ตอนที่ 2 รักสายแข็ง
เปเปอร์ : คุณมินิ นัดฉันมาด่วนแบบนี้ มีเื่สำคัญอะไรหรอค่ะ ที่อยากจะคุย?
แม่สาวผมยาวย้อมผมสีน้ำตาล เอ่ยถามขณะหยิบกาแฟขึ้นมาจิบๆ เบาๆ พร้อมลี่ตามองไปยังสาวร่างเล็กที่นั่งฝั่งตรงข้าม
มินิ : คือแบบนี้นะค่ะ คุณเปเปอร์ เื่ที่ฉันนัดคุณมามันก็ไม่ได้สำคัญอะไรมากมายหรอกนะค่ะ แค่ฉันอยากจะบอกคุณไว้ว่า เพื่อนของฉัน เ้าเบอร์รี่ นิสัยส่วนตัว มันเป็คนใจร้อน เอาแต่ใจ ขี้หงุดหงิด ปากหมา แต่ว่าเบอร์รี่ก็นิสัยดีนะค่ะ ฉันก็เลยคิดว่า ฉันในฐานะที่เป็คนแนะนำคุณมาติวให้มัน ฉันเลยคิดว่าฉันควรจะบอกเื่นี้กับคุณไว้ก่อนนะค่ะ เพราะกลัวคุณจะรับไม่ได้เมื่อต้องเจอเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นมาจริงๆ แล้วถ้าถึงวันนั้นคุณอาจจะอยู่ๆ ดีก็หายไปเลยก็ได้ ถ้าเป็แบบนั้นขึ้นมาจริงๆ ฉันเองก็ไม่รู้จะไปหาคนที่เก่งๆ แบบคุณได้จากไหนอีกแล้วนะค่ะ?
มินิยิ้มอย่างเปิดอกคุยกัน เพราะเธอพะวงเป็กังวลไม่น้อยกับนิสัยส่วนตัวของเพื่อนสาวที่ขี้เหวี่ยง ขี้วีน เ้าอารมณ์ ไม่รู้ว่าใครจะเอาเขาอยู่หรือเปล่า กับนิสัยแบบนี้ ความกังวลนี้มีมากจนแสดงออกมาทางสีหน้าอย่างชัดเจนจนอีกคนรู้สึกได้
เปเปอร์ : ไม่ต้องเป็กังวลหรอกนะค่ะ คุณมินิ ฉันเอาเพื่อนคุณอยู่?
เธอส่งยิ้มให้มินิ อย่างมั่นใจ จนคนอีกพอได้ยินก็สะดุ้งตื่นไม่น้อย เพราะคำพูดมันรู้สึกแปลกๆ ชอบกล
เปเปอร์ : ฉันหมายถึง ฉันคุมเพื่อนคุณได้ 55+++
เธอแกล้งยิ้มและหัวเราะ พร้อมกับหยิบแก้วกาแฟขึ้นมาจิบอีกครั้งแก้อาการเคอะเขินเมื่อกี้ ที่ดันพูดอะไรออกไปทำนอง.....จนอีกคนต้องคิดลึก ถึงกับถลึงตาโตมองมาแปลกๆ
มินิ : อ๋อ.....5555++++
อีกคนได้แต่เอ่อออพยัคหน้าอย่างเข้าใจ
เปเปอร์ : ฉันขอถามอะไรอีกอย่างหน่อยได้ไหมค่ะ? คือว่า.....ฉันได้ยินข่าวมาว่าคุณ เบอร์รี่ เขาเป็เลสเบี้ยน อันนี้เื่จริงใช่ไหมค่ะ?
แววตาที่อยากรู้จ้องเขม็งมาที่มินิ อย่างใจจดใจจ่อรอคำตอบ
มินิ : ใช่ค่ะจริง ว่าแต่คุณเปเปอร์ถามเื่นี้ทำไมหรอค่ะ?
อีกคนรู้สึกเอ๊ะใจในคำถามแบบนี้ ที่คนส่วนใหญ่เขาไม่นิยมจะถามคำถามแบบนี้กัน เพราะมันเป็เื่ส่วนตัว นอกจากเสียว่าอีกคนกำลังให้ความสนใจกับเพื่อนของตนเป็พิเศษ
เปเปอร์ : อ่อ.....ไม่มีอะไรค่ะ
เธอแกล้งยิ้มกลบเกลื่อน เพื่อให้คนที่เอาแต่ลิ่วตามองมานั้นสบายใจ
มินิ : หรือว่า......คุณเปเปอร์ก็เป็หรอค่ะ ฉันหมายถึงคุณเปเปอร์เป็เลสเบี้ยนหรอค่ะ?
แววตาที่เฝ้ามองรอคำตอบอีกคนที่นั่งเกร็งๆ อยู่ตรงข้าม
เปเปอร์ : ฉันไม่ได้เป็ค่ะ...... แค่ตอนนี้ฉันอาจจะรู้สึกกำลังสับสนอยู่นะค่ะ
เธอตอบอย่างเปิดใจกับอีกคนที่กล้าถาม
มินิ : เล่าให้ฉันฟังได้ไหมค่ะ เผื่อฉันจะทำให้คุณค้นพบตัวตนได้เร็วขึ้น?
แววตาที่ทอดมายังเปล่งประกายอย่างเป็มิตร
เปเปอร์ : คือว่าเวลาที่เราไปเดินห้างถ้าเห็นผู้หญิงกับผู้ชายเดินมาด้วยกัน ฉันชอบจะเลือกมองแต่ผู้หญิง โดยเฉพาะผู้หญิงที่น่ารักๆ สวย คมๆ ฉันยิ่งชอบ และเวลาที่มองพวกเธอนี้ ฉันไม่ได้รู้สึกอิจฉาในความที่พวกเธอสวยกว่านะค่ะ แต่การที่ได้มองแบบนั้น มันรู้สึกดีต่อใจนะค่ะ หัวใจมันสูบฉีดนะค่ะ ก็ประมาณนี้และค่ะคุณมินิ
เธอยิ้มอย่างอายๆ กับสาวที่พึ่งรู้จักกัน
มินิ : ไอ้เื่แบบนี้ถ้าเรายังสับสนอยู่ ก็แค่ลองค่ะคุณเปเปอร์ จะได้รู้ว่าอันที่จริงแล้วเราชอบแบบไหน ถ้าลองแล้วไม่ใช่ก็แค่ถอยออกมาค่ะ แต่ถ้ามันใช่ มันก็จะใช่ตลอดไปเลยค่ะ
เธอขยับมุมปากทำให้แก้มบุ๋มลงไปเผยให้เห็นรอยยิ้มของอีกคนอย่างจริงใจในการให้คำแนะนำ
เปเปอร์ : จะดีหรือค่ะ?
คำถามเหมือนความรู้สึกกล้าๆ กลัวๆ ของคนที่ถูกแนะนำ
มินิ : ดีซิค่ะ ดีกว่าปล่อยให้เวลาล่วงเลยไปนานกว่านี้ ยิ่งรู้ตัวเองเร็วยิ่งดีค่ะ
รอยยิ้มอย่างมั่นใจส่งกลับให้อีกคน
เปเปอร์ : แล้วถ้าฉันอยากจะลองกับเพื่อนคุณ ได้ไหมค่ะ?
มินิ : 5555+++ ฉันไม่ได้ห้ามนะค่ะ แค่ฉันอยากจะบอกคุณว่า.....เ้าเบอร์รี่มัน....มันจะดาร์กๆ หน่อยนะ ฉันหมายถึงมันเป็คนรุนแรงนะค่ะ แบบว่าพวกซาดิสอะไรแบบนี้ ฉันกลัวว่าคุณจะ.....กลัวมากนะค่ะ 5555 เพราะฉันเห็นว่าคุณเป็คนเรียบร้อย นิ่งๆ ดูนุ่มนวล ซึ่งมันขัดกับเ้าเบอร์รี่คนละขั้วเลยนะค่ะ
อีกคนหัวเราะไปและพยายามสรรหาคำมาอธิบายตัวตนของเพื่อนเพื่อให้คนที่กำลังข้องใจอยู่ได้มองเห็นภาพ
เปเปอร์ : ฉันชอบค่ะ มันตื่นเต้นดี
คำตอบที่ลั่นออกมา ทำให้อีกคนถึงขั้นกลืนน้ำลายลงคออย่างขัดฝืน เพราะเขาคิดไม่ถึงว่าผู้หญิงหน้าตาน่ารักๆ ดูเรียบร้อย อ่อนโยน จะบอกว่าชอบพวกแนวซาดิส พวกสายแข็ง ว่างั้น? ซึ่งมันขัดกับบุคลิกภายนอกของเธอที่สุด
มินิ : ก็แล้วแต่คุณเปเปอร์ละกันนะค่ะ แต่ว่าถ้ามีอะไรก็ปรึกษาได้นะค่ะ?
มินิยิ้มแห้งๆ ส่งให้สาวผมยาวที่นั่งจิบกาแฟอยู่
เปเปอร์ : ถ้าอย่างนั้น ไม่มีอะไรแล้ว เปเปอร์ขอตัวกลับก่อนนะค่ะ จะได้กลับไปเตรียมเนื้อมาติวเพื่อนของคุณ
เธอยิ้มส่งกลับมา
มินิ : ได้ค่ะ ขอบคุณมากนะคะ มีอะไรก็โทรมาได้ตลอดนะค่ะ
ฉันส่งยิ้มตอบกลับ ในขณะที่อีกคนเดินถือกระเป๋าก้าวออกไป ฉับ ฉับ ฉับ อย่างเร่งรีบ
“นี่ฉันไม่ได้หาเื่ใส่ตัวใช่ไหม”
เสียงถอนหายใจของมินิที่รู้สึกหนักใจมากกว่า ที่จะสบายใจ เพราะแม่สาวคนนี้หลังจากที่นั่งคุยกันได้สักพัก สัญชาตญาณของเธอบอกว่า หล่อนเองก็เป็คนแรงไม่น้อย ฉันหมายถึง นิสัยที่กล้าได้ กล้าเสี่ยง
“เอาว่ะ อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด ปล่อยมันไป..........”
จะเกิดอะไรขึ้นถ้าอีกคนยิงปืนนัดเดียวได้นกถึงสองตัว
การมาเป็ติวเตอร์จำเป็ในครั้งนี้กับมีสิ่งหนึ่งที่แอบแฝงอยู่ที่เธอต้องพิสูจน์ให้ได้ว่าตัวตนจริงๆ ของเธอชอบผู้หญิงหรือชอบผู้ชาย
ความวุ่นวาย อลมาน ของ
เบอร์รี่ และ เปเปอร์ จะเป็อย่างไร
ติดตามในตอนต่อไปเลยจ้า
ฉันคิดว่าเขาสองคนคงไม่กินกันนะ?
หรือเปล่า?
เราจะอยู่ด้วยกันในจินตนาการและสุดท้ายนี้
รู้สึกยังไง
ได้โปรด.................บอกไรท์ที