เกิดใหม่ทั้งที มีสามีแถมลูก 3

        หลิงหลิงและหลงเฟยหายไปครู่หนึ่งก็เดินออกมาผมเผ้าเรียบร้อยเปลี่ยนชุดใหม่ทั้งคู่ ก่อนทั้งคู่จะนั่งลงตรงโต๊ะอาหารและมองดูหลงเป่ากับหญิงสาวที่ยืนอยู่ข้างเขาอย่างพิจารณา

        "เจ้าพาใครมาด้วยรึ"

        หลิงหลิงถามหลงเป่าอย่างสงสัย

        "นางชื่อจิ่วอี้เป็นสาวใช้อุ่นเตียงข้าขอรับ ข้าบังเอิญเจอนางถูกคนรังแกจึงเข้าช่วยเหลือ ตอนนี้นางตัวคนเดียวไร้ญาติขาดมิตร จึงขอติดตามเป็นสาวใช้อุ่นเตียงข้าขอรับ ข้ากลัวนางโดนรังแกอีกจึงให้นางติดตามมา นางทั้งรู้ความทำอาหารเก่งและงดงาม ท่านแม่ว่าดีหรือไม่ที่ข้ามีคนคอยปรนนิบัติเช่นนี้"

        "แม่แล้วแต่เจ้า แต่หากเจ้าต้องแต่งภรรยา แล้วนางจะไม่น่าสงสารหรือ ที่เป็นแค่สาวใช้อุ่นเตียงเช่นนี้ นางงดงามยิ่ง บุรุษอื่นคงอยากแต่งนางเป็นฮูหยินหรือภรรยาเอกด้วยซ้ำ เจ้ารังแกนางทางอ้อมแล้ว"

        "ข้าเต็มใจเป็นสาวใช้อุ่นเตียงเองเจ้าค่ะ ข้าเองเคยมีสามีมาก่อนไม่ใช่หญิงสาวบริสุทธิ์ไร้มลทินจึงยินดียิ่งท่ี่คุณชายยอมรับข้า สามีข้าเสียชีวิตในสนามรบ บิดามารดาข้าและบิดามารดาฝ่ายสามีก็ไม่มีใครมีชีวิตอยู่แล้ว จึงโดนผู้อื่นข่มเหงรังแก หากไม่ได้คุณชายหลงเป่าเข้าช่วยเหลือข้าคงโดนชายในหมู่บ้านรุมข่มขืนแล้วเจ้าค่ะ ข้าเพียงอยากติดตามดูแลปรนนิบัติคุณชายเท่านั้น ข้ากลัวคุณชายหลงเป่าจะไม่ยอมให้ข้าติดตามมาจึงขอเป็นสาวใช้อุ่นเตียงให้เขา ข้าไม่ต้องการผู้อื่นเจ้าค่ะ"

        จิ่วอี้ได้ยินเช่นนั้นก็รีบกล่าวขอความเมตตา ด้วยกลัวว่าจะโดนไล่กลับหมู่บ้านตน  อยู่กับหลงเป่านางมีความสุขนัก ทั้งทางกายและจิตใจ เขาให้เกียรตินางเพียงแต่ไม่ได้ให้ตำแหน่งฐานะใดเท่านั้น เพียงแค่นี้นางก็พอใจแล้ว

        "หากเจ้าพอใจเช่นนั้น ข้าก็ไม่ว่าอะไร ข้าเพียงเห็นใจเจ้า ไม่อยากให้ต้องใช้สามีร่วมกับผู้อื่น เป็นข้าเองหากต้องมีสามีร่วมกับใคร สู้เป็นหม้ายยังดีซะกว่า สบายใจดี หากเจ้ากลัวโดนคนรังแกข้าจะสอนวรยุทธให้ต่อแต่นี้ไป เมื่อไหร่คิดได้ว่าไม่อยากเป็นเพียงสาวใช้อุ่นเตียงแล้วก็มาบอกข้า ข้าจะไม่ยอมให้หลงเป่าเอาเปรียบเจ้าหรอก"

        หลงเฟยได้ยินว่าภรรยายอมเป็นหม้ายดีกว่าใช้สามีกับผู้อื่นก็สะดุ้ง นางช่างใจเด็ดนัก ดีที่เขามัวแต่ยุ่งกับปัญหาของบิดาและคนรอบข้าง จึงไม่มีเวลาคิดเรื่องพวกนี้

        "ท่านแม่คิดว่าหากข้าเลื่อนตำแหน่งให้นางเป็นอนุ เมื่อนางตั้งครรภ์ลูกของข้าได้หรือไม่ขอรับ ข้าไม่อยากให้นางเป็นของผู้อื่น อย่างไรตอนนี้นางก็เป็นของข้าแล้ว มองไปทางใดก็ไม่มีใครงดงามและรู้ความเช่นนาง แม้พื้นเพนางเป็นเพียงชาวบ้านธรรมดาและมีสามีมาก่อนข้าก็ไม่ถือขอรับ แต่ข้าอยากให้นางอยู่ปรนนิบัติข้าตลอดไปขอรับ"

        หลงเป่าไม่อยากให้จิ่วอี้จากไป จึงขอมารดาตนให้เปลี่ยนสถานะให้นางเมื่อนางตั้งครรภ์ลูกของเขา อย่างไรนางก็เป็นภรรยาเขาแล้ว ทั้งเป็นหญิงคนแรกของเขา เขาไม่ยอมให้นางจากไปง่ายๆ หรอก

        "เช่นนั้น หากนางมีลูกชายให้เจ้า แม่ถึงจะให้เป็นอนุ อย่างน้อยนางก็ให้กำเนิดทายาท แต่เจ้าเป็นผู้สืบทอดตระกูล อย่างไรก็ต้องหาภรรยาที่มีฐานะใกล้เคียงท่านพ่อเจ้ามาเป็นภรรยาเอก จะได้ไม่โดนผู้อื่นดูถูกตระกูลเราได้ แม่ไม่ถือเรื่องพื้นเพนาง แม่เพียงพอใจกับการมีผัวเดียวเมียเดียวเท่านั้น จึงไม่อยากสนับสนุนเจ้าให้มีมากภรรยา"

        "ข้าเข้าใจขอรับ ตอนแรกข้าเพียงเห็นใจนางไม่อยากให้นางโดนรังแก แต่พอ...นางตกเป็นของข้าแล้ว ข้าไม่อาจปล่อยนางไปได้ขอรับ"

        หลิงหลิงเข้าใจความรู้สึกของหลงเป่าดี เขาเป็นคนจิตใจดี ทั้งยังไม่เคยมีประสบการณ์ชายหญิงกับใคร พอมาเจอหญิงงามดูแลเอาใจใส่ ทั้งยังร่วมหลับนอนกับนางแล้ว เขาคงไม่อยากให้นางจากไป เช่นนั้นก็แล้วแต่โชคชะตา จะมีหญิงใดยอมเป็นภรรยาเอกของเขาหากรู้ว่าเขามีหญิงงามอุ่นเตียงเช่นนี้ ทั้งเขายังโปรดปรานนางขนาดนี้ จะมองหญิงอื่นได้อย่างไร

        "ทานอาหารกันเถอะ เย็นหมดแล้ว"

        หลงเฟยเห็นการสนทนาหยุดลงแล้วจึงรีบชักชวนให้ทานอาหารก่อนจะเย็นชืด

        "เจ้ามานั่งทานด้วยกันเถอะ อย่างไรก็เป็นภรรยาลูกข้าแล้ว ข้าไม่ถือเรื่องยศศักดิ์ ข้าเองก็เป็นเพียงหญิงชาวบ้านธรรมดา"

        หลิงหลิงเชื้อเชิญจิ่วอี้ให้นั่งทานอาหารด้วยกันอย่างไม่รังเกียจ

        จิ่วอี้ยกยิ้มดีใจที่แม่สามีไม่รังเกียจนาง จึงค่อยๆ เดินไปนั่งข้างๆ หลงเป่าอย่างว่าง่าย คอยตักอาหารให้หลงเป่า ปรนนิบัติเขาจนผู้อื่นอิจฉา

        "ท่านพี่จิ่วอี้ตักอาหารให้ข้าบ้างสิเจ้าคะ"

        หลงหลงออดอ้อนจิ่วอี้บ้างเมื่อรู้สถานะของจิ่วอี้ว่าในอนาคตจะเป็นอนุของพี่ชาย ก็พอเข้าใจแล้วว่าสาวใช้อุ่นเตียงน่าจะเป็นคล้ายๆ ภรรยา เพียงแต่ตำแหน่งอาจจะไม่เป็นทางการ มิน่าล่ะท่านพี่ถึงให้นางดูแลเขาในห้องนอนด้วย

        "ต่อไปเจ้าต้องเรียกนางว่าพี่สะใภ้รู้หรือไม่ หากนางมีบุตรชายให้ท่านพี่ แล้วเด็กคนนี้เขาก็จะเป็นหลานเราด้วย"

        หลงอี้เอ่ยปากบอกน้องสาวฝาแฝดตน ด้วยเขาอ่านหนังสือเยอะ จึงพอรู้เรื่องอนุและภรรยาเอกบ้าง แต่เรื่องสาวใช้อุ่นเตียงเขาเพิ่งจะพอเข้าใจวันนี้ ว่าเป็นสาวใช้ที่คอยปรนนิบัติเรื่องบนเตียงเท่านั้นแต่ไม่ใช่ภรรยาและฐานะต่ำต้อยกว่าอนุ หากนางได้เป็นอนุก็ย่อมมีฐานะในตระกูลดีกว่าแม้ไม่ใช่ภรรยาเอกก็ตาม ท่านแม่ช่างรอบคอบนักที่ให้นางตั้งครรภ์บุตรชายก่อนจึงจะให้ฐานะนาง เหมือนให้เวลาท่านพี่ไตร่ตรองไปด้วย หากนางไม่มีบุตรชายให้ท่านพี่หรือมีเพียงบุตรสาว นางก็ยังเป็นเพียงสาวใช้อุ่นเตียงต่อไปหรืออาจจากไปมีสามีใหม่ได้ ระยะเวลาสั้นๆ นางคงไม่ท้องไวขนาดนี้ หลงอี้คิดในใจ หารู้ไม่ว่าพี่ชายตนขยันทำลูกยิ่งนัก

        หลงเป่าได้ยินว่าเพียงจิ่วอี้มีบุตรชายให้เขาก็สามารถยกฐานะนางได้แล้ว เขาก็กระหยิ่มยิ้มย่องในใจ เขามั่นใจว่าจะทำให้นางท้องในเร็ววัน แต่เรื่องเป็นหญิงหรือชายก็แล้วแต่วาสนานางแล้ว หากนางให้กำเนิดบุตรชายแก่เขาตำแหน่งอนุก็เป็นของนางแล้ว เขาติดใจนางไม่อาจให้จากไป ต่อไปเขาต้องตั้งใจทำภารกิจก่อนนอนมากกว่านี้เพื่อนางจะได้ท้องลูกชายลูกสาวให้เขา

        "ต่อไปพวกเจ้าต้องดูแลหลานของพวกเจ้าดีๆ เข้าใจหรือไม่ พี่จะรีบมีหลานตัวเล็กๆ น่ารักๆ ขาวๆ ตัวกลมๆ เหมือนก้อนแป้งให้เป็นเพื่อนเล่นพวกเจ้า"

        หลงเฟยและหลิงหลิงมองดูลูกๆ สนทนากันอย่างมีความสุข พวกเขาไม่ได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันเช่นนี้มานานแล้ว ทั้งตอนนี้ยังมีสมาชิกใหม่มาเพิ่มเช่นจิ่วอี้อีก หากนางมีหลานให้พวกเขาคงยิ่งครึกครื้นกว่านี้เป็นแน่