บ้าไปแล้ว! ข้าหลงไปในนิยายจีนเซินเจิ้น!

        ขบวนรับเ๯้าสาวหยุดหน้าประตูจวนอัครเสนาบดี เสียงดนตรีและเสียงประทัดดังกึกก้อง ไป๋เจินจูยืนอยู่ในห้องโถง นางถูกจับแต่งกายในชุดมงคลสีแดง แ๠๷เ๮๹ื่๪ต่างเข้ามาแสดงความยินดีกับบิดา

        "ยินดีด้วยนะท่านอัครเสนาบดี คุณหนูไป๋ช่างมีบุญวาสนาจริง ๆ"

        เสียงชื่นชมยินดีดังเข้าหู พร้อมกับเสียงบิดาที่หัวเราะชอบใจ 

        มีความสุขเสียงจริง!

        ไป๋เจินจูที่ใบหน้ามีผ้ามงคลสีแดงคลุมอยู่แอบเบ้ปาก

        เฮอะ บุญวาสนาบ้าบออะไร!

        หลังจากนางบอกว่าไม่อยากแต่งเข้าตำหนักองค์รัชทายาท บิดาก็สั่งให้คนจับตามองนางทุกฝีก้าว แผนที่จะแอบหนีไปจึงพังไม่เป็๞ท่า

ความคิดต่อมาหลังจากรู้ว่าจะต้องแต่งงานกับองค์รัชทายาทสายหื่นคือนางต้องหนี

        หนีไปท่องยุทธภพ หรือไปตามหารักแร้ เอ๊ย รักแท้!

        ในเมื่อส่งนางมาอยู่ในนิยายบ้า ๆ นี้ นางก็จะเป็๲คนลิขิตชีวิตตัวเอง!

        ...ลิขิตเองกะผีน่ะสิ สุดท้ายวันนี้ก็ถูกจับเป็๲เ๽้าสาวจนได้

        ไป๋เจินจูอยากจะกรีดร้องนัก!

        "ยืนนิ่ง ๆ เจินจู" เสียงบิดาดังขึ้นด้านข้าง เมื่อเห็นนางขย้ำชายกระโปรงจนยับย่น "อย่าทำให้ข้าเสียหน้า"

        นางกัดริมฝีปาก กลอกตามองบนอย่างเต็มที่ เมื่อมีผ้าคลุมหน้าอยู่จะทำหน้าตาอย่างไรก็ไม่มีคนเห็น จู่ ๆ เสียงพูดคุยครึกครื้นก็เงียบลง แทนด้วยเสียงฝีเท้ามั่นคงหนักแน่น

        ไป๋เจินจูรับรู้ได้ว่าต้นเหตุของความเงียบโดยพร้อมเพรียงกันมาจากว่าที่เ๽้าบ่าวของนางแน่ๆ

        เสียงฝีเท้าหยุดอยู่ตรงหน้านาง ก่อนที่ฝ่ามืออ่อนนุ่มของนางจะถูกจับจูง นางและเขาเดินออกห้องโถงช้า ๆ จนถึงหน้าประตูจวน

        "ขึ้นหลังข้าสิ"

        นางชะงัก เมื่อฝ่ามืออุ่นร้อนที่จับไว้ปล่อยออก พร้อมกับเสียงทุ้มที่ดังขึ้น

        "เอ่อ..."

        "จะขึ้นหลัง หรือจะให้ข้าอุ้ม"

        พอได้ยินดังนั้น นางจึงเกาะแผ่นหลังเขาอย่างทุลักทุเล เสียงโหร้องแสดงความยินดีดังขึ้นอีกครั้ง นางเอียงไปมาตามแรงเหวี่ยง สุดท้ายก็มาถึงเกี้ยว มีบ่าวรับใช้สองคนช่วยพยุงนางเข้าไปนั่ง

        เมื่อเข้าไปอยู่ในเกี้ยว จึงแอบเปิดผ้าที่คลุมหน้าออก ยกมือขึ้นพัดวีเป็๲พัลวัน

        อึดอัดจะตายอยู่แล้ว!

        เกี้ยวเริ่มโคลงเคลง เสียงประทัดถูกจุดอีกครั้ง เสียงอาชาร้องฮี้ ตามด้วยเสียงกุบกับ ขบวนเ๽้าสาวออกจากจวนอัครเสนาบดีอย่างยิ่งใหญ่

ข่าวลือแพร่สะพัด องค์รัชทายาทแต่งไท่จือเฟยเข้าตำหนัก

        รักมากจนถึงขนาดยอมให้ขี่หลัง

        สมัยโบราณ การที่บุรุษยอมให้สตรีขี่หลังนั่นแปลว่า บุรุษนั้นชีวิตหลังแต่งงานจะต้องให้ภรรยาเป็๞ใหญ่!

        แต่ใครจะกล้าพูดตรง ๆ ว่า อนาคตองค์รัชทายาทจะต้องกลัวไท่จือเฟยล่ะ ประเดี๋ยวหัวกุดกันเป็๞แถว!

.................................................