เสียงย่ำเท้าดังขึ้นอย่างก้องกังวาน เป็เสียงของการเดินอย่างเป็จังหวะ มันไม่มีการขาดตกบกพร่อง เขายังคงก้าวขึ้นมาตามบันไดอย่างระมัดระวัง ภายในขั้นบันไดไร้ซึ่งแสงสว่างใดประดับ หากจ้องมองผ่านเข้าไปในความมืดนั้น ร่างของชายชราในชุดพ่อบ้านใบหน้าประดับไปด้วยรอยยิ้มก้าวเดินขึ้นมาอย่างระวัง
เมื่อเดินขึ้นบันไดมาจนสุดปลายทาง เขาเคาะประตูเหล็กอันเก่าแก่เบา ๆ แล้วเปิดมันเข้ามาอย่างช้า ๆ เสียงสยดสยองปนขนลุกดังขึ้นเมื่อประตูเหล็กที่ไม่ได้เปิดมาอย่างยาวนานเกิดขึ้นสนิมขึ้น
ในห้องที่ไร้ซึ่งแสงสว่างใด ๆ พร้อมทั้งบรรยากาศที่เต็มไปด้วยกลิ่นอับชื้น พ่อบ้านอดไม่ได้ที่จะขยับริมฝีปากอย่างไม่พอใจเล็กน้อย ตัวของเขาที่รักความสะอาดเป็ที่สุดกลับต้องเดินทางมายังที่แห่งนี้
หากมิใช่เพราะนายท่านผู้ยิ่งใหญ่ของเขายังคงนอนอยู่ในโลงศพกลางห้อง ตัวของเขาคงไม่คิดจะเดินทางมาเหยียบสถานที่อันสกปรกเช่นนี้เป็แน่
พ่อบ้านยังคงก้าวเท้าอย่างระวัง ผ่านฝุ่นอันหนาเตอะทีละก้าว ทีละก้าว เพื่อป้องกันไม่ให้ตนเองได้รับผลกระทบจากการกระเด็นขึ้นของฝุ่นผง เขายกมือขึ้นเคาะที่โลงศพไม้สีดำเก่าแก่เบา ๆ
“นายท่านขอรับ ได้เวลาตื่นแล้วขอรับ”
เมื่อสิ้นเสียงของเขา เสียงรอบข้างยังคงสงบไม่เปลี่ยนแปลง พ่อบ้านไม่รอช้าเคาะมันลงไปอีกครั้งอย่างระวัง
“นายท่านขอรับ”
“รู้แล้ว” เสียงอันน่าเกรงขามดังลอดออกมาจากภายในโลงศพ มันทั้งดูเก่าแก่ สุขุม และเต็มไปด้วยความไม่พอใจ “เ้าออกไปเถอะ เรายัง้าเวลานอนพักอีกสักหน่อย”
“แต่..นายท่านขอรับ ครั้งล่าสุดที่นายท่านกล่าวเช่นนี้คือเมื่อสามสิบปีก่อนนะขอรับ นายท่านควรจะตื่นจากการจำศีลได้แล้วขอรับ นับสิริรวมเวลา ตอนนี้ผ่านมากว่าหนึ่งร้อยปีแล้วขอรับ”
“เอ็ดเวิร์ล เ้าทราบดีว่าแวมไพร์เช่นเราการจำศีลไม่เพียงพอนั้นจะทำให้ระบบไหลเวียนเืทำงานได้อย่างไม่เต็มที่”
“นายท่านขอรับ แวมไพร์ไม่มีระบบไหลเวียนเื ท่านถึงเวลาที่ต้องตื่นแล้วขอรับ ท่านหญิงมากาเร็ตกำลังรอท่านอยู่ขอรับ”
“อีกสามสิบปีเป็อย่างไร”
“นายท่าน...” พ่อบ้านพยายามเกลี้ยกล่อม
“งั้นเอาเช่นนี้ หนึ่งชั่วโมง ข้าขอเพียงหนึ่งชั่วโมง ส่วนเ้าเรียกเหล่าคนรับใช้คนอื่น ๆ ขึ้นมาทำความสะอาดได้เลย เรา้าให้เมื่อเราตื่นนอน ที่นี่ยังคงสะอาดเหมือนใหม่”
“รับบัญชาขอรับนายท่าน” พ่อบ้านโน้มตัวลงด้วยรอยยิ้ม ก่อนที่จะผิวปากเสียงเบาเป็สัญญาให้กับเหล่าแวมไพร์ผู้รับใช้เดินขึ้นมาพร้อมอุปกรณ์ทำความสะอาด เขาเดินไปเปิดหน้าต่างออกเพื่อปรับแสงภายในห้องให้สว่างขึ้น แวมไพร์ยุคใหม่มีครีมกันแดดจึงไม่เกรงกลัวแสงแดดเช่นกาลก่อนอีก
“วันนี้ท้องฟ้าช่างแปลกประหลาด” พ่อบ้านจ้องมองท้องฟ้ายามเช้าที่กลายเป็สีแดงฉาน ก่อนที่ดวงตาของเขาจะเบิกกว้างขึ้น เมื่อพบเห็นบางสิ่งบางอย่างบนท้องฟ้า
“นายท่าน...” เสียงของพ่อบ้านสั่นอย่างไม่เคยสั่นมาก่อน เขาหันไปจ้องมองโลงศพแล้วรีบะโ “นายท่านรีบตื่นขอรับ!”
“จะเสียงดังอะไรนักหนา...อะเร๊ะ?” เพียงแต่เมื่อเปิดโลงออกอย่างรำคาญ เบื้องหน้าของเขากลับเป็ก้อนอุกกาบาตขนาดใหญ่ ตกลงปะทะในทันที
ตูม!!!!
ปี ค.ศ. 2,163 โลกเกิดปรากฏการณ์ประหลาด อุกกาบาตเกิดตกพร้อมทั่วโลก สำหรับผู้คนมันคือปรากฏการณ์ทางธรรมชาติ แต่สำหรับผู้นำองค์กรต่าง ๆ พวกเขาทราบดี สถานที่ที่พวกมันตก คือแหล่งกบดานเหล่าปีศาจาทั้งหลายที่ทำข้อตกลงอยู่ร่วมกันอย่างสงบกับมวลมนุษย์ พวกเขาจะไม่เข้าทำร้ายมนุษย์ เพื่อแลกกับมนุษย์ต้องคอยเติมเต็มความ้าของเหล่าปีศาจาเ่าั้ บัดนี้ พวกเขาหายไปจากโลกแล้ว
เพียงแต่ดีใจได้ไม่นาน หนึ่งเดือนหลังจากนั้น อุกกาบาตที่ตกมากลับสร้างมอนสเตอร์ขึ้นมาจำนวนมาก พวกมันดูดซับพลังงานของพวกปีศาจาก่อนจะก่อเกิดเหล่ามอนสเตอร์ขึ้นจำนวนมาก โลกมนุษย์ตกอยู่ในความโกลาหล เพียงหนึ่งปี ประชากรของมนุษย์ลดลงไปประมาณ 90% หลงเหลือประชากรโลกเพียง 700 ล้านคนทั่วโลกเพียงเท่านั้น
ปี ค.ศ. 2,170 โลกได้ค้นพบสิ่งที่เรียกว่า “The Corrupt” พวกเขาคืุ์ที่ได้รับการวิวัฒนาการ “เลเวล” จะเกิดขึ้นหลังจากมีอายุครบ 18 ปีบริบูรณ์ และพวกเขาสามารถเพิ่มเลเวลขึ้นได้เรื่อย ๆ หลังจากทำการสังหารมอนสเตอร์
นักวิทยาศาสตร์จำนวนมากต่างเร่งมือวิจัยจนพบว่า The Corrupt สามารถวิวัฒนาการตามเส้นทางของปีศาจาได้ และสามารถตรวจพบสารคอรัปได้ั้แ่เกิด ผู้ที่มีสารคอรัปในร่างกายจะสามารถเลือกเส้นทางของตนเองได้ตอนอายุ 18 ปีบริบูรณ์ โดยการนำสารตั้งต้นมาทำเป็ยาแล้วดื่มเพื่อปรับพื้นฐานของร่างกาย
ปี ค.ศ. 2,200 มนุษย์ค้นพบครั้งยิ่งใหญ่ คอรัปสามารถวิวัฒนาการได้ 4 ขั้น แต่มีผู้ตั้งคำถามว่าอาจขึ้นได้ถึง 5 ขั้น พวกเขาเรียกมันว่าขั้นต่ำ ขั้นต้น ขั้นกลาง และขั้นสูง ส่วนขั้นสุดท้ายที่ยังไม่ถูกค้นพบจะถูกเรียกว่าขั้นตำนาน
โดยการข้ามขั้นขึ้นอยู่กับเลเวลของคอรัปคนนั้น ๆ
ขั้นต่ำ สามารถรับได้เลยเมื่อมีอายุครบ 18 ปี และรับประทานตัวยาปรับเส้นทาง
ขั้นต้น สามารถเปลี่ยนได้ต่อเมื่อมีเลเวลครบ 30 โดยต้องหายาของลำดับขั้นนั้น ๆ มาดื่มเพื่อทำการเลื่อนลำดับ
ขั้นกลาง สามารถเปลี่ยนได้ต่อเมื่อมีเลเวลครบ 60 โดยต้องหายาของลำดับขั้นนั้น ๆ มาดื่มเพื่อทำการเลื่อนลำดับ
ขั้นสูง สามารถเปลี่ยนได้ต่อเมื่อมีเลเวลครบ 120 โดยต้องหายาของลำดับขั้นนั้น ๆ มาดื่มเพื่อทำการเลื่อนลำดับ ตัวสูตรการผลิตเป็ความลับของแต่ละองค์กร ไม่มีการเปิดเผยสู่สาธารณะ
จากงานวิจัย คอรัปจะสามารถเลื่อนลำดับขึ้นเป็ระดับตำนานได้นั้น ต้องมีเลเวลอยู่ที่ 240 และยังไม่มีเส้นทางใดมีสูตรการผลิตยาสำหรับการเลื่อนลำดับขั้น
ปี ค.ศ. 2,250 มนุษย์ได้ก่อตั้งเมืองหลวงครั้งแรกเป็ของตนเอง เรียกว่า เมืองเดอะวัน เมืองแห่งศาสนจักรผู้นับถือพระเ้าองค์แรกของโลกใหม่
ปี ค.ศ. 2,251 – 2,260 มนุษย์เริ่มก่อตั้งเมืองมากขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งควบคุมไปทั่วโลก
“ปี ค.ศ. 2,300 ข้าลืมตาตื่นขึ้นในร่างของไอ้เ้ามนุษย์ชั้นต่ำ...ไม่ ไม่ ั้แ่บัดนี้เป็ต้นไป มนุษย์คือสิ่งมีชีวิตชั้นสูงแล้ว” ชายหนุ่มผมดำเชิดใบหน้าขึ้นจ้องมองร่างอันเปลือยเปล่าของตนเองในกระจก จากผู้ที่ไม่เคยมีเงาของตนเองในกระจกมาก่อน กลับสามารถจ้องมองตนเองได้ นี่นับว่าเป็เื่อัศจรรย์เื่หนึ่งในชีวิต
เคานต์ทีลลันเดธ ดัสคอร์ป จ้องมองตนเองในกระจกก่อนจะถอนหายใจ “เอาจริงใช่ไหมเนี่ย”
มันสะดุ้งตื่นขึ้นมาท่ามกลางกองเื ใช้สายตาอันพร่ามัวมองไปรอบ ๆ อย่างสงสัย ก่อนจะพบว่าตนเองกำลังนั่งอยู่กลางห้อง ที่พื้นถูกขีดเขียนด้วยยันต์และอักขระบูชายัญโบราณ พวกมันมีทั้งเส้นผม ดวงตา และกรงเล็บวางเอาไว้
ในขณะที่เคานต์ทีลลันเดธกำลังงุนงงกับเหตุการณ์ตรงหน้า ตัวเขากับปวดศีรษะขึ้นโดยพลัน ความทรงจำมากมายถูกสร้างขึ้นมาในสมอง เป็ความทรงจำอันแสนเ็ปของเ้าของร่าง
เ้าของร่างชื่อว่าธี ธีรเดช ถูกตรวจพบว่ามีสารคอรัปในร่างกายั้แ่แรกเกิด ทำให้ครอบครัวมีความสุขเป็อย่างมาก โลกใบนี้ หากครอบครัวใดไม่มีคนเป็คอรัป ก็ไม่ต่างจากความตกต่ำของครอบครัว พวกเขาจะไม่มีวันได้เชิดหน้าชูตา ยังคงต้องทำงานขายแรงงานไปวัน ๆ
แต่น่าเศร้า ตอนอายุ 6 ขวบ มีมอนสเตอร์บุกเข้ามาภายในหมู่บ้าน พวกมันสังหารคนในหมู่บ้านไปกว่าครึ่ง หนึ่งในนั้นคือครอบครัวของเขา ธีสามารถรอดชีวิตมาได้เพราะพ่อกับแม่ช่วยกันใช้ร่างทับเขาเอาไว้เพื่อป้องกันไม่ให้เหล่าปีศาจพบเห็น ก่อนที่คอรัปของทางการจะเดินทางไปช่วยเหลือเอาไว้
ธีถูกรับเข้าเลี้ยงในสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าของทางการ เพื่อฝึกฝนเรียนรู้การเป็คอรัปที่ดีในโรงเรียนที่ชื่อว่า โรงเรียนนักบุญดาบ แต่ด้วยความฝังใจั้แ่เด็ก ทำให้ธีกลายเป็คอรัปที่มีอาการกลัวปีศาจขึ้นสมอง เพียงเขาเห็นปีศาจตัวเองก็สั่นจนฉี่เกือบราดแล้ว
เขามีคนรักคนแรก เธอเป็ถึงหญิงสาวผู้งดงามประจำชั้นปี ยามที่เขากำลังตกต่ำเธอเข้ามาดูแลเขาอย่างเป็กันเอง ปลอบโยนเขา ก่อนที่ธีจะตกหลุมรักมาโยจนถอนตัวไม่ขึ้น ทั้งสองแอบลักลอบไปมาหาสู่กัน จนกระทั่งวันนี้มาถึง มาโยบอกให้ธีมาหายังห้องใต้ดินลับแห่งนี้ มันเป็คืนที่พระจันทร์เต็มด้วย ก่อนที่เธอจะวางยาสลบเขา ทำการบูชายัญปีศาจา เพื่อแลกกับค่าประสบการณ์จำนวนมาก เพียงแต่น่าเศร้า ในตัวของธีมีสมบัติของพ่อ ที่เขาทุ่มเงินซื้อมาให้ธีเก็บไว้ ธีจึงนำมันเป็ของดูต่างหน้าพ่อมาตลอดเวลาโดยที่ไม่ทราบความสามารถของมัน
แต่ความเป็จริงแล้ว มันคือแหวนสะท้อนเวทมนตร์ มันสามารถสะท้อนเวทมนตร์ที่ทำให้ผู้ใช้ตกตายได้หนึ่งครั้ง หากมาโยค่อยทรมานธีแล้วสังหารในตอนที่เขาใกล้ตายด้วยเวทมนตร์ขนาดเล็กที่ทำให้ตกตายใน่ใกล้ตายมันก็ไม่เป็ผลใด แต่หญิงสาวกลับใช้เวทมนตร์ใหญ่ บูชายัญเขาด้วยความตายเพียงเวทมนตร์เดียว อีกทั้งเป็เวทมนตร์ที่เธอเองก็รับเอาไว้ไม่ไหว
ผลคือ เธอตกตายกลายเป็กองเืในทันที ส่วนธีได้รับค่าประสบการณ์ของเธอมาทั้งหมด แต่ตัวเขาทนรับค่าประสบการณ์จำนวนมากที่มาโยสะสมเอาไว้ไม่ไหวเพราะยังไม่ได้รับการเปิดเส้นทางคอรัปขั้นต่ำจึงตกตายตกตามกันไป เหมือนลูกโป่งขนาดเล็ก เมื่อเจอลมจำนวนมากอัดเข้ามาย่อมแตกสลาย สิ่งของที่ใช้บูชายัญนั้นคือชิ้นส่วนของมอนสเตอร์ระดับต้น
เคานต์ทีลลันเดธ ดัสคอร์ป จึงลืมตาตื่นขึ้นในร่างของชายหนุ่ม
[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีด้วย ท่านได้รับการถ่ายโอนข้อมูลเสร็จสิ้น]
7K
