ใกล้ปีใหม่อากาศที่เริ่มทวีความหนาวเย็นไม่ได้ส่งผลกับบรรยากาศกลางลานบ้านซ่งเลยแม้แต่น้อย ดอกไม้ที่ควรจะตายจากความหนามเย็นั้แ่่เข้าหน้าหนาวยังคงชูช่อบานสะพรั่งความหนาวเย็นไม่อาจผ่านเข้ามาในลานบ้านเลยแม้แต่น้อย ถึงอย่างนั้นซ่งซิงเหลียนกลับวางแผนที่จะปลดปล่อยค่ายกลเพื่อให้ทุกคนในบ้านัักับอากาศที่หนาวเย็นลงทุก่ขณะในหน้าหนาวปีนี้
ร่างกายสบายเกินไปเดี๋ยวจะไร้ภูมิคุ้มกันต้านความลำบาก โดยเฉพาะเ้าสองแฝดวัยใกล้สองขวบจอมแสบที่อ้วนตุ๊เป็ซาลาเปาใส้เนื้อทั้งขาวทั้งนุ่มราวกับเอาออกจากเตานึงร้อนๆ
" เตรียมชุดกันหนาวนี้แล้วหรือค่ะ " ซ่งซิงเหลียนมองแม่บุญธรรมที่เอาเสื้อผ้าหนาวของคนทั้งบ้านออกมาซักตากทำความสะอาดทั้งหมด หลังจาก่สามปีมานี้ทั้งบ้านจะได้ััอากาศเย็นก็ต่อเมื่อตอนออกจากบ้านเท่านั้น เพราะมีค่ายกลที่บ้านให้ความอบอุ่นราวกับฤดูใบไม้ผลิเสมอ แต่ในปีนี้และปีต่อๆไปเธอจะไม่ยอมให้คนในบ้านใช้ชีวิตแบบนี้อีกแล้ว
การฝืนธรรมชาติมากไปย่อมเกิดผลร้ายมากกว่าดี
ยิ่งกับเ้าสองแฝดจอมเกเรที่นับวันสร้างความน่าปวดหัวและแสบสันให้คนในบ้าน การให้พวกเขาได้ััการใช้ชีวิตแบบปกติของมนุษย์เป็สิ่งที่ดีที่สุดแล้ว เพราะเป็การสร้างนิสัยความอดทนโดยพื้นฐานการใช้ชีวิตของมนุษย์
" เรียบร้อยแล้วล่ะจ๊ะเสียดายก็แต่พวกดอกไม้นี่จะต้องเหี่ยวตาย " ซีเถามองเหล่าดอกไม้ที่บานสะพรั่งทั้งลานต่างอวดช่อชู อวดความงดงามท่ามกลางความหนาวเย็นที่ทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยเมื่อใกล้เข้าปีใหม่ เทศกาลสำคัญของประเทศวันหยุดยาวของชาติ
" นายผู้หญิงอย่าเสียดายเปล่าเลยขอรับ ป้าหงส์มาขอเอาไว้แล้วจะเอาตากลมหนาวเตรียมเป็ชาดอกไม้เสริมสุขภาพ " เอียนหยาหลานที่เดินออกมาจากหลังบ้านพบอาจารย์น้อยของเขาที่ช่วยซีเถาตากผ้าตระกร้าใหญ่ ทั้งหมดล้วนเสื้อผ้าหน้าหนาวของคนทั้งบ้านรวมถึงมีของศิษย์พี่ทั้งสองไก่ป่าและนกกระจอกที่ถูกตัดจากผ้าเนื้อดีบุนวมด้วฝ้ายเพิ่มความอบอุ่นที่ซ่งซิงเหลียเป็อาจารย์จ้างช่างในหมู่บ้านตัดให้รวมถึงเขาที่ได้มาด้วย หลายชุดเป็ชุดสมัยใหม่ ทั้งของฤดูร้อนและฤดูหนาว โดยการใช้ฝีมืุ์ตัด แล้วนำชุดมาวาดอักขระเวทย์ติดยันต์ส่งให้เขา
มีอาจารย์เก่งอาคมยมโลกก็แบบนี้ได้ข้าวของเสื้อผ้าใช้ไม่ต้องยุ่งยากเสียแค่เงินที่ต้องจ่าย
คงต้องช่วยท่านอาจารย์น้อยหาเงินให้ได้เยอะๆ พออีกหน่อยหากสามารถเลื่อนขึ้นไปอยู่ในระดับภูติปีศาจ
เขาก็สามารถลิ้มรสอาหารมนุษย์ได้
" ถ้าแบบนั้นก็ยิ่งดีจะได้ไม่เสียของเปล่า " ดอกไม้สวยขาดนี้แม้แต่ที่ร้านในเมืองยังสวยได้ไม่ถึงครึ่งของดอกไม้ที่บ้านเธอ ได้ยินเป็ผลพวงพลอยได้จากพลังค่ายกลที่ช่วยส่งเสริมให้ดอกไม้ต้นไม้แม้แต่หญ้าในบ้านมีพลังวิญญญาณ
นี้คือของดีมีประโยชน์ที่ถ้าได้ััหรือกินก็สามารถส่งเสริมสุขภาพได้
สังเกตได้จากทุกวันจะมีพวกนกตัวเล็กๆ แมลง และผีเสื้อสวยๆมาดมดอมหรือดูดกลืนน้ำหวานหรือยามที่มีสัตว์เลี้ยงของชาวบ้านเดินผ่านบ้านพวกเขาพวกมันจะมีแรงกระตุ้นสัญชาตญาณ พุ่งตัวเข้ามาในลานบ้าน เมื่อเห็นหญ้าที่งอกงาม
"โอ้ เอียนหยาหลานดูเหมือนว่าเธอจะดูดีกว่าที่คาดคิดไว้อีกนะ " เอียนหยาหลานหมุนตัวเองให้ท่านอาจารย์น้อยและท่านหญิงของบ้านชื่นชมกับเขาเมื่อได้การเปลี่ยนแปลงในรอบสามพันปี มองตัวเองในชุดกันหนาวสีดำเสื้อคลุมบุนวมสีขาวขนสังเคราะห์ แล้วก็รูสึกสบายใจถึงจิติญญาในส่วนลึก ถึงแม้จะเป็สมัยใหม่แต่เขาก็ใส่ได้โดยไม่รู้สึกแปลกแยก ยังไงก็ดีกว่าใสชุดสีเหลืองเจิดจ้านั้นก็แล้วกัน
ไม่ต้องทนกับการสวมใส่ชุดสีเหลืองเจิดจ้านั้นอีกมันเพราะเป็ชุดที่สร้างความขัดแค้นใจให้กับเขามาตั้งสามพันปี ฆ่าแล้วปลอบประโลมจิตใจด้วยการประทานอนุญาตให้สวมชุดัหรือ ไม่รู้ว่าเสด็จพ่อนั้นเห็นเขาตายตอนอายุยี่สิบหรือเห็นเขาตายตอนอายุห้าชันษาที่พอได้ของปลอบใจนิดหน่อยจะปล่อยวางความแค้นเคืองลง ยอมตกลงเป็ผีหลวงเฝ้าแคว้นอย่างยินดี
รัชทายาทผู้นี้ตายเพราะยาพิษไม่ได้ตายเพราะเสียสตินะ
" เอาล่ะ มะรืนนี้คุณลุงกับคุณอาของและครอบครัวพวกเขาจะมาถึง พวกเราก็รีบๆจัดการพวกนี้ให้เสร็จจะได้ไม่ต้องเป็ที่พูดถึงมากนัก " ซีเถาสั่งเสียงเข้ม เพราะบางครั้งแม้จะรู้ๆกันอยู่ว่าลูกสาวคนนี้ของเธอมีความพิเศษขนาดไหนแต่ก็ไม่อยากให้ครอบครัวลุงใหญ่และอาสามรู้เื่มากนัก เื่แบบนี้รู้น้อยเท่าไหร่ก็ยิ่งดีต่อตัวพวกเขาเอง
ไม่ใช่ว่า้าปิดบังแต่คนรู้น้อยเท่าไหร่ก็ยิ่งดีไม่ใช่หรือ
" หนูว่าไม่ทันหรอกค่ะแม่ " ซ่งซิงเหลียนยิ้มระจบก่อนเข้าไปกอดแขนอย่างออดอ้อน ทำเอาซีเถายิ้มกริ่มกับท่าทางออดอ้อนที่นานๆทีจะมีสักครั้งของเธอ
ไม่ทันแล้วล่ะเพราะคุณลุงและคุณอาสามกับครอบครัวของพวกเขารู้เื่เธอที่ค่อนข้างจะพิเศษหน่อยๆแล้วมาตั้งนาน แต่ก็อย่างว่าถ้าจะให้รู้จนหมดไส้หมดพุง แบบป้าหงส์ข้างบ้านเราก็คงยากหน่อย ไม่ใช่ว่าคนในครอบครัวจะดีกว่าคนข้างบ้านแต่ถ้าคนข้างบ้านอย่างป้าหงส์แล้วก็ เธอไม่แคร์
เพราะนิสัยอย่างป้าหงส์น่ะ หัวใจ และความคิดการกระทำของเธอบริสุทธิ์มาก
รู้ได้ยังไงน่ะหรือ ก็เพราะว่าจิติญญาของเธอบริสุทธิ์ถึงขนาดที่ว่าไร้มลทิน เธอรู้สึกได้แม้ไม่ต้องใช้วิชาคำนวณทำนายทายทักเลย
" แม่ก็ไม่ได้คิดว่าลูกลุงใหญ่กับอาสามของเธอจะเป็พวกประเภท มีความคิดที่ไม่ดี หรือใช้ประโยชน์จากเราหรอกพวกเขามีความคิดความอ่านที่เป็ผู้ใหญ่แล้วแต่สำหรับครอบครัวพวกเขาที่มาด้วยก็ป้าของลูกและอาสะใภ้แล้วก็เด็กๆน่ะ แม่กลัวว่าพวกเขาจะพูดอะไรที่ไม่ควรพูดออกไปให้คนภายนอกรับรู้ ลูกก็เห็นแล้วว่าครั้งที่แล้วที่ลูกหายไปเพราะ..."
" แม่อย่าไปคิดมากเื่ที่ผ่านมาแล้วล่ะค่ะ " ซ่งซิงเหลียนเบี่ยงเบนประเด็นความคิดของมารดาเพราะรู้ว่าซีเถานั้นยังคิดเื่เก่าที่เธอหายไปไม่ออกจากหัวใจเลยด้วยความหวาดกลัวเื่เื่เดิมๆ
" ลูกก็พยายามเปลี่ยนเื่อีกแล้ว "
" แม่คะถ้าเราไม่สามารถไว้ใจคนในครอบครัวกับเื่เล็กๆแบบนี้ได้แล้วถ้าต่อไปมีเื่ใหญ่เกิดขึ้นเราจะทำยังไง " ถ้าไม่สามารถปล่อยวางเื่ราวต่างๆให้พวกเขาช่วยเหลือได้อย่างสนิทใจเหรอ
เมื่อได้ยินที่ลูกสาวให้เหตุผลแล้วเธอก็ตระหนักได้ว่า ได้ฝากฝังความเชื่อใจและไว้ใจให้พี่ใหญ่และเ้าสามช่วยเหลือเื่อะไรไว้บ้าง เห็นที่การมาของทั้งสองในครั้งนี้คงจะได้เื่ได้ราวกับเื่ที่เธอและสามีไหว้วานขอร้อง เมื่อหลายเดือนก่อน คงต้องพูดเื่นี้อย่างจริงจังกับลูกสาวแล้วล่ะ
" จ้ะๆๆลูกสาวของแม่ฉลาดที่สุดมีเหตุผลที่สุด "
" เรามาวางแผนกันดีกว่าค่ะว่าปีใหม่ครั้งนี้จะทำอะไรกันบ้างบ้านอื่นเขาเตรียมกันหมดแล้วแต่บ้านเราไม่มีอะไรเลยอีกอย่างก็จะมากันหมดที่บ้านจะต้องสนุกสนานและคึกครื้นสุดๆแต่ถ้ามีอะไรให้พวกเขาทำเลย "
" แม่ได้ยินมาว่าในหมู่บ้านของเราจะจัดงานตรุษจีนครั้งนี้อย่างยิ่งใหญ่เลยทีเดียวแถมยังเปิดศาลเ้ากับศาลบรรพบุรุษให้ลูกหลานเข้ากราบไหว้ "
ซ่งซิงเหลียนมองไปยังทิศทางท้ายหมู่บ้าน ที่แห่งนั้นเป็ที่ตั้งศาลเ้ากับศาลบรรพบุรุษของหมู่บ้านที่มีอายุเก่าแก่หลายร้อยปี เรียกได้ว่าเป็สถานที่ท่องเที่ยวประจำอำเภอเลยทีเดียว เพราะความสวยงามของธรรมชาติและความสวยงามศาลบรรพบุรุษและศาลเ้ามีหุบเขาทะเลสาบล้อมรอบเป็ปราการสวยงามเป็อย่างมาก
ฮวงจุ้ยดีสุดๆ ทำเอาเถอะอิจฉา เล็กๆ
แต่ปีนี้ข้าน้อยได้ยินว่า ทางอำเภอจะร่วมด้วยนะครับ
เธอหมายถึงจะเข้ามาช่วยจัดงานให้ใหญ่กว่าเดิม กลายเป็งานปีใหม่ประจำอำเภอนะหรือ
ซ่งซิงเหลียนค่อนข้างงุนงง เพราะไม่เคยได้ยินเื่นี้มาก่อนเลยแต่ก็น่าเข้าใจได้วันนี้ผู้ใหญ่บ้านประกาศให้ชาวบ้านเข้าร่วมประชุม เห็นทีคงจะเป็วันนี้ที่พ่อของเธอออกไปั้แ่เช้าตรู่ ที่ศาลาประจำหมู่บ้านแล้วล่ะคงมีประกาศออกมา
" ที่รักผมกลับมาแล้ว "
ซ่งหลี่เดินเข้าลานบ้านอย่างอารมณ์ดี เขาพึ่งไปร่วมประชุมมาจากศาลาประจำหมู่บ้านที่ผู้ใหญ่บ้านประกาศให้เข้าร่วมทุกๆคน ในหมู่บ้านจะต้องส่ง คนมาเข้าร่วมประชุมเพื่อทราบข่าวสารเสมอ และครั้งนี้ทำให้เขาถึงกลับ ไปไม่ถูก เมื่อได้รู้ข่าวสารที่ควรจะรู้แต่ต้องมารู้เป็คนสุดท้ายเพราะทำงานหนักมากเกินไป
ก็นะที่สวนกับฟาร์มกำลังขาดคนจริงๆ เมื่อจู่ๆลูกสาวก็มอบเงินให้ก้อนหนึ่ง เพื่อขยายพื้นที่การเพาะปลูก โดยการเข้าซื้อที่ดินจากทางการมาพัฒนา ไม่รู้ว่าเอาเงินมาจากไหน แต่เขาก็รู้ว่าลูกสาวไม่ได้ไปขโมยของใครมาฟรีๆหรอกมั้ง
เขาเดินตรงเข้าไปนั่งแล้วรินชาให้ตัวเองที่เก้าอี้หวายอย่าง เหนื่อยอ่อนแต่ใบหน้ากลับยิ้มปริ่มอย่างมีแผนการ
ดูเหมือนว่าผลผลิตส่งท้ายใน
่ก่อนเข้าตรุษจีนนี้หมู่บ้านของพวกเขาจะต้องมีรายได้ที่หน้าจดจำไปทีเดียว
2K
![[จบ] ยอดหมอพลิกแผ่นดิน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1712286654_96103049.webp)
