ตอนที่ 24 ข่าวจากพยาบาลสาว
เช้าวันต่อมาแอนเดรียและพ่อบ้านเฟรดต่างก็ออกเดินทางไปพร้อมกับกระเป๋าเป้หนังคนละหนึ่งใบโดยพวกเขามีเสื้อคลุมสวมสีเทาปิดบังตัวตนสวมทับไปด้วย
ขณะที่หน้าต่างของชั้นบนอาคารที่พักอาศัยลูอิสและเจียน่ากำลังมองพวกเขาเดินไปท่ามกลางกลุ่มคนอพยพ
“ฝากด้วยนะ” เจียน่ากระซิบกับเ้าอีกกาดำ ก่อนจะสั่งให้มันจับตาดูแอนเดรียและพ่อบ้านเฟรดซึ่งถ้าเกิดอะไรขึ้นมันจะแจ้งผ่านเจียน่าได้โดยตรง
‘เอาละตอนนี้ทุกคนออกไปด้านนอกแล้ว ฉันก็ต้องไปทำงานบ้างเช่นกัน’ลูอิสกลับมาสนใจการฟาร์มแต้มพลังงานศรัทธาของตัวเองต่อ
...
เวลาประมาณกินอาหารเช้าของทุกคนลูอิสและเจียน่าก็พากันไปที่บ้านของอาร์มันโด้แล้ววันนี้เขามียาอีกหนึ่งลังต้องไปให้อาร์มันโด้และที่สำคัญเขายังมีทักษะคำรามที่ต้องให้กับอาร์มันโด้ด้วย
แต่ก่อนหน้านั้นเขาต้องปล่อยให้ทุกคนกินอาหารเช้ากันก่อนวันนี้อาหารในบ้านของอาร์มันโด้และเบลล่านั้นมีเต็มโต๊ะ ซึ่งมาจากคนป่วยที่จำอาร์มันโด้ได้และเอาของกินมาขอบคุณเขา
แม้ผู้อพยพจะมีคนเลวร้ายทั้งคนที่มาจากสันดานและสถานการณ์มันบีบบังคับพวกเขาให้ต้องทำแต่ในกลุ่มผู้อพยพก็มีคนดี ๆ อยู่มากซึ่งอาร์มันโด้เลือกช่วยคนพวกนี้เป็หลักในตอนที่เขาต้องคอยไปตามรักษาคนป่วยก่อนหน้านั้นและพวกนี้ก็คือคนที่เอาอาหารมาตอบแทนอาร์มันโด้
ลูอิสไม่ได้กินกับทุกคน เพราะเขายังเด็กอยู่จึงมีแต่เจียน่าที่นั่งกันกับอาร์มันโด้และเบลล่าโดยมีลูอิสนั่งกินนมที่ชงใส่ขวดแก้วและเก็บไว้ในช่องเก็บของผู้เล่น
เขาเอานมออกมาดื่มย้อมใจ ก่อนสัญญากับตัวเองว่าพออายุ 1ขวบเขาจะลิ้มรสอาหารที่แอบจดไว้ให้หมดทุกเมนูเลย แต่ตอนนี้ต้องกินนมไปก่อน
ผ่านไปราวครึ่งชั่วโมง ทุกคนก็รับประทานอาหารของตัวเองเสร็จเบลล่าและเจียน่าไปช่วยกันจัดการเก็บจานและของอื่น ๆ
ขณะที่ลูอิสนั้นได้เอาทักษะคำรามของสายอาชีพคนเถื่อนออกมามอบให้กับอาร์มันโด้
“นี่คือ?” อาร์มันโด้ที่นั่งอยู่ด้านหน้ากล่องเหล็กกำลังมองผลึกสีสวยงามที่อยู่ในมือของตนด้วยความสงสัย
“ของขวัญสำหรับการทำงานหนักของนาย แต่รอเดี๋ยวนะ”ลูอิสที่ยืนอยู่บนกล่องเหล็กพูดขึ้นมา ก่อนจะทำการเปิดหน้าจออินเตอร์เฟสของอาร์มันโด้ขึ้นซึ่งเขาไม่จำเป็ต้องทำการโจมตีอาร์มันโด้แล้วถึงจะดูข้อมูลได้เพราะทันทีที่อาร์มันโด้ัักับผลึกทักษะ หน้าจอก็จะปรากฏออกมาเอง
“อาร์มันโด้”
“มนุษย์”
“เกรด 0.5 ดาว”
“ค่าสถานะ : พละกำลัง 19 ,ความชำนาญ 10,ความทนทาน 16,สติปัญญา 7,โชค 8”
“พลังชีวิต : 25”
“พลังงาน : 10”
“แต้มศักยภาพ : 6”
…
‘ในเื่ของค่าสถานะ อาร์มันโด้นั้นสมกับเป็นักล่าระดับครึ่งดาวซึ่งพลังงานในร่างของเขานั้นมากกว่าเจียน่าก่อนจะได้พลังงานเพิ่มจากฉันถึง 5 แต้มแต่ศักยภาพของเขาน้อยกว่าของเจียน่าอยู่ 1 แต้มอาจจะเพราะอายุที่เยอะกว่าหรือไม่ก็เพราะความต่างของแต่ละบุคคล’
‘แต่ศักยภาพแค่ 6 แต้มก็เพียงพอเรียนทักษะคำรามแล้ว’ลูอิสจัดการใช้แต้มศักยภาพของอาร์มันโด้ในทันที
“นี่มัน” อาร์มันโดใที่อยู่ ๆผลึกในมือก็แปลงแสงออกมาจากนั้นก็สลายหายไปในเวลาพริบตาแต่ก่อนที่เขาจะได้คิดอะไรก็มีข้อมูลของทักษะคำรามพุ่งเข้ามาในหัวทำให้อาร์มันโด้เข้าใจแล้วว่าของขวัญที่ลูอิสบอกก่อนหน้านั้นคือสิ่งใด
“ความสามารถพิเศษ!!!” อาร์มันโด้คำรามออกมาทำให้บ้านทั้งหลังสั่นะเืเพราะอาร์มันโด้เผลอใช้ทักษะออกมาด้วยความตื่นเต้นโดยไม่รู้ตัว
ยังดีที่คนในระยะนั้นคือลูอิสและเขาไม่ใช่เป้าหมาย บวกกับความต่างของพลังทำให้ลูอิสนั้นแทบไม่ได้รับผลกระทบใดๆ นอกจากหูอื้อไม่กี่วินาทีเท่านั้นแต่ผู้อพยพรอบบ้านนั้นพากันแตกตื่นเพราะคิดว่าเสียงคำรามเมื่อครู่คือเสียงฟ้าผ่าทำให้หลายคนวิ่งหาที่หลบกันอย่างวุ่นวายด้วยความกลัวว่าจะโดนฟ้าผ่าตายกลางวันแสก ๆ
ภายในบ้านหลังเสีงคำรามหายไป ฝุ่นจากบ้านหลังเก่า ๆ ฟุ้งกระจายไปทั่วบ้านเบลล่าที่ตอนนี้ตั้งสติได้เดินเข้ามาด้านหลังของอาร์มันโด้ก่อนจะตบเข้ากระบาลอาร์มันโดไปหนึ่งทีและดุด่าว่า“จะะโเสียงดังทำไม ถ้าบ้านพังขึ้นมาจะทำยังไง ฉันต้องมาจัดการฝุ่นที่ตกลงมาอีกแล้วนะ”
อาร์มันโด้ได้แต่เงียบไม่กล้าพูดเพราะในครั้งนี้เขานั้นทำผิดจริง
ทารกน้อยลูอิสนั้นก็แอบชื่นชมเบลล่าอยู่ในใจว่า ‘สมควรโดนแล้วหมอนี่มันสมองทึบจริง ๆ ด้วย เกือบทำให้วุ่นวายแล้วไหมล่ะ ยังดีที่มีเบลล่าคอยดูแลไม่อย่างนั้นเ้านี่อาจจะทำตัวเองตายก็ได้’
เจียน่าเองก็แอบยกนิ้วโป้งให้เบลล่าด้วย พร้อมมือที่ปิดหูอยู่อีกข้าง
แต่ในขณะที่ทุกคนกำลังดูอาร์มันโด้โดนเบลล่าดุไปเมื่อครู่ก็มีเสียงเคาะประตูอย่างเร่งรีบดังขึ้น
ปัง ๆ ๆ ๆ
"ใครกัน!" อาร์มันโด้รีบไปเปิดประตู
ก่อนจะแปลกใจที่เห็นพยาบาลสาวที่มีสีหน้าตื่นตระหนก พร้อมกับพูดออกมาด้วยความร้อนใจ
"แย่แล้ว คุณลุง...หมอเทรย์เวอร์โดนคนจับตัวไป"
“อะไรนะ!”
“หมอเทรย์เวอร์โดนคนจับตัวไป!!!”
ทุกคนอุทานออกมาพร้อมกัน แม้แต่ลูอิสก็ด้วยโชคยังดีที่อาร์มันโด้ตัวใหญ่จึงบังคนด้านหลังไว้มิดทำให้พยาบาลสาวไม่ทันเห็นตัวของพวกเขา
“ใครจับตัวไป!”
“แล้วจับไว้ที่ไหน!”
อาร์มันโด้ถามเข้าตรงประเด็นในทันที
“เป็พวกนักเลงใต้ดินของเมือง พวกมันรู้เื่ของยาน้ำตาเทพเพราะเมื่อสองวันก่อนมีคนของพวกมันที่าเ็มาที่สถานพยาบาลในตอนแรกพวกเราก็ไม่รู้ว่าพวกมันคือพวกใต้ดินของเมืองเอลดิล พอชายคนนั้นหายวันต่อมาก็พากันอีกหลายคนในตอนเย็นและพยายามพูดจาข่มขู่กับคุณลุงเทรย์เวอร์ถึงที่มาของยาแต่เขาไม่ยอมบอก พวกมันจึงกลับไป ตอนแรกก็คิดว่ามันจะยอมแพ้แต่ก็ไม่...ไม่คิดเลยว่าในตอนเช้าพวกมันก็บุกเข้ามาจับตัวเขาไป ส่วนสถานที่นั่นฉันตามพวกมันไปจนถึงโกดังร้างทางใต้ของชุมชนผู้อพยพที่นั่นเป็แหล่งมั่วสุมของพวกแต่ก็ไม่กล้าเข้าไปมากกว่านี้เพราะกลัวจะโดนจับได้” พยาบาลสาวเล่าออกมาด้วยความร้อนใจก่อนจะรีบขอร้องอาร์มันโด้ต่อในทันที
“นายเป็นักล่าใช่ไหม ช่วยไปจัดการพวกมันและช่วยคุณลุงเทรย์เวอร์ออกมาได้หรือไม่ขอร้องแหละ คุณลุงเทรย์เวอร์เป็คนดี เขาไม่ควรจะโดนแบบนี้เลย...”พยาบาลสาวพยายามตั้งสติไม่ให้ร้องออกมา เพราะรู้ว่าการร้องไห้นั้นไม่ได้ช่วยอะไรมีแต่จะทำให้พูดไม่รู้เื่เท่านั้นในตอนที่โดนถามข้อมูล
“ตกลง เธอกลับไปรอที่สถานพยาบาลก่อนคอยดูไว้เผื่อพวกมันกลับมา”อาร์มันโด้ตอบตกลงในทันทีตามนิสัยของเขา
“แต่ว่าฉันอยากจะไปช่วย...” พยาบาลสาวกล่าว แต่ก็โดนอาร์มันโด้พูดขัดขึ้น
“ถ้าสู้ขึ้นมา ฉันไม่สามารถมาคอยปกป้องเธอได้หรอกนะ”ความหมายของอาร์มันโด้นั้นชัดเจน ถ้าเธอไปก็มีแต่จะเป็ตัวถ่วง
“ได้...ฉันจะกลับไปรอที่สถานพยาบาล” พยาบาลสาวกัดริมฝีปากอย่างฝืนทนก่อนจะพยักหน้าตกลง
หลังพยาบาลสาวจากไปอาร์มันโด้ก็เหมือนจะนึกขึ้นมาได้จึงหันมาพูดกับลูอิสว่า“ท่านลูอิสผมจะไปช่วยหมอเทรย์เวอร์เพราะปัญหานี้มาจากยาน้ำตาเทพที่ให้เขาไปถ้าเกิดว่าผมเป็อะไรท่านลูอิสช่วยดูแล...เบลล่าด้วย”
อาร์มันโด้หันมาขอร้องลูอิส เพราะรู้ว่าลูอิสนั้นไม่ธรรมดาเขาต้องดูแลภรรยาของตนได้แน่ แต่อาร์มันโด้ก็ต้องงุนงง เนื่องจากลูอิสไม่สนใจคำพูดของเขาเลย
“ไปจัดการพวกปลายแถวพวกนั้นกันเถอะ”ลูอิสหันไปบอกกับเจียน่าก่อนจะเดินผ่านอาร์มันโด้ไป
“อืม” เจียน่าพยักหน้ารับรีบตามลูอิสไป
ปล่อยให้อาร์มันโด้งงกับการกระทำของทั้งสองพอนึกถึงคำพูดเมื่อกี้ของลูอิสได้อาร์มันโด้ก็รีบวิ่งตามไปเพราะกลัวว่าจะเกิดอันตรายกับลูอิสและเจียน่าได้
“เ้าบ้านั้น...” ส่วนเบลล่ากำลังกำมือแน่นมองไปที่แผ่นหลังของอาร์มันโด้ด้วยหน้ามุ่ยกับการตัดสินใจของอาร์มันโด้ที่ห่วงแต่เื่ของคนอื่นถึงอย่างนั้นเธอก็ได้แต่ถอนหายใจและะโเสียงดังไล่หลังอาร์มันโด้ว่า“เพราะเป็แบบนี้ฉันจึงรักนาย เ้าบื้อเอ๊ย”
“ฉันก็เหมือนกันนนน...”อาร์มันโด้ะโเสียงดังตอบกลับทำเอาทุกคนในละแวกนี้ได้ยินกันหมด
เบลล่าใบหน้าแดงขึ้นมาทันที ก่อนจะกระทืบเท้าหันกลับไปจัดการฝุ่นในบ้านด้วยรอยยิ้ม
...
“ที่นี่อย่างนั้นเหรอ”ทารกน้อยลูอิสที่ตอนนี้อยู่ในอ้อมกอดของเจียน่ากำลังมองดูโกดังรกร้างด้านหน้ามันเป็โกดังผุ ๆ หลายสิบหลังกระจายกันออกไปเป็วงกว้าง มีรั้วกั้นรอบขอบชิดแต่ประตูรั้วนั้นกับพังหักจนไม่สามารถปิดได้
ด้านหน้าประตูมีชาย 3 คนกำลังเล่นไพ่และพูดนั่งคุยกันและสูบบุหรี่ไปด้วย
“บุหรี่ถือว่าเป็ของฟุ่มเฟือยที่มีราคาพอควรดังนั้นคนทั่วไปจึงไม่สามารถซื้อมาสูบได้ นักเลงพวกนี้กลับสามารถสูบพวกมันได้ดูแล้วคงมีนายใหญ่หนุนหลังสินะ” อาร์มันโด้วิเคราะห์
ลูอิสและเจียน่าทั้งสองหันไปมองอาร์มันโด้เป็สายตาเดียวกันอย่างไม่น่าเชื่อว่า
‘แกเป็ใครกัน คายอาร์มันโด้ออกมานะ’ ลูอิสอยากจะยิงมุกนี้ออกไปแต่ก็ไม่ได้ทำเพราะมันไม่ใช่สถานการณ์จะมาเล่นมุก
“แต่ก็ยังเป็แค่คนธรรมดา ผมจะเข้าไปจัดการพวกมันเอง” อาร์มันโด้กล่าวจบก็วิ่งตรงเข้าหาชายเฝ้าประตูทั้ง3 คน
“เขาจะไหวใช่ไหมคะ” เจียน่าถามลูอิส
“อาร์มันโด้เป็ระดับครึ่งดาว คนธรรมดาสามคนคงไม่เกินมือเขาหรอกแต่ถ้าเข้าไปข้างในแล้ว เขาเอาไม่อยู่เธอก็ช่วยเขาหน่อยละกัน”ลูอิสน้อยพูดอย่างไม่สนใจมากนัก
“ค่ะ” เจียน่าพยักหน้ารับ ก่อนจะพาลูอิสตามอาร์มันโด้ไป