นักพฤษศาสตร์ vs ยุคข้าวยากหมากแพง

รุ่งเช้าลี่จินรีบออกจากบ้านเมื่อทำความสะอาดบ้าน และทำอาหารเรียบร้อยจึงรีบออกจากบ้านแต่พอถึงหน้าประตูเธอดันเจอคนที่ไม่อยากเจอซะได้ เป็๲ลุงของเธอที่พึ่งกลับเข้าบ้าน

เมื่อลี่จินกำลังจะหันหลังเดินกลับห้องก็โดนลุงมาดึงเธอไว้ซะก่อน

"ลี่จิน รีบไปไหนละคะ อยู่คุยกับลุงก่อน"ลุงพูดพร้อมกับมองเธอด้วยสายตาทะโลม

"ปล่อยหนูนะคะ ถ้าคุณป้าเห็นเข้าเป็๞เ๹ื่๪๫แน่ค่ะ"เธอบอกด้วยเสียงที่หวาดกลัวพร้อมกับยกป้าขึ้นมาขู่ เพราะทุกวันนี้ที่ลุงของเธอไม่ค่อยกล้ายุ่งกับเธอเพราะความสามารถในการหลบหลีกหรือหลีกเลี่ยงของเธอดีมากและส่วนหนึ่งเป็๞เพราะคุณป้าขี้หึงมาก ถึงจะดีที่ไม่โดนลุงทำอะไรแต่ก็ยังโดนป้าเธอทำร้ายร่างกายอยู่ดี เพราะป้าบอกว่าลี่จินชอบยั่วยวนสามีของป้า  ลี่จินได้แต่เถียงในใจหน้าตาแบบลุงของลี่จินนั้นไม่มีผู้หญิงคนไหนอยากยั่วยวนหรอก

"ป้าเธอคงยังไม่ตื่นหรอก มานี่มา"ลุงพาลี่จินไปที่โซฟาแต่ลี่จินดึงไว้แล้วบอกว่า

"งั้นคุณลุงไปนั่งรอที่โซฟาก่อนนะคะ เดี๋ยวหนูไปเอาน้ำเย็นมาให้ค่ะ"ลี่จินพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานบวกกับรอยยิ่นน่ารักทำให้ลุงยอมปล่อยให้เธอไปเอาน้ำ

ในห้องครัว

ลี่จินเดินมาที่ห้องครัวแล้วปีนออกทางหน้าต่างเพื่อออกจากบ้าน ลี่จินใช้ไม้นี้กับลุงเธอบ่อยแต่ลุงก็ไม่เคยจำว่าโดนเธอหลอกกี่ครั้งแล้ว ไม่รู้ว่าเพราะลี่จินแสดงดีเกินไปหรือลุงเธอไม่ค่อยฉลาดกันแน่

อดทนไว้ลี่จิน อีก3วันเท่านั้น

 หลังจากที่เธอปีนออกทางหน้าต่างก็เดินไปทางหนังบ้านเพื่อปีนข้ามกำแพงออกไป เพราะถ้าไปหน้าบ้านลุงเธอคงเห็นแน่

ด้านลุง

"ลี่จิน หนูทำไมไปนานจังละจ้ะ"ลุงเดินมาตามถึงห้องครัว "ยัยลี่จิน แกหลอกฉันอีกแล้วหรอ ค่อยดูเถอะ ครั้งหน้าแกโดนดีแน่"ลุงพูดออกมาอย่างโมโหที่โดนลี่จินหลอกครั้งแล้วครั้งเล่า

โกดัง

ลี่จวินนั่งรอที่หน้าโกดังสักพักป้าขายผลไม้กับน้องสาวก็มาส่งของพร้อมกับรถบรรทุกหลายคันลี่จินให้พนักงานเอารถไปจอดในโรงงานใช้เวลาสำหรับขนผลไม้ลงเพียง1ชั่วโมงเท่านั้น พนักงานนั้นเมื่ออาชีพมาก งานจึงเสร็จไว ลี่จินคุยกับแม่ค้าทั้ง2คนเล็กน้อยทั้งคู่ก็ขอตัวกลับ ลี่จินจึงได้เวลาลุยงานของตัวเองสักที

มิติจิต

ภายในมิติเป็๞ลักษณะคล้ายห้องทำงานสไตล์มินิมอลโทนขาว-ครีม

แต่ละมุมจะมีลิ้นชักใส่ของอยู่หลายชั้นซึ่งในแต่ละชั้นใส่ของได้ไม่จำกัด และจะคงความสดใหม่อยู่ตลอด ลี่จินนั่งเขียนหมวดหมู่ของแต่ละชนิดของแต่ละอย่างและชื่อของแต่ละอย่างลงหมวด เช่น หมวดข้าว มี ข้าวสวย ข้าวเหนียว ข้าวสาลี ,หมวดเนื้อ มีเนื้อหมู แพะ แกะ กวาง, ผัก ,ผลไม้, เสื้อผ้า ,ของใช้ ,ยารักษาโรค เป็๲ต้น เมื่อเขียนเรียบร้อยลี่จินจึงนำไปแปะหน้าลิ้นชักแต่ละอันเมื่อเวลาเธออยากเก็บอะไรก็สามารถเลือกหมวดหมู่แล้วจัดเก็บได้เลย และว่าเวลาจะเอาออกมาใช้ให้เลือกหมวดหมู่และชื่อของสิ่งนั้นวิธีนี้นับว่าสะดวกมาก

ลี่จินต้องเดินไปจับแล้วจัดหมวดหมู่ทุกอย่างลงลิ้นชักกว่าจะเสร็จแต่ละอย่างก็ทำลี่จินหมดแรงเลยที่เดียว แต่เธอต้อรีบทำให้เสร็จเพราะยังมีสิ่งสำคัญรอเธออยู่ ต้นไม่ที่น่ารักยังไม่ได้ย้ายเลย

❤️ยังไม่ได้ตรวจคำผิด❤️

❤️❤️กดหัวใจให้ส้มหน่อยนะคะ❤️❤️