เซโน่ตรงกลับไปยังบ้านของตัวเอง เขายังต้องเคลียร์รากไม้พวกนั้นอีก แต่ระหว่างกลับนั้นเขารู้สึกแปลกๆ รู้สึกมีบางอย่างไม่ชอบมาพากล
เขารู้สึกถึงการเคลื่อนไวรอบตัวเขา มีบางอย่างแอบตามเขามา
เซโน่ขมวดคิ้ว เคียวปรากฎในมือของเขา พร้อมกับสายตาที่กวาดมองดูรอบข้าง
ทุกอย่างไร้ซึ่งการเคลื่อนไหว มีเพียงรากไม้กับใบหญ้ารอบตัวกับสายลมพัดมาเบาๆ
ไม่มีร่องรอยของสิ่งใดนอกจากนี้ นั้นทำให้เซโน่ยิ่งไม่สบายใจเข้าไปใหญ่
มันเงียบเกินไป! เงียบจนผิดปกติ
ทันใดนั้นเองที่เซโน่รู้สึกถึงการเคลื่อนไหวบางอย่างมาจากด้านหลังของเขา
โดยไม่ลังเลเซโน่เหวี่ยงเคียวไปด้านหลังทันที
เสียงฉีกกระซากดังนั้น “ฉว่ะ” เซโน่หันกลับไปมองและใเล็กน้อย
สิ่งที่โจมตีเขาคือแมวตัวหนึ่ง แต่มันแตกต่างจากแมวทั่วไป แมวตัวนี้มีขนาดใหญ่กว่า ขนสีดำทั้งตัว มีใบหน้าดุร้ายราวกับสัตว์ป่าอย่างเช่น เสือ ไม่มีร่องรอยความน่ารักของแมวอยู่เลย
เขามองดูซากสิ่งมีชีวิตดังกล่าว พลางพึมพำ “มันคือตัวอะไรกัน?” มันคือแมวแต่ก็ไม่เหมือนแมวซะทีเดียว
พร้อมกันนั้นการแจ้งเตือนของระบบก็ขึ้นมาตอบคำถามของเขา
[คุณสังหารแมวกลายพันธุ์]
[ได้รับค่าประสบการณ์ 1%]
“แมวกลายพันธุ์? พวกสัตว์บนโลกกลายพันธุ์เป็แบบนี้กันหมดแล้ว? อืม…ไม่แปลกใจว่าทำไมก่อนหน้านี้ฉันไม่เห็นร่องรอยของสัตว์ทั่วไป ถ้ามันเกิดการกลายพันธุ์จริงสัตว์พวกนี้จะกลับกลายไปเป็สัตว์ป่าเหมือนเดิมอีกครั้ง และพวกมันจะหลบซ่อนจากสายตามนุษย์แน่นอน สุดท้ายก็จะลอบโจมตีเหมือนเมื่อกี้”
“แต่พวกมันกลายพันธุ์ได้ยังไง? หรือเป็เพราะพลังเวทย์ที่ไหลเข้าสู่โลกใบนี้มากขึ้น” เซโน่ััได้ว่าพลังเวทย์ในอากาศหน่าแน่นมาก เป็ผลมาจากเลเวลและค่าสติปัญญาที่เพิ่มมากขึ้น
นั้นทำให้เขามีประติกริยาตอบสนองต่อพลังเวทย์สูงมาก
ส่วนพลังเวทย์คืออะไร? นั่นเขาก็ให้คำตอบไม่ได้เหมือนกัน ขนาดเขาเองก็ยังไม่รู้วิธีใช้พลังเวทย์แบบจริงจังเลย แต่เซโน่รู้สึกได้ว่าตอนเขาใช้สกิลต่างๆ พลังเวทย์ภายในร่างของเขาจะลดลง
ส่วนพลังเวทย์ภายในร่างของเขามีมากหรือไม่นั้นเขาก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน
ระบบไม่ได้บอกระเอียดขนาดนั้น ราวกับอยากให้พวกเขาเรียนรู้สิ่งต่างๆ ด้วยตัวเอง
มันไม่เหมือนกับเกมซะทีเดียว แม้จะมีระบบเลเวลและหน้าต่างสเตตัสแต่ก็ไม่ได้หมายความว่ามันเป็เกม
อย่างเช่นถ้าตายก็ตายจริงๆ ไม่มีฟื้น แถมการฆ่ามอนสเตอร์ก็ไม่มีหลอด HP มีแต่ตั้งหาจุดอ่อนและฆ่ามันให้ตายอย่างเดียว ไม่เหมือนกับเกมที่ต้องลด HP ให้หมดถึงจะตาย
“ราวกับว่าระบบที่เหมือนกับเกมนี้เป็เพียงส่วนเสริมที่ทำให้พวกฉันเรียนรู้สิ่งต่างๆ ได้รวดเร็วขึ้นเท่านั้น” ถ้าจะให้คิดก็คิดได้แต่เพียงทางนี้เท่านั้น
เซโน่ไม่วางเื่ระบบลงก่อน ถึงเขาจะคิดให้ตายตอนนี้เขาก็ไม่รู้อะไรอยู่ดี เขาต้องโฟกัสกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้าก่อน
“อืม…สัตว์ต่างๆ กลายพันธุ์ทำให้การฆ่าพวกมันได้ค่าประสบการณ์เช่นกัน แต่ได้น้อยเกินไปแล้ว!” เซโน่ถอนหายใจออกมา แมวกลายพันธุ์ที่สามารถลบตัวตนได้จนเขาเกือบััไม่ได้ แต่กลับให้ค่าประสบการณ์เพียง 1% เท่านั้น
“กลับบ้านดีกว่า ยังต้องไปเคลียร์พวกรากไม้อีก” เซโน่ไม่อยากเสียเวลาไปล่าพวกมัน การจะหาให้พบสักตัวคงยาก
เซโน่เปิดใช้งานผ้าคลุมยมทูตอีกครั้ง หลังจากก่อนหน้านี้เขาปิดมันไว้เพื่อโชว์ความเทพของเขา
เมื่อเปิดใช้งานผ้าคลุมยมทูตอีกครั้ง เซโน่ก็เหมือนกับหายไปในอากาศ ราวกับไม่มีตัวตนั้แ่แรก
………...
ภายในห้องแห่งหนึ่ง มีหญิงสาวผู้มีผมสีฟ้ายาวสลวยราวกับสีของน้ำทะเลอันสวยงาม ตื่นจากการหลับใหล
เธอมีใบหน้าที่งดงามราวกับแม่ทัพหญิงอันแข็งแกร่ง ไม่มีร่องรอยของหญิงสาวอันบอบบางให้เห็นแม้แต่น้อย ถึงจะเป็แบบนั้น เธอกลับมีเสน่ห์ดึงดูดใจอย่างแปลกประหลาด
ดวงตาสีฟ้าราวกับท้องนภาอันงดงามกวาดมองดูรอบตัว “ฉันอยู่ที่ไหน?” เธอมองรอบตัวของเธอและพึมพำ
รอบตัวของเธอตอนนี้มีบางอย่างล้อมตัวเธอไว้ มันคล้ายกับผลึกน้ำแข็งอันงดงาม
“น้ำแข็ง?” เธอแตะเบาๆ ลงที่น้ำแข็งอย่างเบามือ
เมื่อนิ้วอันงดงามของเธอัักับน้ำแข็ง ทันใดนั้นมันก็เกิดเื่ประหลาดขึ้น ราวกับน้ำแข็งมันตอบสนองต่อเธอ
น้ำแข็งที่ล้อมรอบตัวเธอจนมิดชิดราวกับปกคลุมเธอเอาไว้ค่อยๆ สลายกลายไปเป็ระอองระยิบระยับ
ไม่นานน้ำแข็งทั้งหมดก็สลายหายไปในอากาศ
หญิงสาวมองดูระอองนั้นด้วยความสนใจ “ก่อนจะหมดสติไป ฉันจำได้ว่าฉันจับดาบใหญ่นั้นและได้รับคลาสพิเศษมาใช่ไหมนะ?” เธอพึมพำด้วยความสับสนในความทรงจำของเธอเอง
ใช่หญิงสาวคนนี้คือคนเดียวกับที่ได้รับคลาส นักดาบแสงจันทร์
“นี่มันห้องของฉันไม่ใช่เหรอ? ทำไมถึงมีรากไม้กับหญ้าขึ้นเต็มไปหมด?” เธอลุกออกจากเตียงของเธอ พลางมองดูสภาพห้องที่เปลี่ยนไปอย่างมาก
กระทั่งสายตาของเธอหันไปเห็นตัวเองในกระจกเธอถึงกลับต้องหยุดมองและสังเกตให้ดี “เอ๊ะ! นั้นใครกัน? หืม? ทำไมถึงขยับเหมือนกับฉันเลย…”
“นี้มัน…ฉันงั้นเหรอเนี่ย!” เธอะโออกมาด้วยความไม่อยากเชื่อและจ้องมองตัวเองในกระจกด้วยความใ
“สีผมแบบนี้ เป็ตัวละครที่ฉันสร้างขึ้นไม่ใช่เหรอทำไมฉันถึงกลายเป็เธอไปได้ แถมใบหน้าที่สวยอย่างกับอะไรดีนี้อีก จริงอยู่ที่ฉันก็มั่นใจว่าตัวเองสวยแต่ก็ไม่ได้สวยถึงขั้นนี้ แต่ใบหน้านี้เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อนนะ” เธอพูกับตัวเองในกระจก
แต่ก็อดไม่ได้ที่จะชื่นชมใบหน้าของเธอ ‘ฉันนี้สวยจริงๆ’
“ไม่สิๆ ตั้งสติหน่อยตัวฉัน อ่า…สวยและงดงามจริงๆ นั้นแหละ” เธอตบเรียกสติตัวเอง
“อะแฮ่ม” กระแอมเล็กน้อยก่อนจะระลึกความทรงจำว่าเธอเคยเห็นใบหน้าคล้ายแบบนี้ที่ไหน
“อ๊ะ! ใช่แล้วใบหน้านี้เหมือนกับรูปปั้นผู้หญิงถือดาบที่ฉันเห็นตอนนั้นไม่มีผิด” ในที่สุดเธอก็จำได้ว่าเธอเคยเห็นใบหน้าแบบนี้ที่ไหน กลับกลายเป็ว่าใบหน้าของเธอตอนนี้คล้ายกับรูปปั้นตอนนั้นถึง 9 ใน 10 ส่วน
“ไม่เป็ไร ยังไงฉันก็ชอบใบหน้านี้มาก เปลี่ยนไปนิดหน่อยไม่เป็ไร ถึงยังไงก่อนหน้านี้ฉันก็สวยอยู่แล้ว” ใช่แล้วๆ ก่อนหน้านี้ฉันก็สวยเหมือนกัน แค่ตอนนี้สวยเพิ่มขึ้นก็เท่านั้น
เมื่อคิดได้อย่างนี้เธอก็ยอมรับใบหน้าใหม่ของเธอได้
“จะว่าไปมันเกิดอะไรขึ้นกัน?” เธอมองดูรอบข้างอีกครั้ง
ซึ่งมีรากไม้และใบหญ้าขึ้นเต็มห้องของเธอเต็มไปหมด “ฉันอยู่คอนโดชั้น 10 นะ ทำไมถึงมีรากไม้ขึ้นมาถึงขนาดนี้ได้กัน” เธออดไม่ได้ที่จะสงสัยก่อนจะเดินไปยังริมระเบียง
ตอนนั้นเองที่ภาพอันน่าใปรากฎตรงหน้าเธอ ทุกอย่างรอบตัวมีแต่รากไม้กับใบหญ้าเต็มไปหมด ตึกราบ้านช่องหรือแม้แต่ถนนเองก็มีรากไม้ขึ้นเต็มไปหมด “มันเกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย” เธอรีบเปิดดูหน้าต่างของระบบทันที
ระบบเป็เพียงสิ่งเดียวที่พอจะบอกเธอได้ในทันที
เมื่อเธออ่านข้อความที่เหลือของระบบจนจบเธอก็ได้แต่ยื่นนิ่ง “หลอมรวมโลก? เวลาเหลือ 63 วัน? นี้มัน…”
เธอใจนพูดอะไรไม่ออก แต่เธอก็เข้าใจได้อย่างรวดเร็ว โลกนี้คงมาถึงจุดจบแล้ว ระบบกำลังกวาดล้างอารยธรรมและให้พวกเขาสร้างมันขึ้นมาใหม่ โดยไม่พึ่งเทคโนโลยีทางวิทยาศาตร์เพียงอย่างเดียว แต่ให้พึ่งเวทมนตร์เข้ามาเป็ส่วนหนึ่งในชีวิตด้วย
“ฉันตั้งต้องสติ ในโลกที่เปลี่ยนไปนี้ ความแข็งแกร่งถือเป็ที่สุด อ๊ะ! จะว่าไปก่อนหน้านี้ฉันได้คลาสมานี้น่า จะไม่ได้ตรวจสอบมันเลย” คิดได้อย่างนั้นเธอก็ตรวจสอบคลาสที่เธอได้มาทันที
<นักดาบแสงจันทร์>
ระดับ : เลเจนดารีคลาส
เอฟเฟค : เมื่อใช้อาวุธประเภทดาบความเสียหายที่ทำต่อศัตรูจะเพิ่มขึ้น 100% ในทุกการโจมตีจะแผงไปด้วยความหนาวเย็นของจันทราเอาไว้ ร่างกายจะไม่ได้รับผลกระทบจากความหนาวเย็นอีกต่อไป และทุกการเลเวลอัพจะได้รับแต้มอัพเกรดสเตตัสเพิ่มเป็ 9 แต้ม
สกิลเฉพาะคลาส : [เปิดเพื่อดูเพิ่มเติม]
“เลเจนดารีคลาส! ถึงจะไม่รู้ว่ามันมีดีแค่ไหนก็เถอะ แต่มันเป็ถึง เลเจนดารี ดังนั้นมันต้องเหนือกว่าระดับแรร์มากเลยสินะ ฮ่า ฮ่า กำไรแล้ว ครั้งนี้กำไรก้อนโตเลย” เธอดูพอใจกับคลาสใหม่ที่ได้มามาก ถึงขั้นหัวเราะออกมา
เธอรู้สึกว่าเธอโชคดีมาก ถ้าเธอไม่ยอมปล่อยคลาสอัศวินระดับแรร์เธอคงไม่มีทางได้คลาสนี้แน่นอน
จากนั้นเธอก็เปิดดูค่าสเตตัสของตัวเอง
[สเตตัส]
ชื่อ : ลูน่า นามแฝง : ลูน่า
แรงค์ : ฝึกหัด
เลเวล : 12 ค่าประสบการณ์ : 46%/100%
คลาส : นักดาบแสงจันทร์
ลักษณะเฉพาะตัว : ร่างกายเหนืุ์, หลงตัวเอง
ฉายา : นักวาดแสงจันทร์, ผู้กลายเป็ตำนาน, เสน่ห์ของแม่ทัพหญิง
สเตตัสพื้นฐาน
-ความแข็งแกร่ง : 35
-ความทนทาน : 27
-ความเร็ว : 25
-ความชำนาญ : 21
-สติปัญญา : 17
สเตตัสพิเศษ(สามารถเพิ่มได้ด้วยวิธีพิเศษเท่านั้น)
-โชค : 40
-สเน่ห์ : 70
แต้มอัพเกรดสเตตัสคงเหลือ : 58 แต้ม
ทองคงเหลือ : 1,000 G
หน้าต่างสเตตัสตรงนี้ก็บอกอะไรหลายอย่างเกี่ยวกับตัวผู้หญิงคนนี้
เธอมีชื่อว่า ลูน่า แถมชื่อจริงยังมีชื่อว่าลูน่าอีกต่างหาก
หลงตัวเอง…. ร่างกายเหนืุ์! และยังมีฉายาอยู่อีกถึง 3 อย่าง!
เรียกได้ว่าเธอมีอะไรหลายอย่างที่เหนือกว่าคนทั่วไปมาก!
ลูน่ามองดูค่าสเตตัสและแอบใ “ฉันมีแต้มอัพเกรดสเตตัสเหลือมากขนาดนี้เชียว?”
ไม่คิดว่าคลาสเลเจนดารีจะให้แต้มอัพเกรดสเตตัสมากขนาดนี้ เธอรีบจัดสรรแต้มลงตามที่เธอพอใจทันที
“ฉันรู้สึกว่าตอนนี้ฉันแข็งแกร่งขึ้นสุดๆ” ลูน่าหัวเราะออกมา
ความแข็งแกร่งของเธอตอนนี้มันมากกว่าตอนที่เธอยังไม่มีคลาสลิบลับเลย
…………
อีกด้าน ภายในคอนโดแห่งหนึ่ง รากไม้เข้าปกคลุมจนแ่า แต่ภายในคอนโดแห่งนี้กลับยังมีคนอาศัยอยู่
หญิงสาวรูปร่างยั่วยวนนอนอยู่บนเตียง ร่างกายของเธอราวกับปีศาจร้ายที่พร้อมจะดึงดูดเพศตรงข้ามทุกเมื่อ ทรวดทรงของเธอเรียกได้ว่าสมบูรณ์แบบราวกับทุกส่วนของร่างกายเธอเป็สัดส่วนทองคำ
ใบหน้าอันทรงสเน่ห์อันเหลือล้นที่ชายคนไหนมองก็ไม่ต้านทานเสน่ห์ของเธอได้ เธอมีใบหน้าสวยราวกับหลุดออกมาจากเทพนิยาย ผมสีดำยาวเงางามของเธอถูกปล่อยอย่างเป็ธรรมชาติ ดวงตาสีแดงอันโดดเด่นจ้องมองเพดานห้องด้วยสายตาครุ่นคิด บางครั้งภายในดวงตานั้นก็แสดงออกถึงความบ้าคลั่งรูปแบบหนึ่ง
เธอใช้แขนของเธอโอบกอดอากาศตรงหน้าและพึมพำ “อ้า…ริปเปอร์ ฉันอยากจะเห็นหน้าเธอจริงๆ อยากจะรู้จังว่าเมื่อเธอตกอยู่ภายใต้การควบคุมของฉันแล้วจะทำสีหน้ายังไง ใ หวาดกลัวหรือยินดี? อ้า…แค่คิดฉันก็ตื่นเต้นจนทนไม่ไหวแล้ว…”
หญิงสาวผู้ทรงสเน่ห์คนนี้กลับมีนิสัยที่แปลกประหลาด เธอมักอยู่เหนือคนอื่นทุกเมื่อและควบคุมคนเ่าั้ให้อยู่ภายใต้คำสั่งของเธอ แต่ตอนนี้เธอเห็นคนมากมายเหนือกว่าเธอ แต่ไม่มีคนไหนที่เธอสนใจเลย
ยกเว้นเพียงคนเดียว “ริปเปอร์” คนนี้เป็เพียงคนเดียวที่เธอคิดว่า สุดยอดคน คนนี้ถึงกับได้อันดับ 1 ติดต่อกัน
รอบทดสอบริปเปอร์ก็ทำเวลาได้ดีจนน่าเหลือเชื่อ แม้แต่ทหารหรือนักฆ่ายังไม่สามารถทำแบบนั้นได้ แต่ริปเปอร์คนนี้กลับทำได้ แถมยังทำได้ดีมากอีกด้วย
โดยเฉพาะรอบที่สอง ริปเปอร์ สังหารมอนสเตอร์ไปมากกว่าคนอื่นหลายเท่า ทิ้งห่างอันสองไปไกล
นั้นทำให้เธอเกิดแรงกระตุ้นบางอย่าง เธออยากจะควบคุม ริปเปอร์ คนนี้ให้ได้
“อ้า ริปเปอร์ที่รัก รอฉันก่อนนะ ฉันจะเอาเธอมาเป็ของฉันเอง ของฉันเพียงคนเดียว…..”
เสียงของเธอฟังดูบ้าคลั่งขึ้นเล็กน้อย แต่ก็ยังคงมีสเน่ห์ดึงดูด
ก่อนที่สายตาของเธอจะเหลือบมองดูค่าสเตตัสตัวเอง
[สเตตัส]
ชื่อ : อลิซาเบธ นามแฝง : เนเมซิส
แรงค์ : ฝึกหัด
เลเวล : 15 ค่าประสบการณ์ : 78%/100%
คลาส : จอมบงการ (เลเจนดารีคลาส)
ลักษณะเฉพาะตัว : จอมบงการ, ยันเดเระ, เสน่ห์เหลือล้น, เสียงอันน่าดึงดูด
ฉายา : สเน่ห์ของปีศาจ์, ผู้ควบคุมอยู่เื้ั, เืเย็น, จอมลวงโลก
สเตตัสพื้นฐาน
-ความแข็งแกร่ง : 30
-ความทนทาน : 30
-ความเร็ว : 60
-ความชำนาญ : 60
-สติปัญญา : 40
สเตตัสพิเศษ(สามารถเพิ่มได้ด้วยวิธีพิเศษเท่านั้น)
-โชค : 50
-สเน่ห์ : 99
แต้มอัพเกรดสเตตัสคงเหลือ : 0 แต้ม
ทองคงเหลือ : 23,000 G
____________________________
ความจริงเซโน่ไม่ได้โชคดีเลย….เขาโชคร้ายสุดๆ ต่างหาก แต่เพราะเขาแข็งแกร่งเกินไปทำให้เขาได้รับผลประโยชน์ในโชคร้ายนั้นเสมอ ฮ่า ฮ่า ฮ่า