ตอนที่ 17 โอกาสที่ถูกคว้าเอาไว้
เื่ าาปีศาจกลับมาจากต่างโลก
หลังจากสอบกลางภาคสิ้นสุดลง เวลาว่างประมาณหนึ่งสัปดาห์ก็ได้เริ่มต้นขึ้น
่เวลานี้เองที่เหล่านักเรียนจะได้ไปเที่ยวก่อนจะหมดฤดูร้อนและจุดหมายก็คือทะเล
เพื่อนๆ ในห้องต่างลากกระเป๋าไปรวมตัวกันที่สถานีรถไฟ ตามกำหนดการที่โรงเรียนได้แจ้ง
พวกเขาต้องไปขึ้นเรือที่โรงเรียนได้จองเอาไว้แล้ว
“มากันครบหรือยัง” หัวหน้าห้องได้ะโถามเพื่อนๆ ในห้องที่รวมตัวกันอยู่
“ยังขาดอยู่คนหนึ่ง” แม็กม่าะโตอบกลับไป
“อีฟบอกว่าจะมาแน่นะ” เรนถามจิน่า
จิน่าได้คุยกับอีฟแล้วว่าเธอจะไปด้วยและในที่สุดเธอก็มาถึงพร้อมเป้สายหลังของเธอ
“เอาละมากันครบแล้ว ขึ้นรถไฟได้เลย” หัวหน้าห้องพาเพื่อนๆ ขึ้นรถไฟ
ย้อนกลับไปก่อนหน้านั้น เมื่อคืนก่อนตอนที่อีฟและแม็กม่ากำลังอยู่ที่หน้าบ้าน
สิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนั้นเมื่อคืนตรงหน้าบ้าน แมวสาวได้เห็นถูกอย่างแล้ว
“นี่เ้ามนุษย์นอนหรือยัง” แมวสาวคุยกับเรนผ่านพลังจิตของเธอ
“ยังมีอะไรเหรอ เ้าเหมียว” เรนตอบกลับแมวสาวที่ทักทายมาตอนดึกๆ
“เ้ามีคู่แข่งคนใหม่แล้วละ” แมวสาวพูด
“คู่แข่ง? คู่แข่งอะไร” เรนกำลังสงสัยว่าแมวสาวพูดเื่อะไร
“เื่ความรักไงละ เหมือนคนที่ชื่ออีฟจะตกหลุมรักนายท่านเข้าแล้วละ”
แมวสาวอธิบายสิ่งที่เธอเห็น
“ว่าไงนะ จริงเหรอ” เรนยังไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยิน
“ก็ออกมาดูตรงหน้าต่างห้องเ้าสิ นายท่านกับอีฟอยู่ตรงหน้าบ้าน”
แมวสาวเรียกให้เรนออกมาดู ซึ่งเธอก็ออกมาเห็นฉากสำคัญพอดี
นั้นทำให้สิ่งที่แมวสาวพูดเป็จริงอย่างไม่ต้องสงสัย คู่แข่งของเธอเพิ่มมาอีกคนแล้ว
บนรถไฟแม็กม่านั่งอยู่กับสามสาว
“เอาไงดีวะเนี่ย ทำตัวไม่ถูกเลย” สายตาของพวกชายโสดกำลังจ้องมองมาทางแม็กม่า
สามสาวพูดคุยกันได้โดยไม่มีปัญหา แม้จะรู้แล้วว่าพวกเธอทั้งสามคือคู่แข่งด้านความรัก
แต่นี่เป็อีกเื่ ตอนนี้พวกเธอเป็เพื่อนกัน ใช้เวลาอยู่สักพักจนมาถึงท่าเรือ
มีเรือขนาดใหญ่จอดรอพวกนักเรียนอยู่ก่อนแล้ว ไม่ได้มีแค่ห้องของแม็กม่าที่จะไปทะเล
พวกชั้นปีเดียวกันหลายห้องก็จะไปด้วยเช่นกัน นักเรียนหลายร้อยคนได้พากันขึ้นเรือ
มีแบ่งฝั่งชายหญิงเอาไว้เรียบร้อยแล้ว แม็กม่าต้องแยกกับสามสาวตรงทางขึ้นเรือ
“เฮ้พวกทางนี้” คนจากกลุ่มคนมีแฟนได้เรียกแม็กม่าให้ไปด้วยกัน
เพราะคนของกลุ่มคนโสดเองก็กำลังรวมตัวอยู่ แม็กม่าจึงไม่มีทางเลือกจึงต้องตามไป
“จะมีเื่แบบวันนั้นอีกไหมเนี่ย” แม็กม่าคุยกับเพื่อนในกลุ่มคนมีแฟน
“ไม่ห่วงน่า เห็นว่าหัวหน้ากลุ่มทั้งสองฝ่ายจะคุยกันแล้ว ไม่มีปัญหาหรอก”
เพื่อนในกลุ่มคนมีแฟนได้พูดปลอบใจเื่ที่แม็กม่ากังวล
“พวกนายรู้ไหมเราจะไปไหนกัน” แม็กม่ายังไม่รู้จุดหมายที่จะไป
“เห็นว่าน่าจะไปเกาะส่วนตัวมั่ง ผอ.โรงเรียนเป็พวกคนรวยนะ แถมยังใจดีสุดเลยด้วย”
เพื่อนในกลุ่มเหมือนจะได้ยินมาจากพนักงานบนเรือที่คุยกัน
“ฉันไปถามพนักงานมาแล้ว ต้องใช้เวลาเดินทางหลายชั่วโมงอยู่ น่าจะถึงพรุ่งนี้ตอนเช้า”
เพื่อนอีกคนเข้าไปถามพนักงานบนเรือเื่กำหนดการเดินเรือ
“พวกเราจะเอาไงดี บนดาดฟ้าเรือมีสระน้ำให้เล่นด้วยแหละ แฟนฉันชวนขึ้นไปด้วย”
เพื่อนในกลุ่มเริ่มวางแผนที่จะหาอะไรทำก่อนจะถึงเกาะ แต่แม็กม่าเหมือนจะไม่เอาด้วย
แม็กม่าได้เข้านอนทันทีเมื่อหัวถึงเตียง ในขณะที่กำลังนอนหลับฝันดี เสียงหวูดเรือก็ได้ดังขึ้น
ตอนนี้ก็เช้าแล้วแม็กม่าหลับไปั้แ่ตอนเย็นทำให้เขารู้สึกสดชื่นกว่าคนอื่นในกลุ่ม
พวกเพื่อนๆ เหมือนจะมีการจัดปาร์ตี้อยู่้าดาดฟ้า ทำให้เมื่อคืนแทบไม่ได้นอน
ตอนนี้พวกเขามาถึงเกาะแล้วเรียบร้อยเป็เกาะเล็กๆ แต่มีตัวเมืองและชุมชนอยู่
มีหมู่บ้านชาวประมงอยู่อีกฝั่งของเกาะ ฝั่งที่พวกนักเรียนอยู่มีโรงแรมตั้งอยู่และตัวเมือง
เื่ที่พักทางโรงเรียนได้จัดการเอาไว้แล้ว ที่พักอยู่ห่างออกมาจากตัวเมือง
มันอยู่ติดกับชายหาดและไม่ค่อยมีนักท่องเที่ยวมาอยู่แถวนี้สักเท่าไร
ราวกับชายหาดส่วนนี้เป็ชายหาดส่วนตัว พวกนักเรียนที่จัดของเสร็จแล้วไม่รอช้า
พวกเขาลงเล่นน้ำกันอย่างสนุกสนาน กลุ่มชายโสดเหมือนจะมีแผนรวมตัวกันที่ตัวเมือง
ทำให้มีพวกผู้ชายในกลุ่มคนมีแฟนอยู่ที่หน้าชายหาดของที่พัก
“พวกนั้นไปไหนนะ” เพื่อนในกลุ่มพูดคุยกันเื่ที่กลุ่มชายโสดเดินไปทางตัวเมือง
แม็กม่าที่ได้ยินเพื่อนคุยกันก็ใช้สกิลแอบฟังพวกกลุ่มชายโสด
“เหมือนจะไปส่องนักท่องเที่ยวต่างประเทศ” แม็กม่าพูดกับเพื่อนในกลุ่ม
พวกเขาเริ่มสนิทกันมากขึ้นทีละนิด
“แบบนี้พวกเราก็ไม่ต้องกังวลเื่พวกชายโสดแล้วละ” เพื่อนในกลุ่มพากันไปเล่นน้ำ
แม็กม่าไม่ได้ลงไปเล่นด้วย สามสาวที่เห็นแม็กม่านั่งคนเดียวจึงเรียกให้ไปนั่งด้วย
“นี่แม็กม่าทางนี้” เรนเรียกแม็กม่าตามที่แมวสาวบอก แม็กม่าให้เธอตามมาได้
แต่ห้ามทำอะไรเป็จุดสนใจเด็ดขาด แมวสาวใช้พลังของเธอแอบอยู่เงาของเรน
แม็กม้าก็เดินมานั่งกับพวกเธอ
“ใช้โอกาสนี่สิเลย” จิน่าร่างมืดให้จิน่าตัวจริงทำสิ่งที่เธอบอก
“นี่ช่วยทาครีมกันแดดหน่อสิ ฉันทาไม่ถึงด้านหลังนะ” จิน่ายืนครีมกันแดดให้แม็กม่า
“พวกเธอไม่ทาให้กันเองละ” แม็กม่าตอบกลับ
“ก็พวกเรามือไม่ว่างนี่น่า” สามสาวพูดพร้อมกัน
พวกเธออยู่ในท่านอนราบไปกับพื้น รอให้แม็กม่าทาครีมกันแดดให้
“นี่ฉันต้องทาให้ครบเลยสินะ” แม็กม่าคิด ในขณะที่ทาครีมกันแดดให้สาวๆ
เสียงร้องแปลกๆ จากพวกเธอดังขึ้น “อย่าส่งเสียงแปลกๆ สิ คนอื่นเข้าใจผิดหมด”
เสียงของพวกเธอเป็จุดสนใจให้กับคนอื่นๆ หันมามอง
“เสร็จแล้ว ทาครีมกันแดดจะลงไปเล่นน้ำกันหรือไง”
แม็กม่าถามสามสาวที่ให้เขาทาครีมกันแดด แต่พวกเธอไม่ได้ตอบอะไร
เวลาก็ได้ผ่านพ้นไปจนมาถึง่เย็น กลุ่มคนโสดเหมือนจะแตกเป็สองฝั่ง
ฝั่งแรกก็ยังเป็คนโสดอยู่ อีกฝั่งเหมือนจะได้แฟนเป็นักท่องเที่ยวต่างชาติ
พวกเขาพาพวกนักท่องเที่ยวมาด้วย ทำให้บรรยากาศหน้าที่พักดูครื้นเครงขึ้น
กลุ่มคนมีแฟนได้มีสมาชิกเพิ่ม ส่วนคนในกลุ่มคนโสดเหมือนจะน้อยลง
“สุดท้ายพวกเอ็งก็มีแฟนจนได้ละวะ” กลุ่มคนมีแฟนตอบรับสมาชิกใหม่ที่พึ่งย้ายมา
ปาร์ตี้เล็กได้ถูกจัดขึ้นหน้าที่พัก แม็กม่าก็นั่งดูพวกเพื่อนสนุกกัน เขาชอบที่จะนั่งดูมากกว่า
“แรงล้นเหลือกันจังนะ” แม็กม่าคิดในใจขณะนั่งดูเพื่อนสนุกกันอยู่
อีฟเดินหาจิน่ากับเรนอยู่แต่ก็พบทั้งสองเลย เธอจึงเดินไปหาแม็กม่าที่นั่งอยู่คนเดียว
สองสาวอย่างเรนกับจิน่ากำลังวางแผนสำหรับพรุ่งนี้อยู่ โดยไม่รู้เลยว่าตอนนี้คือโอกาสดีที่สุด
“ไม่ไปสนุกกับเพื่อนเหรอ” อีฟพูดพร้อมเดินมาหาแม็กม่า
“ไม่ละ ฉันชอบนั่งดูมากกว่า” แม็กม่าตอบกลับ ภาพเมื่อคืนนั้นลอยเข้ามาในหัว
แม็กม่าหน้าแดงเมื่อคิดถึงภาพนั้น ทำให้อีฟหน้าแดงตามไปด้วย
“ตอนลงเรือฉันเห็นหอดูดาวเก่าบนเนินเขานั้นด้วย ไปดูกันไหม”
อีฟชวนแม็กม่าไปเดินเล่น ซึ่งเขาก็ตอบตกลงนั่งอยู่ตรงนี้ก็คงไม่มีอะไรให้ทำ
“แม็กม่าไปไหนแล้ว” สองสาวอย่างจิน่าและเรนพึ่งจะโผล่มา
แต่ทั้งสองก็พบแม็กม่านั่งอยู่ที่เดิม ตอนนี้เขาได้เดินไปบนเนินเขากับอีฟ
มันอยู่ไม่ไกลจากจุดที่เพื่อนกำลังปาร์ตี้กันอยู่ เสียงเพลงยังดังไล่หลังพวกเขามา
เป็หอดูดาวที่ถูกทิ้งร้างมานานแล้ว ทั้งสองเปิดประตูเข้าไปด้านใน
“หวังว่าประตูจะยังเปิดได้นะ” แม็กม่าออกแรงผลักประตูเก่าๆ ของหอดูดาว
รอบๆ หอดูดาวมีแต่พวกรากไม้และหญ้าขึ้นเต็มไปหมด ด้านในสภาพก็ไม่ต่างกัน
แต่ยังพอมีที่ให้เดินได้อยู่ ทั้งสองเดินสำรวจด้านในจนหาทางขึ้นพบ
้าในจุดที่น่าจะมีกล้องอยู่กลับไม่มี เป็แค่ชั้นโล่งๆ มีข้าวของเก่าๆ ถูกทิ้งเอาไว้
อีฟเดินเปิดหน้าต่างของหอดูดาว นี่เป็จุดที่สูงที่สุดบนเกาะ ดาวบนฟ้าสว่างกว่าในเมือง
แถมไม่มีแสงไฟจากเมืองบดบังอีก ค่ำคืนนี้ดวงดาวลอยอยู่เต็มฟ้า
แม็กม่าชอบดูดาวั้แ่อยู่ต่างโลกแล้ว แม้โลกนี้จะสู้ต่างโลกไม่ได้ก็ตาม
มันก็ยังคงดูสวยงามอยู่ดี แม็กม่านั่งดูมันอยู่บนดาดฟ้าของหอดูดาวอีฟก็นั่งอยู่เป็เพื่อน
“ดาวสวยจังนะ” อีฟหาเื่คุยกับแม็กม่า
แต่เขาไม่ได้ตอบกลับเหมือนว่าแม็กม่าจะสนใจดาวบนฟ้ามากกว่า ทำให้อีฟรู้สึกงอนเล็กน้อย
เธอพยายามชวนคุยแต่แม็กม่าไม่ได้ตอบกลับ เขาราวกับถูกดวงดาวบนฟ้าสะกดอยู่
อีฟทนไม่ไหวที่แม็กม่าไม่ตอบ เธอคิดว่าคงไม่มีใครขึ้นมาบนนี้ เธอจึงกล้าทำในสิ่งที่เธอคิด
เธอกดผลักแม็กม่าให้นอนลงกับพื้นและขึ้นไปบนตัวเขา
“สนใจดาวมากกว่าผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าหรือไง”
อีฟพูดกับแม็กม่าหลังจากผลักเขาให้นอนลงกับพื้น
เธอดูเป็ผู้หญิงใจกล้าเมื่อไม่มีใครอยู่ด้วย แต่กลับอายเมื่อมีคนมาเห็น
“จะทำอะไรนะ” แม็กม่าพึ่งได้สติกลับมาก็ถามอีฟทันที
“จิน่ากับเรนชอบนาย นายรู้ใช่ไหม ฉันว่านายต้องรู้อยู่แล้ว นายแค่ยังเลือกไม่ได้
แต่ฉันก็ไม่คิดจะยอมแพ้ให้สองคนนั้นหรอกนะ” อีฟพูดขณะกดแม็กม่าลงกับพื้น
จิน่าและเรนในตอนนี้กำลังเดินขึ้นมาที่หอดูดาวตามที่เพื่อนๆ บอก
“เห็นแม็กม่ากับอีฟไหม” จิน่าถามเพื่อนๆ ในกลุ่มที่กำลังปาร์ตี้อยู่
“เห็นเดินไปบนเนินเขา” เพื่อนในกลุ่มตอบกลับมา ทั้งสองจึงเดินขึ้นไปหาอีฟกับแม็กม่า
ทั้งสองเดินตามรอยเท้าของอีฟกับแม็กม่าจนมาถึงหอดูดาว ประตูถูกเปิดทิ้งเอาไว้
พวกเธอเดินขึ้นไปอย่างเงียบๆ ภาพที่เห็นก็คือ อีฟกำลังกดแม็กม่าอยู่กับพื้น
อีฟกำลังจะจูบกับแม็กม่า สองสาวก็เข้าไปหยุดไว้ได้ทัน
“หยุด!!!!!” ทั้งสองสาววิ่งเข้ามาห้ามได้ทัน อีฟกับแม็กม่าจึงแยกออกจากกัน
พวกเขานั่งนิ่งอยู่สักพัก ต่างฝ่ายต่างก็ไม่รู้จะพูดอะไรกันจนจิน่าเสนอให้กับลงไป
“กลับลงไปก่อนไหม ตอนนี้ก็ดึกมากแล้วนะ” จิน่าพูดขึ้นเป็คนแรกหลังจากเงียบไปนาน
“ก็ดีนะ” อีฟตอบกลับ ทั้งสี่จึงเดินลงจากหอดูดาวลงไปที่พัก
“เกือบไปแล้วไหมล่ะ” จิน่าร่างมืดพูดกับจิน่าตัวจริง
เื่ที่อีฟเกือบจะจูบแม็กม่าบนหอดูดาว
“เ้ายังมีโชคอยู่นะ เ้ามนุษย์” แมวสาวปลอบใจเรนที่เข้าไปเห็น
“จูบไปแล้ว จูบไปแล้วละ หวังว่าจิน่ากับเรนจะไม่เห็นนะ” อีฟคิดในใจ
อีฟจูบกับแม็กม่าก่อนหน้านั้นแล้ว จิน่ากับเรนขึ้นมาช้าไปทั้งสองขึ้นมาเห็นหลังจากจูบไปแล้ว
“สามคนงั้นเหรอ โลกนี้ไม่เหมือนต่างโลกซะหน่อย แบบนี้แย่แน่”
แม็กม่ากำลังหัวหมุนเื่ของสามสาว
57K
