เมฆหมอกคละคลุ้งยอดเขาหยกิญญาสั่นะเื อาจารย์กุมชะตาศิษย์ หนึ่งัั
ไฟ้าลุกโหมชาติที่แล้วพันธนาไว้ ชาตินี้ต้องชดใช้หนี้รัก เ็ปสุขสมปนเป ใครเล่าจะทนได้นาน
อาจารย์ฉี๋หลิงกับศิษย์ต้องห้าม (The Forbidden Martial Arts)
“หนึ่งััคือจุดเริ่มต้นของคำสาปหนึ่งการคือจุดจบของชะตา”
ค่ำคืนนั้นดวงจันทร์สีเงินเงินลอยเด่นเหนือยอดเขาหลานอวิ๋น ลมหนาวพัดพาใบไม้ใบไผ่ร่วงหล่นเกลื่อนพื้นเรือนส่วนตัวของฉี๋หลิงภายในห้องนอนที่ตกแต่งด้วยผ้าม่านไหมสีครามเข้มและเทียนหอมกลิ่นจันทน์กลิ่นอายของคำสาปเริ่มแผ่ซ่านออกมาอย่างช้าๆ
เย่หยวนตื่นขึ้นกลางดึกด้วยร่างกายที่ยังร้อนผ่าวจากเหตุการณ์เมื่อครู่ริมฝีปากยังคงรู้สึกถึงรสััอุ่นๆ ของอาจารย์เขาพยายามลุกขึ้นแต่กลับพบว่าข้อมือทั้งสองข้างถูกผูกไว้กับหัวเตียงด้วยสายไหมสีเงินบางๆที่แผ่พลังเวทมนตร์อ่อนๆ
“ตื่นแล้วหรือ?” เสียงทุ้มต่ำของฉี๋หลิงดังขึ้นจากมุมมืดเขาเปลือยกายครึ่งบนเผยให้เห็นแผงอกล่ำสันที่เต็มไปด้วยรอยแผลเป็เก่าแก่จากการฝึกตนและาในชาติที่แล้วตรงหน้าอกมีรอยประทับหยกสีครามจางๆ สั่นไหวเบาๆ
เย่หยวนหน้าแดงก่ำพยายามดึงมือออก “อาจารย์... ปล่อยศิษย์เถอะขอรับ นี่... นี่มันไม่ถูกต้อง”
ฉี๋หลิงยิ้มมุมปากเดินเข้ามาใกล้ช้าๆ ดุจเสือดำที่กำลังล่าเหยื่อดวงตาคมกริบนั้นเต็มไปด้วยความหิวกระหายที่สะสมมานานหลายชาติ “ไม่ถูกต้อง? ชะตาฟ้าผูกไว้แล้วเ้ายังจะปฏิเสธอีกหรือ”
เขานั่งลงข้างเตียงมือใหญ่ลูบไล้แผ่นอกขาวเนียนของเย่หยวนผ่านชุดบางที่ยังหลวมๆปลายนิ้ววนรอบหัวนมเล็กๆ จนมันแข็งชูชันขึ้นอย่างรวดเร็ว เย่หยวนกัดริมฝีปากแน่นเสียงครางอายๆ หลุดออกมาโดยไม่ตั้งใจ
“อย่า... อ๊ะ...”เย่หยวนตัวสั่นเมื่อฉี๋หลิงก้มลงใช้ลิ้นร้อนผ่าวเลียวนรอบหัวนม แล้วดูดแรงๆจนเกิดเสียงดังฉ่ำ ฝ่ามืออีกข้างเลื่อนลงต่ำจับส่วนที่กำลังตื่นตัวเต็มที่ของศิษย์ขึ้นรูดช้าๆ แต่หนักแน่น
“เ้าดูสิ... ร่างกายของเ้ายอมรับข้าแล้ว” ฉี๋หลิงกระซิบเสียงแหบพร่าลมหายใจร้อนพัดที่ิั “ในชาติที่แล้วเ้าก็เคยครางชื่อข้าด้วยเสียงหวานขนาดนี้... จำได้หรือไม่?”
เย่หยวนสั่นศีรษะแต่ิญญาลึกๆ กลับมีภาพพร่ามัวผุดขึ้น –ภาพของเขาที่ถูกชายผู้สูงศักดิ์ในถ้ำใต้ดินความสุขสมที่เ็ปปนความรักลึกซึ้งจนน้ำตาไหล
ฉี๋หลิงถอดชุดที่เหลือของเย่หยวนออกหมดสิ้นร่างกายเปลือยเปล่าของศิษย์ถูกเปิดเผยภายใต้แสงจันทร์ที่สาดผ่านหน้าต่างผิวขาวผ่องราวหยกอุ่น เอวคอดกิ่วและส่วนล่างที่กำลังแข็งโด่ด้วยความ้าที่ถูกกระตุ้น
อาจารย์ใช้มือทั้งสองจับขาทั้งสองข้างของเย่หยวนแยกกว้างออกแล้วก้มลงใช้ลิ้นเลียไล้จากโคนไปจนปลายอย่างละเมียดละไม พร้อมนิ้วกลางที่ค่อยๆสอดเข้าไปในช่องทางด้านหลังที่ยังแน่นและบริสุทธิ์
“อ๊าาา! เจ็บ... อาจารย์ อย่า!” เย่หยวนดิ้นรน น้ำตาคลอเบ้าแต่ฉี๋หลิงกลับกดเขาไว้ด้วยพลังฝึกตน มืออีกข้างบีบส่วนหน้าของเขาชดเชยความเ็ป
“ทนหน่อย... คำสาปหยกิญญา้าเืและน้ำตาของเ้า”ฉี๋หลิงพูดเสียงต่ำ นิ้วค่อยๆ เพิ่มเป็สองนิ้ว ค่อยๆ ขยายและหาจุดอ่อนโยนภายในจนเย่หยวนตัวเกร็งครางเสียงหลงออกมาไม่หยุด
หลังจากเตรียมร่างกายศิษย์จนพอฉี๋หลิงก็ปลดสายไหมรัดข้อมือ แล้วพลิกตัวเย่หยวนให้คุกเข่าอยู่บนเตียง เขาจับเอวคอดกิ่วไว้แน่น แล้วค่อยๆดันส่วนที่ใหญ่โตร้อนผ่าวของตนเข้าไปช้าๆ แต่หนักแน่น
“อ๊าาาาา!” เย่หยวนร้องเสียงดัง น้ำตาไหลพรากความเ็ปแปลบปลาบปนความอิ่มเอิบที่ไม่อาจบรรยายิญญาทั้งสองเหมือนถูกดึงเข้าหากันผ่านจุดเชื่อมต่อนั้น
ฉี๋หลิงกัดฟันแน่นเริ่มขยับสะโพกช้าๆ ก่อนจะเร็วขึ้นเรื่อยๆ แต่ละครั้งที่ดันสุดลึกลึกจนแตะจุดิญญา ใบหน้าของเขาจึงเผยความและความรักที่ลึกซึ้งยิ่งนัก
“เป็ของข้า... เย่หยวน... ชาตินี้ เ้าจะหนีข้าไม่ได้อีก”เขากระซิบพร้อมกัดที่ไหล่ขาวของศิษย์ ทิ้งรอยฟันแดงฉาน
เย่หยวนครางเสียงสั่น“อาจารย์... ช้าๆ... อ๊ะ... ลึกเกินไป...”
ทั้งสองร่างพันธนากันอย่างดุเดือดใต้แสงจันทร์เหงื่อไหลโชก ผสมกับเสียงเนื้อกระทบกันและเสียงครางที่เต็มไปด้วยความสุขสมต้องห้ามเย่หยวนถูกอย่างสมบูรณ์ทั้งกายและเริ่มแตะิญญา
ในที่สุดทั้งคู่ก็ถึงจุดสุดยอดพร้อมกันฉี๋หลิงพุ่งปล่อยความร้อนรุ่มลึกเข้าไปภายในร่างของศิษย์ขณะที่หยกิญญาที่อกของทั้งคู่ส่องแสงสดใสขึ้นชั่วขณะ
เย่หยวนนอนหอบถี่ร่างกายอ่อนแรงเต็มไปด้วยรอยแดงและน้ำตา ฉี๋หลิงกอดเขาไว้จากด้านหลังจูบที่ท้ายทอยเบาๆ ด้วยความอ่อนโยนที่แฝงเล่ห์เหลี่ยม
“พรุ่งนี้... เ้าต้องมาฝึกพิเศษกับข้าทุกคืน” ฉี๋หลิงกระซิบ “หากปฏิเสธ...คำสาปจะทำให้เ็ปิญญาจนขาดใจ”
เย่หยวนหลับตาลงน้ำตาไหลเงียบๆ แต่ลึกๆ ในใจกลับมีประกายแห่งความหลงใหลที่ไม่อาจปฏิเสธได้อีกต่อไป
พิเศษท้ายตอน
หยกิญญาที่อกของทั้งคู่ส่องแสงประสานกันแ่เบาราวกับกำลังหัวเราะเยาะชะตาที่ทั้งคู่ไม่อาจหนีพ้นฉี๋หลิงกอดเย่หยวนแน่นดุจจะไม่ยอมปล่อยไปอีกชาติหนึ่ง ขณะที่เย่หยวนในอ้อมแขนนั้นใบหน้าที่เปื้อนน้ำตากลับแฝงรอยยิ้มที่อ่อนหวานและสิ้นหวังปนกัน
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ตรวนไหมเงินผูกกาย ตรวนิญญาผูกใจ สุขสมหนึ่งคืนชดใช้หนี้ชาติเก่า
อาจารย์หมดสิ้น ศิษย์ยอมจำนนช้าๆ รักต้องห้ามนี้...
จะนำพาไปสู่สรวงหรือนรกกันแน่
..สุสาส์นราคะ.
1K
