สองเดือนหลังจากหลี่ซิงออกเรือนไป หลินซูก็เริ่มมีอาการแพ้ท้อง อาการคลื่นไส้ในยามเช้า ความเหนื่อยล้าที่ผิดปกติ และการเปลี่ยนแปลงของร่างกายทำให้นางรู้ดีว่าเกิดอะไรขึ้น แต่นางก็ยังแสร้งทำเป็นไม่รู้ เพื่อรอให้หลี่หมิงสังเกตเห็นเอง
"ท่านพี่คะ ข้ารู้สึกไม่สบายมาหลายวันแล้ว" หลินซูกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนแอ ขณะที่กำลังนั่งรับประทานอาหารเช้า "ข้าคลื่นไส้และเหนื่อยง่ายผิดปกติ"
หลี่หมิงที่กำลังจิบชาหยุดมือลง มองภรรยาด้วยความกังวล "เจ้าป่วยหรือ ซู'เอ๋อ? ใบหน้าเจ้าซีดกว่าปกติ"
"ข้าไม่แน่ใจเจ้าค่ะ" หลินซูลูบท้องเบาๆ "แต่ข้ารู้สึกว่าร่างกายมีการเปลี่ยนแปลง"
หลี่หมิงลุกขึ้นเดินมาหาภรรยา จับมือนางไว้ "เราไปหาหมอหลวงกันเถอะ ข้าไม่อยากให้เจ้าเจ็บป่วย"
เหมยฮวาที่นั่งอยู่ข้างๆ ยิ้มในใจ แต่ใบหน้าแสดงความกังวล "ใช่แล้วลูก ไปให้หมอตรวจดูสิ อาการที่เจ้าบอกนี่..."
หลี่หมิงรีบส่งคนไปเรียกหมอหลวงมาทันที หมอหลวงผู้มีประสบการณ์มากมายเข้ามาตรวจร่างกายหลินซูอย่างละเอียด จับชีพจร ดูลิ้น และถามอาการต่างๆ
"ขอแสดงความยินดีด้วยครับ ท่านอ๋อง" หมอหลวงหันมาพูดกับหลี่หมิงด้วยรอยยิ้ม "นางหลินซูตั้งครรภ์แล้วครับ ประมาณสองเดือนแล้ว"
หลี่หมิงตาเบิกกว้าง ใบหน้าเปล่งปลั่งด้วยความดีใจจนตัวลอย "จริงหรือ! ข้ากำลังจะเป็นบิดาแล้วหรือ!"
"ใช่ครับท่าน" หมอหลวงยืนยัน "ชีพจรของนางแสดงให้เห็นอย่างชัดเจน และอาการต่างๆ ก็สอดคล้องกัน"
หลี่หมิงกอดหลินซูแน่น น้ำตาแห่งความสุขไหลออกมา "ซู'เอ๋อ! เราจะมีลูกแล้ว! นี่คือสิ่งที่ข้าฝันมานานแล้ว!"
หลินซูแสร้งทำเป็นตกใจและดีใจ "จริงหรือเจ้าคะ ท่านหมอ? ข้า...ข้าจะเป็นแม่แล้วหรือ?"
"ใช่แล้วครับนาง" หมอหลวงยิ้ม "ขอให้ดูแลสุขภาพให้ดี หลีกเลี่ยงการเดินทางไกลและงานหนัก"
หลังจากหมอหลวงจากไป หลี่หมิงยังคงอยู่ในอารมณ์ปีติยินดี เขาประกาศจัดงานเลี้ยงฉลองอย่างยิ่งใหญ่เจ็ดวันเจ็ดคืน เพื่อประกาศข่าวดีนี้ให้ทุกคนได้รับรู้ทั่วทั้งเมือง
"ข้ากำลังจะมีทายาทแล้ว!" หลี่หมิงประกาศก้องด้วยความภาคภูมิใจต่อหน้าข้าราชการและเพื่อนฝูง "นี่คือบุญคุณของฟ้าดินที่ประทานมาให้แก่ตระกูลหลี่ของเรา!"
ในขณะที่หลี่หมิงกำลังละเมอเพ้อฝันถึงทายาทที่เขาคิดว่าเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของตนเอง หลินซูกลับนั่งอยู่ในห้องส่วนตัวกับเหมยฮวา ทั้งสองแอบสบตากันด้วยรอยยิ้มเย้ยหยัน รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความลับและความจริงที่หลี่หมิงไม่มีวันล่วงรู้
"ท่านแม่คะ ข้าคิดว่าตอนนี้เป็นเวลาที่เหมาะสมแล้วที่จะเล่าให้ท่านพี่ฟังว่า ข้าได้ไปขอบุตรกับอารามเทียนซานไว้" หลินซูกล่าวด้วยน้ำเสียงเบาๆ
เหมยฮวาพยักหน้า "ใช่แล้วลูก นั่นจะทำให้เขาเชื่อมั่นในอำนาจของอารามมากขึ้น และเราก็จะมีเหตุผลที่ดีในการขึ้นไปบนเขาบ่อยขึ้น"
หลินซูลูบท้องของตนเองเบาๆ นางรู้ดีว่าเลือดเนื้อในครรภ์นี้ไม่ได้มาจากหลี่หมิงผู้เป็นสามี แต่มาจาก "น้ำทิพย์" อันร้อนแรงของนักพรตเฒ่าจ้าวหลงบนยอดเขาเทียนซาน สัมผัสอันจืดชืดของหลี่หมิงไม่เคยทำให้ร่างกายนางตอบสนองได้ถึงเพียงนี้ มีเพียงจ้าวหลงเท่านั้นที่สามารถปลุกเร้าความปรารถนาอันลึกซึ้งในตัวนางให้ตื่นขึ้นมาได้
ในคืนนั้น หลังจากหลี่หมิงหลับไปแล้ว หลินซูจึงเล่าให้เขาฟังเรื่องที่นางแต่งขึ้น
"ท่านพี่คะ" หลินซูกระซิบเบาๆ "ที่จริงแล้ว ข้ามีเรื่องจะเล่าให้ท่านฟัง"
หลี่หมิงหันมามองภรรยาด้วยความสนใจ "เรื่องอะไรหรือ ซู'เอ๋อ?"
"เมื่อสองสามเดือนก่อน ข้าได้ไปขอบุตรกับอารามเทียนซานไว้" หลินซูกล่าวด้วยน้ำเสียงศรัทธา "ข้าไปกราบไหว้เทพเซียน และขอให้ประทานบุตรให้กับเรา"
หลี่หมิงตาเบิกกว้าง "จริงหรือ! แล้วเจ้าไปกับใคร?"
"ข้าไปกับท่านแม่คะ" หลินซูตอบ "ท่านแม่บอกว่าอารามเทียนซานมีความศักดิ์สิทธิ์มาก และท่านนักพรตจ้าวหลงก็เป็นผู้มีวิชาสูง เขาช่วยทำพิธีขอบุตรให้กับข้า"
หลี่หมิงจับมือภรรยาไว้แน่น "ข้าไม่เคยคิดเลยว่าเจ้าจะทำเพื่อเราถึงเพียงนี้ ซู'เอ๋อ เจ้าช่างเป็นภรรยาที่ดีจริงๆ"
"ข้าทำทุกอย่างเพื่อท่านและครอบครัวเราคะ" หลินซูยิ้มอย่างอ่อนหวาน "และดูสิคะ คำขอของข้าได้รับการตอบสนองแล้ว เราจะมีลูกแล้ว"
หลี่หมิงกอดภรรยาแน่น "นี่เป็นปาฏิหาริย์จริงๆ อารามเทียนซานช่างศักดิ์สิทธิ์ยิ่งนัก ข้าจะต้องไปกราบขอบคุณเทพเซียนและท่านนักพรต"
"ท่านพี่คะ ข้าคิดว่าข้าควรจะขึ้นไปบนเทียนซานบ่อยขึ้น" หลินซูกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน "เพื่อขอพรจากเทพเซียนให้ลูกของเราแข็งแรง และเพื่อรับพลังบุญมาบำรุงครรภ์"
หลี่หมิงผู้ซื่อตรงและกตัญญูไม่สงสัยเลยแม้แต่น้อย "แน่นอน ซู'เอ๋อ ข้าจะจัดเตรียมรถม้าและขบวนเดินทางให้เจ้าและแม่ทุกครั้งที่เจ้าต้องการขึ้นเขา สิ่งที่เจ้าทำเพื่อลูกของเราช่างน่าชื่นชมยิ่งนัก"
โดยหารู้ไม่ว่าเขากำลังส่งภรรยาและแม่ยายไปใช้ชีวิตสำมะเลเทเมาในวิมานกามที่เขาไม่มีวันเข้าถึง
วันต่อมา หลี่หมิงประกาศข่าวดีให้ทั้งคฤหาสน์ได้ทราบ ข้าราชการและคนใช้ต่างดีใจและแสดงความยินดี เขาสั่งให้จัดเตรียมงานเลี้ยงใหญ่ เชิญแขกผู้ดีทั่วเมืองมาร่วมฉลอง
"วันนี้เป็นวันที่มีความสุขที่สุดในชีวิตข้า" หลี่หมิงประกาศต่อหน้าแขกผู้ดี "ภรรยาของข้าตั้งครรภ์แล้ว และนี่เป็นผลจากการที่นางได้ไปขอพรจากอารามเทียนซานอันศักดิ์สิทธิ์"
แขกผู้ดีต่างพากันชื่นชมและแสดงความยินดี หลายคนถามเกี่ยวกับอารามเทียนซาน หลี่หมิงจึงเล่าให้ฟังด้วยความภาคภูมิใจ
"อารรามเทียนซานนั้นมีความศักดิ์สิทธิ์มาก ท่านนักพรตจ้าวหลงเป็นผู้มีวิชาสูงส่ง สามารถช่วยให้คนที่มาขอพรได้รับสิ่งที่ปรารถนา ภรรยาของข้าได้ไปขอบุตรไว้ และดูสิ ตอนนี้เราก็ได้รับพรแล้ว"
การเดินทางขึ้นเขาเทียนซานกลายเป็นกิจวัตรประจำของหลินซูและเหมยฮวา หลี่หมิงยินดีจัดเตรียมรถม้าและขบวนเดินทางให้ทุกครั้ง โดยคิดว่าภรรยากำลังไปทำบุญเพื่อลูกในท้อง
"ท่านพี่คะ วันนี้ข้าจะขึ้นไปขอพรอีกครั้ง เพื่อให้ลูกในท้องแข็งแรง" หลินซูกล่าวในเช้าวันหนึ่ง
"ไปเถอะ ซู'เอ๋อ ข้าจะจัดเตรียมทุกอย่างให้" หลี่หมิงตอบด้วยความเอาใจใส่ "และอย่าลืมขอบคุณท่านนักพรตด้วย"
บนยอดเขาเทียนซาน หลินซูและเหมยฮวาใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่กับจ้าวหลงและหยางเฟิง ปล่อยตัวปล่อยใจไปกับรสรักที่เร่าร้อน โดยไม่มีสามีคอยกวนใจ
"ฮูหยินน้อย ท่องท้องของเจ้าเริ่มโตแล้วสินะ" จ้าวหลงลูบท้องของหลินซูเบาๆ ขณะที่ทั้งสองนอนอยู่บนเตียงใหญ่ในห้องส่วนตัว
"ใช่เจ้าค่ะ ท่านนักพรต" หลินซูยิ้มหวาน "นี่คือผลงานของท่าน ลูกในท้องนี้มีเลือดของท่าน"
จ้าวหลงยิ้มพึงพอใจ "ข้าอยากเห็นหน้าหลี่หมิงตอนที่รู้ความจริง แต่เขาคงไม่มีวันรู้หรอก"
"ท่านไม่ต้องกังวลเจ้าค่ะ" หลินซูกอดแขนของจ้าวหลง "เขาเชื่อมั่นในอำนาจของอารามมาก และข้าจะทำให้เขาเชื่อมากขึ้นเรื่อยๆ"
หนึ่งเดือนหลังจากที่หลินซูตั้งครรภ์ ชิงชิงก็เริ่มมีอาการแพ้ท้องเช่นกัน อาการคลื่นไส้ในยามเช้าและความเหนื่อยล้าทำให้นางรู้ว่าตนเองก็ตั้งครรภ์แล้ว
"นางหลิน...ข้าคิดว่าข้าอาจจะตั้งครรภ์แล้วเจ้าค่ะ" ชิงชิงกระซิบกับหลินซูในยามที่หลี่หมิงไม่อยู่
หลินซูยิ้มพึงพอใจ "จริงหรือ ชิงชิง? นั่นเป็นข่าวดีมาก เราไปให้หมอตรวจกันเถอะ"
เมื่อหมอหลวงยืนยันว่าชิงชิงตั้งครรภ์แล้ว หลี่หมิงดีใจจนเกือบจะเต้นรำ
"ชิงชิง! เจ้าก็ตั้งครรภ์แล้วด้วย!" หลี่หมิงอุ้มชิงชิงหมุนรอบ "นี่เป็นปาฏิหาริย์! อารามเทียนซานช่างศักดิ์สิทธิ์ยิ่งนัก!"
ชิงชิงแสร้งทำเป็นตกใจและดีใจ "จริงหรือคะท่าน? ข้า...ข้าจะมีลูกแล้วหรือ?"
"ใช่แล้ว!" หลี่หมิงประกาศ "และเนื่องจากเจ้าจะให้กำเนิดทายาทของตระกูลหลี่ ข้าจะยกเจ้าขึ้นเป็นอนุภรรยา!"
หลินซูที่ยืนอยู่ข้างๆ ไม่แสดงความไม่พอใจแต่อย่างใด นางยิ้มและแสดงความยินดีกับชิงชิง
"ยินดีด้วยนะชิงชิง" หลินซูกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงใจ "เราจะได้เลี้ยงลูกด้วยกัน"
ชิงชิงกราบขอบคุณ "ขอบคุณมากเจ้าค่ะ นางหลิน ข้าจะไม่ลืมความดีของท่าน"
ในใจ หลินซูคิดว่าไม่ว่าลูกในท้องของนางและชิงชิงจะเป็นของหลี่หมิง จ้าวหลง หรือหยางเฟิงก็ไม่สำคัญ สิ่งสำคัญคือพวกนางได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข และมีเหตุผลที่ดีในการขึ้นไปบนเขาบ่อยขึ้น
คืนนั้น หลังจากหลี่หมิงหลับไป หลินซูและชิงชิงจึงคุยกันเบาๆ
"ชิงชิง เจ้าคิดว่าลูกในท้องเป็นของใครเจ้าคะ?" หลินซูถาม
ชิงชิงลูบท้องเบาๆ "ข้าไม่แน่ใจเจ้าค่ะ อาจจะเป็นของท่านนักพรต หรือท่านหยางเฟิง หรือแม้แต่ท่านหลี่หมิงก็เป็นไปได้"
"ไม่ว่าจะเป็นของใคร เราก็ต้องทำให้ท่านหลี่หมิงเชื่อว่าเป็นของเขา" หลินซูกล่าว "และเราจะใช้เรื่องนี้เป็นเหตุผลในการขึ้นไปบนเขาบ่อยขึ้น"
ชิงชิงพยักหน้า "ข้าเข้าใจแล้วเจ้าค่ะ ข้าจะทำตามที่นางหลินแนะนำ"
วันต่อมา หลี่หมิงประกาศข่าวดีเรื่องชิงชิงตั้งครรภ์ให้ทั้งคฤหาสน์ฟัง และจัดงานเลี้ยงฉลองอีกครั้ง
"ตอนนี้ข้าจะมีทายาทสองคนแล้ว!" หลี่หมิงประกาศด้วยความภาคภูมิใจ "นี่เป็นพรจากอารามเทียนซานอันศักดิ์สิทธิ์"
แขกผู้ดีต่างพากันชื่นชมและถามเกี่ยวกับอารามเทียนซาน หลี่หมิงเล่าให้ฟังด้วยความศรัทธาอย่างลึกซึ้ง
"ข้าจะต้องไปกราบขอบคุณท่านนักพรตเป็นการส่วนตัว" หลี่หมิงกล่าว "และข้าจะบริจาคเงินจำนวนมากให้กับอาราม"
หลินซูและเหมยฮวายิ้มในใจ แผนการของพวกนางกำลังดำเนินไปได้อย่างราบรื่น
สัปดาห์ต่อมา หลี่หมิงตัดสินใจขึ้นไปยังอารามเทียนซานด้วยตนเอง เพื่อกราบขอบคุณและบริจาคเงิน
"ซู'เอ๋อ ข้าจะขึ้นไปกราบขอบคุณท่านนักพรตด้วยตนเอง" หลี่หมิงบอกภรรยา "เจ้าและชิงชิงอยู่บ้านพักผ่อนเถอะ"
หลินซูแสร้งทำเป็นกังวล "ท่านพี่คะ การเดินทางขึ้นเขาลำบาก ท่านแน่ใจหรือว่าจะไปคนเดียว?"
"ไม่เป็นไร" หลี่หมิงตอบ "ข้าต้องไปแสดงความกตัญญูด้วยตนเอง"
เมื่อหลี่หมิงขึ้นไปถึงอาราม จ้าวหลงต้อนรับเขาด้วยความสุภาพ
"ยินดีต้อนรับ ท่านหลี่หมิง" จ้าวหลงกล่าวด้วยน้ำเสียงสงบ "ข้าได้ยินข่าวดีแล้ว"
หลี่หมิงกราบลงอย่างเคารพ "ท่านนักพรต ข้ามาขอบคุณท่านสำหรับพรที่ประทานให้ ภรรยาและอนุภรรยาของข้าตั้งครรภ์แล้วทั้งคู่"
"นั่นเป็นผลจากความศรัทธาของเจ้า" จ้าวหลงยิ้ม "และความบริสุทธิ์ใจของภรรยาทั้งสอง"
หลี่หมิงยื่นถุงเงินใหญ่ "นี่คือเงินบริจาคเล็กน้อย ข้าหวังว่าจะช่วยในการบำรุงรักษาอาราม"
จ้าวหลงรับถุงเงินด้วยความพึงพอใจ "ข้าขอบคุณความกตัญญูของเจ้า ท่านหลี่หมิง"
"ท่านนักพรต ข้ามีคำถามหนึ่ง" หลี่หมิงกล่าวด้วยความสงสัย "ภรรยาและอนุภรรยาของข้าขอขึ้นมาที่นี่บ่อยมาก พวกนางบอกว่าเพื่อขอพรให้ลูกในท้องแข็งแรง"
"ใช่แล้ว" จ้าวหลงตอบอย่างสงบ "การมาขอพรอย่างสม่ำเสมอจะช่วยให้ลูกในท้องได้รับพลังบุญ และแม่ก็จะคลอดลูกอย่างปลอดภัย"
หลี่หมิงพยักหน้าด้วยความเข้าใจ "ข้าเข้าใจแล้ว ข้าจะสนับสนุนให้พวกนางมาบ่อยๆ"
หลังจากหลี่หมิงกลับไป จ้าวหลงก็เรียกหยางเฟิงมาคุย
"แผนการของเราดำเนินไปได้ดีมาก" จ้าวหลงกล่าว "หลี่หมิงเชื่อมั่นในเราอย่างสิ้นเชิง"
หยางเฟิงยิ้ม "ใช่แล้วอาจารย์ และตอนนี้เรามีสาวสวยสองคนที่ตั้งครรภ์แล้ว ไม่ว่าลูกจะเป็นของใครก็ตาม พวกเขาจะเติบโตขึ้นมาโดยคิดว่าหลี่หมิงเป็นพ่อ"
"และเราจะได้เพลิดเพลินกับแม่ของพวกเขาต่อไป" จ้าวหลงหัวเราะ "โดยที่หลี่หมิงยังคิดว่าเขาเป็นคนโชคดี"
ในขณะเดียวกัน ที่คฤหาสน์หลี่ หลินซูและชิงชิงกำลังวางแผนการเดินทางครั้งต่อไป
"พรุ่งนี้เราขึ้นไปบนเขากันอีกไหม?" ชิงชิงถาม
"แน่นอน" หลินซูตอบ "เราต้องไป 'ขอพร' อย่างสม่ำเสมอ และข้าก็คิดถึงท่านนักพรตแล้ว"
ชิงชิงยิ้ม "ข้าก็เช่นกัน ท่านหยางเฟิงทำให้ข้ารู้สึกดีมาก"
"เราโชคดีจริงๆ ที่ได้พบกับพวกท่าน" หลินซูกล่าว "ชีวิตของเราเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นมาก"
เหมยฮวาที่นั่งฟังอยู่ข้างๆ พยักหน้าเห็นด้วย "ใช่แล้วลูกๆ เราได้ความสุขที่แท้จริงแล้ว และยังมีเหตุผลที่ดีในการไปหาความสุขนั้นอีกด้วย"
วันต่อมา หลี่หมิงส่งภรรยาและอนุภรรยาขึ้นไปบนเขาด้วยความเอาใจใส่
"ไปขอพรให้ลูกๆ แข็งแรงนะ" หลี่หมิงกล่าวขณะที่ช่วยหลินซูขึ้นรถม้า "และขอบคุณท่านนักพรตแทนข้าด้วย"
"ข้าจะทำตามที่ท่านพี่สั่งเจ้าค่ะ" หลินซูตอบด้วยรอยยิ้มหวาน
เมื่อรถม้าออกเดินทาง หลี่หมิงยืนโบกมือส่ง ในใจคิดว่าตนเองโชคดีที่มีภรรยาและอนุภรรยาที่ใส่ใจลูกในท้องเพียงนี้
แต่ความจริงแล้ว เขากำลังส่งพวกนางไปสู่อ้อมกอดของชายอื่น ไปสู่ความสุขสมที่เขาไม่มีวันได้สัมผัส และไปสู่ความลับที่จะถูกเก็บไว้ตลอดไป
บนยอดเขาเทียนซาน จ้าวหลงและหยางเฟิงรอคอยการมาถึงของสาวสวยทั้งสามด้วยความใจจดใจจ่อ
"วันนี้เราจะได้เพลิดเพลินกับแม่ลูกอ่อนสองคนแล้ว" จ้าวหลงกล่าวด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์
"ใช่แล้วอาจารย์" หยางเฟิงตอบ "และพวกนางก็ยิ่งสวยขึ้นเมื่อตั้งครรภ์ด้วย"
ครรภ์ปริศนาและการฉลองลวงนี้เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของแผนการอันซับซ้อนที่สามสาวและสองชายได้วางไว้ เพื่อความสุขสมของพวกเขาเอง ในขณะที่หลี่หมิงยังคงอยู่ในความมืดมิด ไม่รู้เลยว่าเขากำลังถูกหลอกลวงอย่างสิ้นเชิง