ใบพลูคือของผม ( YOU ARE MINE)

บทที่ 2

ความหลังเมื่อวันนั้น.

ณ โรงเรียนอนุบาล

ชายหนุ่มในสภาพชุดนักเรียนที่มีรอยขีดเขียนจากปากกาเมจิกสีต่างๆนาๆในมือถือใบเกียรติบัตรที่บ่งบอกว่าเขาจบการศึกษามัธยมปลายมาไม่กี่ชั่วโมงที่เเล้ว

ตั้งเเต่งานปัจฉิมเสร็จเขาก็มุ่งหน้ามาที่โรงเรียนอนุบาลนี้ทันที

ตั้งเเต่เเสงเหนือได้รู้จักกับใบพลูเเละได้พูดคุยกันเมื่อเหตุการณ์วันนั้น เเสงเหนือมักจะมาหาใบพลูบ่อยๆ จนทั้งสองสนิทกันเหมือนพี่น้องกันเเท้ๆ ใบพลูติดเเสงเหนือมาก เเละเเสงเหนือก็สนิทกับใบพลูมากๆเหมือนกัน มันจนกลายเป็๲ความผูกพันธ์ที่พี่กับน้องจะสนิทกัน

“ มาหาใครเหรอคะนักเรียน “  เสียงคุณครูประจำชั้นอนุบาลเอ่ยถามเเสงเหนือเมื่อเห็นเขายืนอยู่อย่างนั้น ก่อนที่เเสงเหนือจะตื่นจากภวังค์ความคิดเ๱ื่๵๹ที่จะบอกน้องอย่างไรให้น้องไม่เสียใจ

“ มาหาใบพลูครับ “  ชายหนุ่มยกมือไหว้สวัสดีตามมารยาทที่เด็กนักเรียนอย่างเขามีก่อนจะบอกคุณครูเเล้วเบนสายตาไปมองในห้องที่มีเด็กนักเรียนหลายคนกำลังวิ่งเล่นอยู่

“ ต้องรอหน่อยนะนักเรียน น้องกำลังเรียนอยู่วันนี้ครูจะปล่อยเด็กกลับบ้านตอนบ่าย นักเรียนจะรับน้องกลับด้วยไหม พอดีทางโรงเรียนต้องไปเตรียมงานที่ศูนย์อนุบาลอีกที่นึง "

คุณครูบอกกับเขาด้วยท่าทางที่รู้จักกับเเสงเหนือดีเพราะเเสงเหนือมาที่นี่คนเดียวเเทบจะทุกวันปรกติคุณครูที่ศูนย์จะไม่ให้คนนอกเข้ามาเพราะเป็๲เขตราชการเเต่เพราะว่าเเสงเหนือเป็๲เด็กนักเรียนที่โรงเรียนดังระเเวกนั้นเเละเป็๲หนึ่งในนักเรียนที่มาซ่อมเเซมปรับปรุงที่นี่บ่อยๆคณะครูที่นี่เลยไม่มีปัญหาอะไร

" เดี๋ยวผมไปส่งน้องเองก็ได้ครับ " เเสงเหนือรับปากก่อนที่คุณครูจะพยักหน้าเเล้วยิ้มให้ 

เชิงบอกว่าไม่ได้มีปัญหาอะไร 

ชายหนุ่มมานั่งรอเวลาที่ม้าหินอ่อนเเถวๆห้องเรียนเด็กอนุบาลสองที่มีหลายห้อง บรรยากาศที่ร่มรื่นลมพัดตีหน้าเบาๆ เเละในหัวของเขาก็คิดอะไรต่างๆนาๆ นึกถึงเ๹ื่๪๫อนาคต นึกถึงเ๹ื่๪๫ต่อจากนี้ว่าจะเป็๞ยังไง

เพราะเขาต้องไปใช้ชีวิตในมหาวิทยาลัย

เขากับเด็กคนนี้..จะไม่ได้เจอหน้ากันอีก

วันนี้จึงเป็๲วันสุดท้ายที่เขาเองก็จะต้องบอกลาเธอ

" เวลาเดินไว..จนฉันคาดไม่ถึงเลยนะ " เเสงเหนือพึมพำออกมาเมื่อนึกถึงใบหน้าของเด็กอนุบาลสองอย่างใบพลู..ที่ทำให้เขาปลื้มเธอขนาดนั้น ขนาดที่เขาเองก็คาดไม่ถึงว่าวันนี้ต้องมาบอกลาเธอ

(........)

" พี่เหนือรอใบพลูนานไหมคะ วันนี้คุณครูให้ใบพลูกลับบ้านก่อนเวลาค่ะ "  สักพักเมื่อถึงเวลาบ่ายโมงตรงใบพลูก็เดินออกมาพร้อมกระเป๋าสะพายการ์ตูนเดินมาหาเขาที่ม้าหินอ่อนตัวที่เขามักจะมานั่งรอเธอเสมอ

ความสนิทที่ทั้งสองมีให้กัน..มันกลายเป็๞ความสนิทจนเด็กสาวที่เคยเรียกเขาว่า "พี่เเสงเหนือ " เเต่เป็๞ "พี่เหนือ " เฉยๆ

" ไม่นาน..เดี๋ยวพี่จะไปส่ง " เเสงเหนือบอกเด็กสาว เเละเมื่อเเสงเหนือหันมามองเธอ ใบพลูก็เอียงคอมองเสื้อเขาด้วยความสงสัยทันที

" เสื้อพี่เปื้อนขนาดนี้... เเม่พี่จะไม่ดุพี่เหรอคะ " คำถามไร้เดียงสาของเธอเอ่ยถามเขาขึ้นก่อนจะเขาจะหลุบยิ้มออกมา

เธอมักจะใช้ความไร้เดียงสาให้เขายิ้มอยู่บ่อยๆเสมอ

" พี่ปัจฉิมเเล้ว..ปัจฉิมที่เเปลว่าพี่เรียนจบเเล้ว " เเสงเหนืออธิบายให้คนตัวเล็กกระจิ๊ดริดฟังก่อนที่เธอจะพยักหน้าเชิงเข้าใจ 

" เธอเขียนเสื้อให้พี่หน่อยดิ เหลือเเต่เธอที่ยังไม่ได้เขียนให้พี่จะวาดอะไรก็วาด "

  เเสงเหนือยื่นเมจิกเเท่งสีดำให้เด็กสาวก่อนที่ใบพลูจะรับไว้ 

ใบพลูเขียนหนังสือเเละอ่านหนังสือออกเเล้ว เธอมักจะมีพัฒนาการที่เร็วว่าเด็กอื่นๆ ส่วนนี้ก็คงจะเป็๞เพราะครอบครัวเธออบรมสั่งสอนเธอมาดี

" เขียนตรงนี้... " เเสงเหนือวางของลงกับม้าหินอ่อนก่อนจะชี้ไปจุดที่หน้าอกตรงถุงเสื้อ..จุดสำคัญที่ไม่มีเพื่อนคนไหนเขียนเพราะเขาเหลือไว้ให้เด็กคนนึงเขียน

" วาดอะไรดีน๊า... " ใบพลูนึกคิดอย่างตั้งใจก่อนที่เเสงเหนือจะหลุบยิ้มอีกรอบ เป็๞รอยยิ้มที่เขาเองก็ไม่รู้ว่าถ้าจากเด็กคนนี้ไปเขาจะมีโอกาสยิ้มเเบบนี้อีกไหม..

ความรู้สึกนี้มันน่ากลัวจังเลยเนอะ

เด็กสาวเดินเข้ามาหาเขาก่อนจะก้มวาดที่เสื้อตรงถุงเสื้อด้านซ้ายเขาอย่างตั้งใจ..

ปลายเมจิกที่เธอกดลงเบาๆมันทำให้เเสงเหนือที่กำลังมองการกระทำเธออยู่รู้สึกใจหายไม่น้อยเเละไม่รู้ว่าจะเริ่มบอกเ๹ื่๪๫นี้กับเธอยังไงดี

เพราะเขาเองก็กลัวว่าเธอจะเสียใจถ้าหากเธอได้ฟัง

" เสร็จเเล้วค่ะ ... " สักพักเด็กสาวก็ยื่นเมจิกให้เขาพร้อมยิ้มให้กับผลงานตัวเองอย่างชื่นชม เมื่อเห็นเธอยิ้ม..เเสงเหนือก็พอจะรู้ว่าเธอต้องชอบผลงานวาดของเธอเเน่ๆ เเละเขาเองก็จะยังไม่ดูตอนนี้หรอก..ถึงบ้านไว้ค่อยดูทีเดียว

ใบพลูวาดใบไม้ที่เเทนชื่อเธอกับรูปหัวใจคั่นกลางใบไม้กับภาพดวงอาทิตย์ที่เเทนชื่อเเสงเหนือ..

จินตนาการของเธอ

" กลับกันเลยไหมคะ บ้านใบพลูอยู่ไกลเลย " ใบพลูบอกคนเป็๞พี่เพราะถ้าหากเเสงเหนือจะไปส่งเธอจะต้องขึ้นรถเมล์ด้วยเพราะบ้านเธออยู่อีกฝั่งหนึ่งของเเม่น้ำใหญ่ 

" ใบพลู.. "  น้ำเสียงเรียบนิ่งของเขาเรียกเธอขึ้นก่อนที่เเววตาใสๆจากเธอจะมองหน้าเขา

" พี่เหนือทำไมทำหน้าเเบบนั้นคะ ใบพลูทำตัวไม่น่ารักกับพี่เหนือเหรอคะ "   เด็กสาวถามเขาด้วยสีหน้ากังวลใจเมื่อเห็นเเสงเหนือทำหน้านิ่งๆใส่เธอ..สีหน้าของเขามันทำให้เธอรู้สึกไม่ดีเลย

" พี่จะย้ายไปเรียนที่อื่นเเล้ว... เธอโอเคหรือเปล่า..ถ้าต่อไปนี้จะไม่ได้เจอพี่อีก "