ในโถงห้องใต้ดินลับที่สุดของโบสถ์ที่มีเพียงผู้นำแต่ละองกรค์เท่านั้นถึงจะเข้ามาได้มีชายวัยชราสามคนแต่งตัวสะอาดสะอ้านใส่ชุดผ้าคลุมสีขาวขริบสีทองและน้ำเงินยืนอยู่ส่วนข้างๆนั้นคือทีโอผู้เปรียบเสมือนผู้นำมนุษยชาติตอนนี้ทีโอได้ใส่ชุดคลุมนักเวทย์เต็มยศโดยใส่ชุดคลุมฮู้ดสีดำแต่มีประกายสีน้ำเงินคล้ายกับมีจักรวาลประดับอยู่ทั่วผ้าคลุมบวกกับแหวนแต่ละนิ้วที่เหมือนศิลปะแต่ละวงจะมีทับทิบเวทย์ระดับสูงประดับอยู่ส่วนคฑานั้นเหมือนกับสิ่งแปลกแยกตัวคฑาลักษณะเป็แท่งไม้เลื่อยสีดำทมิฬคดกันเป็คฑาไม่มีอะไรเลยแต่มันกลับเป็คฑาที่ทีโอใช้แล้วเหมาะมือที่สุดซึ่งทีโอก็ไม่เข้าใจเหมือนกันมันเป็คฑาที่ทีโอได้รับจากาาองค์ก่อน
ก่อนที่พระองค์จะเสียชีวิตพระองค์ทรงบอกว่ามันถูกเก็บในคลังั้แ่เริ่มก่อตั้งอนาจักรพระองค์ก็ไม่รู้ที่มาเหมือนกันเห็นคฑาอันล่าสุดรับพลังเวทย์เ้าไม่ไหวรองอันนี้ดูแล้วกันเพราะคนอื่นใช้แล้วเหมือนมันจะดูดกลืนพลังเวทย์มากกว่าให้เป็สื่อกลางปล่อยพลัง ทีโอมีปัญหาพลังเวทย์ล้นออกมาจากร่างกายอยู่แล้วจึงชอบคฑานี้ั้แ่ได้ยินอาวุธที่กลืนกินพลังเวทย์อย่างตะกละตะกลามกับนักเวทย์ที่พลังเวทย์ทะลักออกมาตลอดเวลาจนเดือดร้อน ช่างเหมาะสมกันจริงๆ
“ท่านทีโอพวกเราทราบซึ้งใจเป็อย่างยิ่งที่พวกท่านได้มาคุ้มครองพวกเราขณะทำพิธีอัญเชิญนี้” ชายชราใส่แว่นนามว่าแรมเบิร์ดได้ก้มหัวขอบคุณอย่างจริงใจต่อมหาจอมเวทย์ตรงหน้าที่ให้ความสำคัญกับพิธีอัญเชิญที่ไม่รู้จะสำเร็จรึปล่าวนี้
“พวกท่านไม่ต้องห่วงขอแค่เป็เื่ที่สามารถช่วยมนุษยชาติได้ไม่ว่าเื่อะไรข้าให้ความสำคัญเป็อย่างแรก” ทีโอพูดพลางมองนักเวทย์ฝีมือดี3คนที่ตัวเองฝึกมากับมือนักเวทย์สามคนนี้แต่งตัวเหมือนกันคือใส่ชุดฮู้ดคลุมเห็นแค่ครึ่งหน้าชุดฮู้ดไม่มีลวดลายอะไรเลยมีแค่ตราสัญลักษณ์รูปหอคอยที่ติดบนอกเท่านั้นมันคือสัญลักษณ์ที่ทรงเกียรติและมีอำนาจรองจากจ้าวหอคอยอย่างทีโอเท่านั้น
“เห้อเ้าพวกนี้จะเอาฮู้ดคลุมหัวในห้องใต้ดินลับทำไมนะมืดไม่พอเรอะ” ทีโอพูดพลางทำหน้าเอือมระอา
“พวกข้าอยากคลุมที่ไหนเล่าไม่ใช่ท่านบอกให้เราเตรียมพร้อมตลอดเวลาเรอะ!” นักเวทย์3คนบ่นในใจพร้อมกันจะโทษนักเวทย์3คนนี้ก็ไม่ได้เพราะปรกติแล้วนักเวทย์หอคอยเกือบทุกคนจะใส่ฮู้ดคลุมหัวเพื่อที่จะได้ไม่วอกแวกต่อสิ่งรอบข้างจะได้มีสมาธิในการร่ายเวทย์ระดับสูงบอกได้ว่าถ้านักเวทย์คลุมหัวแล้วล่ะก็คืออยู่ในโหมดเอาจริงนั้นเอง
“ครืดๆๆ” ทีโอมองเหล่านักบวชที่กำลังวาดวงแหวนอัญเชิญด้วยความระมัดระวังสุดชีวิตเพราะของบูชาแต่ละอย่างเมื่อเสียไปแล้วกว่าจะหาได้อีกรอบก็เป็อีกหลายร้อยปีหนึ่งในของบูชาเป็ชีวิตนักบวชละอองมานา และหยดมานากว่า500คนกับแก่นโลหิตจอมมารอีก ถ้ามีอะไรผิดพลาดแม้ตายเป็ผีก็คงไม่ให้อภัยตัวเอง
“ทุกอย่างพร้อมแล้วครับ” นักบวชหนุ่มผู้หนึ่งรายงานยืนทำความเคารพแก่เหล่าผู้นำตรงหน้า
“อืมดีมาก เ้าไปประจำตำแหน่งซะพวกข้าจะเริ่มพิธีแล้ว”แรมเบิร์ดกล่าวขณะมองนักบวชหนุ่มพลันนึกเสียใจเค้าควรจะมีอายุยืนยาวและใช้ชีวิตให้มากกว่านี้แท้ๆแรมเบิร์ดส่ายหน้า จากนั้นก็เดินนำชายชราทั้งสามคนเดินมายืนหน้าวงแหวนและมีนักบวชจำนวณเรียงแถวอยู่ข้างหลังมีทีโอและนักเวทย์3คนยืนสองฝั่งคอยเฝ้าระวังไม่ให้มีอะไรเกิดขึ้น
“ข้าขอวิงวรต่อพระเ้าโปรดมอบพลังแด่ลูก” แรมเบิร์ดเริ่มสวดวิงวรจากนั้นเหล่านักบวชทั้งหมดก็สวดขอพรตาม
“ข้าขอวิงรถต่อพระเ้าโปรดมอบพลังแด่ลูก!!”
“พรึบ!”วงแหวนเวทย์เรืองแสงขึ้นมาจากนั้นนักบวชกว่าครึ่งก็เริ่มหน้าซีดเหมือนโดนสูบเืออกไปครึ่งตัวของบูชาที่วางอยู่ข้างหน้าวงแหวนเริ่มหายไปทีละอย่าง
..ทีละอย่างพอของบูชาทั้งหมดหายไปนักบวชบางคนก็เริ่มล้มลงไป กระแสพลังในห้องเริ่มยกระดับขึ้น
“ตึง ตึง ตึง”เสียงนักบวชค่อยๆล้มลงไปทีละคน ทีละคนเริ่มจากคนที่อ่อนแอที่สุดค่อยๆไล่มาเรื่อยๆนักบวชบางคนเริ่มรู้สึกกลัวจนลนลานหันไปมองรอบๆตัวเห็นเพื่อนที่ตัวเองนั่งกินข้าวด้วยกันเมื่อเช้าค่อยๆล้มลงไปทีละคน
แรมเบิร์ดกัดฟันพลางพูดขึ้นมา
“อย่าได้กลัว!มันคือหน้าที่ของพวกเรา ถ้าเราไม่เสียสละวันนี้เด็กๆข้างนอกนั้นก็จะเสียสละในวันหน้า!”เมื่อแรมเบิร์ดพูดขึ้นนักบวชทักหมดก็ได้สติและเพ่งสมาธิอีกครั้งครั้งนี้นั้นไม่มีใครวอกแวกแม้แต่นิดเดียวแม้คนรอบข้างจะล้มไป100กว่าคนแล้วก็ตามแม้เ็ปจนเส้นเืฝอยในตาแตก แม้เืเริ่มออกมาจากทวารทั้งห้าก็ไม่ขยับเขยื้อน!
ในห้องแห่งนึงของคฤหาสน์มหาจอมเวทย์ ทีน่าแอบดูสถานะการภายในจากเวทย์ที่แอบวางไว้ข้างวงแหวนเพราะรู้ว่าท่านพี่จะไม่ยอมให้เข้าพิธีแน่ๆวงแหวนเธอเป็คนออกแบบเองใส่อะไรใครจะว่าไม่เข้าก็ขอดูก็ยังดี ทีน่าในตอนนี้กลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ทำไมตัวเองถึงต้องมานั่งขี้ขลาดหลบภัยขณะคนอื่นๆไปเสียสละเพื่อชาติบ้านเมืองล่ะเพราะเป็น้องสาวของมหาจอมเวทย์หรอ?
“แล้วชั้นจะมีพลังไปเพื่ออะไร” ทีน่าคิดพลางกำหมัดแน่นเช็ดน้ำตาแล้ววิ่งออกจากห้องไป
386
