อาจมีคำพูดการกระทำที่ไม่เหมาะสมโปรดอ่านเพื่อ
"ความบันเทิงเท่านั้นค่ะ"
7:40
สวัสดีครับ!! ผมไป๋เสี่ยวนักศึกษาปี1 คณะวิศวะครับ แต่ตอนนี่ไม่มีเวลาคุยแล้วครับตอนนี่สายแล้วว
ผมรีบแต่งตัวใส่วิกและแว่นก่อนจะรีบวิ่งลงหอไปทันทีผมรีบควบบิ๊กไบค์แล้วเร่งขับไป
^^^8นาที ผ่านไป^^^
ผมมาถึงมหาลัยแล้วแต่ที่จอดรถหายากมากกกเลยได้จอดไกลกว่าลานเกียร์อีกผมคงต้อง4x100แล้วครับ
ตึ้ก ตึ้ก ตึ้ก
ผมวิ่งมาถึงลานเกียร์แต่ผมต้องชะงักไปเพราะทุกคนเขานั่งกันแล้วก่อนจะมีเสียงคนะโขึ้นมา
"เห้ย!!! ไอ้เนิร์ดมาช้าหรอว่ะไม่รู้รึไงว่าเขานัดกันกี่โมง"
(ลองนึกสภาพคนหัวยุ้งๆผมสีดำใส่แว่นหน้าๆจนไม่เห็นตานั้นแหละผม)
มีเสียงตะหวาดเสียงดังขึ้นมามันดังสุดๆดังจนบริเวณตรงนั้นเงียบ
หมด
ผมได้ก้มมองนาฬิกาดู
7:52
เลยมาแค่สองนาทีผมจึงหันขึ้นมาก่อนจะพนมมือไหว้อย่าง(ไม่)เต็มใจ
"ผมขอโทษครับพอดีผมหาที่จอดรถไม่ได้"
ผมกล่าวไปวิศวะนี่ตรงต่อเวลาจริงๆ ผมมองหน้าพี่ที่ตะวาดใส่ผม
หือหน้ากลัวจริงๆรุ่นพี่เขาน่าจะเป็เฮ๊ดว๊ากละมั้ง
"สำนึกก็ดี๊ งั้นไปวิ่งรอบสนามนั้น12รอบ"
รุ่นพี่เขาสั่งผมพลางชี้ไปที่สนามนั้น
สนามนั้นมันกว้างประมาณสนามบาสใหญ่ๆมาติดกัน2สนาม
แต่นั้นก็ไม่ได้ทำให้ผมกังวลสักนิดเพราะอะไรนะหรอเดียวผมจะเล่าให้ฟัง
ผมพูดตอบรุ่นพี่คนนั้นก่อนจะเริ่มไปทำตามคำสั่งของเขา
เอาล่ะมาเริ่มแนะนำตัวเองกันเลย
ผมไป๋เสี่ยว ปี1 คณะวิศวะ เอาจริงๆนะผมไม่ได้เรียบร้อยขนาดนี้หรอก
แต่มันเป็เกมของเพื่อนผมให้ทำตัวเรียบร้อยจนครบ1อาทิดย์
ถ้าถามว่าผมเคยแพ้ไหมขอยืดอกตอบเลยว่าไม่ ผมแสดงได้เก่งมากๆ
ออแล้วถ้าถามทำไมผมต้องปลอมตัวขนาดนี้ก็เพราะหน้าตาจริงผมโครตหล่อ
เดียวสาวติดแล้วเกมแพ้นะสิแล้วถ้าถามถึงนิสัยจริงๆของผมนะหรอ
เพื่อนผมบอกว่า กวน ตอแหลเก่ง ออกแนวพวกแยงกี้ เพื่อนบอกมางี้นะ
ผมก็ไม่ค่อยแน่ใจ
ระหว่างที่ผมวิ่งพวกรุ่นพี่เขาก็คุยกับปี1 ซึ่งผมไม่ได้ยินหรอกเดียวค่อยไปถามเพื่อนล่ะกัน
วิ่งสักพักผมก็รู้สึกมีคนมองจึงหันไปออพวกรุ่นพี่เห็นผมวิ่งแล้วไม่มีท่าเหนื่อยเลย
ก็แหงยล่ะสิตอนเด็กผมโดนฝึกบ่อยนิแค่นี้แค่หอบเบาๆเห็นท่าคงต้องทำเป็เหนื่อยมากๆแล้วสิมองอยู่ได้
"แฮะๆ เหนื่อยจัง"
ผมหยุดวิ่งแล้วทำท่ายืนหอบก่อนจะปาดเหงื่อ ออเหงื่อของจริงนะครับประเทศไทยมันร้อนนนนน
"ฉันไม่ได้สั่งให้นายหยุดวิ่งนะ!!!"
ไม่ต้องทายใคระโเลยยรุ่นพี่คนเดิมนั้นแหละครับผมจึงต้องวิ่งต่อไปตอนนี่ผมวิ่งมา10รอบครึ่งแล้วใกล้เสร็จแล้ววว
วิ่งไปเรื่อยๆ
ตึ้ง!
โอ้ย!
ครับไม่ต้องถามผมล้มไม่รู้จะโทษตัวเองหรือหินที่ไหนไม่รู้
หิน(ข้าก็อยู่มาตั้งนานแล้วไอ้มานุดง๋าวววว)
ทุกคนในคณะต่างหันมาทางผมหมดเลยผมร้องดังไปหรอแต่ก็ไม่ได้สนใจหรอกเอาล่ะลุกขึ้นดีกว่า
แต่ผมคิดผิดพอผมลุกเท่านั้นแหละล้มไปใหม่ทันทีทำไมหรอข้อเท้าพลิกยังไงล่ะ
แต่ว่าสายตาของรุ่นพี่ที่น่าจะเป็พี่ว๊ากต่างมองมาทางผมสายตาคือเอาหวั่นนิดๆเลย
ผมจึงพยามจะลุกขึ้นแล้วท่องว่าไม่เป็ไรแล้วก็ก้าวไปล้มไป
ดูท่าพี่เขาคงจะหมดความอดทนหรือป่าวเพราะเห็นรุ่นพี่เขาตบตีไรกันสักอย่าง
ก่อนที่รุ่นพี่ที่ผมคิดว่าเป็เฮ๊ดว๊ากก็เดินมาทางผม แต่ผมคิดว่าคงมาบ่นนั้นแหละจึงพยามจะก้าวต่อไป
"หยุดอวดดีสักที"
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ตัดจบนะคะ
เป็ยังไงบ้างคะพอดีไรท์พึ่งแต่งเื่นี่เื่แรกถ้าตรงไหนผิดพลาดก็ขออภัยด้วยนะคะ
อย่าลืมมาคอมเม้นคุยกันนะคะ
และก็ฝากติดตามด้วยนะคะะ