นิยาย ขอใช้ชีวิตแบบสโลว์ไลฟ์

    ตอนที่ 7

    “หนูยังไงก็ได้คะเพราะลุงสามารถทำให้หนูขายโสมเหล่านี้ได้ลุงคะหนูอยากจะสร้างบ้านขึ้นมาใหม่พร้อมกับทำรั้วใหม่คะลุงพอจะมีช่างสร้างบ้านแนะนำบ้างไหมคะ”

     

    “ได้สิๆลุงเองกำลังจะไปหาช่างเหมือนกันลุงกับป้าของเธอเราตัดสินใจกันว่าหลังจากขายโสมเสร็จแล้ว
    เราจะเอาเงินเก็บของพวกเรามาสร้างบ้านใหม่แล้วแยกบ้านให้ลูกๆได้ใช้ชีวิตของตัวเอง
    ”

     

    “ดีจังเลยคะลุงในหมู่บ้านของพวกเราจะมีบ้านหลังใหม่เพิ่มมาอีกสี่หลังแล้วบ้านที่ลุงกับป้าอยู่ละคะลุงจะรื้อหรือจะทำยังไงคะ”

     

    “ลุงกับป้าคิดว่าจะซ่อมแซมแล้วใช้เป็๲ที่ทำงานกรรมการหมู่บ้านพวกเขาจะได้ไม่ต้องหอบหิ้วเอกสารและสมุดบันทึกไปมาเวลาประชุมในแต่ละครั้งก็ช่างยากเย็นเหลือเกินส่วนบ้านของลุงก็อยู่ไม่ไกลจากบ้านของเธอเท่าไหร่ป้าเขาจะสร้างบนที่ดินของเขาเอง”

     

    “ดีจังเลยคะหนูจะได้มีเพื่อนบ้านเวลามีเ๱ื่๵๹หรือเกิดปัญหาอะไรหนูจะได้ไม่ต้องวิ่งไปหาลุงกับป้าให้เหนื่อยแค่เดินไปก็ถึงแล้วแถมหนูมีเด็กๆมาเล่นด้วยที่บ้านอีกคงจะครึกครื้นเป็๲อย่างมาก”

     

    “แล้วเธอคิดไว้หรือยังระหว่างสร้างบ้านจะไปอยู่ที่ไหนมาพักที่บ้านลุงก่อนไหมยังไงเ๽้าเล็กก็กลับเฉพาะวันหยุดเท่านั้นหากกลัวเด็กๆจะรบกวนลุงจะบอกพ่อแม่เด็กให้”

     

    “หนูเห็นว่าบ้านข้างๆไม่มีใครอยู่หนูคิดว่าจะขอไปอยู่ชั่วคราวก่อนได้ไหมคะลุงแต่คงจะให้ช่างซ่อมแซมบางส่วนก่อนจะย้ายไปหลังจากนั้นหนูค่อยให้เขาทำรั้วแล้วสร้างใหม่ในที่ดินของหนูเลยดีไหมคะ”

     

    “มันจะสิ้นเปลืองไปไหมเซียนเซียนหลานต้องเก็บไว้เป็๲สินเดิมแล้วกลับไปเรียนต่อให้จบนะลูก” ลุงผู้ใหญ่พูดอย่างเป็๲ห่วง

     

    “ยังไงเทอมนี้หนูก็กลับไปเรียนไม่ทันอยู่ดีหนูขอเร่งสร้างบ้านแล้วหาเงินก่อนนะคะแถมในระหว่างนี้หนูจะอ่านหนังสือทบทวนบทเรียนไปด้วยคะส่วนเ๱ื่๵๹ซ่อมแวมบ้านลุงไม่ต้องเป็๲ห่วงคะตอนนี้หนูรวยแล้ว...ฮ่าๆๆ” เซียนเซียนตอบกลับอย่างทะเล้น

     

    “เห้อออลุงตามใจหนูก็แล้วกันขาดเหลืออะไรหรือเงินไม่พอบอกลุงนะมาเอาที่ลุงได้เลยจริงๆเงินค่าโสมลุงแบ่งให้หนูครึ่งหนึ่งดีไหม”

    “ลุงรังเกียจหนูเหรอคะโสมนั้นหนูตั้งใจที่จะมอบให้ลุงกับป้าแต่ลุงไม่อยากรับความหวังดีจากหนูเลย” เซียนเซียนทำท่าน้อยใจจนลุงผู้ใหญ่ยอมแพ้ในสุด

     

    “ขอโทษที่ให้รอนานนะครับนี้ครับถุงเงินถุงนี้สองหมื่นหยวนครับ ส่วนอีกถุงหนึ่งหมื่นหยวนครับ” หมอจ้านมอบถุงเงินให้กับทั้งสองคน

     

    “ขอบคุณมากครับคุณหมอจ้านงั้นผมกับหลานสาวขอตัวไปทำธุระอื่นต่อแล้วครับ”ลุงผู้ใหญ่ขอบคุณเสร็จก็พาเซียนเซียนเดินไปอีกสองตึกเพื่อจะหาช่างสร้างบ้าน

     

    โชคดีที่ผู้ใหญ่บ้านได้พาย่ามใบใหญ่มาเขาเลยเก็บถุงเงินทั้งสอใส่ที่เดียวกันตลอดการเดินเขาก็ระมัดระวังอันตรายเช่นกันจนถึงมุมที่มีเครื่องมือและวัสดุก่อนสร้างตั้งกองอยู่เต็มหน้าร้านเขาจึงพาเซียนเซียนเดินเข้าไปด้านใน

     

    “เสี่ยวช่างวันนี้ฉันจะมาขอให้แกกับลูกน้องไปช่วยสร้างบ้านให้ฉันกับหลานสาวหน่อย๰่๭๫นี้นายว่างอยู่ไหม”

     

    “อ้าวเสี่ยวฉิน เชิญๆนั่งก่อนว่าแต่นายจะให้ฉันสร้างบ้านให้เหรอแล้วบ้านเก่าของนายละไม่อยู่แล้วเหรอ”

     

    “ฉันอยากจะสร้างบ้านใหม่สามหลังสำหรับครอบครัวฉันและสร้างบ้านกับครั้วใหม่ให้หลานสาวฉันคนงานของนายมีมากพอไหมละ”

     

    “เสี่ยวฉินนายไปรวยมาจากไหนทำไมถึงได้มีเงินมากมายขนาดนี้” ช่างใหญ่อดสงสัยกับความร่ำรวยของเพื่อนสนิทไม่ได้

     

    “จุ๊ๆนายอย่าเสียงดังสิภรรยาของฉันได้เสี่ยงเข้าไปในป่าลึกกับหลานสาวฉันจึงพบโสมอายุเยอะกลับมาวันนี้ฉันกลับหลานเลยนำมาขายที่โรงหมอของหมอจ้านแล้วมานายนี้แหละตกลงว่าไงนายมีคิวว่างไหมละ”

     

    “ว่างสิๆ๰่๭๫นี้ฉันกับลูกว่างอยู่พอดีบ้านของนายฉันจะเป็๞คนรับผิดชอบเองส่วนบ้านของหลานสาวฉันจะให้ลูกชายของฉันเป็๞คนดูแล”

     

    “ได้สิๆเซียนเซียนหลานมีแบบบ้านหรือยังหรืออยากจะดูแบบของลุงช่างก่อนก็ได้นะ”