ทันทีที่ถึงหน้าประตูของกาย พลอยใสกลับรู้สึกไม่กล้าที่จะเข้าไป ฟ้ามองไปที่เธอเห็นว่าสีหน้าของเธอเหมือนรู้สึกผิด มือสั่นเล็กน้อย ก่อนที่ฟ้าจะจับมือของพลอยใสแล้วเปิดประตูเข้าไป ในห้องเห็นผู้ชายที่นอนอยู่บนเตียงใส่ชุดของผู้ป่วยกับผู้หญิงสวมชุดเดรสสีดำ รองเท้าบูตหุ้มข้อ พวกเขาสองคนหันมามองฟ้ากับพลอยใส ก่อนที่ผู้ชายคนนั้นจะพูดขึ้นมา
“พลอย มาแล้วหรอ มานั่งนี่สิ” กายพูด
มินนี่ลุกจากที่นั่งแล้วเดินไปที่มุมหน้าต่าง ส่วนพลอยใสที่กำลังสั่นอยู่ก็ค่อย ๆ เดินเข้าไปหากายและไปนั่งอยู่ใกล้ ๆ เตียงของเขา ส่วนฟ้าก็เดินเข้ามานั่งใกล้ ๆ พลอยใส จับมือของเธอแล้วนำมาวางไว้บนตักของตัวเอง กายมองมาที่พลอยใสและหันไปมองฟ้าแล้วพูดว่า
“พลอย นี่ใครอะ?”
“คือ…”
“เราชื่อ ฟ้า ยินดีที่ได้รู้จักนะ แล้วนายชื่ออะไร?” ฟ้าพูดแทรกพลอยใส
กายได้สังเกตท่าทีของฟ้าและพลอยใสจึงเปลี่ยนสีหน้าจากกำลังยิ้มร่าเริงอยู่เป็สีหน้าที่จริงจังขึ้นมา ก่อนจะพูดเสียงแข็ง ๆ ไปว่า
“มึงจีบพลอยหรอ?”
ฟ้าเห็นสีหน้าก็รู้สึกหวั่นใจเล็กน้อย ก่อนจะตอบกลับไป
“อ…”
“G พูดอะไรน่ะ?” พลอยใสพูดพร้อมกับทำสีหน้าที่กังวลเป็อย่างมาก
“มิน พาพลอยออกไปก่อน”
“อืม”
ก่อนที่มินนี่จะเดินเข้ามาแล้วดึงตัวพลอยใสออกจากห้องไป ในห้องจึงเหลือแค่ฟ้ากับกายอยู่กันแค่สองคน กายได้เปิดประเด็นพูดขึ้นมาก่อนว่า
“ได้ยินว่ามึงพาตำรวจไปที่ถิ่นกูหรอ?”
“ร…เราขอโทษนะ” ฟ้าพูดพร้อมกับสีหน้าที่รู้สึกกลัวเล็กน้อย
ก่อนกายจะเปลี่ยนสีหน้ากลับเป็ร่าเริงแล้วพูด
“ล้อเล่นน่ะ อย่าไปเครียด ว่าแต่ นี่กูเพิ่งจะเห็นพลอยพาแฟนมาเป็ครั้งแรกเลยนะเนี่ย”
“นาย…ไม่ได้โกรธหรอที่เรามายุ่งวุ่นวายเื่นี้”
“ก็เปล่าหรอก กูก็แค่อยากรู้ว่าคนที่เข้ามาหาพลอยจะเป็คนแบบไหนเฉย ๆ ถ้าคำตอบกวนตีนกูก็ว่าจะให้พลอยมันเลิกยุ่งไปเลย”
ฟ้ารู้สึกโล่งใจจึงเปลี่ยนสีหน้ากลับเป็สีหน้าที่ร่าเริงเหมือนทุกที แล้วพูดออกมาว่า
“แต่ว่า เรากับพลอยยังไม่ได้เป็แฟนกันนะ”
“ไม่ใช่แฟนหรอ แปลก ๆ แฮะ ปกติมันจะไม่คุยกับใคร ไม่สนใจใครเลย เห็นพาคนแปลกหน้ามาก็คิดว่าเป็แฟนซะอีก”
“พอดี…เราตามจีบพลอยอยู่น่ะ”
“แล้ว รู้จักกันมานานยังล่ะ?”
“ถ้ารู้จัก เรารู้จักพลอยเมื่อ 4 ปีก่อนน่ะ”
แล้วฟ้าก็เล่าเื่ราวของตัวเองให้กายฟัง
พลอยใสที่อยู่นอกห้องกับมินนี่ก็รู้สึกกังวลเป็อย่างมาก มินนี่ที่เห็นท่าทีของพลอยใสก็พูดออกมา
“พลอย”
“ว่า?”
“นี่มึงกังวลอะไร กายมันไม่ได้จะฆ่าผู้หญิงคนนั้นซะหน่อย ว่าแต่ผู้หญิงคนนั้นแฟนมึงหรอ?”
พลอยใสหันหน้ากลับมามองมินนี่แล้วพูดด้วยท่าทีร้อนรนว่า
“ป…เปล่า แฟนที่ไหน คนแบบนั้นน่ารำคาญ”
“แต่มึงก็ไม่ได้ขัดเขานี่”
“ถ้ากูขัดเดี๋ยวก็หาวิธีตามมาอีก กูเบื่อ”
หลังพลอยใสพูดจบประโยค เธอก็แอบยิ้มออกมาเล็กน้อย มินนี่เห็นสีหน้าของพลอยใสจึงรู้ได้ทันทีว่าพลอยใสกำลังเปิดใจให้กับผู้หญิงคนนี้ จึงพูดกับเธอไปว่า
“พลอย มึงชอบก็ชอบสิ ทำไมต้องมาแอ็คอะไรให้กูดูด้วยเนี่ย”
พลอยใสออกอาการเขินเล็กน้อยแล้วรีบเปลี่ยนเื่ทันที
“ว่าแต่ G จะทำอะไรฟ้าหรือเปล่า? คุยกันนานแล้วนะ”
แล้วเธอกำลังจะจับลูกบิดประตู แต่มินนี่พูดขึ้นมาทันทีว่า
“มึงรอนี่แหละ ถ้ามันอยากให้เข้าไปเดี๋ยวมันก็เรียกเองแหละ”
จนเวลาผ่านไปสักพัก เสียงประตูก็ดังขึ้น เป็ฟ้าเดินออกมาจากห้องแล้วหันมาทางพลอยใส ก่อนที่จะพูดไปว่า
“พลอย กายเรียกน่ะ เดี๋ยวเค้ารออยู่ตรงนี้นะ”
พลอยใสรีบเดินเข้าไปหาฟ้าแล้วพูดว่า
“เป็อะไรหรือเปล่า?”
ฟ้าเห็นท่าทีของพลอยใสก็ยิ้มออกมาแล้วพูดกลับว่า
“พลอยเป็ห่วงเค้าหรอ?”
“ไร้สาระ งั้นเราเข้าไปก่อนนะ ฟ้ารออยู่ตรงนี้อย่าไปไหนนะ”
“ค่ะ แฟน”
“พูดบ้าอะไรอีกเนี่ย”
พลอยใสได้ยินคำนี้ก็รู้สึกหงุดหงิด ก่อนจะหันหน้าแล้วเดินเข้าห้องไป
หลังจากที่เดินเข้ามาแล้วเห็นว่ากายกำลังนั่งอยู่บนเตียงผู้ป่วย เธอจึงเดินเข้าไปด้วยความกลัวเล็กน้อย สีหน้าของเธอดูกังวลเป็อย่างมาก แต่ก็ยังค่อย ๆ เดินไปนั่งอยู่ข้าง ๆ เตียง พลอยใสมองออกไปนอกหน้าต่าง ไม่กล้าสบตากาย ทว่ากายกลับพูดขึ้นมาทันที
“พลอย…มึงเป็อะไร?”
“ป…เปล่า”
“ถ้าเปล่าก็หันมามองกูสิ”
พลอยใสจึงหันมามอง กายที่เห็นสีหน้าและท่าทางของพลอยใสจึงพูดออกมา
“มึงจะต้องโทษตัวเองไปจนถึงเมื่อไหร่วะ พลอย มึงถามกูนี่ว่ากูโทษมึงไหม?”
พลอยใสน้ำตาคลอและรีบก้มหน้าลง แต่ก็ยังเงียบไม่พูดอะไร กายเห็นแบบนั้นจึงพูดไปอีกว่า
“กูไม่เคยโทษมึงเลยนะพลอย มึงจำที่กูบอกมึงได้ไหม มึงคือครอบครัวกู กูก็ต้องดูแลมึงให้ถึงที่สุดดิวะ มึงจะเศร้าทำไม”
คำพูดนั้นทำให้พลอยใสกลั้นน้ำตาของเธอไม่อยู่ จู่ ๆ น้ำตาก็ไหลออกมาเรื่อย ๆ ก่อนที่จะเงยหน้ามามองกายแล้วพูดออกมา
“ใช่ G มึงคือครอบครัวกู กูไม่อยากเสียมึงไป มึงเลิกทำตัวแบบนี้ได้ไหมกาย กูขอร้องแหละ”
จบประโยค พลอยใสเอาหน้าของเธอไปซบที่อกของกายทันที กายที่เข้าใจความรู้สึกพลอยใสอยู่ตลอดก็พูดออกมาด้วยเสียงที่อ่อนโยนว่า
“ก็เพราะมึงเป็ครอบครัวของกูไง กูถึงต้องปกป้องมึงให้ถึงที่สุด คำว่าครอบครัวของกูมันสำคัญนะพลอย”
“ขอโทษ…ขอโทษ…ขอโทษ”
กายเอามือไปลูบหัวของพลอยใสอย่างเบามือด้วยท่าทีที่ห่วงใย
“มึงทำเพื่อกูมาเยอะแล้วนะพลอย มึงอย่าคิดมากสิ”
ฟ้าที่เห็นพลอยใสกับกายผ่านกระจกหน้าประตูทำให้เธอยิ้มออกมาด้วยความดีใจ มินนี่เห็นฟ้าจึงเอ่ยถาม
“นี่เธอไม่หึงมันหรอที่ไปกอดกับคนอื่น?”
“ไม่หรอก นั่นมันคนในครอบครัวของพลอยนี่”
“ก็จริงนะ เพราะไอ้พลอยมันไม่เคยชอบผู้ชายเลย”
ฟ้าได้ยินแบบนั้นจึงหันมาหามินนี่
“พลอยไม่เคยชอบผู้ชายเลยหรอ?”
“อืม…ก็คงเป็อย่างงั้นแหละ เห็นกายมันเล่าว่าตอน ม.ต้น มันอยู่กับพวกผู้ชายเยอะจนรู้สึกว่าตัวเองไม่เคยชอบผู้ชายเลย ตอนที่กูรู้จักมันก็ไม่เคยมีใครเลยนอกจากโรสกับอลิซ”
“แล้ว…เธอรู้จักพลอยได้ยังไง?”
“รู้จักผ่านกายน่ะ กูกับกายคบกันมา 3 ปีแล้ว”
“แล้วเธอรู้เื่พลอยมากแค่ไหนหรอ?”
“ก็รู้หลาย ๆ เื่นะ แต่กูไม่เล่าให้ฟังหรอก ไปถามเ้าตัวเองนู้น”
“ช่วยเล่าให้ฟังหน่อยไม่ได้หรอ?”
“อยากรู้ก็ถามไอ้พลอยเอง หรือไม่ก็ถามไอ้โรสกับไอ้ลิซ”
คำพูดพวกนี้ทำให้ฟ้ารู้สึกสงสัยเป็อย่างมาก ว่าก่อนหน้านี้ชีวิตของพลอยใสเป็ยังไง ทำไมจากคนที่สดใสร่าเริงตอน ม.ต้น กลับเป็คนเ็า หน้านิ่งขนาดนี้
จบตอนที่ 24
27K
