แมวดำที่นั่งอยู่กับที่ยังคงไม่ขยับแต่บานหน้าต่างที่คลายกลอนเปิดออกเองบานนั้นตอนนี้ก็ปิดและลงกลอนได้เองเช่นกัน นี่เป็พลังอำนาจที่มาจากแมวดำตัวนี้
"งาวววววว..เงี้ยววๆ” ท่ามกลางความเงียบสนิท แมวดำส่งเสียงออกมาแล้วและยังคงจ้องอยู่ที่เทวิน
เทวินเดินเข้าใกล้แมวดำมากขึ้นเขารับรู้ได้ว่าแมวดำ้าให้เขารับรู้เื่ราวบางเื่ผ่านดวงตาของมัน
เ้าสายฟ้าที่อยู่บนบ่าของเขาเมื่อได้ยินแมวดำส่งเสียงออกมามันก็รับรู้ได้เช่นเดียวกัน มันจึงหายตัวไปนั่งหมอบอยู่ที่โต๊ะเครื่องแป้ง
อย่างเงียบๆ เพราะไม่อยากรบกวนสมาธิของเทวินกับแมวดำ
เมื่ออยู่ใกล้แมวดำในระยะที่พอเหมาะเขาจึงได้รวบรวมสมาธิมองเข้าไปภายในดวงตาของแมวดำที่ส่องประกายแวววาวออกมา เทวินก็ได้เข้าไปอยู่ในเื่ราวที่ผ่านมานานแล้วเื่ราวหนึ่ง
.......................
ยุคต้นสมัยที่สุโขทัยได้สถาปนาตนเอง
เมื่อไม่ได้เป็ทาสขอม ชาวสุโขทัยในยุคต้นได้ร่วมแรงร่วมใจสร้างอาณาจักรแม้าจบลงไปแล้วแต่บริเวณพื้นที่มีเขตติดต่อกับอาณาจักรขอมยังคงมีการระดมชายฉกรรจ์เพื่อคอยเฝ้าระมัดระวังการบุกโจมตีของกองโจรป่าและนักรบฝ่ายขอมบางกลุ่ม
หมู่บ้านแห่งหนึ่งอยู่ติดกับูเารูปหัวกะโหลกและไม่ไกลจากพื้นที่ต้องคอยระวังเหล่าชายฉกรรจ์ในหมู่บ้านเสียสละตัวเองไปเป็นักรบ
คอยดูแลเขตแดน พวกเขาพลัดกันไปผู้ที่ไปก็ฝากผู้ที่อยู่ให้ช่วยดูแลครอบครัวของตัวเอง
ในหมู่บ้านยังมีชายฉกรรจ์คนหนึ่งที่ไม่ได้ไปร่วมกับผู้อื่นในทุกพลัดเขาเป็พรานป่าที่มีฝีมือการล่าสัตว์ที่หาได้ยากทุกคนขอให้เขาคอย
ล่าสัตว์ในป่าเขาหัวกะโหลกเพื่อเป็อาหารให้คนในหมู่บ้านบางส่วนที่ไม่มีผู้ชาย
เทวินในรูปกายละเอียดตอนนี้เข้ามาอยู่ที่บริเวณป่าแห่งหนึ่งในูเาหัวกะโหลกใน่รุ่งเช้าเขากำลังดูเหตุการณ์ที่นายพรานเข้าป่า
ไปล่าสัตว์เพื่อเป็อาหารให้ตนเองและหลายคนในหมู่บ้าน
แต่วันเช้าของวันนี้เขาเกิดความแปลกใจและสงสัยเป็อย่างมากเมื่อเข้ามาในพื้นที่บริเวณนี้ ป่ากลับเงียบสนิทแม้แต่เสียงนกเสียงแมลง
ก็ไม่ได้ยิน อย่าว่าแต่เสียงแม้แต่นกและสัตว์เล็กสัตว์น้อยสักตัวก็ไม่เห็นเลย
‘ทำไมเป็เช่นนี้!? นี่ผิดแปลกมาก!..’นายพรานยืนนิ่งครู่หนึ่งพร้อมกับพิจารณาสภาพแวดล้อมรอบๆ ตัว นึกไปถึงครูอาจารย์ที่สอนความเป็พรานตนเอง
‘ป่าบริเวณนี้ถูกปิดด้วยอำนาจหรือเภทภัยบางอย่างทำให้ไม่มีสัตว์อื่นๆ เข้ามาภายในบริเวณนี้’ เมื่อรู้ตัวนายพรานคิดจะอ้อมไปอีกทาง
เพราะในหมู่บ้านมีผู้หญิงและเด็กๆ ที่้าอาหารจึงไม่ล้มเลิกการล่าสัตว์ในวันนี้
ขณะจะเดินอ้อมไปอีกทาง ‘อ๊ะ!!.’
ด้วยสัญชาตญาณหนึ่งที่ได้กลิ่นและรู้สึกตัวได้นายพรานหันหน้ามาเผชิญกับสิ่งที่มาอย่างเงียบๆและรวดเร็ว กลิ่นมาตัวก็มาถึงแล้ว และกำลังจ้องมองเขาอยู่อีกทาง
‘พญาเสือดำ!!.’
เทวินในรูปกายละเอียดตอนนี้เห็นเสือดำตัวใหญ่ดูน่ากลัวน่าเกรงขามมากตัวหนึ่งดวงตาคมวาวจ้องมองนายพรานครู่หนึ่ง ก่อนจะคำราม
ส่งเสียงดังก้องทั่วพื้นที่ป่าบริเวณนั้น
นายพรานแม้มีอาวุธและธนูหน้าไม้แต่เขาไม่คิดจะสู้จึงยืนนิ่งๆ
‘คำบอกกล่าวของครูอาจารย์มีอยู่จริง!’
‘พญาเสือดำที่จำศีลอยู่ป่าลึกของเขาหัวกะโหลก!!.’
พญาเสือดำเดินเข้ามาหานายพรานและส่งเสียงคำรามนายพรานเคยได้ยินคำบอกเล่า พญาเสือดำเป็สัตว์ที่บำเพ็ญตนไม่ทำอันตรายชีวิตอื่นนอกจากกินอาหารจากสัตว์ที่เพิ่งตายใหม่ๆเท่านั้น เขาจึงยืนนิ่งด้วยสมาธิอันมั่นคงทำให้พิจารณารับรู้ได้ว่า พญาเสือดำ้าให้สัตว์อื่นและตัวเขาออกไปจากพื้นที่บริเวณนี้
‘ข้าจะออกไปเดี๋ยวนี้’ นายพรานกล่าวกับพญาเสือดำและค่อยก้าวถอยหลังเตรียมจะไปจากพื้นที่บริเวณนี้แต่ไม่ทันแล้วพญาเสือดำหันตัวไปทางทิศหนึ่งและแหงนหน้าขึ้นไปบนท้องฟ้าพร้อมกับส่งเสียงคำรามก้อง
นายพรานและเทวินในรูปกายละเอียดตอนนี้เห็นลูกไฟลอยพุ่งมาแต่ไกลตามมาด้วยเสียงดังกึกก้องทั่วท้องฟ้า ในขณะที่กำลังใ
ลูกไฟที่เห็นแต่ไกลนั้นแตกสะเก็ดเล็กๆ ออกและหายไป แต่ยังมีลูกไฟที่กลายเป็สองลูกกำลังพุ่งมาทางนี้
นายพรานกำลังจะวิ่งแล้วแต่ยังช้าไปพญาเสือดำกลับกระโจนไปที่ตัวเขา ใช้ร่างกายที่ใหญ่และแข็งแรงทรงพลังกดลงที่พื้นและบังตัวเขาไว้
เสียงดังกึกก้องลูกไฟสองลูกตกสู่พื้นที่บริเวณนั้นนายพรานหมดสติไปใต้ร่างของพญาเสือดำ จากแรงกระแทกพื้นของลูกไฟ
ยังโชคดีที่ลูกไฟพอถึงพื้นดินเปลวไฟก็ดับไปทันทีกลับกลายเป็หมอกและฝุ่นฟุ้งกระจาย ต้นไม้ล้มระเนระนาดแต่ไม่เกิดเป็ไฟไหม้ป่า
เมื่อทุกอย่างสงบเวลาผ่านไปกระทั้งนายพรานเริ่มรู้สึกตัว เขาค่อยๆ ออกแรงดันร่างกายของพญาเสือดำออก พบว่าพญาเสือดำตายแล้ว
เมื่อมองไปรอบตัวเห็นมีพื้นที่บริเวณไม่ไกลปรากฏเป็สองหลุม ต้นไม้โดยรอบหลุมหักโค่นเมื่อเข้าไปดูที่หลุม พบเจอก้อนหินสีขาวอยู่กลางหลุมละหนึ่งก้อนก้อนหนึ่งเล็กอีกก้อนหนึ่งใหญ่กว่า เป็อุกกาบาตนั้นเอง
เทวินในรูปกายละเอียดเห็นนายพรานนำเอาร่างของพญาเสือดำไปฝังไว้ที่หลุมหนึ่งและสวดภาวนาให้อย่างเคารพโดยที่นายพรานไม่รู้ว่าพญาเสือดำได้รับพลังงานบางอย่างบวกกับที่บำเพ็ญตนได้กลายเป็ร่างทิพย์ร่างหนึ่งขณะนี้มองดูเขาอยู่ก่อนจะพาร่างทิพย์นั้นกลับเข้าป่าลึก
ไปหลับจำศีลในถ้ำ
นายพรานนำหินอุกกาบาตไปไว้ในถ้ำที่อยู่ใกล้หมู่บ้านและได้ใช้ก้อนหนึ่งขัดฝนอีกก้อนจนกลายเป็จานหินภายหลังพบเจอเื่ประหลาดจากหินและได้พบกับร่างทิพย์ของพญาเสือดำ จึงใช้หินก้อนที่เหลือเพียงนิดเดียวสลักเป็อักษรไว้และเนื้อหินก้อนนั้นหมดสลายไป นายพรานก็คือเทวิน ตัวเขาในอดีตนั่นเอง
.........................
หลังจากที่เืมรกตปรากฏขึ้นจากหิน ก็ได้ส่งผลไปทำให้ร่างทิพย์ของพญาเสือดำตื่นจากการจำศีล พลังงานบางส่วนที่อยู่กับร่างทิพย์ของพญาเสือดำเป็พลังงานแบบเดียวกันจึงมุ่งมาที่นี้ ระหว่างนั้นพบร่างแมวดำตัวหนึ่งป่วยอยู่ระหว่างความเป็และความตายจึงนำร่างทิพย์รวมกับร่างแมวดำและมาที่บ้านของเทวิน
เทวินค่อยๆ หลับตาทั้งสองข้างลงช้าๆตอนนี้กลับออกจากดวงตาของแมวดำ
‘ที่แท้เื่ราวเป็แบบนี้....’
2K
