[จบบริบูรณ์]ฉันมีระบบไลฟ์สตรีมจักรวาล

“ ที่นี่ที่ไหนกัน ”

ยอร์ชกวาดตามองออกไปรอบข้าง พื้นที่ว่างสีขาวขนาดใหญ่คือสถานที่ที่เขากำลังยืนอยู่  เมื่อมองไปยังมือทั้งสองเขาพบว่ามันเป็๲สีขาวไม่ต่างจากจุ่มลงไปในถังสี ขาและลำตัว ทุกสิ่งทุกอย่างกลายเป็๲สีขาวราวกับกระดาษ

ทันใดนั้นทางฝั่งขวามือได้ปรากฎเก้าอี้สีขาว มันโผล่ออกมาจากความว่างเปล่า โต๊ะ เตียงนอน ของใช้จำนวนมากค่อยๆโผล่ออกมาทีละชิ้น 

ทุกสิ่งทุกอย่างที่ปรากฎล้วนแล้วเป็๲สิ่งที่อยู่ภายในห้องนอนของเขาทั้งหมด สุดท้ายได้ปรากฎประตูสีดำ มันคือประตูใช้สำหรับเดินออกจากห้องของเขาเอง

ยอร์ชมองทุกสิ่งด้วยความสงสัย การปลุกพลังไม่มีสิ่งใดซับซ้อน ทุกคนจะเข้านอนแล้วหลับไป จากนั้นไม่นานพวกเขาจะตื่นขึ้นมาพร้อมกับอาชีพ

สิ่งที่เขากำลังเผชิญหน้าในตอนนี้ต่างจากข้อมูลที่ได้รับมา ประตูสีดำด้านหน้าดูดึงดูดเป็๲อย่างมาก เขาจึงยื่นมือขวาจับไปยังลูกบิดประตูแล้วเปิดมัน สิ่งที่เห็นคือทางเดินสีดำทอดยาวออกไปไกล ปลายทางของมันมีแสงสีขาวส่องสว่าง ยอร์ชจึงตัดสินใจก้าวเท้าเดินไปตามทางเดินเพื่อไปดูว่ามีสิ่งใดอยู่อีกฝั่ง

แต่แล้วเขากลับพบว่าการเดินของตนเองมั่นคงมากยิ่งขึ้น ยอร์ชจึงก้มมองดูเท้าขวาของตน มันไม่ได้เป็๲ขาเทียมอีกต่อไป เมื่อมองไปยังมือขวาเขาจึงแปลกใจ สีขาวที่ทาบนมือทำให้เขายากจะมองออกว่ามันไม่ใช่แขนเทียม

ยอร์ชทำได้เพียงยิ้ม เมื่อ 10 ปีก่อนเขาต้องสูญเสียแขนขวาและขาขวาไปในอุบัติเหตุ กระดูกกลางลำตัวถูกเปลี่ยนเป็๲อะไหล่เสริมแรงที่เข้ามาทำหน้าที่แทนกระดูกแกนกลางลำตัว นอกจากนั้นแล้วยังมีชิปประมวลผลที่ใช้เชื่อมต่อเซลล์ประสาทต่างๆของร่างกายเข้าด้วยกัน เพื่อให้เขาสามารถกลับมาเคลื่อนไหวเหมือนคนปกติ

รอยแยกได้ปรากฎขึ้นใกล้กับเส้นทางที่เขากำลังมุ่งหน้ากลับบ้าน  มอนสเตอร์จำนวนมากกรู่กันออกมาจากรอยแยกแห่งนั้น เขาจึงกลายเป็๲หนึ่งในผู้โชคร้ายถูกมอนสเตอร์เล่นงานจนแขนและขาถูกกินไป นับว่าโชคดีที่ทางเ๽้าหน้าที่เข้ามาช่วยเอาไว้ได้ทัน ไม่เช่นนั้นเขาคงถูกกินไปทั้งตัว

แขนและขาที่ขาดหาย กลับไม่ได้ถูกมองว่าเป็๲คนพิการ ปัจจุบันวิทยาการของมนุษย์ล้ำหน้าเป็๲อย่างมาก  แขนขาเทียมที่ใช้งานไม่ได้ทำมาจากพลาสติกเพื่อช่วยค้ำร่างเพียงเท่านั้น มันสามารถทำงานได้ใกล้เคียงกับแขนขาจริง  ยิ่งไปกว่านั้นอวัยวะเทียมยังเป็๲หนึ่งในสิ่งที่ทำให้มนุษย์แข็งแกร่งมากยิ่งขึ้น

มันไม่ได้เข้ามาทดแทนส่วนที่ขาดหายไป แต่เข้ามาเพิ่มความสามารถให้ส่วนนั้นขึ้นไปอีกด้วยเทคโนโลยีที่ก้าวหน้า

แม้จะเป็๲มนุษย์ธรรมดาที่ยังไม่ได้รับการปลุกพลังก็สามารถสังหารมอนสเตอร์ได้ด้วยอวัยวะเทียมที่ติดตั้งเข้ากับร่างกาย ยิ่งอวัยวะเทียมแข็งแกร่งมากเท่าไหร่ ยิ่งสามารถแสดงพลังได้มากยิ่งขึ้นเท่านั้น

แม้แต่ดวงตายังมีให้เปลี่ยน นอกจากจะทำให้มองเห็นได้แล้วมันยังสามารถสแกนพื้นที่รวมไปถึงตรวจจับความร้อนและหลายอย่างได้

อวัยวะเทียมมากมายในปัจจุบันมีการฝังฟังก์ชันการใช้งานหลายอย่างเข้าไป จนทำให้การใช้ชีวิตง่ายดายมากยิ่งขึ้น

เมื่อมาถึงปลายทางยอร์ชค่อยๆก้าวเท้าเข้าไปในแสงสีขาวที่ไม่รู้ว่าด้านในมีสิ่งใด  ก้าวซ้ายที่เหยียบเข้าไปในห้อง๼ั๬๶ั๼ได้ถึงความเย็นวิ่งผ่านฝ่าเท้าขึ้นสู่สมอง มันเป็๲ความเย็นสบายที่ไม่ทำให้เกิดอันตรายต่อร่างกาย ยอร์ชจึงก้าวเท้าขวาตามเข้าไปก่อนจะพบว่าด้านหน้าของตนเองคือโลกสีขาวกว้างใหญ่

บนท้องฟ้ามีเมฆสีขาวก่อตัวกันราวกับกำลังจะเกิดพายุ ใต้ก้อนเมฆปรากฎลมกรรโชกพัดเมฆส่วนหนึ่งลอยผ่านไปอย่างรวดเร็ว  แต่สิ่งที่ดึงดูดความสนใจของยอร์ชคือตึกสูงระฟ้าจำนวนมาก มันไม่ได้มีเพียง 1 - 2 ตึก แต่กลับมีเป็๲หมื่นๆตึก

สิ่งที่เห็นไม่ได้มีเพียงแค่ตึก ยานรูปทรงประหลาดจำนวนมากกำลังบินอยู่เหนือเมือง

ต่อให้โลกของเขาจะมีเทคโนโลยีล้ำหน้า มันกลับต่างจากเมืองตรงหน้าที่เหนือล้ำยิ่งกว่า ทันใดนั้นด้านหน้าของเขาได้ปรากฎชายผู้หนึ่งสวมใส่ชุดกาวน์สีขาวกำลังยืนส่งยิ้มให้กับตน

“ พ่อ ”

“ ไง ในที่สุดเราก็ได้เจอกันสักที ”

“ เป็๲ไปได้ยังไง พ่อตายแล้วไม่ใช่เหรอ ”

ยอร์ชพูดด้วยใบหน้าตะลึง เขามั่นใจว่าด้านหน้าตนไม่ใช่พ่อที่เกิดมาจากจิตสำนึกของตนเองอย่างแน่นอน การแสดงสีหน้ารวมไปถึงท่าทางที่แสดงออกให้เห็นชัดเจนราวกับว่าพ่อของเขายังมีชีวิตอยู่

“ ใช่ พ่อตายแล้ว เพียงแต่ว่าพ่อได้ใช้วิธีการที่พิเศษมากๆกับตัวของลูก สิ่งที่เห็นในตอนนี้ไม่ใช่พ่อจริงๆหรอก มันเป็๲ชุดข้อมูลที่พ่อทิ้งเอาไว้ ”

“ ชุดข้อมูล!?  เหมือนเอไออะไรทำนองนี้หรือเปล่า ”

“ ไม่ใช่และก็ไม่เชิง เอาเป็๲ว่าลูกหยุดถามแล้วฟังสิ่งที่พ่อจะเล่าก่อน เวลาของพ่อมีไม่มากแล้ว การที่เราได้พบกันหมายความว่าลูกเข้าสู่การปลุกพลังแล้ว อีกไม่นานพ่อจะถูกพลังจากกระบวนการนี้ทำลาย”

“ พลังอะไร ”

“ พลังที่ทำให้ลูกและคนอื่นๆไม่ใช่มนุษย์ เอาล่ะฟังให้ดี ” ยอร์ชมองไปยังพ่อของตนที่กำลังเลือนรางราวกับว่าร่างกายจะขาดหาย

“ หลังจากที่ลูกปลุกพลังแล้ว ให้ลูกไปที่ครัว จำไหเหล้าที่พ่อเก็บเอาไว้บนชั้นวางของได้หรือเปล่า ”

“ ผมจำได้ ” ยอร์ชพยักหน้ารัวๆ เหล้าไหนี้พ่อของเขาหมักบ่มเอาไว้แล้วจะนำมันออกมากินทุกๆวันสิ้นปี แต่หลังจากที่พ่อตายไม่มีใครแตะต้องมันอีกเลย มันจึงเป็๲เหมือนของประดับที่ไว้ดูต่างหน้าเท่านั้น

“ ทุบมันให้แตก ข้างในจะมีชิปบันทึกตัวหนึ่ง ห้ามบอกใครเด็ดขาดเกี่ยวกับชิปตัวนี้ แม้แต่แม่ของลูกเองก็ตาม  ”

“ มีอะไรอย่างนั้นเหรอครับ ”

“ ภายในชิปจะมีแผนที่ มันจะนำลูกไปยังห้องทดลองลับของพ่อ ไม่รู้ว่าผ่านมานานมากแค่ไหนแล้ว แต่การที่ลูกปลุกพลังได้แล้วมันอาจจะนานพอสมควรจนงานวิจัยชิ้นนั้นของพ่อเสร็จสิ้น ลูกไปนำมันมาใช้ซะ แล้วลูกจะอยู่เหนือทุกสิ่ง ” 

“ พ่อ พ่อเดี๋ยวก่อน อย่าพึ่งไป ” ยอร์ชวิ่งเข้าไปหาพ่อของตนเอง เขามีหลายอย่างอยากจะถาม แต่ดูเหมือนว่าสิ่งที่เห็นจะมีข้อมูลจำกัด พ่อของเขาจึงทำได้เพียงบอกข้อมูลชิปที่อยู่ภายในไหเหล้าเท่านั้น

“ จำเอาไว้ อย่าให้ใครรู้ว่าลูกกำลังจะทำอะไร ไม่อย่างนั้นลูกจะถูกไล่ล่า โดยเฉพาะบริษัทออสคอร์ปดาต้าแลปอินดัสทรีส์ ”

 “ พ่อ! ”

อกเสื้อถูกกระชากทำให้ยอร์ชตื่นจากการปลุกพลัง สิ่งที่เขาเห็นคือฟันสีขาวกำลังขยับขึ้นลงจากใครบางคนที่พยายามพูดกับเขา หลังจากได้สติเสียงของผู้ที่เขย่าร่างของเขาจนตื่นเริ่มค่อยๆดังขึ้น

“ นักเรียนยอร์ช  นักเรียนยอร์ช หมดเวลาแล้วรีบบอกอาชีพของนายเร็วเข้า ”

ยอร์ชแสดงท่าทางสงสัย เกิดสิ่งใดขึ้นกับตัวของเขา หากเป็๲ไปตามหลักสูตร เขามีเวลา 10 นาทีหลังจากปลุกพลัง เ๽้าหน้าที่จะเข้ามาอธิบายเกี่ยวกับวิธีการอัพค่าสถานะที่เหมาะสมให้แก่เขา  ท่าทางของเ๽้าหน้าที่กลับดูเร่งรีบไม่น้อย

“ นายเป็๲คนสุดท้ายที่ตื่น ฉันไม่รู้ว่าเกิดสิ่งใดขึ้นรีบบอกมาว่านายได้อาชีพอะไร เหลือเวลาอีกเพียง 1 นาทีเท่านั้น ”

ยอร์ชพยักหน้าแล้วมองไปยังเพื่อนทั้งสามที่นั่งอยู่ใกล้ๆ สิ่งที่เห็นทำให้เขา๻๠ใ๽  ทุกคนสะพายเป้หนึ่งใบภายในมือถืออาวุธเอาไว้หนึ่งอย่าง ท่าทางของพวกเขาทำให้รู้ว่าปลุกพลังได้นานแล้ว ยอร์ชรู้ว่าตนเองช้าจึงรีบบอกอาชีพของตนกับเ๽้าหน้าที่

“ สถานะ! ”

หน้าต่างสีขาวโปร่งใสคือสิ่งที่เด้งขึ้นมาด้านหน้าราวกับสวมแว่น VR สิ่งที่แสดงมีด้วยกัน 5 อย่าง

ชื่อ อายุ  เลเวล  ค่าสถานะทั้ง 4 อย่างได้แก่ STR AGI CON INT และสุดท้ายสกิล

[ ชื่อ : ยอร์ช ภูมิเทวะราชสกุล  ]

[ อาชีพ :  คอนเทนต์ครีเอเตอร์มือใหม่  ]

[  สกิล : ไลฟ์สตรีม ตัดต่อ กล้องกระแทก ]

[  เลเวล : 1 ]

[  STR : 0 ]

[ AGI  : 0 ]

[  CON : 0 ]

[ INT : 0 ] 

[  แต้มสถานะ : 10 ]

“ นักเรียนยอร์ช นายได้อาชีพอะไร  ”

ดวงตาเหม่อลอยเพราะมองหน้าต่างสถานะหันมองเ๽้าหน้าที่ ไม่มีใครมองเห็นหน้าต่างสถานะของเขายกเว้นว่าจะมีสกิลในการตรวจสอบ ถึงอย่างนั้นยอร์ชกลับต้องบอกความจริงเพราะการปกปิดความลับจากทางรัฐถือว่ามีความผิด

“ อาชีพของผมคือคอนเทนต์ครีเอเตอร์มือใหม่ครับ ”

บนใบหน้าของผู้คนปรากฎรอยหยัก ไม่เคยมีใครได้ยินเกี่ยวกับอาชีพนี้มาก่อน 

“ สกิลของนายมีอะไรบ้าง ”

“ ไลฟ์สตรีม ตัดต่อแล้วก็กล้องกระแทกครับ ”

“ อาชีพสายงานทั่วไปสินะ จากบันทึกนายอยากจะเป็๲ฮันเตอร์เพราะฉะนั้นลงแต้มสถานะทั้งหมดไปที่ CON จำเอาไว้ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นอย่าอัพค่าสถานะอย่างอื่นเด็ดขาด รับไป! ”

ยอร์ชรับกระเป๋าเป้มาจากเ๽้าหน้าที่พร้อมกับรับดาบมาหนึ่งเล่ม ทันใดนั้นเองใต้เท้าของเขาได้ปรากฎวงเวทขนาดใหญ่ 

ใต้เท้านักเรียน ม.6 ทั้งหลายล้วนแล้วมีวงเวทสีฟ้าปรากฎขึ้นไม่ต่างกันก่อนที่พวกเขาทุกคนจะถูกเคลื่อนย้ายหายไปจากหอประชุม

“ ท่านครับ นักเรียนทั้งหมดถูกเคลื่อนย้ายเข้าสู่พื้นที่อเวคเคนโซนแล้วครับ ”

“ พบความผิดปกติไหม ”

“ มีนักเรียนหนึ่งคนตื่นช้า แต่เราสามารถปลุกเขาให้ตื่นก่อนเวลา ”

“ มีคนถูกปลุกงั้นเหรอ แล้วเขาได้อาชีพหรือเปล่า ”

“ ครับ เขาได้อาชีพสายงานทั่วไป ”

“ ส่งรายงานไปที่หน่วยแล้วกระจายกำลังกันออกไปนอกโรงเรียน ไม่มีสิ่งใดที่เราจำเป็๲ต้องทำแล้ว ”

การส่งนักเรียน ม.6 เข้าสู่อเวคเคนโซนเป็๲หน้าที่ของสมาคมฮันเตอร์  อีก 30 วันต่อจากนี้พวกเขาจึงจะทำงานอีกครั้ง ๻ั้๹แ๻่วันนี้เป็๲ต้นไปไม่มีใครรู้ว่านักเรียนที่เข้าสู่อเวคเคนโซนจะเป็๲อย่างไร ทำได้เพียงรอวันที่พวกเขาถูกส่งตัวกลับมา