บทที่23 รบกวนการเที่ยวฉันพวกแกต้องชดใช้
เฉินหนานยิ้มออกมาอย่างชั่วร้ายเขาหยิบเงินขึ้นมาจากนั้นเอามันใส่ไปในแก้วน้ำที่ตอนนี้มันว่างเปล่าพวกนักเลงต่างมองด้วยความขบขันที่เฉินหนานทำอะไรโง่ๆแบบนั้น
“ฮ่าๆไอ้หนูนี่แกกลัวจนเพี้ยนไปแล้งงั้นหรือ”เฉินหนานแสยะยิ้ม
“ฉันพูดอีกครั้งว่าพวกแกจะออกไปหรือจะถูกหักขาที่นี่”
“ฮ่าๆพวกแกดูมันพูดฉันกลัวจนขี้หดเลยว่ะ”เฉินหนานส่ายหน้า
“ยื่นดอกไม้ให้ไม่เอาแต่เ้าอยากเอาขี้ไปกินก็ตามใจ”เฉินหนานหยิบแก้วขึ้นมาแล้วตบไปที่หน้าของหัวหน้าพวกมันเปรี้ยง!!!มันล้มลงไปร้องครวญครางจากนั้นก็เฉินก็พุ่งไปหักขาพวกมันทีละคน
“ย๊าก”เสียงร้องดังไปทั่วร้านทุกคนต่างมาดูเื่สนุก เฉินหนานก้มลงมองไปที่หน้าหัวหน้าพวกมันที่เือาบหน้า
“นายชื่ออะไร”
“แกตายแน่กล้าท้าทายตระกูลฮัว”เฉินหนานขมวดคิ้วแล้วตบไปที่หน้าของมันอีกหลายครั้งจนฟันหลุดออกมาหลายซี่เพี้ยะ เพี้ยะ เสียงดังไม่หยุดจนทำให้พนักงานขนลุก
“ฉันถามว่าแกชื่ออะไรแค่นี้ตอบไม่ได้หรือไงวะ”
“ฉันชื่อหยงหยวน”มันพูดทั้งๆเืเต็มปาก
“เอาล่ะที่นี้บอกมาได้หรือยังว่านายน้อยแกอยู่ที่ไหนหยงหยวน”
“แกจะทำอะไร”เพี้ยะ !!!
“โอ้ย”!!!
“ฉันถามว่าอะไรแกไม่รู้ภาษาจีนหรือไงตอบให้มันตรงๆดิ”คนที่มองดูไม่กล้าทำอะไรต้องรู้นะว่าตระกูลฮัวน่ะใหญ่มากในมาเก๊า แต่ว่าเด็กคนนี้กับไม่กลัวนั่นก็แน่นอนแล้วว่าเขาทรงพลังกว่ามากแล้วใครเล่าอยากเดือดร้อนการนิ่งไว้เป็การตัดสินใจที่ดีที่สุด
“เขา…เขาอยู่ห้องวีไอพี”เฉินหนานยิ้ม
“ดีพาฉันไป”เฉินหนานแตะไปที่ชายโครงอีกครั้ง อัก!!!มันร้องด้วยความเ็ป
ในห้องวีไอพีชายหนุ่มอายุราวๆยี่สิบเจ็ดปีนั่งกอดสาวๆและจับที่หน้าอกพวกเธออย่างสนุกสนานพวกเขากินดื่มกันราวกัยาา
“ฮัวเต๋อนายเจอผู้หญิงคนนั้นได้ยังไง”
“เหอะๆฉันเห็นเธอเดินมากับเด็กหน้าละอ่อนคนหนึ่งเธอเด็จมากฟานถง”
“ฉันชักอยากสนุกกับหล่อนบ้างเสียแล้วสิ”ชายหนุ่มอีกคนหนึ่งพูดเขาชื่อตู้ิ
“ได้หลังจากฉันเบื่อแล้วฉันจะให้พวกนายได้สนุกกัน”ทั้งสามคนเป็เพื่อนกันแล้วชอบแบ่งผู้หญิงให้กันอยู่บ่อยๆตระกูลฟานและตระกูลตู้ก็ใหญ่พอสมควรในมาเก๊าพวกเขามักออกมาสนุกกันบ่อยๆและที่คาซีโนนี้ก็ถือว่ามีครบทุกอย่างทั้งการพนันผู้หญิงหรือเหล้าชั้นดี
“แต่คนของนายไปนานแล้วนะทำไมไม่มาเสียทีฉันอยากเห็นหน้าเธอแล้ว”ฟานถงพูดขึ้น ปัง!!เสียงประตูเปิดออกทุกคนหันไปมอง เห็นเฉินหนานและรินเดินเข้ามาเสียงหัวเราะก็ดังขึ้น ทว่าหยงหยวนกับไม่มาด้วย
“นั่นไงเธอมาแล้ว”สายตาทุกคนมองไปด้วยความตกตะลึงกับความสวยของรินพวกมันเต็มไปด้วยความหื่นกาม เฉินหนานบอกพนักงานให้ปิดเพลงแล้วไล่ผู้หญิงออกไปพนักงานเห็นสภาพของหยงหยวนแล้วใครจะกล้าไม่ฟังเขาก่อนถึงห้องเฉินหนานอัดเขาปางตาย จากนั้นเฉินหนานก็ไปนั่งข้างๆฮัวเต๋อแล้วถามว่า
“พวกนายสนุกกันขนาดนี้ทำไมไม่ชวนฉันด้วยล่ะ”ฮัวเต๋อไม่พอใจกับกริยาของเฉินหนานที่ไม่เคารพเขา เขาเป็ถึงลูกชายตระกูลฮัวเลยนะไม่เคยมีใครทำกับเขาแบบนี้มาก่อนมันเหมือนโดนหยามศักดิ์ศรีตระกูล
“ไอ้เด็กน้อยอยากตายหรือ”เฉินหนานขมวดคิ้ว
“นี่นายไม่ให้เกียรติฉันเลยนี่นานายชื่ออะไรใช้ตระกูลฮัวห่าลากนั่นไหม”
“แก”เฉินหนานสั่งอาหารกับพนักงานอีกสองสามอย่างแล้วลงบัญชีของหัวเต๋อ
“รินมีคนเลี้ยงข้าวเรามานั่งรอกันเถอะ”รินหัวเราะเธอกังวลเล็กน้อยแต่เมื่ออยู่กับเฉินหนานเธอก็ไม่ต้องกังกลอะไร
“ไอ้น้องแกอยากตายหรือนายไม่รู้จักนายน้อยตระกูลฮัวหรือไง”ตู้ิพูดข่ม เฉินหนานหัวเราะลั่น
“ถ้านายไม่อยากตายก็อยู่เงียบๆไป”ตูหมิวโกรธจัดพุ่งเขาไปพร้องกำหมัดแน่น เพี้ยะ!!! ฟ้นของตู้ิร่วงสองซี่เืเต็มปากหายเมาทันทีคนธรรมดาจะทนแรงของผู้บ่มเพาะได้ยังไงหาดเฉินหนานเอาจริงคงตายไปแล้ว
“แก”ฮัวเต๋อใมากนี่มันกล้าทำร้ายเพื่อนเขาต่อหน้าเขางั้นหรือ
“ไอ้หนูวันนี้แกไม่รอดแต่ทำร้ายคนตระกูลตู้”เพี้ยะ!!!สภาพเดียวกันฟานถงล้มลงไปกองกับพื้น
“เอาล่ะนายน้อยฮัวคือนานสินะ”เฉินหนานหันไปมองคนข้างๆเขา ฮัวเต๋อรู้สึกว่านี่มันไม่ถูกมันไม่ควรเป็แบบนี้
“ใช่ฉันเองนาย้าอะไร”
“ฉัน้าอะไรนายไม่ใช่หรืออยากสนุกกับเพื่อนฉัน”มันมองไปทางรินก็เข้าใจขึ้นมา
“ใช่แล้วนายมีปัญหางั้นหรือ”เฉินหนานหัวเราะ
“นายรู้ไหมว่าการที่นายไม่สืบเื้ัคนอื่นก่อนมันจะทำให้ตระกูลนายหายไปในพริบตาในเมื่อนายกล้าคิดร้ายกับเพื่อนของฉันและนี่เป็ครั้งแรกที่ฉันพาใครสักคนเที่ยวฉันเสียหน้ามากที่แก่ไม่เห็นแก่หน้าฉันและมารบกวนเวลาเที่ยวของฉันกับเพื่อนมันต้องชดใช้ใช่หรือไม่”ฮัวเต๋อเริ่มกลัวขึ้นมาเล็กน้อย
“อย่าได้ใจไปแกก็แค่ัต่างถิ่นเท่านั้นอย่ามาหารสู้งูเ้า”เพี้ยะ!!!ฮัวเต๋อฟันร่วงหลายซี่เพียงตบครั้งเดียวเฉินหนานแสยะยิ้ม
“เมื่อวันก่อนฉันเพิ่งฆ่างูเ้าถิ่นมาว่ะแถมใหญ่มากด้วยแค่งูตัวเล็กอย่างตระกูลฮัวฉันจะลบมันออกภายในคืนนี้”ฮัวเต๋อขนลุกเขาเริ่มรู้แล้วว่าได้เตะแผ่นเหล็กเข้าให้แล้ว
“แก้าอะไรบอกมาได้เลย”เฉินหนานหัวเราะลั่น
“ฉัน้าอะไรงั้นหรือแก่ต่างหากจะชดใช้อะไรให้ฉันต่างหากฉันเสียเวลาที่ต้องมาตบพวกแกแถมยังเจ็บมืออีก”จากนั้นอาหารและเหล้าก็ถูกนำมาส่ง เฉินหนานรินเหล้าให้มันกินพอมันกิน เพี้ยะ!!!เฉินหนานตบจนเหล้ากระจาย
“เฮ้ยกินดีๆหน่อยดิวะ”พนักงานที่ยืนคอยบริการอยู่ขนลุกทันทีสิ่งที่เฉินหนานพูดมันเรียกว่าการเอาแต่ใจเขาเอาแต่ใจเกินไปแล้วเขาไม่ใช่หรือที่เป็คนบังคับให้กินแล้วก็ตบหน้า
อีกด้านหนึ่งเหลียนเฟ่ยที่โทรไปหาคนๆหนึ่งด้วยความโกรธถึงขีดสุดเขาคุยกับปลายสายอยากนุ่มนวลว่า
“ฉันให้เวลาสามนาทีดูว่าคนในรูปที่ฉันส่งไปเขาอยู่ที่ไหนแล้วไม่ว่าเขาทำอะไรห้ามขัดใจเขาแล้วดูว่าใครกล้ามีเื่กับเขาฉันจะทำให้มันหายไปจากมาเก๊า”
“ครับนายหญิง”ไม่ถึงหนึ่งนาที
“ดูเหมือนว่าคนมีเื่จะเป็ตระกูลฮัวครับนายหญิงเขาอยู่ในคาสิโนเราสาขาที่สอง”
“พวกมันคงไม่อยากอยู่ในมาเก๊าแล้วใช่ไหมถึงมายุ่งกับน้องชายฉัน”ปลายสายคือพ่อบ้านตระกูลเหลียนสาขามาเก๊าและคนที่นายหญิงนับว่าเพื่อนมีน้อยถึงน้อยมากที่เขารู้แค่ิกวงและเตียวกังส่วนคนที่เรียกว่าน้องชายลืมไปได้เลยเขาสาบานได้ว่านี่เป็ครั้งแรกที่ได้ยิน
“คอยดูว่าเขาจะเอายังไงแล้วสนับสนุนเขาถึงที่สุด”
“ครับนายหญิง”หลังจากวางสายิกวงเห็นเหลียนเฟ่ยกำลังโกรธจึงถาม
“เธอเป็ไรหรือเปล่า”เธอหันมายิ้ม
“อ่อแค่แมลงสาบกวนใจน้องชายฉันนิดหน่อย”
“ไหนว่าเธอมีแต่พี่ชายและหลายสาวไม่ใช่หรือน้องชายมาได้ไง”เตียวกังแซว
“ฮ่าๆฉันเพิ่งมีพร้อมพวกนายนั่นแหละ”
“งั้นหมายถึงเฉินหนานสินะ”เธอยิ้ม
กลับมาที่คาสิไม่นานก็มีคนมากระซิบบอกพนักงานที่อยู่ในห้องของเฉินหนานเข่าของเขาอ่อนทันทีเมื่อได้ยินว่าเฉินหนานเป็น้องชายของนายหญิง
“จบแล้วสกุลฮัว”มันคิดในใจ เฉินหนานจับฮัวเต๋อเอาหล้ากลอกปากแล้วตบ ทำซ้ำไปซ้ำมาจนมันมึนไปหมดฟันของมันแทบหมดปากแล้วตอนนี้
“เอาล่ะโทรไปหาพ่อแม่แกเดี๋ยวนี้ในเมื่อเลี้ยงลูกไม่ดีก็ต้องรับผิดชอบ”
“ได้ๆฉันจะรีบโทรเดี๋ยวนี้”มันรีบกดเบอร์ไที่ทีบ้านทันที
บ้านตระกูลฮั่วทุกคนกำลังนั่งคุยกันถึงเื่ธุรกิจฮัวตี๋กำลังคุยงานกับลูกสาวคนโตฮัวฟางอย่างจริงจังเกี่ยวกับการส่งออกของอาหารกระป๋องและสินค้าอื่นๆ
“พ่อคะอาเต๋อควรมาเรียนรู้งานได้แล้วเอาแต่สร้างปัญหาไม่จบไม่สิ้นสักวันต้องนำพาพวกเราไปสิสู้หายนะแน่ๆ
“ฮ่าๆลูกก็พูดเกินไปมันก็แค่สนุกไปวันๆเท่านั้นเดือนหน้าพ่อจะให้มันไปเรียนรู้งานกับลูกดีไหม”
“จริงหรือคะถ้าจริงก็ดีมากๆเขาจะได้เลิกทำตัวไร้สาระสักที”แม้เธอจะพูดแบบนั้นแต่เธอรักน้องชายมากเป็ห่วงอนาคตของเขา กริ๊ง…กริ๊ง เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น สีหน้าของฮัวตี๋ก็เปลี่ยนเป็โกรธทันที
“ใครมันกล้าทำลูกบอกมา”ฮัวฟางเองก็อยู่ไม่สุขเมื่อเห็นสีหน้าพ่อตัวเอง
“พ่อรีบมาก่อนพ่อจะไม่ไหวแล้ว”
“เกิดอะไรขึ้นไม่ใช้ว่าลูกไปเที่ยวหรอกรึ”ฮัวตี๋ถามด้วยความร้อนใจแล้วหันไปที่ฮัวฟาง
“อาฟางไปรวบรวมผลผู้เชี่ยวชาญของตระกูลมาให้หมด”เธอรู้ทันที่ว่าเื่นี้ไม่ใช้เล็กๆแล้ว
“พ่อเกิดเื่อะไรคะ”เขาหันมาแล้วรีบพูดออกไป
“ทำตามที่สั่งอย่าถามอะไรตอนนี้”เธอใมากไม่เคยเห็นพ่อเธอโกรธขนาดนี้มาก่อน
“พ่อผมขอโทษผมผิดไปแล้วมาช่วยผมที”
“ไม่ต้องห่วงพอกำลังไป”เขารีบแต่งตัวออกไปจากบ้านทันที
ที่ห้องวีไปพีเฉินหนานมองไปยังสองคนที่เอามือจับแก้มตัวเองเืเต็มปากพวกเขา เฉินหนานมองอย่างสงสาร
“เอาล่ะพวกแกทั้งสองคนก็มีส่วนร่วมในครั้งนี้สินะ”
“ไม่ๆฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลย”เพี้ยะๆๆเืทั้งสองคนกระจายออกมาพร้อมกับฟันอีกหลายซี่
“ฉันได้ยินพพวกแกพูดทั้งหมดยังไม่ทำใสซื่ออีก คืนนี้ฉันกับเพื่อนกะว่าจะมาเที่ยวให้สนุกแต่แล้วพวกแกก็ทำลายมันคิดว่าฉันควรทำไงดี”ทั้งสองมองหน้ากัน แล้วตู้ิก็คิดออก
“ขอฉันโทรศัพท์ได้ไหมฉันเข้าใจแล้วว่าต้องทำยังไง”
“อ่อแกรู้ว่าต้องทำยังไง”ทั้งสองพยักหน้าเฉินหนานไม่ใช้คนใจร้ายอะไรจึงให้พวกมันโทรศัพท์ รินมองพวกนี้ด้วยความสนุกสนานเธอมองเฉินหนานสูงขึ้นอีกเขาปกป้องศักดิ์ศรีเธอถึงกับยอมสู้สามตระกูลพร้อมกัน
“เขาโดดเด่นอะไรเช่นนี้”เธอคิดในใจ เมื่อทั้งสองโทรศัพท์เรียบร้อย
“พวกเรามีเงินรวมกันแค่ห้าร้อยล้านเท่านั้นนายพอใจหรือไม่”เฉินหนานยิ้มให้อย่างใจดี
“นายลืมขอโทษเธอหรือไม่”ทั้งสองรีบคุกเข่า
“คุณผู้หญิงพวกเราต้องขอโทษจริงๆพวกเราผิดไปแล้วอย่าลดตัวมาถือสาเราเลย”รินโบมืออย่างไม่ใส่ใจเฉินหนานส่งเลขบัญชีให้พวกมันไป
“นี่พวกนายเสนอเองนะฉันไม่ใช้พวกรีดไถเงินชาวบ้านหรอกนะ”เฉินหนานช่วยจัดเสื้อผ้าให้พวกมัน รินมองเฉินหนานด้วยความขบขัน เฉินหนานหันมามองรินแล้วพูดอย่างสบายใจ
“เรามีเงินเล่นคาสิโนแล้วรินจบเื่นี้เราไปเล่นกันสักร้อยล้านถือเป็ไถ่โทษกับเื่นี้”รินหัวเราะพร้อมพยักหน้า…