กลับชาติมาเกิดใน Urban Fantasy

ตอนที่หนึ่งร้อยสามสิบสอง สมดุลย์ของโลก

มีการแซวกันว่าผู้ชายที่คบกันแอนนาไม่ตายก็กลายเป็นตัวร้ายหรือเลิกรากันไป

หากมองจากมุมมองของซีรี่ย์ก็คงเป็นเรื่องที่เล่นมุกตลกกันได้

แต่เมื่ออยู่ในโลกที่มีเทพเจ้าอยู่จจริงนี้ผมคิดว่ามีเทพเจ้าข้องเกี่ยวกับเรื่องนี้อยู่พอสมควรแน่ๆ

ด้วยเหตุผลว่า

สร้างสมดุลย์ของโลก

ซึ่งก็ไม่รู้ว่าสร้างสมดุลภาษาอะไรถึงมีแต่พวกปีศาจเดินไปเดินมาบนโลกและเทพเจ้าฝ่ายดีไม่รู้หายศีรษะไปที่ไหน

อย่างน้อยจักรวาลเฟทก็ยังพออธิบายว่าจิตวิญญาณของโลกและจิตวิญญาณของมนุษย์ยังแอคทีฟทำงานอยู่เสมอเพื่อรักษาโลกนี้เอาไว้

แต่นี่คือจักรวาลนิยาย Urban Fantasy ของตะวันตกที่เราต้องตีความตัวอักษรกันทุกตัวอักษรที่ฝ่ายดีจะเคร่งครัดกฎทุกระเบียบนิ้วและฝ่ายร้ายจะฝ่ากฎเสียจนสัญญาบรรพกาลที่ห้ามเทพและปีศาจมาปรากฎตัวบนโลกนี้เองแทบจะไม่มีความหมาย

เพราะเทพฝ่ายดีไม่โผล่หัว เทพฝ่ายร้ายแค่บูชายัญมนุษย์ก็โผล่มาได้อย่างง่ายดายเสียยิ่งกว่านับหนรึ่งสองสาม

แน่นอนนั่นอาจจะเพราะเรื่องนี้ต้องการแถว่า

พวกพ่อมดแม่มดที่เป็นมนุษย์ธรรมดาจะสู้กับแอนนาที่เป็นสเลเยอร์ได้อย่างไร?

ว่าแอนนาที่เป็นสเลเยอร์ แข็งแรงกว่าว่องไวกว่า หักแขนผู้ชายอกสามศอกอย่างเจ้าบิฟได้อย่างง่ายดายไม่ต้องเหนื่อยแรง

จะอธิบายอย่างไรให้คนธรรมดาสู้กับสเลเยอร์ได้?

ก็ต้องให้พวกพ่อมด แม่มด ลัทธิมืดต่างๆนั้นมีเทพเจ้าปีศาจที่คอยชั่วร้ายหนุนหลังคอยบัฟพลังให้กับพวกพ่อมดแม่มดลัทธิมืดที่แม้จะมีเวทย์แต่ร่างกายก็ยังระดับคนธรรมดา

จะไปสู้กับคนที่มีร่างกายกึ่งเทพเจ้าอย่างสเลเยอร์ได้อย่างไรกัน?

นี่อาจจะเป็นสาเหตุที่จักรวาลนี้อัญเชิญเทพเจ้าได้ง่ายยิ่งกว่านับหนึ่งสองสามหากเรามีพลังหรือเครื่องสังเวยมากพอ

เกร้ง เกร้ง เกร้ง

แผ่นซีดีของผมลอยจากช่องเก็บของมิติในกระเป๋า

และผมก็จะทำอย่างนั้นล่ะ

แผ่นซีดีที่ผมจับวิญญาณของพวกแวมไพร์ที่ผมล่าได้ใส่แผ่นซีดีเอาไว้

แผ่นซีดีและคอมพิวเตอร์ในแนว Urban Fantasy นั้นก้าวหน้ามาก

ทำได้ตั้งแต่กักขังภูตผี เจาะมิติไปจนถึงย้อนเวลา

ผมถอนหายใจและกรีดเลือดจากร่างกายของตนเองอีกครั้งดีที่ผมทานวิตามินและเกลือแร่มาตลอดและได้นมจากไอซิสมาเลยร่างกายแข็งแรงขึ้น

แต่ผมต้องเสียสละส่ายเลือดแห่งราชันย์เจงกิสข่านของผมเพื่ออัญเชิญเทพเจ้ามาอีกองค์หนึ่ง

เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ

แผ่นซีดีกว่าสิบแผ่นสลายกลายเป็นผุยผง