ตอนที่ 6 คลิปกล้องวงจรปิด
"ผมมีเื่อยากจะถามคุณภพรักหน่อยน่ะครับเกี่ยวกับอุบัติเหตุที่เกิดขึ้น"
"มีอะไรหรอครับ เเต่ผมก็จำเหตุการณ์ไม่ค่อยได้เหมือนกันนะ ทุกอย่างมันเกิดขึ้นรวดเร็วมาก ภาพสุดท้ายที่จำได้คือผมเบรครถอย่างกะทันหัน รถจึงสบัดหมุนไปชนกับเสาร์ไฟ หลังจากนั้นภาพก็ตัดมาตอนที่ผมยืนมองร่างตัวเองในห้องไอซียูเล้ว"
"ผมอยากให้คุณภพรักได้ดูคลิปนี้ก่อนครับ"โอบกอดพูดพรางหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกง เเละเดินไปหาภพรักเพื่อเปิดคลิปจากกล้องวงจรปิดที่เขาได้ดูเมื่อเย็นให้ชายหนุ่มได้ดู
"โอ๊ยยยย...ทำไมผมปวดหัวมากเลย"ภพรักเมื่อได้ดูคลิปยังไม่ทันจบดี ก็ได้เอามือขึ้นมากุมที่ขมับทั้งสองข้าง เพราะอยู่ๆ เขาก็ปวดหัวจี๊ดขึ้นมาทันที
"หะ...คุณภพรักเป็อะไรไป พอแล้วไม่ต้องดูเเล้วครับ"โอบกอดใรีบดึงตัวภพรักเข้ามากอดไว้ทันที
เมื่อโอบกอดได้ดึงตัวภพรักมากอด ปรากฏว่าได้เกิดเเสดงระยิบระยับออกมาจากรอบตัวทั้งสองคนอยู่สักพักก็ค่อยๆ จางหายไป
"ผมหายปวดหัวเเล้วครับ ทำไมผมถึงรู้สึกดีขึ้นเมื่อได้กอดคุณ"ภพรักพูดกับโอบกอดในขณะที่ยังคงยืนกอดกันอยู่
"อาจเพราะว่าชะตาเราผูกพันธ์กันไงครับ ผมก็คงเหมือนกับเเบตที่คอยชาร์จพลังให้กับคุณภพรักได้"โอบกอดพูดพรางค่อยๆ คลายอ้อมกอดออกจากภพรัก
"คุณเป็ทุกอย่างให้ผมจริงๆ ผมไม่รู้จะตอบเเทนอะไรได้ดีไปกว่าการขอบคุณเเล้ว"
"อย่าคิดมากครับ คุณภพรักต้องอยู่อย่างมีความหวังนะครับ ครอบครัวเเละแฟนคลับรอคุณกลับมาอยู่นะ"
"ผมก็อยากกลับไปเป็คนอีกครั้งนะ แต่มันจะมีวิธีไหนล่ะครับที่จะช่วยผมกลับไปได้ ทั้งผมและคุณก็ยังคิดไม่ออกเลยตอนนี้"
"คุณภพรักยังคิดว่าการเกิดอุบัติเหตุของคุณยังปกติอยู่ไหมครับ"
"ผมคิดไว้ั้แ่เเรกแล้วครับว่ามันผิดปกติ มันมีอะไรค้างคาใจหลายอย่าง จนได้มาดูคลิปผมก็ยิ่งมั่นใจยิ่งขึ้นว่าต้องมีคนหมายปองจะทำร้ายผมจนถึงขั้นให้ตายกันไปเลย"
"คุณภพรักพอจะบอกได้ไหมครับ ว่าสงสัยใครบ้าง"
"ผมสร้างศัตรูเอาไว้เต็มไปหมดเลยครับ ผมไม่กล้าจะสงสัยใครหรอก เเม้เเต่ผู้จัดการส่วนตัวยันเ้าของค่ายเพลงก็ไม่มีใครชอบผมกันสักคน ที่ทนอยู่ก็เพราะผลประโยชน์กันล้วนๆ เลย"
"เเสดงว่าคุณอาจจะมีห่วงอยู่ ผมว่าถ้าเราสืบให้รู้ว่าใครเป็คนที่จะทำร้ายคุณภพรักได้ มันอาจช่วยตัดห่วงนี้ออกไป เเละสามารถทำให้ิญญาคุณกลับเข้าร่างได้ในทันที"
"จริงหรอครับ แต่มันก็ไม่ใช่เื่ง่ายเลยนะที่จะสืบกัน ตอนนี้ผมก็เป็เเค่เพียงิญญาคงทำอะไรไม่ได้มากหรอก นอกเสียจากว่าคุณจะต้องแฝงตัวเข้าไปอยู่ในค่ายเพลงความสุขมิวสิค เพราะผมคิดว่าเป็คนในค่ายเพลงนี้แน่นอนที่ทำร้ายผม"
"เอ่อ...คิดหนักเลยทีนี้ เเล้วผมจะเข้าไปอยู่ในฐานะอะไรหรอครับ นั้นค่ายเพลงดังเลยนะ"จากที่เป็คนให้กำลังใจภพรัก ตอนนี้โอบกอดกลับเครียดเอาเสียเอง เพราะคิดไม่ออกจริงๆ จะเข้าไปสืบได้ยังไงว่าใครเป็คนทำร้ายภพรัก
"ถ้าอยากรู้ทุกอย่าง ผมว่าเข้าไปในฐานะนักร้องเหมาะสุดแล้ว เพราะจะสามารถตีสนิทกับทุกฝ่ายได้อย่างเเนบเนียน ตอนนี้ค่ายเพลงก็กำลังเปิดรับนักร้องฝึกหัดอยู่นะครับ"ภพรักหันมายิ้มให้กับโอบกอด นี่คงเป็ครั้งเเรกที่เขาเผลอยิ้มออกมาให้โอบกอดเลย
"นักร้อง... ผมคงทำไม่ได้แน่นอนครับ ผมไม่มีประสบการณ์ในด้านการร้องเพลงเลย จะมีก็แต่ร้องให้ต้นไม้ฟังเท่านั้นเอง ถ้าจะไปสมัครเป็นักร้องจริงๆ มันคงต้องมีพื้นฐานพอตัวอยู่บ้าง"โอบกอดยกมือขึ้นเกาหัวเบาๆ เพราะเเค่จังหวะการเดินเขายังเพี้ยนเลย อย่าได้พูดถึงการร้องเพลงเลย
"ถ้าคุณพร้อมเรียนรู้ผมจะช่วยสอนทุกอย่างเอง ไม่ว่าจะเื่การฝึกร้องเพลง ปรับบุคลิกภาพ ฝึกการวางตัวให้แฟนคลับสนใจ จะว่าไปคุณก็เป็คนมีเสน่ห์คนนึงเลยนะ เพียงเเค่ปรับเปลี่ยนทรงผม กับการเเต่งตัวเเละหันมาดูเเลตัวเองมากขึ้นเท่านั้นเอง"ภพรักใช้สายตามองโอบกอดั้แ่หัวจรดเท้า เขาเป็คนที่รูปร่างหน้าตาดีเลยทีเดียว เเต่เพราะว่าวันๆ เขาคลุกอยู่กับพวกต้นไม้เลยไม่มีเวลาดูแลตัวเองซักเท่าไหร่
"อย่ามองผมแบบนั้นสิครับคุณภพรัก ผมก็เขิลเป็เหมือนกันนะครับ"โอบกอดสังเกตุได้ว่าสายตาภพรักกำลังจ้องมองเขาตั้งเเต่หัวจรดเท้า ทำให้เขารู้สึกใจเต้นไม่เป็จังหวะเลยทีเดียว
"แต่มันก็อาจจะรบกวนเวลาชีวิตของคุณเกินไป ผมไม่อยากรบกวนคุณไปมากกว่านี้เเล้ว เเค่ให้ผมอยู่ด้วย ทำบุญให้ผม เเค่นี้มันก็มากพอแล้วล่ะ"
"อย่าดึงดราม่าสิครับคุณภพรัก ขอเวลาผมได้คิดตัดสินใจก่อนนะครับ บางทีผมอาจจะเข้าไปในฐานะอื่นก็ได้ ไม่จำเป็ต้องฐานะนักร้องเท่านั้น"
"ผมไม่ได้ดึงดราม่านะครับ ผมพูดออกมาจากความรู้สึกที่มี คุณดีกับผมเหลือเกิน จนผมรู้สึกละอายตัวเองเลย ตอนมีชีวิตอยู่ผมก็ไม่ใช่คนดีอะไร ไม่เคยคิดจะทำอะไรให้ผู้อื่น กลับเห็นเเก่ตัวด้วยซํ้า คุณไม่จำเป็ต้องทำเพื่อผมขนาดนั้นก็ได้"
"ผมยินดีช่วยคุณทุกอย่างครับ ถ้าิญญาคุณได้กลับเข้าร่าง มันเท่ากับผมได้ช่วยเเฟนคลับคุณอีกเป็พันๆ คนด้วยเหมือนกัน งั้นเอาเป็ว่าผมตกลงครับ"โอบกอดยื่นมือเข้าไปจับบ่าภพรักเเละตอบตกลงในการจะไปสมัครเป็นักร้องฝึกหัด
"นี่หูผมไม่ได้ยินผิดไปใช่ไหม คุณจะไปสมัครเป็นักร้องฝึกหัดจริงๆ หรอครับ"โอบกอดยกมือขึ้นมากุมมือของโอบกอดที่เขาได้จับบ่าตัวเองอยู่ด้วยความดีใจ
"ผมพูดแล้วไม่คืนคำแน่นอนครับคุณภพรัก เเต่...ตอนนี้ผมต้องขอตัวไปทำอาหารก่อนดีกว่านะครับ ท้องเริ่มร้องเเล้ว"