แต่พวกมันก็มีมากเกินไปและระยะห่างก็สั้นกันเกินไป พวกุ์เข้าล้อมอู่ฉีอย่างรวดเร็ว แขนพวกมันทรงพลังมาก เมื่อพวกมันคว้าจับแขนขาอู่ฉีได้ พวกมันก็อ้าปากรุมกัดอู่ฉีทันที!
ผิวถูกฉีกกระชากผ่านชุดหนังสัตว์ ความเ็ปแทรกซึมเข้ามา มันเหมือนกับการถูกแทงด้วยของแหลม จากนั้นก็บิดและกระชาก!
อู่ฉีกัดฟันแน่น ใบหน้าเขาบิดเบี้ยว แต่กลับไม่กรีดร้องสักนิด เขายังพยายามใช้เท้าเพื่อออกแรงถีบให้เขาหลุดพ้นจากสถานการณ์นี้
วินาทีนั้นเอง เสียงคำรามของเครื่องยนต์ก็ใกล้เข้ามา รถหุ้มเกราะขับเข้ามาอย่างดุดัน กระแทกพวกุ์บางส่วนออกไป..แขนอันทรงพลังเหยียดออกจากหน้าต่างขวาของรถหุ้มเกราะ คว้าแขนซ้ายอู่ฉี จากนั้นก็ดึงอู่ฉีขึ้น รถหุ้มเกราะยังคงขับแล่นต่อไปและอู่ฉีก็ถูกยกลอยอยู่ทั้งอย่างนั้น
สมดุลของอู่ฉีดีมาก และเขาก็สามารถปรับท่ากลางอากาศ เตรียมกลับไปยังท้ายรถ ระหว่างนั้นเอง ดวงตาเขาก็สบเข้ากับดวงตาเ็าของหวังเซิ่ง
รถหุ้มเกราะกระแทกกลุ่มุ์และถูกล้อมโดยพวกมันที่ยืนขึ้นอีกครั้ง
กลุ่มทหารรับจ้างปืนดำที่ได้สติสาดะุใส่พวกมันที่พยายามะโเกาะรถอย่างบ้าคลั่ง ลืมเื่ราคาของะุเจาะเกราะไปสนิท
สมาชิกของหน่วยทหารรับจ้างที่าเ็สาหัสก็ยังฝืนยกปืนลูกซองพวกเขาขึ้นและใช้แรงกระแทกของะุเหล็กเพื่อผลักไล่พวกุ์ออกไป
ร่างของพวกุ์แข็งมาก มีพวกุ์ที่ถูกรถเหยียบจนเืสีขาวทะลักออกจากปาก แต่แขนพวกมันก็ยังจับล้อหน้ารถไว้แน่น รถพลันติดชะงักและุ์ที่ถูกกระแทกไปด้านหลังรถก็ยังคว้าจับล้อหลังไว้
รถบรรทุกหุ้มเกราะถูกหยุด ไม่สามารถขยับไปต่อได้อีกโดยเหล่าุ์ที่แสดงความฉลาด
สิ่งที่น่ากลัวกว่าก็คือ พื้นผิวอุโมงค์กลับปรากฏหลุมดินนับสิบขึ้นอีกครั้งและุ์จำนวนมากก็ผุดขึ้นจากพื้น ราวกับพวกมันกำลังรอเวลาที่พวกเขาเพลี้ยงพล้ำ
บูม!
ประตูขวาของรถถูกกระแทกเปิดและประตูก็กระแทกุ์ที่ยืนขวางประตูออกไปไกลถึงสองเมตร หวังเซิ่งถือHK416ที่ติดดาบสั้นไว้ใต้ปากกระบอกปืน จากนั้นก็ะโออกจากที่นั่งข้างคนขับ
คิ้วเขาแหลมประดุจดาบ จิตสังหารในตาเขาเหมือนดาวหาง หวังเซิ่งยกแขนขึ้น ปล่อยหมัดตรง ะเิพละกำลังระดับสองใสุ่์ตรงหน้าเขาตรงๆ ุ์ถูกพละกำลังมหาศาลชกใส่จนเสียหลัก จากนั้นหวังเซิ่งก็คว้าโอกาสนี้ลงมืออย่างป่าเถื่อน มือซ้ายเขาบีบคอมัน มือขวาถือปืน แทงดาบปลายปืนใส่หัวสีมรกตของมัน ของเหลวเขียวสาดไปบนตัวปืนHK416และจากนั้นปืนก็แผดเสียงคำราม!
ปัง!
หลังจัดการตัวแรกเสร็จ หวังเซิ่งก็จ้องฝูงุ์ เสียงเขาเหมือนระฆัง เต็มไปด้วยความเป็ผู้นำ!
“พี่น้อง ฆ่าพวกมันให้หมด!”
เมื่อเสียงโห่ร้องของมนุษย์ดังขึ้น มันก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าเสียงคำรามของพวกุ์เลย
เหล่าทหารรับจ้างปืนดำะโลงจากรถตามหวังเซิ่งที่นำทัพลงไปลุยกับพวกุ์ ยกเว้นแต่เกาหยวนและทหารรับจ้างปืนดำอีกคนที่คอยควบคุมปืนกลต่อต้านอากาศยานNSV
พวกเขาทุกคนล้วนมีการเสริมความสามารถระดับหนึ่ง พวกเขาต่างทุ่มสุดตัว สู้อย่างหมาจนตรอกกับเหล่าุ์ที่เกาะล้อรถด้วยปืนและร่างกาย!
ดวงตาของโจวฉิงแดงก่ำและมือที่ถือปืนก็สั่น เขาเลิกใช้การรับรู้อันตรายแล้ว เพราะหัวเขามีแต่ภาพเปลวไฟไร้สิ้นสุด เืของเพื่อนร่วมทีม ผสมกับจิตสังหารของทหารรับจ้างปืนดำได้สร้างบรรยากาศที่ไม่รู้จักจบสิ้น เขาคือทหารรับจ้างที่บอบบางสุด และหัวใจเขาก็เต็มไปด้วยความกลัว
แต่ทว่าโจวฉิงก็ยังหลงเหลือเหตุและผลบ้าง แม้เขาจะอ่อนแอและขาดความมั่นใจในตัวเอง เขาก็มักตื่นตัวเสมอ ภารกิจสำรวจระดับC?อุโมงค์นี้ที่ลากกลุ่มทหารรับจ้างระดับ2ให้สู้จนตัวตายได้ย่อมไม่ถือว่าเป็ภารกิจสำรวจระดับCอีกแล้ว!
จำนวนของสายพันธุ์แพร่ระบาดได้เกินกว่าร้อยไปแล้ว ทั้งหมดล้วนเป็สัตว์ประหลาดระดับหนึ่งหรือสูงกว่านั้น แถมยังมีสัตว์ประหลาดอย่างกิ้งก่าฉลามและยีราฟนั่นอีกด้วย
ตามสถานการณ์ที่ผ่านมา มันเป็ไปได้ที่’สัตว์ประหลาดระดับสูง’เ่าั้จะปรากฏอีก แค่สายพันธุ์แพร่ระบาดอย่างยีราฟหรือกิ้งก่าฉลามสักตัวหรือสองตัวก็สามารถบดขยี้แนวป้องกันของทหารรับจ้างปืนดำได้ง่ายๆแล้ว
“พวกคุณต้องถอย!”โจวฉิงรวบรวมความกล้าและะโใส่หวังเซิ่งที่สู้อยู่ตรงหน้าเขา
”หัวหน้าหวัง เราต้องถอย!บุกฝ่าออกไปให้ได้ ไม่งั้นเราจะตายกันหมด!”เขาะโสุดแรง แต่เสียงก็ยังถูกกลบด้วยเสียงปืนกลต่อต้านอากาศ
“นายพูดว่าอะไรนะ?!”หวังเซิ่งะโกลับขณะสู้ เขามีการเสริมพละกำลังระดับสองและความว่องไวระดับสอง ร่วมกับอุปกรณ์ป้องกันทหารคุณภาพสูง มันทำให้เขาสามารถสู้กับกลุ่มสายพันธุ์แพร่ระบาดได้ง่ายๆ
“ฉันบอกว่า เราต้องถอย!งานนี้ยากเกินไป และนายก็ต้องออกไปเดี๋ยวนี้หากไม่อยากตาย!”โจวฉิงคำรามจนเืลมพลุ่งพล่าน
โจวฉิงยังมีประโยคที่อยากะโต่อ ซึ่งก็คือ สายพันธุ์แพร่ระบาดนี้ดูเหมือนจะมีสติปัญญา การใช้แขนเพื่อป้องกันจุดสำคัญนับเป็ภูมิปัญญาง่ายๆ แต่การใช้มือรั้งล้อและป้องกันรถจากการขับไปข้างหน้าไม่ใช่ภูมิปัญญาทั่วไป และมันไม่ใช่แค่กับตัวเดียว แต่เป็ทั้งกลุ่ม ตัวอย่างเช่น สายพันธุ์แพร่ระบาดอย่างยีราฟ เป้าหมายมันคือปืนกลหนักที่มีพลังยิงรุนแรงสุด และสติปัญญามันก็ย่อมไม่ต่ำ
“หากอยากหนี ก็ต้องจัดการสัตว์ประหลาดรอบๆให้หมดก่อนและฆ่าตัวที่จับล้อ!”หวังเซิ่งไม่ได้หน้ามืดตาบอด เขายังฟังความเห็นของโจวฉิง สิ่งที่พูดจากปากโจวฉิงนั้นคือความเป็จริงในตอนนี้
“มาบุกฝ่าและหนีไปกันเถอะ”
เสียงของอู่ฉีดังขึ้นจากด้านข้าง เขาดูเหมือนผี ขณะที่ทุกคนกำลังสู้ เขาได้ลอบไปช่วยเฒ่าฮู้ที่อยู่บนพื้นก่อน เฒ่าฮู้ถูกเหยียบย่ำโดยพวกุ์ ร่างของเขาบอบช้ำไปหมด เืไหลจากมุมปากบ่งชี้ว่าอวัยวะภายในเขาเสียหาย
ตอนนี้เอง อู่ฉีไม่ได้ะโไปร่วมวงฆ่าพวกุ์ด้วย แต่กลับยืนตรงขอบหลังรถ ดวงตาดำคู่งามเขาจ้องกำแพงรอบๆเขม็ง
สิ่งที่เขาทำคือระวังการลอบโจมตีโดยกิ้งก่าฉลามหรือยีราฟ ป้องกันอันยี่ที่าเ็สาหัส โจวฉิงและ...
ชายที่กำลังใช้ปืนกลหนักกราดยิงอย่างป่าเถื่อน
หาก’สัตว์ประหลาดระดับสูง’ปรากฏ เกรงว่าเป้าหมายแรกของพวกมันคงเป็การโจมตีผู้ใช้ปืนกลหนักก่อนใคร
47K
