บทที่ 3: เื่คืนนั้น NC++
แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าวันเสาร์ที่ส่องผ่านผ้าม่านหน้าต่างห้องนอนไม่ได้ช่วยทำให้จิตใจที่ว้าวุ่นปั่นป่วนของผมสงบลงเลยแม้แต่น้อย ตลอดทั้งคืนหลังจากที่ผมแอบดูรินช่วยตัวเองและรีบหนีกลับมาที่ห้องของตัวเอง ผมแทบไม่ได้ขยับเปลือกตาหลับเลยแม้แต่ชั่วโมงเดียว ทุกครั้งที่ผมหลับตาลง ภาพของริน หญิงสาวต่างจังหวัดหน้าหวาน อ่อนหวานเรียบร้อย ผู้เป็แฟนสาวของภัทร เพื่อนรักที่สุดของผม กำลังนอนบิดเร่าเรือนร่างเนียนขาวอยู่บนเตียงนอนกว้าง สองมือขยำเค้นทรวงอกอวบอิ่ม และใช้นิ้วเรียวขยี้จุดสงวนสวาทระบายความเงียบเหงาเปล่าเปลี่ยวจนร่างสั่นเกร็งสะท้าน มันก็ยังคงตามมาหลอกหลอนกระตุ้นสัญชาตญาณดิบในกายผมให้พลุ่งพล่านจนปวดร้าวไปทั้งตัว
ความจริงที่ว่ารินแอบเปิดเข้ามาเจอผมกับนุ่นกำลังเริงรักกันอย่างดุเดือดโจ่งครึ่ม และความจริงที่ผมลอบสะกดรอยตามไปแอบดูเธอปลดปล่อยความใคร่ในห้องนอนของเธอเอง... ความลับสองอย่างนี้เหมือนเป็เถ้าถ่านร้อนแรงที่ยังคงคุกรุ่นรอวันปะทุะเิ
ผมลุกขึ้นจากเตียงนอนด้วยความรู้สึกหนักอึ้งในหัว สมองตื้อและเต้นตุบๆ ด้วยความเครียดสะสม ผมจัดการอาบน้ำชำระล้างคราบน้ำรักที่หลั่งออกมาจากการระบายอารมณ์ตัวเองเมื่อคืน สวมเสื้อยืดสีดำและกางเกงยีนส์ตัวเก่ง ก่อนจะตัดสินใจลงไปซื้อโจ๊กหมูร้อนและกาแฟสดจากร้านใต้คอนโดหรู ข้ออ้างของผมช่างแสนธรรมดาและฟังดูเป็สุภาพบุรุษ—ผมเพียงแค่แวะเอาอาหารเช้าไปส่งให้รินและตรวจดูความเรียบร้อยของห้องหลังพายุฝนเมื่อคืนตามที่ภัทรฝากฝังไว้
แต่ในความจริงลึกๆ... สัญชาตญาณดิบของผมรู้ดีว่าผมแค่้าเผชิญหน้ากับเธอ
ผมก้าวเดินออกจากลิฟต์ชั้น 28 โถงทางเดินยาวเงียบสงัด มีเพียงเสียงรองเท้าผ้าใบของผมกระทบพื้นเบาๆ ทุกฝีก้าวเต็มไปด้วยความระทึกใจและกังวลใจ ผมหยุดยืนอยู่หน้าประตูไม้หรูบานคุ้นเคย สูดลมหายใจเข้าลึกระงับความสั่นเทาในอก ก่อนจะยกมือขึ้นเคาะประตูเบาๆ สามครั้ง
ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก...
ความเงียบปกคลุมอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่ผมจะได้ยินเสียงฝีเท้าแ่เบาขยับใกล้เข้ามาจากด้านใน หัวใจของผมเต้นรัวเร็วและแรงขึ้นอย่างบ้าคลั่ง ราวกับตัวเองเป็หัวขโมยที่กำลังจะโดนจับได้
แกรก...
บานประตูเปิดออกช้าๆ ร่างบางของรินปรากฏแก่สายตาของผม รินยืนอยู่ตรงนั้นในชุดเสื้อยืดสีขาวตัวใหญ่โคร่งยาวปิดสะโพกและกางเกงขาสั้นสีอ่อน เส้นผมยาวสลวยยุ่งเหยิงเล็กน้อยพาดบ่าบาง แก้มใสขึ้นสีแดงระเรื่อทันทีที่สายตาของเราประสานกัน ดวงตากลมโตคู่นั้นสั่นระริกปนตื่นตระหนก ขอบตาของเธอแดงก่ำเล็กน้อย บ่งบอกว่าเธอก็ผ่านค่ำคืนที่แสนยาวนานและนอนไม่หลับมาเช่นเดียวกัน
“พะ...พี่อลัน...” เสียงหวานเอ่ยเรียกชื่อผมแ่เบาปนเครือสั่น มือเล็กๆ สองข้างยกขึ้นกำชายเสื้อยืดแน่นเพื่อซ่อนอาการประหม่า
“สวัสดียามเช้าครับริน” ผมพยายามบังคับเสียงตัวเองให้นิ่งและอบอุ่นที่สุดเท่าที่จะทำได้ พลางชูถุงอาหารเช้าในมือขึ้น “พี่ซื้อโจ๊กหมูร้อนกับกาแฟมาฝากครับ... เมื่อคืนพายุฝนตกหนักมาก พี่เลยแวะมาดูว่าห้องเรียบร้อยดีไหม มีน้ำรั่วหรือหน้าต่างชำรุดตรงไหนหรือเปล่า”
คำพูดของผมดูปกติทุกอย่าง แต่ในอากาศระหว่างเรากลับเต็มไปด้วยความตึงเครียดและกระอักกระอ่วนใจอย่างรุนแรง ภาพเรือนร่างอันเย้ายวนและเสียงครางแ่เบาของเธอเมื่อคืนแล่นสลับกับภาพจูบอันดุดันของผมและนุ่นในโสตประสาทของคนทั้งสอง ต่างฝ่ายต่างรู้ความลับของกันและกัน แต่ไม่มีใครกล้าเปิดปากพูดมันออกมาตรงๆ
“ขะ...เข้ามาก่อนสิคะพี่อลัน” รินเอ่ยเชิญพลางขยับตัวหลบไปด้านข้างเพื่อเปิดทางให้ผมก้าวเข้าสู่ห้องชุดของเธอ
ผมก้าวผ่านประตูเข้ามา กลิ่นหอมหวานอ่อนๆ ของครีมอาบน้ำกลิ่นกุหลาบที่รินเพิ่งใช้ผสมกับกลิ่นแป้งเด็กโชยมาปะทะจมูก กลิ่นของเธอช่างเย้ายวนและกระตุ้นอารมณ์ดิบในหัวใจของผมจนส่วนกึ่งกลางกายเริ่มขยับไหวขยายตัวเบาๆ รินปิดประตูห้องลง ความเงียบงันปนอึดอัดครอบงำห้องรับแขกหรูหราที่มีเพียงเสียงแ่ของเครื่องปรับอากาศทำงาน
---
เราเดินมาที่มุมครัวเล็กๆ ที่ติดกับโต๊ะอาหารไม้ตัวเตี้ย รินก้มหน้าก้มตาพยายามเลี่ยงการประสานสายตากับผมอย่างชัดเจน ใบหูขาวเนียนของเธอแดงก่ำลามไปจนถึงลำคอระหง
“ริน เดี๋ยวพี่ช่วยเทโจ๊กใส่ชามให้นะครับ” ผมบอกพร้อมกับก้าวเข้าไปใกล้เธอเพื่อนำกล่องโจ๊กออกจากถุง
“มะ...ไม่เป็ไรค่ะพี่อลัน รินจัดการเองได้ค่ะ” รินละล่ำละลักบอกพลางยื่นมือเล็กๆ มาจับชามกระเบื้องที่วางอยู่บนเคาน์เตอร์ครัว
ทว่าในจังหวะนั้นเอง ปลายนิ้วมือหนาของผมกลับััเข้ากับปลายนิ้วมือเรียวนุ่มของรินโดยบังเอิญ
สะดุ้ง!
กายบางของรินสะท้านเฮือกราวกับถูกกระแสไฟฟ้าแรงสูงแล่นผ่าน ปลายนิ้วของเธอสั่นระริกแต่เธอกลับไม่ได้ชักมือหนีทันที ความร้อนผ่าวจากฝ่ามือของผมส่งผ่านความอบอุ่นเข้าหาผิวกายนุ่มละมุนของเธออย่างรวดเร็ว ผมชะงักสายตาจ้องมองมือเล็กๆ ของเธอ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับเธออีกครั้งในระยะห่างไม่ถึงคืบ
ดวงตากลมโตคู่สวยเบิกกว้างปรือปรอยสะท้อนอารมณ์สับสนปนกระสันสวาทลึกๆ อัตราการหายใจของรินเริ่มกระชั้นถี่ขึ้นจนเนินอกคู่เต่งตึงภายใต้เสื้อยืดสีขาวสะท้อนขึ้นลงตามจังหวะชีพจรที่เต้นแรง ภาพยอดปทุมถันสีหวานชูชันแข็งสู้ลมเมื่อคืนแวบเข้ามาในสมองของผมจนแก่นกายใต้กางเกงยีนส์ตื่นตัวและขยายใหญ่อย่างไม่อาจควบคุม มันตึงนูนดันเนื้อผ้าออกมาจนเด่นชัด
รินชำเลืองสายตาลงต่ำโดยสัญชาตญาณ ดวงตาของเธอจับจ้องไปที่เป้ากางเกงที่ปูดโปนเด่นชัดของผม รินสูดลมหายใจสั่นสะท้าน ใบหน้าหวานแดงก่ำแปรเปลี่ยนเป็ความเขินอายปนกระสันจนร่างกายส่วนล่างของเธอเริ่มขับน้ำสวาทออกมาเปียกชื้นแพนตี้อีกครั้ง
“พี่อลัน... คือ...” รินพยายามเอ่ยคำพูดออกจากลำคอแห้งผาก แต่เสียงของเธอกลับเบาหวิวราวกับลอยอยู่ในความฝัน
“ริน... รินรู้สึกสับสนใช่ไหมครับ?” ผมตัดสินใจก้าวเข้าไปประชิดตัวเธอจนแผ่นหลังของเธอแนบติดกับขอบเคาน์เตอร์ครัว ผมยื่นมือหนาไปประคองแก้มใสของเธออย่างถือวิสาสะ นิ้วหัวแม่มือลูบไล้ผิวแก้มเนียนละเอียดแ่เบา “เื่เมื่อคืนนี้...”
“อย่าค่ะพี่อลัน... อย่าพูดถึงมันเลยนะคะ ริน... รินกลัว...” น้ำตาใสๆ เริ่มเอ่อคลอในดวงตากลมโตของริน ร่างกายของเธอสั่นเทาไปหมด ศีลธรรมความถูกต้องในใจเธอกำลังสู้รบกับความเงียบเหงาเปล่าเปลี่ยวและความใคร่ที่กระหายการเติมเต็ม “รินรักภัทร... รินไม่ควร...”
“แต่ร่างกายของริน... ไม่ได้พูดแบบนั้นนี่ครับ” ผมกระซิบเสียงพร่าสั่นข้างใบหูเล็ก ขยับกายหนาเข้าเบียดชิดจนส่วนกลางกายอันแข็งตึงยาวเขื่องกระแทกกดเบียดเข้ากับหน้าท้องแบนราบและเนินเนื้อสาวภายใต้กางเกงขาสั้นของเธอ
รินครางเสียงเครือในลำคอ ดวงตาปรือปรอยปัดหลบแต่กลับไม่ผลักไสอกกว้างของผม สองมือเล็กเปลี่ยนมาจับชายเสื้อของผมไว้แน่นเพื่อเป็หลักยึดไม่ให้ล้มพับลงไปกับพื้น ความใกล้ชิดและแรงดึงดูดทางเพศที่ล้นทะลักทำลายกำแพงศีลธรรมที่สะสมมาจนพังทลายลงในพริบตา
---
ผมไม่รอช้าอีกต่อไป ความ้าและอารมณ์ดิบที่อัดอั้นมาตลอดทั้งคืนะเิออกอย่างห้ามไม่อยู่ ผมก้มลงซุกไซ้ใบหน้าเข้าหาลำคอระหง สูดดมกลิ่นกายสาวอันหอมหวานละมุนก่อนจะบดริมฝีปากหนาเข้าหาปากนุ่มของเธออย่างเร่าร้อนและดุดัน
“อื้อ!...” รินสะดุ้งโหยงและส่งเสียงประท้วงเบาๆ ในลำคอ ทว่าเพียงแค่ไม่กี่วินาที ััจูบอันช่ำชองและดูดดื่มของผมก็ทลายสิ้นไร้ทางสู้ ลิ้นร้อนของผมแทรกซอนทะลวงผ่านริมฝีปากบางเข้ากวาดชิมความหวานฉ่ำในโพรงปากอุ่นของเธออย่างหิวกระหาย รินค่อยๆ อ้าปากต้อนรับเรียวลิ้นของผม ปลายลิ้นเล็กๆ ของเธอขยับพัวพันแลกจูบตอบสนองผมอย่างตะกรุมตะกรามตามสัญชาตญาณดิบที่คั่งค้าง สองแขนเรียวยกขึ้นโอบรัดรอบคอของผมแน่นเบียดตัวตนเข้าหาอ้อมกอดอุ่น
เสียงจูบดังเฉอะแฉะกระตุ้นความกำหนัดไปทั่วห้อง ครั้นอารมณ์ดิบพวยพุ่งเกินกว่าจะหยุดยั้ง ผมรวบตัวอุ้มรินขึ้นจากพื้น รินตวัดขาเรียวขาวทั้งสองข้างเกี่ยวรัดเอวหนาของผมไว้แน่นโดยสัญชาตญาณ สะโพกมนกลมกลึงบดเบียดเข้ากับท่อนเนื้อร้อนผ่าวของผมอย่างพัลวัน ผมพาร่างบางก้าวเดินสั่นระริกตรงเข้าไปในห้องนอนใหญ่ของเธอ ยื่นเท้าถีบประตูไม้ปิดสนิทลงดังปัง! ก่อนจะค่อยๆ วางร่างบางลงบนเตียงนอนหนานุ่มขนาดใหญ่เตียงเดียวกับที่เธอใช้ช่วยตัวเองเมื่อคืน
ผมขึ้นคร่อมทาบทับร่างของรินในทันที สองมือของผมจัดการปลดเสื้อยืดตัวโคร่งของเธอออกอย่างรวดเร็ว เผยเรือนร่างท่อนบนที่เปลือยเปล่าขาวนวลชวนฝัน ทรวงอกคู่งามขนาดอวบอัดล้นมือเด้งชูชันขยับไหวตามแรงหอบหายใจ ยอดปทุมถันสีชมพูระเรื่อแข็งเป็ไตเม็ดเล็กล่อตาล่อใจ ผมก้มหัวลงซุกไซ้สูดความอุ่นจากเต้าคู่สวย ใช้ปากและลิ้นอุ่นชื้นโลมเลียสลับขบเม้มยอดอกของเธออย่างหนักสลับเบา
“อ๊าส์!... พี่อลัน... รินเสียว... อื้อ...” รินแอ่นอกนุ่มหยุ่นเข้าหาโพรงปากของผม สองมือจิกทึ้งเส้นผมของผมแน่น ใบหน้าหวานบิดเบี้ยวด้วยความกระสันซ่านสะท้าน ร่างกายสั่นสะท้านต้อนรับััสวาทของผมอย่างลืมตัวลืมความผิดบาปจนสิ้น
ผมไม่ได้รีบร้อน ลิ้นร้อนของผมวนเวียนรอบยอดอกชมพูช้าๆ ก่อนจะดูดมิดเม็ดเนื้อแข็งเข้าไปในปาก แล้วใช้ปลายลิ้นกดวนเป็วงกลมเบาๆ สลับกับการขบเม้มเบาๆ จนรินตัวกระตุกสะท้าน มือหนาข้างหนึ่งบีบนวดเต้าอีกข้างอย่างแ่เบา ใช้นิ้วโป้งถูวนรอบยอดอกที่ยังไม่ถูกปากัั ขณะที่ริมฝีปากยังคงดูดดื่มเต้าอีกข้างอย่างหิวกระหาย
“พี่... อลัน... อย่า... อย่าเลียแรงขนาดนั้น... อ๊า...” รินครางแ่ เสียงสั่นเครือ เอวบางแอ่นรับปากของผมโดยไม่รู้ตัว
ผมปล่อยยอดอกที่เปียกชุ่มออกจากปากช้าๆ แล้วเลื่อนริมฝีปากลงไปตามร่องอก ลงไปตามท้องน้อยเรียบเนียน ลิ้นร้อนลากเส้นยาวลงไปจนถึงขอบกางเกงขาสั้น ผมใช้นิ้วมือหนาดึงกางเกงขาสั้นและแพนตี้ผ้าลูกไม้ตัวจิ๋วของเธอลงไปตามเรียวขาขาวเนียนอย่างช้าๆ ทีละนิด ปล่อยให้ผ้าบางๆ ครูดผ่านผิวเนียนก่อนจะโยนทิ้งลงข้างเตียง เผยร่องรักสีชมพูหวานฉ่ำน้ำที่เปียกเยิ้มไปด้วยน้ำรักเหนียวใสจนนองง่ามขา กลิ่นอายความพร้อมของเพศหญิงฟุ้งกระจายเต็มหน้าตัก
ผมไม่ได้พุ่งเข้าใส่ทันที แต่กลับก้มลงจุมพิตเรียวขาด้านในของเธอทีละข้าง ลิ้นร้อนไล้เลียผิวเนียนขึ้นไปเรื่อยๆ จนถึงโคนขา แล้วจงใจเลี่ยงร่องรักที่ชุ่มฉ่ำไว้ก่อน ผมสูดดมกลิ่นความพร้อมของเธออย่างเปิดเผย ก่อนจะใช้นิ้วโป้งเบาๆ แหวกกลีบเนื้อสีชมพูออก เผยปุ่มกระสันเม็ดเล็กที่บวมแดงและเปียกชุ่ม
“พี่อลัน... อย่า... อย่ามองนานขนาดนั้น...” รินตัวสั่น ใบหน้าแดงก่ำด้วยความอายปนเสียว เอามือปิดหน้าตัวเองบางส่วน
“สวยมากครับ...” ผมกระซิบเสียงต่ำ แล้วก้มลงใช้ปลายลิ้นแตะเบาๆ ที่ปุ่มกระสันเม็ดเล็กนั้นเพียงครั้งเดียว รินสะดุ้งตัวกระตุกแรง “อ๊า!”
ผมเริ่มเล้าโลมด้วยปลายลิ้นอย่างช้าๆ วนเวียนรอบปุ่มกระสันโดยไม่กดตรงๆ ก่อนจะเลียยาวจากโคนร่องรักขึ้นไปจนถึงยอดเม็ดเสียว แล้ววนกลับลงมา น้ำรักเหนียวใสของเธอติดลิ้นผมเต็มๆ ผมดูดเม็ดกระสันเข้าปากเบาๆ สลับกับการใช้ปลายลิ้นกดวนเป็วงกลมช้าๆ จนรินสะโพกสั่นระรัว เอวแอ่นรับปากของผมโดยไม่รู้ตัว
“อ๊าส์!... พี่... อลัน... รินเสียว... เสียวไปหมดแล้ว...” รินครางเสียงหลง สองมือจิกผ้าปูที่นอนแน่น ขาเรียวทั้งสองข้างสั่นสะท้าน
ผมใช้นิ้วกลางและนิ้วนางค่อยๆ แทรกเข้าไปในร่องรักที่เปียกแฉะทีละน้อย รู้สึกถึงความอุ่นตึงแน่นที่โอบรัดนิ้ว ขณะที่ปากยังคงดูดเลียปุ่มกระสันอย่างไม่ยอมหยุด นิ้วสองนิ้วค่อยๆ ขยับเข้าออกช้าๆ งุ้มปลายนิ้วกดหาจุดอ่อนไหวด้านใน ขณะที่ลิ้นยังคงวนเวียนกดถูเม็ดเสียวอย่างต่อเนื่อง
“อ๊า!... อื้อ... พี่อลัน... นิ้ว... นิ้วพี่... อ๊าส์!” รินร้องครางเสียงสั่น สะโพกมนลอยเด่นแอ่นรับนิ้วและปากของผม ร่างกายส่วนล่างของเธอขมิบตอดรัดนิ้วมือของผมแน่นราวกับจะกลืนกิน
ผมเร่งจังหวะลิ้นและนิ้วขึ้นเล็กน้อย ดูดเม็ดกระสันเข้าปากแรงขึ้น ขณะที่นิ้วสองนิ้วซอยเข้าออกในร่องรักที่เปียกโชกเร็วขึ้น น้ำรักของรินไหลนองเปียกมือและปากผมเต็มๆ ร่างกายของเธอสั่นสะท้านรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เอวแอ่นสูง ท้องน้อยกระตุกเป็ระลอก
“พี่... จะ... จะเสร็จ... รินจะเสร็จแล้วค่ะ...” รินครางเสียงหลง ขาเรียวทั้งสองข้างเกร็งตึง
ผมยังไม่ยอมหยุด ลิ้นและนิ้วยังคงเร้าต่อเนื่องจนรินตัวสั่นสะท้านรุนแรง รูสวาทขมิบรัดนิ้วผมแน่นหนึบ น้ำรักพุ่งพล่านเปียกชุ่มไปทั่ว เธอครางลั่นสะอื้นด้วยความเสียวซ่านที่ปะทุถึงขีดสุด ร่างกายสั่นระรัวอยู่นานหลายวินาทีก่อนจะอ่อนแรงลงเล็กน้อย
ผมค่อยๆ ถอนนิ้วออก แล้วยกตัวขึ้นจูบปากนุ่มของเธออีกครั้ง ปล่อยให้น้ำรักของเธอติดริมฝีปากผสมปนเปในจูบ รินยังหอบหายใจรุนแรง ใบหน้าแดงก่ำ ดวงตาวูบวาบด้วยความเสียวที่ยังค้างคา
“พร้อมหรือยังครับ...” ผมกระซิบใกล้หู ขณะที่มือหนาค่อยๆ ปลดเข็มขัดและดึงกางเกงยีนส์พร้อมกางเกงชั้นในของตัวเองลงอย่างเร่งรีบ แก่นกายอันปูดโปนร้อนฉ่าขยายใหญ่ยาวเขื่องแข็งตึงเปรี๊ยะชี้หน้าอย่างน่าเกรงขาม ปลายหัวบานสีเข้มมีน้ำใสปริ่มหยาดเยิ้ม ผมจับแท่งเอ็นั์จ่อเข้าที่ปากร่องรักฉ่ำแฉะของริน ััความร้อนผ่าวของผิวกายที่แตะกันทำให้รินสะดุ้งตัวสั่นระริก
“พี่อลัน... มันใหญ่... รินกลัวเจ็บ...” รินมองตัวตนอันใหญ่โตของผมด้วยความหวาดกังวลเบาๆ
“ชู่ว... ไม่ต้องกลัวครับริน พี่จะทำเบาๆ นะครับ...” ผมปลอบโยนพร้อมกับโน้มตัวลงจูบริมฝีปากของเธออีกครั้งเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ ก่อนจะค่อยๆ กดสะโพกหนาดันแก่นกายร้อนผ่าวทะลวงสอดใส่เข้าไปในร่องรักแคบคับตึงอย่างช้าๆ
“อึ๊ก!... อ๊าส์!!!...”
รินเบิกตากว้างครางลั่นออกฉายความเจ็บปนเสียวซ่านเมื่อช่องทางรักที่แห้งแล้งมานานถูกรุกรานด้วยตัวตนอันเขื่องหนาปูดโปน รูสวาทแคบคับตึงแน่นโอบรัดตัวตนของผมจนขยับยากลำบาก ผมรู้สึกถึงความอุ่นตึงแน่นขมิบตอดรัดแก่นกายของผมตุบๆ จนแทบจะทนไม่ไหว ต้องค้างสะโพกนิ่งเงียบไว้ชั่วอึดใจเพื่อให้รินได้ปรับตัวรับความยิ่งใหญ่ของผม
“อื้อ... เสียว... อลัน... พี่อลัน... รินเสียวหัวใจไปหมดแล้ว...” รินครางสะอื้นเสียงหวานหยด ใบหน้านองไปด้วยความรู้สึกวาบหวามปนสุขสม
“ริน... รินแน่นมากครับ... ขมิบแน่นจนพี่จะทนไม่ไหวแล้ว...” ผมสูดปากครางต่ำในลำคอ ก่อนจะเริ่มขยับสะโพกหนาขับเคลื่อนแก่นกายสอดแทรกตอกย้ำเข้าออกร่องรักของเธอช้าๆ จากนั้นจึงค่อยๆ เพิ่มจังหวะความเร็วและน้ำหนักกระแทกกระทั้นลึกซึ้งยิ่งขึ้น
พั่บ! พั่บ! พั่บ!
เสียงเนื้อสะโพกกระทบกันดังก้องทำลายความเงียบงันภายในห้องนอนอย่างชัดเจน คลอเคลียกับเสียงหอบหายใจและเสียงครางกระเส่าของริน ยามที่แท่งลำร้อนผ่าวครูดเสียดสีกับผนังเนื้อนุ่มด้านใน ัับีบรัดและขมิบต้อนรับอย่างบ้าคลั่งของรินทำให้ผมสมองขาวโพลน ละทิ้งซึ่งขอบเขตของศีลธรรมและการทรยศเพื่อนสนิทไปสิ้นเชิง ในเวลานี้มีเพียงอารมณ์ใคร่ดิบที่ร้อนแรงและร่างเนียนตรงหน้าเท่านั้น
ผมจับขาเรียวขาวทั้งสองข้างของรินขึ้นพาดบ่ากว้างของผม เปิดโอกาสให้แก่นกายั์ทะลวงเข้าใส่ร่องรักตึงแน่นได้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น ผมกระหน่ำซอยสะโพกกระทุ้งตัวตนเข้าใส่จุดอ่อนไหวลึกสุดใจของเธออย่างรวดเร็วและหนักหน่วง
“อ๊าส์!... พี่อลัน... ตรงนั้น... ลึกไป... อ๊ะ อ๊ะ อ๊าส์!...” รินสั่นไปทั้งตัวเต้าทรวงส่ายไหวรุนแรง สองมือเล็กจิกผ้าปูที่นอนจนยับยู่ยี่ สะโพกของเธอแอ่นลอยขยับรับแรงกระแทกจากผมอย่างลืมอาย
ผมชื่นชมภาพเรือนร่างขาวผ่องที่กำลังสั่นสะท้านตอบรับอารมณ์ของผมอย่างใกล้ชิด ความกระสันปะทุถึงขีดสุด ผมจัดท่าทางให้รินพลิกคว่ำกายลง คุกเข่าโก้งโค้งสะโพกกลมกลึงลอยเด่นงอนงามเป็เป้าสายตา แผ่นหลังของเธอแอ่นโค้งลงตามจังหวะกดทับ ผมขยับไปด้านหลัง จับเอวคอดกิ่วของเธอไว้แน่นเป็หลักยึด ก่อนจะกระแทกกระทั้นแก่นกายร้อนฉ่าเสียบรูสวาทของเธอจากทางด้านหลังจนสุดลำ
สวบ!
“กรี๊ด!... อลัน... พี่อลันขา... รินเสียว... รินจะตายแล้ว... อ๊าส์!” รินร้องครางสุดเสียงสะโพกสั่นระรัว ยามที่ลำเอ็นร้อนปูดโปนครูดเข้าออกรูสวาทชุ่มฉ่ำของเธออย่างโหดร้ายดุดัน ยิ่งมองเห็นกลีบเนื้อสีหวานของเธอที่โอบกลืนกินตัวตนของผมเข้าออกจนเปียกโชกไปด้วยน้ำรักสีขาวขุ่นผสมน้ำสวาทเฉอะแฉะ อารมณ์ดิบในตัวผมก็ยิ่งทวีคูณ
ตับ! ตับ! ตับ! พั่บ! พั่บ!
ผมเร่งจังหวะสะโพกซอยยิบลึกซึ้งถี่กระชั้น ดันตัวตนร้อนระอุทะลวงจุดกระสันลึกในโพรงรักอย่างไม่ยอมให้อีกฝ่ายได้หยุดพัก รินร้องครางเสียงสั่นเครือซุกหน้าลงกับหมอน สะโพกกลมกลึงส่ายร่อนรับความกระสันจนแก่นกายของผมโดนตอดรัดขมิบแน่นถี่รัว บ่งบอกว่าเธอใกล้จะถึงฝั่งฝันเต็มที
“อื้อ!... ริน... รินจะเสร็จ... จะเสร็จแล้วค่ะพี่อลัน... อ๊าส์!” รินบิดเกร็งกระตุกตัวสะท้าน รูสวาทบีบรัดตัวตนของผมรัวแน่นหนึบหนับแสดงถึงการเสร็จสมอารมณ์หมายอย่างรุนแรงจนร่างบางแทบจะพับราบไปกับเตียง
“พร้อมกันนะครับริน... ซี้ด... อ๊าส์!”
ผมซอยสะโพกถี่ยิบเน้นหนักหน่วงสามสี่ครั้งสุดท้าย กดกระแทกแก่นกายร้อนผ่าวเข้าไปลึกสุดช่องทางรัก ก่อนจะเกร็งสะโพกฉีดพ่นน้ำรักอุ่นร้อนขาวข้นทะลักพวยพุ่งเข้าไปในหลุมเสียวของรินทุกหยาดหยด น้ำรักร้อนผ่าวทะลักอัดแน่นอยู่ในท้องน้อยของเธอจนเอ่อล้นไหลย้อนออกมาตามร่องรักจนไหลนองไปตามเรียวขาขาวผ่อง
ผมฟุบลงทับแผ่นหลังบางหอบหายใจรุนแรงเหนื่อยอ่อน รินนอนสั่นสะท้านลมหายใจกระชั้นถี่สั่นระริก ััความร้อนจากร่างกายและน้ำรักที่ยังคั่งค้างทำให้กายสาวบิดเร่าเบาๆ ด้วยความเสียวซ่านที่ค้างคา
---
หลังจากพายุอารมณ์สวาทที่เร่าร้อนและบ้าคลั่งซาลง ผมค่อยๆ ถอนแก่นกายที่เริ่มอ่อนตัวลงออกจากร่องรักเปียกชื้นของริน น้ำรักสีขาวขุ่นผสมน้ำสวาทใสๆ ไหลเยิ้มทะลักตามออกมาเปรอะเปื้อนผ้าปูที่นอนสีหวาน ผมล้มตัวลงนอนเคียงข้าง รวบร่างบางของรินขยับเข้ามาสวมกอดจากด้านหลัง ดึงผ้าห่มผืนหนาขึ้นมาคลุมเรือนร่างเปลือยเปล่าเปียกเหงื่อของเราทั้งสองคนไว้
ความเงียบสงัดเข้าครอบงำห้องนอนกว้างขวางอีกครั้ง แสงแดดยามสายที่สว่างจ้าภายนอกสะท้อนผ่านม่านโปร่ง เผยให้เห็นรอยรักและคราบเปื้อนบนเตียงนอนเด่นชัด
พายุอารมณ์ใคร่สงบลง... ทว่าพายุแห่งความรู้สึกผิดบาปและความดีชั่วเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น
ความเงียบที่ปกคลุมอยู่นั้นเย็นเยียบจับขั้วหัวใจ ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีแล่นเข้ามาจู่โจมจิตใต้สำนึกของผมอย่างรุนแรงจนก้นบึ้งของหัวใจสั่นไหว ผมเพิ่งร่วมรักอย่างเร่าร้อนและลึกซึ้งกับริน... แฟนสาวของภัทร เพื่อนรักที่สุดที่เชื่อใจผมและฝากฝังให้ผมคอยดูแลเธอ ยามที่มันต้องไปทำงานห่างไกลครึ่งค่อนปี
รินซุกใบหน้าหวานเข้ากับอกกว้างของผม ร่างกายของเธอยังคงสั่นเทาเล็กน้อย ก่อนที่เสียงสะอื้นไห้แ่เบาจะดังเล็ดลอดออกมาจากลำคอของเธอ หยาดน้ำตาเม็ดเล็กๆ อุ่นร้อนหยดลงเปียกแฉะบนแผ่นอกของผม
“พี่อลัน... รินขอโทษ... รินทำผิดต่อภัทร... รินเป็ผู้หญิงแพศยา...” รินพร่ำบอกเสียงสั่นเครือเต็มไปด้วยตราบาปและความรู้สึกผิดที่กำลังกัดกินใจเธอไม่ต่างกัน
“ริน... มันไม่ใช่ความผิดของรินคนเดียวครับ พี่เป็คนเริ่มเอง...” ผมพยายามปลอบโยนพลางกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น แม้ในใจของผมจะสับสนจนแทบกระอักออกมาเป็เืก็ตาม ความกังวลและความกลัวว่าภัทรจะรู้เื่นี้มันทำลายความสุขสมที่เพิ่งได้รับจนหมดสิ้น
ทว่า... ในขณะที่ความเงียบและตราบาปกำลังกรีดใจของเราทั้งสองคนอยู่นั้นเอง
ครืด... ครืด... ครืด...
เสียงโทรศัพท์มือถือของรินที่วางอยู่บนโต๊ะไม้หัวเตียงสั่นครืดคราดเสียงดังก้องท่ามกลางความเงียบงัน พร้อมกับเสียงดนตรีเรียกเข้าที่แหลมสูงฉีกกระชากความรู้สึกนึกคิดในหัวสมองของคนทั้งสองจนขาดผึง
หน้าจอมือถือสว่างวาบแสดงชื่อสายเข้าอย่างชัดเจนเตะตาเด่นหรา
**‘ภัทร’**
ราวกับมีกระแสไฟฟ้าะเิใส่ร่างกายของผมและรินในพริบตา ทั้งสองคนสะดุ้งสุดตัว ร่างกายแข็งทื่อราวกับโดนสาปเป็ก้อนหิน ดวงตาสั่นระริกสะท้านเบิกกว้างสบตากกันด้วยความเงียบงันและตื่นตระหนกสุดขีด ใบหน้าของรินซีดเผือดลงในพริบตา ความหวาดกลัวบาปกรรมและตราบาปสะท้อนฉายอยู่ในั์ตาของเธอชัดเจน มือเล็กที่เคยกอดผมไว้สั่นเทาจนกุมผ้าห่มแน่น
ขณะที่ผมจ้องมองชื่อของเพื่อนรักที่สุดที่สั่นไหวและส่องแสงบนหน้าจอโทรศัพท์ด้วยความรู้สึกเย็นเหยียบจับขั้วหัวใจ ความเป็จริงและโทษทัณฑ์แห่งศีลธรรมดิ่งลงมาขยี้พวกเราทั้งสองคนทันทีในเสี้ยววินาทีนี้
รินจะรับสายไหม? และถ้าเธอรับ... พวกเราจะปิดบังเสียงสั่นเครือและอายจากกิจกรรมรักที่เพิ่งเสร็จสมอย่างไร?
สายโทรศัพท์ยังคงดังสั่นไม่หยุด... ทิ้งไว้เพียงความระทึกบาปและหัวใจที่แทบจะหยุดเต้นของเราทั้งสองคน
---
จบตอนที่ 3: เื่คืนนั้น NC25+
725
![องค์ชายข้าไม่ใช่นางร้าย [ จบแล้ว ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1696430270_99448370.webp)
