงน้อยนิด ให้นอนราบลงไปกับพื้นห้องน้ำ แล้วพลิกกายขึ้นนั่งคร่อม
"อาห์..ผมเข้าไปในตัวคุณได้ไหม"
แววตาของกีตาร์เต็มไปด้วยความหื่นกระหาย แต่ทุกอย่างที่คิดเอาไว้กลับไม่ได้เป็ไปอย่างที่เขาหวัง เพราะทันทีที่เอ่ยปากอีกคนก็กระตุกยิ้มร้ายออกมา พริบตาเดียว คนที่ลงไปนอนอยู่ใต้ร่างกับกลายเป็กีต้าร์กันต์รพี
"อยากเป็ผัวกูรอชาติหน้าตอนบ่ายๆเถอะไอ้หนู คนอย่างมึงสมควรจะนอนครางอยู่ใต้ร่างกูมากกว่านะกีต้าร์กันต์รพีหึๆ"
"มะ ..ไม่"
"ถ้ามึงอยากทำก็ลองจับกูกดให้ได้ก่อนสิ แต่ถ้ามึงทำไม่ได้ มึงก็นอนเฉยๆให้กูทำ กูจะเอามึงจนกว่ามึงจะสร่างฤทธิ์ยาเลยล่ะ ไอ้กีต้าร์!"
"มะไม่!!"
.............
.มอมเมายิ่งกว่าถูกวางยา
จากผู้ชายไม้เลื้อย ที่คิดว่าตัวเองเป็เสือลายพาดกลอน แต่มาพราดท่าถูกจับลอกลาย โดยัตัวใหญ่เขื่อง มอมเมากีตาร์ยิ่งกว่ายาในแก้วไวน์ นั่นก็คือลีลาและรสรักของคุณพัลลภ ไปๆมาๆก็ไม่รู้ว่าใครกันแน่เป็คนถูกวางยา แต่กว่าที่ไฟราคะและฤทธิ์ยาจะหมดลงพระอาทิตย์ก็โผล่ขึ้นมาพ้นขอบฟ้าพอดี
กีตาร์นอนสลบไสลไร้เรี่ยวแรง จนพัลลภ ต้องอุ้มไปอาบน้ำล้างเนื้อล้างตัว จนกระทั่งถูกพามานอนที่เตียงนุ่ม เ้าตัวก็ยังหลับไม่รู้เื่รู้ราว
พัลลภได้นอนพักแค่ชั่วโมงกว่าๆ หลังจากนั้นมาเฟียตัวใหญ่ก็มีงานมาให้ทำ มันเป็เื่ปกติ ไม่บ่อยนักหรอกที่เขาจะมีเวลานอนเต็มที่
มือติดกระดุมเสื้อตาก็ชำเลืองมองคนที่ยังนอนไม่ได้สติอยู่บนเตียง หวังว่าอีกคนคงไม่ถึงกับจับไข้หรอกนะ เพราะเมื่อคืนกีต้าร์ก็โดนหนักไม่ใช่น้อย
"อืม.. เอาไว้ค่อยซื้อยากลับมาให้ก็แล้วกัน"
เพราะเขามีงานต้องรีบไปทำ พัลลภจึงปล่อยกีต้าร์เอาไว้แบบนี้ คิดไว้ว่าตอนกลับมาค่อยซื้อยามาให้กินทีหลัง ตัวก็ใหญ่แถมยังแข็งแรง กีต้าร์คงไม่ใจเสาะตายง่ายๆหรอกมั้ง
หลังจากพัลลภออกไปได้ไม่นาน กีต้าร์ก็ค่อยๆลืมตาขึ้นมา สิ่งแรกที่ทำคือหาโทรศัพท์มือถือ โชคดีที่มันถูกวางไว้ที่หัวเตียง ไม่รอช้าเขารีบกดเลขหมายปลายทางทันที
"เสือ... มึงอยู่ไหนมารับกูที"
หลังจากโทรให้เพื่อนมารับ กีต้าร์ก็กัดฟันพยายามลุกขึ้นยืน เดินย่องลงจากเตียงไปหาเสื้อผ้ามาใส่ มองหาเสื้อผ้าของตัวเองก็นึกได้ว่าเมื่อคืนมันเปียกและก็คงยังกองอยู่ในห้องน้ำ
'ถ้างั้นก็ขอยืมเสื้อผ้าเขาก่อนแล้วกันถ้ามีโอกาสจะแวะเอามาคืน'
เพิ่งจะรู้ว่าตัวเองตัวเล็กกว่าที่คิดก็เมื่อได้ใส่เสื้อผ้าของคุณพัลลภนี่แหละ เพราะแค่เสื้อยืดธรรมดาๆมันยังยาวลงไปจนปิดขาอ่อน
กูไม่ได้ตัวเล็ก!แต่เขาตัวโตเกินไปต่างหากล่ะอืม ไช่ๆ
กีต้าร์พยายามทำทุกอย่างให้รวดเร็ว ทั้งที่ร่างกายสาหัสสากรรจ์ มัวช้าอยู่ไม่ได้แล้ว ต้องรีบไปก่อนที่เ้าของบ้านจะกลับมา
"ไอ้เสือมึงอยู่ไหนแล้ว"
{กูไกล้จะถึงแล้วมึง}
"ไอ้ห่า! ขับรถให้มันเร็วๆหน่อยสิวะ เดี๋ยวพ่อมึงก็กลับมาก่อนพอดี"
{ใครวะ?}
"เออช่างมันเหอะ มึงรีบมาก็แล้วกัน"
บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าทำไมต้องหนี แต่ก็นึกไม่ออกเหมือนกันว่าถ้าเจอหน้าคุณพัลลภ ตัวเองจะทำหน้ายังไง มันกระด้างกระเดื่องพิลึก ไม่รู้ล่ะ เอาเป็ว่าหลบก่อนก็แล้วกัน
กีต้าร์ลงมายืนรอเพื่อนอยู่ข้างล่าง พยายามแอบสายตาผู้คน กลัวว่าเด็กในร้านอาบอบนวดจะออกมาเจอเข้า ยังดีที่ประตูทางขึ้นห้องของคุณพัลลภ ทำแยกออกมาจากร้าน ถ้าต้องเข้าออกประตูทางเดียวกัน มีหวังหลบไม่พ้น บอกตรงๆว่าตอนนี้ไม่พร้อมจะเจอหน้าใคร เสือสิ้นลายตอนนี้อยากจะเอาถุงคลุมหัวเดิน
ไม่นานเสือใต้ก็ขับมอเตอร์ไซค์คู่ใจมาถึงร้านอาบอบนวด แต่ก็มองหาเพื่อนไม่เจอเลยต้องโทรหากัน กีต้าร์หลบอยู่หลังพุ่มไม้ จนกระทั่งเสือใต้โทรหา ถึงได้พาร่างโทรมๆเดินโผเผออกมาหาเพื่อน
"เชี่ย! ไอ้ต้า มึงเป็ไรวะ ทำไมเดินแปลกๆ ไอ้ห่านี่มึงถูกซ้อมมาเหรอ ใครวะ ใครทำมึง!"
"มึงอย่าเพิ่งมาซักอะไรกูตอนนี้รีบไปก่อนเถอะ ไอ้เหี้ยเอ้ย!ทำไมมึงต้องเอารถมอเตอร์ไซค์มาด้วยวะ" แล้วสภาพกูจะเป็ยังไง
"เอ้า กูจะไปรู้มึงเหรอ เห็นมึงบอกให้รีบกูก็เลยเอามอเตอร์ไซค์มา ถ้าขับรถใหญ่มาบ่านนี้ติดอยู่สี่แยกไฟแดงนู่นแหละ เอาไง? ให้กูเรียกแท็กซี่ให้ไหม"
"ไม่อ่ะ รีบไปกันเถอะ มึงขับดีๆแล้วกัน"
เสือใต้มีความสงสัย แต่ก็ไม่ได้คิดจะซักไซ้กันตอนนี้ เอาไว้กลับถึงบ้านค่อยว่ากันก็ไม่สาย แต่ทันทีที่กีต้าร์ขึ้นไปนั่งคร่อมซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ สายตาของเสือไต้ก็เหลือบไปเห็นป้ายร้านอาบอบนวดพอดี
"ไอ้ต้า"
"อะไรของมึงอีกเนี้ย รีบไปสิวะ จะอยู่รอหาพ่อมึงหรือไง"
แต่แทนที่เสือใต้จะรีบสตาร์ทรถ เขากลับหันหน้ามาตั้งคำถาม สีหน้าจริงจัง
"มึงมาทำอะไรที่นี่!"
"ไอ้เสือมันใช่เวลาไหม กูบอกว่ากลับไปคุยกันที่บ้านไง ตอนนี้มึงรีบพากูออกไปจากตรงนี้เถอะ"
อีกคนก็เร่งด้วยท่าทีกระสับกระส่าย แต่เสือใต้ก็ยังไม่สิ้นความสงสัย เขารู้จักเ้าของร้านดี รู้กระทั่งว่าพัลลภเป็มาเฟีย แล้วไอ้ห่าต้า มันไปทำอะไรให้เขาถึงได้ดูลุกลี้ลุกลน จากสภาพมันตอนนี้ เสือใต้คิดได้อย่างเดียว....
"ไอ้ต้ามึงไปขโมยของในร้านเขาใช่ไหม? ไอ้สัส! มึงรู้หรือเปล่าว่าเฮียลภเขาเป็ใคร ถ้ามึงหยิบอะไรของเขามาก็เอาไปคืนเขาซะ ไม่งั้นเขาตามฆ่ามึงแน่"
ป้าบ!! กีต้าร์ตบตัวเสือแรงๆทีนึง โทษฐานที่มันกล่าวว่าเขาเป็ขโมย
"ไอ้เวร! มึงคิดว่ากูเป็ขโมยหรอ ไอ้ห่า กูไม่รู้หรอกว่าเขาเป็ใครยิ่งใหญ่มาจากไหน และกูก็ไม่ได้หยิบอะไรของเขาออกมาทั้งนั้น นอกจากน้ำเชื้อของมันที่ปล่อยไว้เต็มตัวกูเนี้ย ที่นี้มึงจะไปได้หรือยัง"
"ห๊ะ! มึงอย่าบอกนะว่าที่สภาพมึงเป็แบบนี้เพราะมึง..."
"เออ! มึงจะรอให้มันกลับมาเอากูอีกรอบรึไงล่ะ ไอ้ควาย! เร็วสิวะ"
"ไปแล้วๆ"
เสือใต้สตาร์ทรถทันที ถึงจะจับต้นชนปลายไม่ถูก แต่เอาไว้ไปคุยกันต่อที่ห้องก็แล้วกัน ไอ้ห่าเอ้ย.. มึงไปทำอีท่าไหนถึงได้ไปขโมยน้ำเชื้อจากมาเฟียได้ หวังว่าัตัวพ่อมันคงไม่ตามมาทวงลูกคืนหรอกนะไอ้กีตาร์เอ้ย.
76
